5854 resultaten.
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over al die lege…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 De kelk van het lege glas
Waarvan de rand bedrukt is
Met jouw gebarsten rode maan
Lijkt te zweven boven
De verlaten tafel
En weerspiegelt het roodgekleurde mes
In een tableau vivant
Terwijl verwrongen gezichten
Zich zwijgend met afkeuring distantiëren
Van jouw en mijn lichaam.…
Het lied van Magdalena - Paassonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
731 Alvorens ik mijn hoofd te ruste leg
ga ik Hem zoeken in de stad, langs heg
en steg, bij nacht, als plots een zoete stem
mij roept: ’Maria, huil je?’ en ik klem
me vast aan Hem. Rabboeni, wat ik zeg:
Je nooit meer lossen, zal ik, Jij bent mijn,
Je brengen naar mijn moeder’s huis waar ik
geboren werd om daar van Jou te zijn.…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Wat ik nu zie tot m'n spijt
is een koude en vooral lege blik.
Ik bekijk mezelf nog een héle tijd
maar zie een ander, een andere IK.
Mezelf ... totaal verloren
lees ik nu op mijn gezicht.
Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.…
IN ALLE EENVOUD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.126 Niet mijn hele ziel en zaligheid
leg ik hier voor jullie neer
de diepste geheimen zijn voor mezelf
die littekens doen te zeer.
Je ziet in mijn gedichten vreugde
maar leest ook soms verdriet
soms kun je mijn tranen bijna zien
en toch deert mij dat niet.…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 Leg jouw vingers op mijn zinnen
leer mij elk woord beminnen
wees mijn nachtelijke ogen
laat geen lijntje onbewogen
stil mijn honger, raak mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
altijd durend nieuw leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
899 de onbeslapen lakens
zoals toen ik nog kind was en zwaluwen
ging tellen in zomerdagen waar
vreugde uit de hemel kwam en het
maanlicht bij stille nachten telkens
opnieuw kwam spoken
steeds getelde jaren maken oud en zwaar
als ook het verleden dat zich grijst
in mijn haren doch het leven slentert
voort totdat de dagen zich voor altijd legen…
de heer Wiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
799 steeds meer onnavolgbaar
Woutertje Bos is geen kerel
nee vroeger
toen had je Den Uyl
dat was een vent
die man stond
tenminste nog voor iets
in 's mans glorietijd
sprak het geachte lid
ome Joop stond
voor niets
hij leidde het land
naar de afgrond
aanwezig in de studio
Alexander van opvliegertjes
excuus en lege dozen
overzeese gebiedsdelen…
Mereldrama
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.375 rondom het nest
zij vliegen met hapjes
tot schemering rest
Poes kijkt en gaapt
geen beweging bij `t huis
een fladderende vleermuis
maakt schemergeruis
ze wast en rekt zich
neemt hiervoor de tijd
loopt statig, behoedzaam
zij kent geen respijt
drie naakte lijfjes
langs tuinrand verspreid
vanaf de schutting kijkt
moeder merel in de lege…
Jouw tour de poëzie
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.955 jouw huis in zand geklommen
van geleende korrels, duimtoppen hoog
zoemt in mijn oren
droom mij jou in een land
van fris lentegroen
en mijn gedroomde huis
op kousenvoeten van slapeloze nacht
is een stad zonder keurslijf
de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit
stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit
totdat alles in jou glinstert
leg…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 Gemorst zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want…
Voor dag en dauw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.912 En eenmaal bij je grafsteen leg ik een boeket.
Van groene hulst vermengd met bloesemende heide.…
De plantjes water geven
gedicht
2.0 met 3041 stemmen
177.458 Het huis van een kennis,
die met vakantie is,
leeg halen.
De schilderijen, meubels,
tapijten, kachels, het servies,
grammofoonplaten, kleding, spiegels
en ander huisgerei
fotograferen en op
ware grootte afdrukken.…
Een stilleven
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.331 Wezenloos starend in dit glas water,
naar een onbesproken onbewegen,
met deze ongekende krater van een kater,
wil ik dit glas in een teug der herinnering legen,
ben met terugwerkende kracht nu helaas te verlegen.
Het is te stil,
als in een stilleven,
sneeuwstil,
windstil,
gedachtenstil,
zit eens stil?
Stil lief,
stil mij...…
De dood dichtbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
775 Het kind daarbuiten
wekt de wereld met getover
De avond valt
als de warmte woelt
Het jonge kalf
rent de oever over
De lege struiken
door de wilde wind gespoeld
De dag geschreven,
de dichters dragen voor
Lang, de dag voorbij,
het kind beklimt de hoge heg
De zonnekoning kijkt
het glazen venster door
Op de kale vlakte,
de liefde…
Spraakwater
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
760 Mijn taal als middel is beperkt
om mijn verhaal te kunnen spreken,
mijn woorden zijn wat leeg, missen
het juiste gevoel, wat ik vermag
is in mijn geest geschreven, een brug te
ver, voor wat ik werkelijk bedoel.…
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de kransjes vers
een lege…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 De stenen klinken hol
onder de aandacht van de regen
stappen plassen druppels kaatsen
leven onder nachtelijk gezang
het licht van een lantaarn het maanlijk
toeziend oog weet het woord te vinden
weet een lege plek waar het werkelijk
stil is.…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 Door de glazen van een lege fles drank
is de wereld wazig en vervormd
De regen die gisteren werd verwacht
wordt vandaag veel te snel naar beneden gebracht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht
Zie ik jou nog in mijn droom en prompt
weet…
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de wind woei uit het noorden
vanuit verkilde oorden
die dag bleef hij in de bedstee
en spuwde zwart bloed mee
in de avond brak mijn hart
en weende ik om grote smart
en de wind woei en het huis zweeg
stiller en niet eerder zo leeg…
Kikker op een racefiets
gedicht
3.1 met 22 stemmen
13.084 Het licht
van straatlantaarns nam haar de maat,
straalvliegtuigen schitterden dat het geen naam
meer had, en zelfs het als altijd lege raam
aan de overkant scheen heller dan haar ver gezicht.
----------------------------------------------------
uit: 'Woekering', 2005.…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
Mereldrama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 het nest
met hapjes gevlogen
naar jonkies in `t nest
poes kijkt en gaapt
geen beweging bij het huis
van fladderende vleermuis
slechts schemergeruis
ze wast en rekt zich
neemt hiervoor de tijd
loopt statig behoedzaam
en kent geen respijt
drie naakte lijfjes
langs tuinrand verspreid,
vanaf de schutting kijkt
moeder merel in de lege…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel ik aan
ren cirkels in het zand
leun op de wind
vang maanlicht met mijn hand
maar met eb ga ik weer
als ik uiteindelijk sterven ga
leg…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 Ik ben weer terug op het perron
daar waar het einde begon
Het ging allemaal zo vlug
Een sneltrein zonder eindstation
Hier liggen gemaakte fouten
in het heden
Ze zijn niet meer terug te draaien
Ook al ben ik opnieuw in het verleden
De coupé is leeg
maar mijn hoofd gevuld
Ik begrijp niet waarom
het leven geen 2-de kansen duldt
De trein…
krank
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.465 dat ben ik aan de mensheid verplicht,
spuit me vol met verdovingen, enzovoort,
maak me hersendood,
want zo kan ik niet voort,
ik geef mezelf de billen bloot,
ik denk dat het tijd word dat ik het aan mijzelf uitleg,
dat ik op zoek moet naar antwoorden op die weg,
het maakt toch niets meer uit wat ik denk of zeg,
ik ben gewoon compleet van de leg…