4375 resultaten.
Alles draait en dringt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
4.203 En die grauwe kolos doemt op
Ooit door hijskranen op heipalen gezet
Dan zinkt de moed naar de zolen
En lekt als oud zweet
En dringt in zijden sokken
Dan raadt hij naar het raderwerk
De springveer, de stroomdraden
de zoveelste koets die van de band rolt
En hoe alles draait en doordramt
In het teken van de klant
Terwijl de herfst de zomer…
Zomeravondzoem
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.542 Hangend uit mijn kleine slaapkamer raam
boven opoe’s bank, de tuin en de regenput
snuivend de geur van appel en braam
windstille zomer, warm en beschut
De zakkende rode zon half in de ogen
Opa, nog wat schoffelend in de tuin
hoog vliegen zwaluwen met grote bogen
Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin
Zacht zingen van Opoe, buiten op…
Dag en Nacht
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.513 De dag heeft me geleerd
wat de nacht niet kon vertellen
over gevoel van puur en samen
over zonder dat te stellen
wat de zomer heeft gefluisterd
in een zeer gewillig oor
weet de winter te ontkrachten
terwijl ik mezelf verloor.…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.903 Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt;
Rond schoft en horen hangt een warme damp,
Die met een geur van zomer hem bewademt,
En in een nimbus nevelt om de lamp.…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 weer breekt een zomer aan
zonder ons praten van weleer
in de tuin blik ik over de krant
aan m'n tequila nippend
naar m'n vrouw
mijn blik glijdt naar de glanzend-
blauwe pot met witte roos
die jij haar schonk
met een stamelende brief -
met z'n drieën was toch wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij…
Sandra
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.426 verdriet vermengd met verliefdheid
sinds de dag dat we elkaar ontmoetten
en die zomer van 1995 begon
Ik leerde je veel te laat kennen, want
jij was al drie jaar vergeven
ondanks alle onderlinge verliefdheid
de kostbare momenten die we deelden
ben je bij hem gebleven
Ik droom soms stiekem verder
naar de gelukkigste tijd van m'n leven…
Méditerrane hartstocht
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
3.031 Goed gemutst gaat haar schoonheid over straat
Ze heeft een uur voor de spiegel gestaan
Haar voetjes dansen over de trottoirtegels
De eerste zomerse dag breekt aan
Glimlachend wandelt ze door de straten
Een mand vol lekkernijen onder haar arm
Ze is de mooiste jongedame van het dorp
Als het ochtendzonnetje, stralend en warm
Ze lacht schuchter…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 zo ik mijzelf afscherm
voor sinistere trawanten
en al het divers gespuis
open ik mij voor passanten,
goed geaard in ziel en lijf,
heet hen welkom in
mijn onsterfelijk tehuis
een plek van stil vertoeven
en zeldzaam genoegen
waar in het stille ven van de geest
vreugdevolle vlinders zoeven
in zonnige zomerse rust
kom op mijn feest…
hoe je met woorden speelt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.362 vierde keer, alarm
wijl zij mij in de ogen kijkt
bevrijdt het jagend kloppen
gekneld in de te strakke jeans
lucht ruist en nog maar weinig zon
toch weet ik hardheid van mijn zijn
terwijl de radio zacht zingt
flakkert het licht en slik ik droogte
een hand streelt mij
in snel bewegen van haar slanke arm
voel ik mij plots
zo heerlijk zomers…
DE AVONDTROMPE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.224 De mens is moe, de koe is moe,
en iedereen betracht,
na ‘s zomers zware werk, onsterk,
de zegenvolle nacht.
2/10/1896
-----------------------------
trompe: tromp; verouderd woord voor bazuin,jachthoorn (in dit gedicht het loeien vd koe)
eur - uier
tuit - trekt
meers - wei, grasland
ate - eten, voedsel
bate - voordeel…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Om ons en in ons zijn zovele jarenkeren
Zomer en lente en liefde ontloken en verdord:
Om tegelijk de dood en de eeuwigheid te leren
Lijkt leven eerst te lang, is leven haast te kort.…
Kersen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 Want ik pootte zelf drie kersen
in mijn kleine achtertuin
elk om vruchten voort te brengen
tot een glorie- nieuw fortuin
Vol van geuren is hun bloesem
en hun kersen zwart van kleur
In het midden van de zomer
zongerijpt en voor het grijpen
waar nieuw bladerdak heel hoog
door de zwarte zoete kersen
over nieuwe wiegjes boog
hen beschermend voor…
Stemmingswisselingen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.929 grenzeloze orkanen
woedt het vuur
van
spuwende vulkanen,
splijt de bevende aarde
de grond vanonder
je
voeten
in jouw ogen
heb ik
mezelf ontmoet
Borderline 2
in je
lachende
ogen,
zie ik een
hart
dat wacht op
spannende
avonturen
buitel je als een kind
op het
groene gras
tussen
rode klaprozen
is het altijd zomer…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
‘t Is lentuuuuuuuuuuuuuuu!
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
604 ‘t Is lente, ‘t Is lente juichte tante
bij het ramenlappen uit het raam
sta op me kop, het lapt me op
de zon is gratis: kost geen centen
ik ben zo gek, zo idioot, zo lekker bloot
een echte scheve trekkebek
zelfs de boze buurman vloog
ik van de week zomaar om zijn nek
retteketet vlieg zomers uit me bed
schreeuwde luid, met hele borst vooruit…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 Toch
heb je me heel subliem verleid en ga ik
deze zomer je aanbod inwilligen, echter
ik ben Jotie niet, maar hij waakt over mij,
net als over jou, in die zin, charmante
muze, zijn we samen de Drieëenheid. We zijn
alledrie anders nu, ouder, gerijpter, onder
de mythe vandaan.…
Zijn spraak
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 Hij herhaalde
hardop terwijl zij stilviel: ‘naar de dokter, naar de dokter’ en de kamer
op het noorden werd licht en de zomer trad in.
Onverwacht
werd zijn tong ontbonden
een geschenk
Haibun bij dit schilderij van Willy Maillard (omstreeks 1918)…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren gaan
en tot een korte poos geluk maar zijn verkozen,
zolang als wast de jonge zomer-maan…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 Er waren feesten en gezangen
Begrafenissen, droevenis
En daartussen ambivalent verlangen
Aan wat er was en niet meer is
Er waren zomers met z’n allen
Er waren winters, alleen en kaal
Je zag vaak in oktober bladeren vallen
Een lentedag met zonnestraal
Ik zucht zonder vals sentiment
Grijp de herinnering in de kraag
Om dat, wat we ooit hebben…
Lieve opa
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.679 Toen ik nog klein was bij jou op schoot,
En natuurlijk al die leuke zomers bij jullie op de boot.
De keren dat we mosselen gingen zoeken, en je ons leerde vissen,
Ik had het allemaal voor geen goud willen missen.…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 De conductrice van de trein
laat 't altijd zomer zijn.
Haar gulle lach, haar witte tanden,
haar mooi gevormde slanke handen.
En dan die tang, die gaatjestang,
plotseling ben ik zo bang
dat ze langs mij heen zal gaan
en mij zal vergeten, mij zal overslaan.…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Wanneer de zomer het land doet trillen,
de boer de bollen uit de modder zeeft,
weet ik dat dit land alles heeft
en mijn honger direct zal stillen
naar iets dat lonkt in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Waaraan denkt een mens
een eind vandaan, diep in het woud doorgedrongen,
met schaarse weerkaatsing van het avondlijk licht
wisselende rode kleuren zonder vast motief
aan zomerse mulle zandwegen?…
Het was nog warm die dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
602 Toen het eerste zilvergrijs zich toonde
wist hij, mijn zomer gaat voorbij.
Een bladzijde wordt nu omgeslagen
een nieuw seizoen, het is nabij.
Een nieuwe tijd, met mogelijkheden
het nieuwe pak, zowaar al klaar.
De eerste posthoorn schalt van verre
straks bent u méér, dan vijftig jaar!…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 In haar dagreizen, die voorbij trekken
kan ze de dagen van lente, zomer , herfst, kleuren en geuren gaan rekken
tot de warmte 's winters,
bij vlammend dansend vuur
tussen haar veilige thuis-muur.…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 Oma zie ik weer zitten in het hoekje van haar kamer
oud geworden,ingekrompen en dichter bij het vuur
’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur
ze zag graag overal bloemen en planten staan
rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen
en toen ze met broze knieën niet meer in…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ik ben in de zomer tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, het levensbit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
uit silhouetten vanuit het verleden,
want er bestaat geen verlies aan tijd.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood
uit gewoonte is overgeslagen
ver buiten ligt het park
met beelden bleek ongemoeid
veilig verstomd in hun ijzig marmer
de witte schilvers huid zijn
van een mediterrane zomer…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 Oma zie ik zitten in het hoekje van haar kamer
oud geworden, ingekrompen en dichter bij het vuur
’s zomers hield ze van zonlicht en open ramen
met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur.…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik woon in mijn hut
weliswaar van hout
in vergaand stadium onthecht
en op een enkel cruciaal punt gestut
in de zomer warm en winter koud
doch ik ben omgeven door engelen.
ze laten mij met rust of laten mij bengelen
aan de rand van mijn eigen woud.…