Alle inzendingen

Niet zomaar een stroompje op de Veluwe. Ik kies mijn bedding door een statig bos. Halverwege moet ik wèl jongleren: publiek is dol op een waterval. Dan volgt het oergebeuren: bruinsappig murmelen langs bladeren en boomwortels... Soms flitst een fietser mijn diepe loop, hoor ik gemijmer...

"Niet zo erg!" De rimpels en de plooien in 't gezicht de verkleuring van ooit het rode haar verraden een gegroefd grijs verleden met kruiwagens vol ellende en ergernis welke als sneeuw voor de zon verdwijnt als de inhoud van een wijnglas zich een weg baant door het aangetaste lichaam ...

daarom ben ik verslonden door de nawee die haar bekken samentrok, terug- geslokt door de vertering van haar ziel het had een vertaling van de bijbel kunnen zijn, dan wel testament loos en zonder nachtelijk geschreeuw het water reeds gelost, de sloep stond droog op de bodem van het hi...

Staren in de koude op deze eenzame dag. Het vasthouden van het houden van, van jou, het licht, dat jij steeds weer liet schijnen. Vervlogen in jaren en jaren met ons beiden. Jij gaf jou hart en ik het mijne. Aan het einde van ons pad nemen wij elkaars ziel om voorgoed in liefde te verd...

Onder hemelsblauw wiegen smalle berken in het wuivende gras wit in geelblond een gehavende den staat eenzaam op afstand het tafereel te aanschouwen hij mist zijn familie allemaal verwaaid met de vele stormen ik loop tussen  wat de natuur te bieden heeft elk seizoen zit vol m...

We slenteren over het zandpad langs de opgedroogde bedding van het riviertje richting zandheuvels waar een enkele boom de kunst van eenzaamheid verstaat als je mij toelaat, in droomwereld of niet geveinsde werkelijkheid reizen we samen naar de stilte onder de bloesem van de vlierstr...

Zo droomverloren staan de bomen te spiegelen in ’t licht alsof ze lang tevoren zich dachten uitverkoren te leven in gedicht.

jij was de lach die ik in gedachten zag cirkelend tussen uitbundigheid en passionele intimiteit met in je ogen de horizon als lief perspectief we doken naar liefde in eindeloos diep kozen de verte want dichtbij was bezet overbrugden problemen die zo niet bestaan wist...

Kloë, zestien jaren oud, Sprak: ik zal de min ontvluchten: Want als men het wel beschouwt, Doen de minnaars niets dan zuchten. 't Is of elk zijn tijd besteedt In 't gevoelen van zijn leed. Waar ik slechts mijne ogen wend - Nergens vind ik twee gelieven Die niet zuchten. Wat el...

Er wordt gebeld en ik doe open. Op de stoep staat een krachtige mijnheer. 'Hallo hier ben ik weer. De man met de hamer. Rechtstreeks van de Kop van Jut hierheen gekomen voor het slopen van uw woonst.' Hij stapt keurend rond zich kijkend binnen. 'Neen maar, voor zover ik mij herinner woont...

Als ik dat manifest goed heb gelezen, Is het afkomstig uit Amerika, En praat een groep in Nederland het na, Die nauw bevriend is met het Opperwezen. Je mening uiten mag, al is die bot, Maar houd eens op te spreken ‘namens God’.

Niemand neemt het van me af jouw glimlach iedere ochtend jouw vertrouwen in mijn soms onbehouwen gedrag jij bent altijd naast mij door vallende woorden heen jij vangt ze voor mij en voedt mijn schrijven wil je alsjeblieft bij mij blijven dan durf ik op je te bouwen.

er komt een vogel en nog een en nog een tezamen op een draadje: ‘wie doet me wat’ rust maar zing maar geen idee van tijd noch van spijt - er komen mensen nog een en nog een dun kan het draadje in mijn wereld soms zijn maar het knapt niet o nee, zeker nog niet… ...

na Driekoningen worden de kerstbomen opgehaald aan huis, voor wie bereidwillig een paar euro' s betaald daarna wordt op een verlaten terrein een vuur gemaakt waarrond iedere bezoeker een drankje of hapje smaakt aan de eet en drank kraampjes is veel lekkers te koop verse oliebollen, glühwein,...

De moderne stad lag niet langer aangemeerd aan het platteland. Hoogbouwen hakten als zonnewijzers op wijkende weiden.

Ik ga wat aardigs zeggen over de heer van der Staaij fractievoorzitter van de SGP de Staatskundig Gereformeerde Partij ik mag die van der Staaij wel hij is ook wel mijn vijand maar ik heb mijn vijand lief en zeker deze persoonlijkheid want hij zit er maar bij 'Jinek' hij houdt sfeervol...

Het water in de sloot, klotst heen, soms weer de wind legt zich er niet bij neer! Het stormt wind giert door kieren, alsook gaten ik denk dat ‘k ‘t ermaar bij moet laten, Immers het weer: laat zich niet sturen!

tussen de blauwe slaap en het verlicht ontwaken ligt het zachte naakt een symphonie in wit takken van kale kromme bomen reiken naar bleek winterlicht alles wacht op de dans van het leven in glanzend zonnelicht

Mijn vaderland ik mis u als ik u verlaat, maar ik haat u als ik me niet vergis, mijn vaderland met harde hand houdt gij mij vast zijt gij ballast zandzak bij mijn luchtballon moet ik me traag van u ontdoen om op te kunnen stijgen tot u, mijn onvolmaakte god, met duizend talen...

hij praat maar alles is al gezegd er is niemand nog die luistert wat hij in taal heeft neergelegd wordt inzichtelijk verduisterd hij doet maar alles is al gedaan zijn handelen is om niet hij zou beter weg kunnen gaan hij zingt vergeefs zijn lied hij danst zij swingt niet mee een chore...

aan de waslijn blaast de wind een bolling in de positiejurk

ik heb geprobeerd van de wind te leven de woorden vlogen langs er is er niet een gebleven heb met originaliteit gefuikt zij stopten heel even lieten zich zien maar exclusief was er snel uit van bruuskeren wilden zij niets leren in een wereld waar schermblauw alleen kou genereerde...

Een mens verdraagt zijn mede Vanuit het perspectief van nu en verleden Dit is een gevoelige balans Ga je over de grens dan loop je de kans Dat je voorgoed wordt gemeden.

Een vonkenvuur bedreigde Scheveningen De Wadden vormen bijna piepschuimbaden Met oud en nieuw weer tig miljoenen schade Veel Groningers zijn nóg aan ‘t handenwringen Een breekbaar vaasje? Er is veel meer loos: De inhoud lijkt erg op Pandora’s doos

Stem : Ik schouw de wereld an. Wat dat de wereld is, Dat weet ik al te wis God beter ‘t, door ’t verzoeken, Want ik heb daar verkeerd En meer van haar geleerd Als van de beste boeken. Want of ik schoon al las Hetgeen zo kunstig was Als goddelijk geschreven, ’t En ging ter ziel no...

het bakkersmeisje had poeder op haar armen zodat hij vragen wou mag ik even over uw armen blazen mag ik het even laten sneeuwen en dan zien hoe vlug het dooit maar hij vroeg maar liever een brood want bakkersmeisjes, die dooien eigenlijk nooit ----------------------------------------------...

We sjouwen onze molenstenen over een maakbare wereld, haar grond wordt zachte aarde die we delen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde memoires die allen over de horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de ons toegestane tijd,...

De bliksemflits splitst de spits. De donder trommelt op de toren. De nacht valt. In een schicht ontwaar ik de klok. Een opname. Zo blijf ik op. De nacht duurt. Gutsend regent het oude wijven. Alle dagdingen verdrijven. De nacht vlucht. Fasten seat belts.

Sparren als roerloze goden. Zwartwitte, zwijgende habijten. Daarmee lijkt alles gezegd. Je bent geen kind meer op dat elfenbankje, noch die flitsgrage eekhoorn daarginds. Onafzienbaar heerst hier een grimmig regime. IJselijk elegant. Onwijs stil. Tot na een wending van de wind go...

Ik Mis je zo Ik ben je kwijt ik gaf zoveel om jou Altijd was je er voor me als ik me rot voelde Jij wist hoe ik me voelde  en door jou werd ik weer blij En nu  Niks   Misschien wil je me niet zien Moet ik nu verder leven Niemand die me blij maakte zoals jij Niemand die er voor me...