659 resultaten.
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige gedachten
bomen graaien naar ongrijpbaar schijnsel
de dijk…
het oog
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
630 but I turned to the left and walked to the river
(Henk van Dijk)
en zag boven het water
het oog
van twintig lentes, wagenwijd
open
het dreef schuin door het gordijn
naar mijn vingers
alsof de ondergrondse gangen
geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Met een blik van hier
ben ik
Handgeschreven brieven
zullen mij niet kisten
Flinke baard en
knopenrijk
Vele straten
Soms een dijk
Met volgeladen
tassen
Bundels post, pakketjes
Soms ook nog huis-aan-huis
Lente.…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Water als taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 Zoals taal
is er geen vorm
dat water niet beheerst
grillige wanden en massieve randen
omarmen zeeën en oceanen
die meedogenloos stranden
duinen en dijken testen
elke golf opwellend uit diepe
troggen is een woord op de lippen
van de branding
daar schuimt het spuwsel
van zeegeesten tot
onleesbare ruige verhalen
vloeibare bladzijden…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.
Een oerbeeld van de eenvoud,
dat natuurlijk zelfbeeld is
en weinig.…
IK HEB GEJANKT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
422 (een potje voetbal 12-6-2021)
nee ik heb niet
gejankt van geluk
toen Oranje destijds
kampioen werd
er brak geen dijk door
en ging niks echt stuk
maar gisteren toen ik
de Deense voetbalploeg
om de gevallen Christian Eriksen zag staan
sommigen met de rug
naar hem toe totaal verward
handen voor het gezicht geslagen
sommigen hoopvol…
Voor later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
496 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
rennen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
491 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas
nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 Wanneer Maas en Waal door mijn gedachten dwalen
en ik de boten zie die koers moeten bepalen
wanneer ik me angstig voel door het zo snel bereik
van het wassend water dat klotst tegen de dijk
wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn
en woest de dijken breken wil van puur venijn
Dan vecht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Vogeltrek
naar de dijk. De ziel weet een open raam.
------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend in een shawl
Proef ik op mijn lippen
Wat de oude gevels
Doet verweren
Het Noordwester zilt
Dat over de dijken…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 de lente scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 opgemaakt
een paar vingers in de grond zijn
al genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die
strepen trekt in het strakke blauw
weet dat 't landschap haar graag zag
op mijn kniekes naast die blommen
uitzicht op d’n dijk…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 de kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 weer laat de natuur zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en…
Een boom van een vent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
522 't Was Kim van Dijk uit Tiel,
al was het met veel pijn,
dat zij van hem beviel.
_________________
Noot:
De boom van een vent houdt van sparren.…
In herhaling
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
859 Als het kind wilde gedragen worden
mocht ze mee op jouw sterke rug
en iemand zou weer komen kijken
vanuit het huis tegen de hoge dijk
naar buiten gaan en stralen als de maan…
zondagmorgen
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
726 zondagmorgen zeven uur
onbezorgd genieten van de natuur
het is heerlijk wonen aan de dijk
ik voel me vrij ik voel me rijk
de rust de stilte om mij heen
geen lawaai ik ben alleen
met slechts de vogels en het water
want de herrie komt pas later
rond elf uur is het met de rust gedaan
in de verte komen ze al aan
in dikke pakken op motoren
mijn…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Bickerseiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 De treinen reden over de dijk en
het gebouw van machinefabriek Jonker,
stak hoog en donker boven mij uit.
Voor mij op de cafétafel stond een kopstoot
en ik proostte op mijn oma.
De stem van mijn opa dacht ik te horen,
Ik rook nog steeds de geur van teer en olie.
Een auto reed de Bickerstraat in.…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Hoe ik boog voor het beeld
van Anton Wachter en daarna een kroeg
bezocht, met een keur aan bieren
hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed,
een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff
ook gedronken hebben, heilige grond,
in beschonken toestand urenlang op de dijk
heb gezeten, besluiteloos over het feit
welk eiland ik wilde bezoeken
of toch maar…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was
niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen,
schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.…
vandaag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
497 Toch nog werd het zomer
de banden mochten opgepompt
we gingen fietsen met dat kind
de dijken over
dwars door groene weilanden
haast was geboden
de dag diende geplukt
en weken bbq nog in te halen
Terrasstoelen
stonden verregend in de tuin
het zwembad
was allang geleden opgeruimd
en iedereen zei niet klagen
We zwommen maakten vrienden…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden…
Pakijs
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
583 Landmijlen verder hoort hij al angst:
de dijken worden opgehoogd.
In Spanje haten ze het water:
modderstromen vermoorden ook
hun woongenot!
Langzaam begint het door te dringen
dat men de planeet heeft uitgeknepen
voor dure, megalomane plannen.
Het continent is furieus -
voortdurend moet het water vallen...…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug
naar het binnendijkse
ach, had je maar
de lichtvoetigheid van vogeltenen.…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 Grijze polder in de mist
je aanzicht licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder…