909 resultaten.
Geen mooiweer loopster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 waar nu
je ogen wonen
heerst rust
weg zijn de
snelle vlagen
die jouw mimiek
niet konden
dragen en
andere kijkers
onrust gaven
rust heeft jou
goed gedaan
ongedwongen
heb jij je
leven ingericht
dat is te lezen
in een gezond
blozend gezicht
met een helder
klare oogopslag
de resultaten
van je lange
benen loopsessies
spreken…
Horloge
gedicht
2.4 met 62 stemmen
39.538 Ik zat op de huisbank van een Zuid-Afrikaan
toen jou alles afgenomen werd
verder was ik nooit van jou vandaan
Terwijl mijn gastheer krakend koersen controleerde
en zijn dikke dochter zocht naar gave popmuziek
wat zag jij toen, in je laatste val?…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 ik werd gisteren
naar een stoel verwezen
om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Het duisterde traag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 het duisterde traag
subtiel penseelde tijd
meer donkerte in het decor
zette contrasten aan
die normaal de structuur van
bestaan wrijvingsloos aanpasten
de samenpakkende
schaduwen gaven een
koud en onbestendig gevoel
waar vroeger minuscule
stofjes dansten in tevreden
namiddaglicht tochtte het kil
in verlopend samenzijn
sloot ieder…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 ‘vingers ontkiemen jouw kunst
zoals schrijfrozen uit een hand’
- vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems…
Beeltenis
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.916 Met mij en hen
die zoveel om je gaven. We konden
ons aan je liefde laven en aan de warmte
die je ons steeds gaf.
Je bent niet meer. Niet hier
maar ginder en onze liefde wordt
niet minder. Van mij en hen
die jou nooit zijn vergeten. Ach mocht
je toch eens weten hoe wij je nog altijd
missen, iedere dag.…
Boterlieven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 aan de grond
en keek hen na tot aan het water
waar haar stalletje met hooi stond
voor haar grazende gerief
wat niet veel later door de boterlieven
stiekem werd gediefd
Ze waren zacht - de boterlieven
en er bij als wilde raven
toen de zomerzon hen zwierde
zoals menigeen haar blieft
en ze verspeelden er het hooi
tot wolkenstof dat zij er gaven…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 hun geluid zetten zij
een elektrische maaltijd voor
en voeren het beginsels
met de kleine lepel van hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 . -
Een gave parel schemert aan uw hals.
't Oneindige dat ons vervult is als
het even licht zijn nog van de avondlucht.…
Een brief aan de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Het is de liefde die ik mis,
die we gaven en nemen
Het is echt waar niet jou dat ik mis,
met je allerhartigste stem
en de kindse wijsheid uit je woorden.
Het is een gevoel als honderd sterren
die vallen in dromen.
Als gouden spetters zeewater, de lichtheid,
maar ook het overwinnen van goden(doden).…
Innerlijk gesprek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 Met niets zijn we gekomen
met niets zullen we gaan
hoezo, ruisen de stromen
een koele wind blaast aan:
door God ben je gekomen
en met Hem mag je gaan
je mag zelfs bij Hem wonen
hij wakkert nog iets aan:
heb je genoten, wil hij weten
van alle gaven die je kreeg
wat vond je 't fijn ervan te delen
ik luister en beweeg
geen dag heb ik…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk
zielenlicht
In iedere beschreven droom
is er immer dat liefderijke vergezicht
over de gave…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
3.678 Elke druppel, verwerkt tot idioom
van een taal die zij mondjesmaat verkent
met de gave van een natuurtalent,
vloeit tevens in de emmer van mijn schroom.
Gelijk de zon straks de wolken verdrijft,
bereidt zij "autonoom" een warm afscheid,
is het "samen" wat de boventoon krijt,
ofschoon een drang naar vrijheid mij beklijft.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het strand gaan
en naar de grijze zee en de verlaten branding kijken
en dan met gave…
vorst aan de grond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 verbeelding raden laat
buitenom gaat de schets van
koude velden
spreeuwen melden dat hun maag
weer leger is, rantsoenen raken op
nu de vraag veel groter dan het aanbod
rekent op de onderlaag
van voederplaatsen bovengronds
aanstonds strooi ik wat
en vertrouw al op de mus, de mees
begerig door het ijs al van de wijs geraakt
mijn gave…
In zijn magisch ritueel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 bereidt
wet hij kruislings
lange messen legt
ze binnen hun bereik
de rust van
wierook kringelt
langs het witte marmer
zij rilt gevangen
in zijn magisch ritueel
kaarslicht toont haar warmer
gemaskerd door
het eerste ochtendlicht
schrijdt hij nader
zij geboeid
verheft met luide stem
het oude onze vader
hij besnijdt
de gulle gaven…
Superdieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Vlooiendirecteuren gaven ze te eten,
met hun eigen mensenbloed!
Mensen achten zichzelf machtig.
Vlooien noemen ze ongedierte.
Verdelgen vinden ze fijn.
Mensen denken dat ze super zijn.…
Chinese goocheltruc
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
788 Chia Lin beheerste alle erotische gaven,
maar toen ik de volgende dag wakker werd,
was zij ineens veranderd in Ernie en Bert.…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Hielpen zij, die mij gaven
aan deze kerk van Sint-Maarten,
in glas gebrand, in hout gebeiteld,
ook de naakten in de straten,
de hongerigen op de pleinen?…
Huichelen met gas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Een granaat rijt mensen open
Het kan een kind zijn,
een brave man of vrouw
Een vatbom begraaft
in steen en stof
alle leven in een flatgebouw
Ach,
zolang het een granaat of vatbom is
Kijken we niet zo nauw
Maar kom voor de vuile was
niet aanzetten met stiekem gas
Geen gave lijkjes a.u.b.…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Ik gebruik die gave die ik bezit.…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 hoe jij kleurde naar de zoen
die als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je…
Al was ik.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
456 Had ik de retorische gave van een
goede demagoog. Als het mijn hart
niet had; het woord was krachteloos.
Al was ik gerespecteerd als een
grijze eminentie. Had ik de macht
met evidentie. Als het mijn hart niet
had was mijn bestemming onbestemd.
Al was ik beroemd en een gevierde
held en gaf ik aan de armen een deel
van mijn geld.…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 ik voelde de orkaan
die in je stormde en joeg
proefde de agressie
die hij in zich droeg
je schuilde in het oog
en huilde zijn ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde…
het hermelijn trekt vrouwen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.380 zijn woorden rollen
uit de mond, gesplitst in
vele tongen, begrip en
wijsheid kwijlen neer waar
zij bewonderend zongen
ze klampen zich aan rood
glijdend richten ze zich op
om aan zijn bron te laven
het zijn geen gaven die hij toont
als hij zich van hen verschoont
het hermelijn trekt vrouwen
die belust zijn op de macht
de pracht en…
Samen Naar Later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 we hadden vele fijne jaren samen
maar de alles smeltende zon
en het woest stromende rivierwater
was waaraan ook wij niet ontkwamen
we gaven elkaar korte namen
en toen na jaren kwam je mij weer
tegen in een miezerige regen
wie er van ons begon weet ik niet meer
zij brak onverwacht het wolkendek
die lieflijk warme ons omarmende zon
en bescheen…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 Israël op jouw grond
gaven profeten Gods Boodschap
aan de mensen door
werd het Blijde Nieuws
door Jezus bekend gemaakt
waarom gebruik je nu geweld
sla je het Palestijnse rijk
met wraakzuchtige wapens
neem je diens bewoners
wreed gevangen?
luister je niet meer naar
stem van geloof of geweten?…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 ik heb
ze gehoord
zoals ieder jaar
de stemmen in
het ruisen
van de wind
waar rood-
witte kruizen
de toon geven
van hen die door
de oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier…