966 resultaten.
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 je ooit herkennen.
Je ogen vinden in de nacht,
naar jouw diepte kunnen kleuren,
een stukje hemel kunnen scheuren,
waar ik als, maar op je wacht.
-
Kijk..
Kijk naar mij.
Laat je dromen in me dwalen,
laat ons in, elkaar verhalen.
Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..…
Het tweede gezicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik wist de
donkere kant
van het bestaan
kwam pas
uit de schaduw
van licht vandaan
kreeg in
herkennen het
tweede gezicht
weet door wie
het meeste kwaad
wordt gesticht
onder deze zon
is het eerste
bloed gevloeid
geboeid door
afgunst en macht
is de mens verkracht
in ontkoppeling
van gelijkheid is hij
zijn medemens kwijt…
zuurstofarm
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
663 ik ween om het zwijgen
om de nacht die zijn zwarte slagader toont
diep in het lichaam
mij verbindt met het meest nabije
voel ik nog het kloppen
in deze stroom van stoïcijnse duisternis
die elke waarde breekt
zich wijdvertakt langs wanden van tijd
vandaag of morgen zal ik mezelf herkennen
wanneer ik midden in de nacht word wakker gemaakt…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen,
de zee in, die pijnloos is, achter de branding door.
-------------------------------------------…
De dag schuift langzaam voort
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.149 De dag schuift langzaam voort
zo tussen licht en donker
met herinneringen geprangd tussen
de zorgen en de vreugden,
de herkenning en het heimwee.
Langzaam komt het duister
maar mijn hart
is nog niet tot rust gekomen,
de vrede nog niet gevonden,
het verlangen niet gestild.…
ZIELSVERHUIZING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.079 Moeders ziel
is verhuisd
voorgoed
Ze is nu
van hemel
niet langer van aarde
Haar huis
'gekuist'
achtergelaten
Ik weet niet
of dat
er nu toe doet
Wij wikkelen
haar huisraad
in oude kranten
Wij pakken dat alles
-met weemoed-
in ribkartonnen dozen
Wij herkennen
'onze maten'
nu oude kinderen
Die zij
toentertijd
uit…
Zussenliefde
hartenkreet
2.0 met 56 stemmen
8.598 Hoe ouder we worden
Hoe closer,...welhaast een wonder
Onze zussenband, wederzijdse liefde,...zo bijzonder
Herkenning,...delen van onszelf in jou!
Je hele doen en je hele laten
Samen lachen, huilen en praten
Zusjes bij toeval, vriendinnen bij keuze!
Verschillende bloemen uit dezelfde hof
Eigen bloed, bloedmooi!…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
977 Geluk is als die vlinder
die stil zit op je hand,
je kunt haar pas herkennen
als zij is aangeland.…
Over de zuidergrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 ik zag je dorp
daar, waar je neerstreek
je ogen op de zon gericht
ja, ik zag jouw land
de schoonheid
door het Vlaamse licht
we liepen wat keuvelend
soms wat stilletjes
het pad van vriendschap weer op
in het weten, het herkennen
stopten we het nutteloze
in een notendop
ik vond jouw wereld
het past bij je zijn
als nobele mens…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Kleine regenbogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 ik bladerde door
wat bladmuziek
zag in herkenning je lach
wist waar je aan dacht
die liefelijke herfstsonate
vol rust en serene pracht
ik bespeelde zwart wit
in een nog zomers begin
liet bloemen bloeien
pas later kwamen
de vruchten en oogst
groeiden bladertapijten in rood
in die volheid van tonen
zag ik de tranen komen met
in je…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Zeewering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 De zee
willen we weren
het tij keren
want wij hebben
weet van water
dat springt en kolkt
brult
boven de wind uit
herkennen het geluid
van pijn, van hulpgeroep
van een onstuimige zee
en nee, niet meer
Zee komt
tot inkeer
weet zich eb en vloed
wat er toe doet
in de Lage Landen
waar duin & dijk
..........waken
als ouders…
boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 de boom staat op een plaats
waar ik voorheen nooit ben verbleven
de lucht om hem heen is nog steeds lucht,
al duizenden malen ingeademd
is het omdat ik er nog niet was en is de tijd
meegegroeid in zijn vest van hout
zal de boom mij herkennen, ook al is hij
bladerloos en de enige in het bos
gelijk de majesteit zonder hof
is het maaiveld…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Haar ogen zijdelings die zwart in hun
verdoken blauw het git herhalen: schicht
der herkenning. Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 De landen der herkenning
honen driedubbele hanenkraaien,
dribbelend op zijn middenrif.
Zijn hart zuigt de trilling
als een kronkelende slang
in de rivier der vervreemde galmen.
Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
droom me
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
835 je weidse vleugels
laat ruimte mij oplossen
wanneer ik val
zonder horizon, vrij van gedaante
om op zilveren oevers te ademen
een nest bouwen
zal ik
met tedere wolkjes en gouden zonlicht
voor jou
adem van mijn adem
roep mij niet meer
als schaduw van onvergankelijkheid
maar
draag me
in de palm van je hand
zul jij
mij herkennen…
Toch niet weten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 Zoveel is ons bekend, en zelfs de ziel
zou nu ontrafeld zijn, maar
ik wil niet geloven dat wij
dit alles zomaar begrijpen;
ik zie het meer
in ’t groot vermoeden
hoe alles met alles verbonden is
in oorsprong en bestemming,
in liefde en herkenning.…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?…
De twist
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ik zag je
langer
dan ik wist
je danste klein
creatief uit
de vroegere twist
je lachte
heimelijk retro
passend
bij de jurk die
zich wellustig rond
je lichaam vlijde
juist je lijf
bepaalde de
vlotte draaien
waarbij ik geen
erg had in jouw
snel voetenwerk
langzaam kwamen
ritme en herkenning terug
de twist van chubby checker
was…
Morige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 zonder zorgen
zondagmorgen
op mijn ballorige
reis naar Blijham
kwam
ik in Morige
de vorige
keer kwam ik aan
op de Morigerlaan
nu de mist in gaan ?
ontdaan
bleef ik staan
wist niet meer
welke Morigerlaan
1e Morigerlaan loopt dood
geen nood
maar 2e Morigerlaan
bleek niet te bestaan
op 3e Morigerlaan stond
een kwaaie hond
Morigerlaan…
Schuilplaats
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
792 Zou je me herkennen,
als ik naast je zou lopen in de stad?
Zou je weten wie ik ben,
als ik niets tegen je zou zeggen?…
De dichter
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.111 De dichter is een kunstenaar
een creatief persoon
hij dicht uit zichzelf
niet voor promotie of hoger loon
de lezer zoekt herkenning
in zijn of haar gedicht
zo brengt de dichter niet alleen zijn eigen
maar ook andermans gevoelens aan het licht
het gaat er niet om hoe de dichter
zijn kunstwerk beredeneert
maar hoe de lezer hoogstpersoonlijk…
Centimenteel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
750 We waren er pas heel kort aan gewend
Dat het niet nodig was om af te ronden
En net nu we ze ook herkennen konden
Nadert al weer het einde van de cent
’t Is toch wel hard een muntje te verjagen
Dat destijds zo vaak voor ons is geslagen
-------------------------------------------------------
Het einde van de kleine eurocent-munten in Nederland…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt tot de verbeelding
geprojecteerd op verlangende ogen
het beeld
de herkenning…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt tot de verbeelding
geprojecteerd op verlangende ogen
het beeld
de herkenning…