959 resultaten.
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
De dag schuift langzaam voort
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.149 De dag schuift langzaam voort
zo tussen licht en donker
met herinneringen geprangd tussen
de zorgen en de vreugden,
de herkenning en het heimwee.
Langzaam komt het duister
maar mijn hart
is nog niet tot rust gekomen,
de vrede nog niet gevonden,
het verlangen niet gestild.…
Kleine regenbogen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 ik bladerde door
wat bladmuziek
zag in herkenning je lach
wist waar je aan dacht
die liefelijke herfstsonate
vol rust en serene pracht
ik bespeelde zwart wit
in een nog zomers begin
liet bloemen bloeien
pas later kwamen
de vruchten en oogst
groeiden bladertapijten in rood
in die volheid van tonen
zag ik de tranen komen met
in je…
Zussenliefde
hartenkreet
2.0 met 56 stemmen
8.598 Hoe ouder we worden
Hoe closer,...welhaast een wonder
Onze zussenband, wederzijdse liefde,...zo bijzonder
Herkenning,...delen van onszelf in jou!
Je hele doen en je hele laten
Samen lachen, huilen en praten
Zusjes bij toeval, vriendinnen bij keuze!
Verschillende bloemen uit dezelfde hof
Eigen bloed, bloedmooi!…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
977 Geluk is als die vlinder
die stil zit op je hand,
je kunt haar pas herkennen
als zij is aangeland.…
Over de zuidergrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 ik zag je dorp
daar, waar je neerstreek
je ogen op de zon gericht
ja, ik zag jouw land
de schoonheid
door het Vlaamse licht
we liepen wat keuvelend
soms wat stilletjes
het pad van vriendschap weer op
in het weten, het herkennen
stopten we het nutteloze
in een notendop
ik vond jouw wereld
het past bij je zijn
als nobele mens…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Zeewering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 De zee
willen we weren
het tij keren
want wij hebben
weet van water
dat springt en kolkt
brult
boven de wind uit
herkennen het geluid
van pijn, van hulpgeroep
van een onstuimige zee
en nee, niet meer
Zee komt
tot inkeer
weet zich eb en vloed
wat er toe doet
in de Lage Landen
waar duin & dijk
..........waken
als ouders…
boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 de boom staat op een plaats
waar ik voorheen nooit ben verbleven
de lucht om hem heen is nog steeds lucht,
al duizenden malen ingeademd
is het omdat ik er nog niet was en is de tijd
meegegroeid in zijn vest van hout
zal de boom mij herkennen, ook al is hij
bladerloos en de enige in het bos
gelijk de majesteit zonder hof
is het maaiveld…
LAIS CCIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Haar ogen zijdelings die zwart in hun
verdoken blauw het git herhalen: schicht
der herkenning. Onmiskenbaar maar dun
en onzegbaar ziet het waar het voor zwicht.
En dan verdwijnt het weer in haar gezicht.
Geen traan sist weg met zoute bitterheid.…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 En langzaam kwam het schip tot stilstand.
Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt.
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Pertinente indruk
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
712 De landen der herkenning
honen driedubbele hanenkraaien,
dribbelend op zijn middenrif.
Zijn hart zuigt de trilling
als een kronkelende slang
in de rivier der vervreemde galmen.
Overtuigd van overschot
aan gelijk, wrijft
hij nog eens zijn kin schoon.…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
droom me
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
835 je weidse vleugels
laat ruimte mij oplossen
wanneer ik val
zonder horizon, vrij van gedaante
om op zilveren oevers te ademen
een nest bouwen
zal ik
met tedere wolkjes en gouden zonlicht
voor jou
adem van mijn adem
roep mij niet meer
als schaduw van onvergankelijkheid
maar
draag me
in de palm van je hand
zul jij
mij herkennen…
Toch niet weten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 Zoveel is ons bekend, en zelfs de ziel
zou nu ontrafeld zijn, maar
ik wil niet geloven dat wij
dit alles zomaar begrijpen;
ik zie het meer
in ’t groot vermoeden
hoe alles met alles verbonden is
in oorsprong en bestemming,
in liefde en herkenning.…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?…
De twist
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ik zag je
langer
dan ik wist
je danste klein
creatief uit
de vroegere twist
je lachte
heimelijk retro
passend
bij de jurk die
zich wellustig rond
je lichaam vlijde
juist je lijf
bepaalde de
vlotte draaien
waarbij ik geen
erg had in jouw
snel voetenwerk
langzaam kwamen
ritme en herkenning terug
de twist van chubby checker
was…
Nieuws uit 's Gravenhage
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.285 terras koffiehuis
wordt gesmikkeld
van de bonbonnetrie
speciaal in trek
zijn de masculines
chocolade eitjes
vulsel geklutste struif
der nachtegalen
waalsdorpervlakte
verpakt in vloei
men gaat
er van zingen
april mei
vóór dag en dauw
allemachtig mooi hoor
er komt nu verordening
verplichte ringing
als ze gaan vliegen
ter herkenning…
Schuilplaats
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
792 Zou je me herkennen,
als ik naast je zou lopen in de stad?
Zou je weten wie ik ben,
als ik niets tegen je zou zeggen?…
Centimenteel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
750 We waren er pas heel kort aan gewend
Dat het niet nodig was om af te ronden
En net nu we ze ook herkennen konden
Nadert al weer het einde van de cent
’t Is toch wel hard een muntje te verjagen
Dat destijds zo vaak voor ons is geslagen
-------------------------------------------------------
Het einde van de kleine eurocent-munten in Nederland…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt tot de verbeelding
geprojecteerd op verlangende ogen
het beeld
de herkenning…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt tot de verbeelding
geprojecteerd op verlangende ogen
het beeld
de herkenning…
De dichter
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.111 De dichter is een kunstenaar
een creatief persoon
hij dicht uit zichzelf
niet voor promotie of hoger loon
de lezer zoekt herkenning
in zijn of haar gedicht
zo brengt de dichter niet alleen zijn eigen
maar ook andermans gevoelens aan het licht
het gaat er niet om hoe de dichter
zijn kunstwerk beredeneert
maar hoe de lezer hoogstpersoonlijk…
Een volgend bestaan...
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.440 Ik hoop je in een volgend bestaan weer te ontmoeten
Dat ik je als kind zijnde al mag herkennen
In mijn gevoel dat nog nooit had gelogen
Mijn lot vond in jouw alleszeggende ogen
Mijn kinderhand naar je uitstrekken
Mijn arm om je schouder heen slaan
Je zachtjes “Ik hou van jou” in je oor fluisteren
Mijn hart dan al aan de jouwe kluisteren…
Lied
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
999 er klinkt een duizend kleurig lied
melodie en de woorden bekend
zijn als nieuw ouderdom is niet
hoorbaar de klanken worden verwend
met beleving herkenning van oude
dingen levend door opnieuw te
zingen er weer anders van te houden
zoals het vuur al eerder brandde
in een andere leeftijd kijk op dingen
verandert herinnering leert het
in de…
Puber
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.149 Ik kijk naar jou,
je donker haar
hangt als slierten
om je hoofd,
je blik oneindig ver,
maar in jouw ogen
zie ik een ster
van herkenning.
Jij kijkt mij aan,
je ogen zeggen
wat je mond
niet spreekt.
Het leven doet pijn,
ik wil liever
alleen zijn,
heb geduld!
Onze ogen
zoeken elkaar
in vertrouwen.…
Die pluizenbol
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 danste muziek
zong sterren van
de hemel maar
mij kende ze niet
ze was die
pluizenbol tussen
opgeschoten bloemen
ravottte op de hei
de hele dag dolblij
wij keken naar
elkaar deelden
een omgeving
er was goed voelen
zonder enige beleving
wij een beweging
eten en weer gaan
maar echt vertrouwelijk
nooit liet jij jouw ogen in
herkenning…