558 resultaten.
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Ik look de blijdschap mijner oogen
In schemer van berooid paleis…
De schaamle sterfelijke bloemen
Die ik u in de avond bracht,
Met zoveel eeuwigs niet to noemen
‘t Schoot vleuglen in de stille nacht:
Ik waak bij de eerste morgenstralen,
Of gistren als een droom ontgleê:
Ik wandel door de lichte zalen:
Elk ding is op zijn oude stee..…
Zo gezegd
gedicht
3.2 met 19 stemmen
7.720 Lok ze uit hun kelders de helden
want vandaag stappen ze mee in deze stoet.
De letterzetters en trendsetters van dienst
luisteren instemmend en knikken
elkaar bemoedigend toe.
Wat verbeelden die woorden zich wel?
Ze vergrijpen en verzetten zich,
Opgetutte lege dozen, ze zwijgen als vermoord.…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 Schreeuwende zeevogels lokken me naar de kliffen
Het zwarte lavazand steekt schril af
Tegen het bijgekleurde blauw van de oceaan
In het noorden stoeien fotogenieke watermonsters
Terwijl ze flirten met de poolcirkel
Op het land ademen of spuiten de fumarolen en solfatoren
Hun stinkende adem uit en
lavakraters bekomen van hun laatste eruptie…
Dromen zijn geen bedrog
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.104 Lachend zeg ik:je komt met uit een film, acteren kan je ook
Je blijft nederig en doet niet uit de hoogte, al héb je de ' look '.
Vriendelijk voor ieder maar je laat niet over je lopen
Plichtsbewust, wel op tijd ontspanning, hobby's met hopen.
Als echte levensgenieter zie je mooie vrouwen
Toch blijf je me trouw, zullen we het zo houden?…
VISIOEN NA TELEURSTELLING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 verhoopte onmtmoeting
vestingwallen doemen op
wellicht schuilt daarbinnen
diep slapende liefde
het stadje toont voldaan
zijn uitgestorven stegen
oude verstilde welvaart
boven de loom zoekende fietser
zweeft een grote peuter
draagt een zware wollen muts
afwerend als een strijdhelm
rode sokjes
die de lucht gebieden
verslagen gedachten lokken…
Blote voeten op het strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 Blote voeten op ‘t strand
Een rode lok in je gezicht
Maria in je hand
Voor de stilte gezwicht
Blote voeten op ’t strand
Heuptas op je dij
De zee die overmant
Isis aan je zij
Blote voeten op ’t strand
Broekspijp omgeslagen
Zachtjes kietelt het zand
Antwoord op je vragen
Blote voeten op ’t strand
Fluist’ren doet de wind
Met je hakken…
Strak in ‘t pak
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
497 zelfs niet vergeten om je nog één keer te scheren
De fris gewassen handen op de borst tesaam gevouwen
En een gelaat dat roerloos stilt, in blindelings vertrouwen
Daar lig je dan in ’t wit satijn door ieder te aanschouwen
De naasten laten nog een traan omdat ze van je houwen
En op de achtergrond klinkt zacht het stemmig Miserere
Je bent van lok…
J
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 bezweet
Ogen zoveel belovend, remmen totaal los
Lichaam en geest; zuivere harmonie, puur
Subtiel likje zomaar waar je dat zo fijn vindt
Lijf en geest verenigd, ontmoet je zelden
Bolero danst tergend traag wel meeslepend hitsig
Tango, geheven hoofd wel lichamen extra dimesie; top
Wonder der Liefde; nooit echt in geloofd
Rokken en wilde lokken…
Liptease op de fonnefeesten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Een warme zomeravond midden augustus,
Toeschouwers als Jan,Piet,Jef,Toon,Marie en Hollandse Klus,
3 meiden, 3 instrumentalisten op 1 podium,
Even ver weg onze gedachte aan terreur, kernrampen met in elke apotheek extra veel jodium,
Jazzy tunes en sexy looks,
Hot pants met billetjes afgelijnd,
Zangkunsten en performance wat minder verfijnd,…
Boeket
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
682 Ik heb een vriend
tot hoofdvriend uitverkoren,
hij woont in het dorp,
waarin ik ben geboren,
waaruit ik vroeger ben vertrokken,
hij zorgt ervoor
dat mijn oude dorp weer opleeft,
me terug wil lokken.…
Wolf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 onderhand
is de wolf
terug in Nederland
vroeger
bij Laude
werd een wolvenjacht
gehouden
als je een wolf schoot
was je de held
kreeg je veel geld
een premie van de staat
werd voor je uitgeteld
de wolf is slim
liet zich niet meer lokken
hij is uitgestorven
vertrokken
nu komt hij weer
zijn bijdrage geven
aan het
voorzichtig herstellend…
Viskomkrom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
610 Nu lig ik gekaakt als een kip zonder kop in mijn blootje
tussen een slappig wittebroodje
onder kwaad meurend look vurig te hopen
dat ze me gauw gaan kopen
want - eenmaal bedorven -
zal ik ook nog eens tevergeefs zijn gestorven.…
Marilyn Monroe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 De droomfabriek likte je voeten,
kocht je per gewicht:
omtrek, klatergouden lokken,
de gespeelde onschuld in je gezicht.
In lange rijen werd heimelijk gezucht,
met inhalige blik je lippen gekust,
de grijpende handen gestrekt
naar een beeld van leuk karton.…
jenners contra likkers
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 gegeven de schrijnende jenners
die rust'loos joelend fokken
om soortgelijk broedsel te lokken
krenkend de likkende penners
ontremd vaak veel in steden
waar ze in ‘n mum verstieren
wat penners in jaren versieren
voor burgers die leden en beden
om waarheid in woordspinsel
gelaarsde kat en roodkapje
blauwbaard in bessenpapje
mossen bossen…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
613 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
het jaar van de Kemphaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 ze zijn niet weggegaan dit jaar
net als jij, de bronzen veren
in je kraag, je handen op mijn
borst, mijn lief viert lente in
de winter, het vijfde seizoen
schijnt op de verse klei, blonder
dan nu kunnen je lokken niet
onstuimig gul smaken je lippen
seffens legt de malse zeewind
haar verse zaad in de weilanden
en baltsen de kemphanen vinnig…
Sombre gedachten schiep een sombre tijd
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.598 Dichters wendden zich van de levens-sferen
wederbegerend wat in d'eeuwen sliep,
of loken d'ogen en verbleekten diep
beproevende op hun eigen hart te teren.
In de zware tijd die zo langzaam streek
was 't dat een moedloze berusting groeide
en opkwam mat geloof van de vermoeide
wereld wier oude gang een eeuwge leek.…
Puurder dan puur
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.110 De lokken haar langs je wang, zo natuurlijk, zo pur sang.
Puur, ben jij.
Geen dag zonder jou in mijn hoofd, ik voel me constant licht verdoofd.
Je foto op mijn netvlies gebrand, na een heerlijk gesprek meer verwant.
Jij bent puur, heerlijk en echt en stuurt mijn gevoelens recht.
Puur, ben jij.…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Is dan die rode mond
Niet even lief geplooid gebleven,
Kronen haar lokken minder blond
De speelse gratie van haar leven?
Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…
Compliment
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
533 .
________________________________
COMPLIMENT
Mijn dank Jan B., van hier
tot Sas van Gent
Voor 't welgemeend oprechte
compliment
Ik lok ze af en toe wat
uit hun tent
Let op de vorm, maar meer nog
op de vent
Er zijn ook vrouwen bij, maar
of het went...
Mag lijen dat één mij een antwoord zendt…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach op jouw gezicht
Jij danst mee, vol grandeur
De echte wereld aan het oog onttrokken
Jouw wangen vol van kleur
Jij droomt jouw droom, laat je lokken…
PINNEN
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.250 Als versteend kijk ik met ongelovige ogen
naar de jonge caissière, die koket een lok
verschuift. Pinnen, meneer? Gaat uw gang!
De eerder gepinde euro’s? Al lang gevlogen……
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 Het mutsje is wat scheefgezakt
maar siert haar smalle hoofdje rood
kan slechts gedeeltelijk verhullen
dat er geen haren onder krullen
het onbedekte schemert bloot
De chemo liet de lokken vallen
blond dwarrelden ze op de grond
en in het duister van de nacht
bidt hoopvol kleine Vera zacht
Lieve God, maak me gezond.…
zoals die anderen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.984 ik begrijp best dat je nu geen keuzes wil maken
en dat je geen ruzie wil doen ontstaan
maar meisje, laat je toch niet zo leiden
door mensen die je manipuleren
door mensen die je niet willen verstaan
de wereld zit vol met enge mensen
die jou willen lokken tot het kwaad,
luister alsjeblief naar jezelf
zodat je weet waar jij voor staat
ik maak…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Kralen diep verzonken in geschrokken open staren
achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken
een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van…
Boerenmeid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.818 klompen door de stallen loopt
En met iedere stap op iets mooiers hoopt
Droomt zij van de straten van Parijs
Haar jurk laten waaien, heel ver op reis
Droomt zij van flaneren, dansen in Cannes
De wind door haar haren, een mooie man
Terwijl zij de vloer veegt, een borstel vol stront
Vliegt zij naar Rome, voeten van de grond
Zwiert zij haar lokken…
unieke afdruk (1846)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.210 ze trok haar mooiste kleren aan
in de gang keek ze nog even in de spiegel
schikte haar kapje en duwde wat losse lokken eronder
vergezeld van haar vijf zoons die hun beste pak droegen
togen ze naar de stad
ze zouden zich laten fotograferen
rondom en op de schoot van hun moeder
denk erom: niet bewegen
zijn de jongens gaan schuifelen
tijdens…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Vogels lokken met zang de zon over de rand van de horizon,
vieren geboorte van een nieuwe wereld, ik ruik in de wind
door dauw gekust land, de aarde rilt van genot onder de zon,
ik geloof graag dat ‘t euforie is omdat 't land mij herkent.…
ZING-ZANG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.067 De stralen van uw ogen,
Bestuurd door Venus' kind,
Die doen mij vast verdrogen
Als stokvis in de wind.
’k Heb van de nacht gekreten
ruim twee paar emmers vol:
’k Heb schier de damp vergeten,
Zo is mij ’t hoofd op hol:
’k Heb mijn gekrulde lokken
Zo kaal geplakt om jou,
Dat men uit al de vlokken
Zes ballen maken zou.…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 Meidoren balsemt den wind,
Die om het lieflijke kind
Dartelt en lokken verspartelt,
Of hij haar mint!
't Avondrood bloost hare koon;
Hoort ze in der vogelen toon
Spelende 't minnelied kwelen? -
Avond volschoon!…