Netgedichten

netgedicht (nr. 88.235):

Marilyn Monroe

De droomfabriek likte je voeten,
kocht je per gewicht:
omtrek, klatergouden lokken,
de gespeelde onschuld in je gezicht.

In lange rijen werd heimelijk gezucht,
met inhalige blik je lippen gekust,
de grijpende handen gestrekt
naar een beeld van leuk karton.

Teneinde weer Norma Jane te worden:
Gerimpeld wijf waarin de kanker vrat,
minder blond en snoezig,
overbodig namaak vertrapt.

Om deze ramp tijdig te voorkomen
koos jij de slaap tegen dat soort einde.
Liet het publiek eender wegzinken
naar vergetelheid, dat donker hol

achter glitter, rouge en sexydingen:
tot na jaren, het laatste zwarte gat.
Om de wereld van plezier, dat holle vat,
fluwelig ‘I wanna be loved by you’ te bezingen.