Alle inzendingen over loslaten

942 resultaten.

Sorteren op:

SCHERVENVUUR

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Scherend langs de spiegel van mijn leven zweef ik van kring naar kring in duizend ringen, landt hier en daar voor lang of even, en stuif dan door in mijn verwikkelingen. Ik kijk mij na en lees de sonde van geluk, verraad, vervulling en verlies, tel het gelag en week de wonden in ‘t zoete zuur van vers geboortevlies. Ik laat los en voel…
Marion Oprel30 november 2008Lees meer >

Weerstand

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
Mijn doden zijn niet dood, de levenden niet levend de tijd van het verleden, verkeert te lang in niet geschreven tekens, wat uit angst wordt vermeden, verleert de man, wat door het kind is aangereikt,het leed lijkt een eentonig spel, de afgrond is een ondiepe kwel, waarin een vis, die zich spiegelt aan in z’n eigen stilstand. De…
pama10 december 2008Lees meer >

Vooruitlopend op een gebroken tak

gedicht
2.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.742
Vooruitlopend op een gebroken tak het plotseling laten vallen dat in mijn arm huist en dan een glas bereikt alsof het lukt. ------------------- uit: 'Tirade 2002'.…
Jan Baeke16 september 2021Lees meer >

vermeende inspiratieloosheid

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
twee punten in een gering raken weidsheid groeit in een zee van oeverloosheid het vervult zich in een rij atomen afgesneden van de baan terug elk op weg naar een vruchtbaar land geen leegte geen lijden van een handvol gegijzelde cellen in het zog van een doelloos zwalpen het was slechts een spiegel voor ons verborgen voorbij de…

Aphrodites douche

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 646
Een eilandje van nat stolt de afdruk van jouw gang. Een elastiekje even verder laat na je tooi te tomen Zusterdruppeltjes heb jij gedept, je lokken los gelaten Met als achteloze groet het water van je voet en een bandje dat niet knelt Zo zijn wij samen.…

Wij

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.264
Liefste, ik wil je kussen zonder de wetenschap dat er ondertussen een ander meisje is in jouw leven. Ook al weet ik dat zij jou nooit kan geven wat ik jou geef. Onze belevenissen zijn hetzelfde. Dat heb je zelf gezegd, maar nu ben je weg. Kom je nog terug? Uit mijn hart ontvlucht een zucht. Ik geef niet toe. Ik geef niet op. Jij bent…

Dag dappere kleine Queenie

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 682
zestien jaar was jij zo trouw en lief het makkertje van bazinnetje Manuela je deelde lief en leed met jouw hondensnoetje dapper wandelde je met haar mee kleine pootjes dribbelden naast haar, jaren lang tot je water kreeg in jouw longskes en je niet meer eten of drinken kon toen mocht je inslapen en je trouwe oogjes sluiten je kopje…
windwhisper4 augustus 2009Lees meer >

Een ritme zonder schikken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
en jij zei dat het donkeren al begon het zachte licht bescheen warm je gezicht jij rilde even alsof de kou je al deed beven wij zijn gaan lopen ieder in zijn eigen pas op een ritme waarin handen zich niet samen wilden schikken nog overbrugt mijn lach het niet meer kunnen raken onafhankelijkheid heeft met respect en niet met loslaten…
wil melker21 november 2014Lees meer >

Verleden en toekomst

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 653
zachtjes waait de wind droogt haar betraande wangen blaast spinrag uit haar haren het koele water van het beekje verzacht haar beblaarde voeten ze hurkt neer schept handen vol wast haar gelaat wat is ze moe ze draagt de wereld van haar verleden op haar schouders die zijn ontveld en blauw haar rug kromgebogen dan hoort ze de wind fluisteren…
windwhisper4 september 2009Lees meer >

Zestig

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.730
Dagelijks liggen twee vijftigers jonger dan ik vandaag In een rouwkapel gonzend van Nederduits en kerklatijn. Dagelijks schrijf ik een kus op hun marmeren voorhoofd. Dagelijks neem ik dat breekbare dubbelportret in mijn armen En draag het omzichtig naar buiten, ik mag niet bezwijken onder dat paar, ik mag met mijn paar niet verdwalen. Hoe…

Ademlang

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
Ze voelde zich bevrijd had zichzelf het kleine meisje van toen kunnen troosten door los te laten wat zo pijnlijk herinnerde aan wat niet haar schuld was de wind streelde een warme deken van liefde om haar heen vlocht troostwolkjes als madeliefjes door haar haren de wind draagt haar fluister ademlang…
windwhisper24 oktober 2009Lees meer >

Zonder afscheid

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.082
Je stille stem klinkt in mijn hoofd De tastbare leegte vult mijn ogen met verdriet Herinneringen spoelen voorbij Mijn hart voelt warm De tijd staat even stil Ik lijk wel versteend Een brok in mijn keel verstokt mijn adem Mijn starende blik kijkt terug in de tijd Even lijk je weer hier Al zie ik je wat vaag Ik hou je voorzichtig…

Jij keerde in

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je ogen gaan wegdrijven naar een verte zonder mijn bestaan jij keerde in ging naar het begin van rust en stilte vroeger ben ik met je meegegaan jou volgend in verstaan maar jij loste op ik verdwaalde in nevels die niet de mijne waren altijd ben jij terug gekeerd maar ik ben voorbereid ooit raak jij jezelf ook kwijt…
wil melker17 augustus 2014Lees meer >

Wintervlinder

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.414
Snijd maar door mijn boerenland en glij voorbij aan slechts dit ene wat jou liederlijk vervloekte soms kon haten vanuit tenen om datgene wat jij meebracht soms liet knuisten in mijn hand om hier te houden wat verborgen was en lichtjes had ontbrand om boerenbenen die ik trapte door dit eindeloze leven van mijn boerenland dat heenging met de…
jan haak19 december 2009Lees meer >

langs water

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
stil loop ik over glibberige half bevroren paden wanhopige schouders keren stijf naar binnen en houden mij vast statig nadert de zwaan koud koningsblauw water volgt golvend haar gang tot zij me ziet en hoopvol naar de kade zwemt niets heb ik te bieden zwaan dan wanhopige schouders en gebalde vuisten die mij gevangen houden sierlijk…

Ezeltje strek je

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
Ja ja zo’n ezeltje de wind zal het verder fluisteren die pakt echt niet iedere nieuwe morgen de zware ballast op die die een daglang heeft meegesjouwd nee die laat het achter daar waar het moede kopje ten rusten werd gelegd fris en fruitig in de pootjes dorst gelest honger gestild genietend van het leven op een zorgboerderij stapt kleine…

Het gezicht van de Aarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 940
Je handen die krommen De beide ruggen zijn gericht naar de zwaarte Naar het gezicht van de Aarde Naar de grond en het felle licht Twee levende kommen onder de kin geplaatst Twee kuiltjes met tranen Evenredig veel namen, ogen en haken. Het verleden verzonnen behuild, geproefd en geslikt De vergissing losgelaten……

Ik was

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
Ik was de jas die je schouders bezwaarde jeukte in je nek je wierp hem af op zoek naar lucht ik verdrijf je geur…
lapin18 augustus 2010Lees meer >

blijf

hartenkreet
4.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.855
ik kan het best alleen het is zo zwaar enkel met mezelf en de steeds terugkerende hoop hij blijft verdwijnen…
lapin5 september 2010Lees meer >

Vandaag

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 590
Een heel speciale gewone dag met iets meer van vrijheid, ondanks regen en wind. Soms vinden we iets terug in de kieren van de beginnende herfst, in de herinnering. Het is niet vast te houden net zo min als de wind of de wolken. Het is goed zo.…
Adeleyd24 september 2010Lees meer >

Moederliefde

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 11.989
Het geheugen werkt vaak fotografisch Een beeld van vroeger is er plots weer. Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste om even een korte rustpauze te houden. De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel. Haar gezicht kun je dichterbij halen. Dan zie je hoe over haar ogen een dun laagje vocht ligt en trilt, nog geen echte tranen, maar toch, iets…

Twee vleugels heb je...

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 904
Twee vleugels heb je om te vliegen wanneer het lopen moeilijk gaat: de ene is vertrouwvol bidden want Hij is steun en toeverlaat; de ander is met humor leven want ons bestaan is soms ook grijs, maar zoveel moois is ons gegeven en dat te weten maakt ons wijs. Twee vleugels heb je om te vliegen wanneer het lopen moeilijk gaat: gebruik ze…
Adeleyd17 maart 2011Lees meer >

Beloven

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
beloof je me dat je hier zult blijven staan totdat de laatste regendruppel jouw verdriet met zich mee neemt beloof je me dat je hier spinnenwebben zult zien groeien hoe de eerste nachtvorst zijn glinstering achterlaat weet dan dat ik je omhelzen zal zover het oog reiken kan in vele gedaanten blijf ik bij je voor altijd…
LadyLove22 augustus 2011Lees meer >

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
De zomerbladeren hebben hun dienst gedaan: schaduw gegeven, zonnelicht weerkaatst, gedanst op de takken maar blijven hangen. Nu is het tijd om los te laten. Ze zijn nog een beetje groen, maar ook al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen. De weemoed speelt door de nerven die scherper in beeld zullen komen. Mijn hart durft nog niet echt…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

Groeide haar voorbij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
zij had losgelaten keek vertederd hoe de jonge loot in nieuwe grond ontsproot boog haar takken in verwachten tot zijn kroon het licht bereikte om samen te gaan kijken hij groeide haar voorbij in zijn ontdekken van de hemel ontplooide frank en vrij zij ziet hem gaan ondanks samen wortelen voelt zij zich verlaten in bestaan…
wil melker23 augustus 2012Lees meer >

Laat me los

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Ik heb het recht om verkeerde keuzes te maken zal er best sterker uitkomen dus bemoei je er niet mee, leef je eigen leven mijn fouten zullen me sterker maken ik heb je liefgehad zo goed ik kon Ik ben warmbloedig, ook lief en soms hard als graniet een jaknikker zeker niet dus bemoei je niet meer met mij. jaloezie maakt je lelijk en zo…
Fairouz24 januari 2012Lees meer >

Golven der gevoelens...

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Men heeft alles wat zich wenste, een bestaand gezin met mooi huis, 'n toffe job, geen geldelijk tekort, toch voelt het hart als 'n kluis. Opgesloten in eigen diep verlangen, geen gehoor of antwoord bij de ander, het gejaagde leven, geen tijd meer, je wordt zelf je grootste tegenstander. Zekerheid wat alles heeft overgenomen, angst om…
Vos Andrea3 februari 2012Lees meer >

Ik kijk naar jou

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
terwijl ik naar je kijk leg ik je neer in een bed van aarde is het tijd om je los te laten versieren we jouw graf met verse bloemen die de leegte vertolkt die jij achterlaat plots breekt de zon door alsof Hij zijn armen opent en je liefdevol welkom heet…
LadyLove20 februari 2012Lees meer >

Transfiguratie

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Zoveel moet losgelaten worden: straks weer de lente, het licht op de berg en de uren met vrienden, het vrolijke spel; niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt. Steeds weer moet losgelaten worden: niets bindt voorgoed, geen woorden of dromen, maar we gaan verder, het leven is groter dan enkel maar het hier en het nu. Zoveel moet losgelaten…
Adeleyd4 maart 2012Lees meer >

lichtpunt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Los Laten Kluwen hoop Strengen oud Zeer Op en Neer Tollend duister Licht Punt…