653 resultaten.
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 herkenbare weg
als ik mijn schrift
ooit niet meer aanleng
zal er dan een beeld zijn
waar mijn ziel zich
weer opnieuw in grift
of zal het laatste
mij eeuwig naken
een nog verdere vulling
van mijn testament wraken
soms, kijk ik willoos
in het veranderlijke
en ervaar de sfeer
van het vergankelijke
in hedendaags zijn
zal ik opnieuw opstaan…
Mijn vader wil naar huis
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
725 je wilt
naar de kleuren, geuren
van je vaders bloementuin
er je voeten zetten
ze horen kraken in het grind
je ziet in mij je zus
niet meer je eigen kind
je wilt je jas aan, opstaan
naar huis gaan
maar, het mag niet
de geest mist
het denken struikelt
vervreemding tekent
matheid op je gelaat
dat waar je van hield
zie je het nog…
het moest maar eens gezegd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
707 dat kunt u niet voor mij bepalen…
Duitsland zal weer glorieus opstaan
nooit meer zo naar de donder gaan
ik sta dikwijls in mijn mening alleen
maar mijn hart zegt dat ik net zo
goed Joods als Duitser kan zijn
het moest maar eens gezegd
ik heb met beide landen zoveel gemeen…
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 het licht wordt zwak omdat
het woord weer zwijgt,
ben ik te laf en moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
laat mij uit het lijden verlossen
tot het pleit is beslecht. Ben ik
de laatste haring in een lege oceaan,
gekaakt en in het brons te worden gelegd?
om in een eigen evolutie op te staan?…
SUBMISSIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 grenzen
waar knuffels en beelden domineren
onder ronken van overvliegende
storm op weg naar eeuwige vrieskou
er branden weer ontelbare kaarsen
want kerst en nieuwjaar sympathiseren
dwars door diep donkere dalen
waar het licht troost tracht te schenken
boven gedwongen hartverscheurende
onderwerping welke alleen nog spreekt
van vallen en opstaan…
groter groeien - tweede jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 product
dat wel de maat
maar niet de mens doet groeien
immers
je ontdekte
- met of zonder -
groter wordt je
van kind wordt je puber
groei je tot adolescent
en heet je
op enig moment
volwassen
en dan
opeens ervaar je
groter groeien is
- vooral -
zoeken naar het nieuwe
verkennen en ontdekken
- experimenteren ook -
vallen en opstaan…
de buigzame dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 het
vlaggenschip verrast mij het gevoel
dat de dood buigzamer is dan
het hart van de langst levende
razernij bestiert de arena met horens
die alles geraken wat in onwil is gelegen, morgen
ja morgen ademt de pret mij in het gezicht omwille
van de stem die mijn binnenste vertolkt
is het sterven een handeling van het oneindig
vallen en opstaan…
groter groeien - tweede jeugd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 een beperkt product
dat wel de maat
doet groeien
maar niet de mens
immers
je ontdekte
met of zonder
groter word je
van kind groei je puber
was je tot adolescent
en heet je
op enig moment
volwassen
en dan
opeens ervaar je
groter groeien is
vooral zoeken
naar het nieuwe
verkennen en ontdekken
experimenteren ook
vallen en opstaan…
IK WEET WAT OORLOG IS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 lijder
leren leerden verderf en dood
vernauwde blikken keken niet wijder
niet verder dan de leer hen gebood
lamgeslagen door despoten
gedreven in het nauw
harten verscheurd kapot geschoten
beseften wij wat ons resten zou
soms is er echt geen keuze
in hoe ik mijn vrijheid genereer
soms helpt geen enkel geschreeuwde leuze
soms moet je opstaan…
De laatste haring?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 het aardse licht wordt zwak omdat
de daad weer zwijgt, ben ik te
laf of kijk ik weg, moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
laat mij uit een monocultuur ontsnappen
tot het pleit is beslecht, dan ben ik
die laatste haring in een lege oceaan,
gekaakt en in de pekel is gelegd?…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 Achter kim annex
horizon, het vlinderlicht slaapt
achter sterren bij het opstaan
voel je het met je ogen dicht
het heeft een betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen…
Naar huis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Fietsen wachten voor de brug
school en regen
walkman the police
this car is warm and dry
Ik wist dit wordt een lange dag
stapte af
Vroeger visten wij hier
Was je graag alleen
De zonden moesten nog komen
Kant nog niet gekozen
de contemplatie kwam
het water leek onschuldig
nog voor niemand bang
Opstaan doorgaan
doorfietsen
je kwam…
Mama
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
729 Ze is degene die jou draagt
Wanneer je zwemt
In universeel water
Degene in wiens armen je ligt
Na je landing
In deze wereld
De navelstreng doorgeknipt
Maar ze is er
Ze is degene die jou voedt
Jou woorden en wolken leert
Degene die jou na vallen weer opstaan laat
Zij is degene die op een voetstuk staat
Van wie je je later losmaakt…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 vlinders vogels bloemen
van de bomen bos en blauw
Je bent de as de mooiste zon de zin
ik hou van jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou in jou en mij
Zes ben je al de straat kent geen geheimen
spelen wil je eten opstaan…
niet gehoorde pijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 wereld
ogen vertellen een ander verhaal
de schaduw van huiselijk geweld
werp donkere gloed over jong leven
in elke kamer een verhaal van angst
muren getuigen de onderdrukking
achter vriendelijk ogende gevels
speelt zich tragedie onopgemerkt af
luister naar het stille schreeuwen
de niet gehoorde woorden van verdriet
samen moeten wij opstaan…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald stukje
zwart als bijna
functioneel gat
het mooist
was jouw vertrek
dat je met zachte
slagen had
ingeluid voor de
afsprong kwam
en jij de wieken
liet gaan in vallen
en weer opstaan…
Oudere buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Mooie kerstkaart in de bus
Heb zelf nog niets,
gekocht, noch bedacht
Afspraak met deze,
nog ouderen dan ik,
hoe die moedig
elke dag opstaan,
helder voor de dag
mooie ideeën weten,
doorgaan,
zoals bomen die maar blijven groeien
gras, sprieten, op blijven komen
Het leven zelf nooit moe
Wij in Haar leven mogen
Rusten door middel…
TERE HUID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.246 sierlijk huis
omsluit de gastenslaapkamer
van een koninklijk paleis
biedt onderdak aan
een zwerversmeisje
dat te ruste wordt gelegd
op een meer dan manshoge
stapel dikke matrassen
de jonge vrouw woelt klaarwakker
kreunt heel de nacht door
haar kwellende slaapplaats
schommelt heen en weer
luid kermend klaagt ze
bij het pijnlijke opstaan…
Afdak
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
210 We bleven zitten
alsof opstaan
iets definitief zou maken.
Onder het afdak
werd alles zachter.
Niet beter.
Maar het verdween
even niet.…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan…
Biefstuk uit de slijterij
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.689 van dat wat mijn hart verrast
iedere keer weer
Ik weet, je moet zo gaan
er wacht iemand op jou
bij jouw thuis,
wacht nog even met opstaan
jij, mooie en lieve vrouw
Ik haal alles uit de kast
zeg het nog een keer
ik hou...…
Zielsverhuizing
gedicht
2.9 met 19 stemmen
21.517 stram strompelt hij van knooppunt naar knooppunt
de eens zo bekoorlijke zondebok
je mag hem aanlachen als je kunt
hij grijnst maar trekt het zich niet aan
aangebrand niet maar afgebrand een flauwte
dat gaat weer over hij zal wel weer opstaan
plooiend zijn broek zijn rok het ouwe rund
dra staat hij lang en breed tussen de pilaren
door de schaduwen…
Lege blik
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.195 Je keek me aan met lege blik
en ogen die niets zeiden
toch zochten ze de mijne
zo leek het tenminste voor mij
Toen heb ik zacht je hand genomen
en het leek of je weer rustig werd
je wilde opstaan uit je bed
maar was vergeten dat je niet kon lopen
En zachtjes neuriede ik jouw lied
zag de herkenning in jouw ogen
je straalde en deinde zachtjes…
Moe?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.024 Moe, moe moe
Ik ben zo vreeslijk moe
Alleen al dat stomme opstaan,
Wat een afgrijslijk gedoe
Soms denk ik, waarom en hoe?…
Begin van de lente
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.780 Nu moet men vroeger opstaan, want de tijd
wordt kostbaar en bij zonlicht nagemeten.
Die nieuwe zon! gezondheid en jolijt!
het zoetste bed wordt kwelling voor ’t geweten,
om half acht heeft iedereen ontbeten,
om acht zijn zorgen in het vuur geleid.…
Klinkers verleggen.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
975 Ook jij zult van voren af aan moeten herbeginnen:
ik ben al eerder gestart dan jij,
eerst met veel vallen en opstaan, dat wel,
maar nu is het zuiver en oprecht.
Wat ik wel zeker weet,
is dat jouw beste tijd nog moet komen,
al kun je dat zelf nu nog niet geloven.
Maar ik moet verder, en jij moet verder.…
Ik treur om de liefde...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
642 en diepe littekens in mijn hart liet staan
de lente kwam opnieuw, vol nieuw leven
bloesemknoppen sprongen prachtig open
ik had je ook vernieuwde liefde willen geven
bleef vergeefs op jouw wederliefde hopen
maar twijfel en angst kon ik moeilijk verteren
harde krassen legden schaduw op mijn ziel
de zon van jouw liefde zou nooit meer opstaan…