912 resultaten.
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 jouw warmte bijvoorbeeld
het behaaglijke van dicht
bij elkaar schuilen in een abri
voor de storm...
en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...…
grijs gebied (voor ijsberen)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
715 met de pootjes in de fijnste sneeuw
zoals ’n leeuw in de hitte pitten kan
kan er ook gewatertrappeld worden
tussen de ijsschotsen van verlangens
’t is zo fijn om alles weg te wuiven
met de grote gevoelens te schuilen
achter metaforen
en als dat niet lukt
boos doses metamorfoses te strooien
alle fijngesneden plakjes van ’t hart
worden…
Fairytale
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
383 Waar ridders schuilen
elk achter 'n kanteel
rijst aan de horizon
's werelds toneel
grijpt soms bij de lurven
en soms bij de keel
geen krijgt wat hij wilde
sterker: part noch deel
zo niet Arthur van Schendel
en 't hemels gerecht
werd ook Van den Vondel
elk nieuw jaar te veel
doch 't pad van de tao
is geen fairytale
reflecties…
Ons achter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis
waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen
kunnen dat betalen
Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie
Ons achter: geen bos, geen tuin
een gat gevuld met hoog gras
waarin zestig takjes schuilen…
Laat me ...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 Laat me in je dromen zoeken
naar een plek waarin ik kan schuilen,
waar niemand me kan vervloeken.
Laat me in je dromen duiken
in een wereld waar ik kan ademen
waar ik mijn diepste gedachten kan uiten.
Laat me in je dromen verlangen
naar een geloof waar mijn huid mijn huid mag zijn,
waar ik niet in mijn lijf blijf hangen.…
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 47 stemmen
6.117 Vriendschap is een open deur
een huis om in te schuilen
en als het soms eens moeilijk is
een schouder om op uit te huilen
vriendschap is aandachtig zijn
en steeds opnieuw luisteren
naar verdriet, weemoed, angst en pijn
en tussendoor een bemoedigend woord fluisteren
vriendschap is verbonden zijn
in angst, verdriet en lijden
en als de ander…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
Omarm me even...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.862 Sla je arm om mij heen
Laat me schuilen in deze pijn
Geef me woorden van troost
Maak dit verdriet weer rein
Kus mijn tranen weer droog
Laat de lach weer toe in mijn leven
Tover een kleur in mijn bestaan
Zodat ik je alle liefde weer kan geven
Sla je arm om mijn heen
Laat het zonlicht schijnen
Vul mij met je heerlijke liefde
En laat al…
De laatste sterren
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.741 Raak niet aan mijn tranen,
loop zachtjes om me heen,
nog even naar de sterren kijken
en het boogje van de maan
Het ontwaken van de pijn,
vluchtig langs mijn wang,
draagt de stilte in jouw ogen
als wij de woorden overslaan
Vraag maar aan de nacht,
slapend op mijn huid
' Mag ik even bij jou schuilen
voor het leven mij verlaat…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Toch nog daar
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
683 heb me lief, smekend bijna
een kamer gevuld met wensen
voor mensen en hun aandacht
een aanklacht tegen alles
dat niet voor wil zijn
ze schuilen achter maskers
waar nog net geademd
iedereen bekeken kan
gekeurd, die wel, die ook
en wat dan nog met oprecht
of moest dat ooit eens opzouten
oog in oog, tand op tand
jouw hand zal ik nooit…
wind in mijn hals
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.355 laatst
bezocht ik weer
je stille
ademloze lippen
en ik vroeg
slaap je nog
mijn liefste
ik hoorde de voorjaarswind
huilen om het antwoord
de dood drukte
jouw ogen dicht
beneden
waar de aarde steeds
schuil gaat
en jou
diep ontving als
een kind in haar schoot
koud met daarboven
het licht van het onmogelijke
loodgrijs…
Certaldo
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
804 ik denk alleen maar
aan de olijfboom terug
die ik gisteren zag staan
bij het station in Certaldo
dit gedicht komt niet af
en zal snel worden vergeten
onmacht maakt zich meester
van mijn denken en schrijven
het jaar is weer bloedig
ten einde, waar schuilen wij
om het moois rondom ons nog
even te aanschouwen
zoek naar vergezichten tussen…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen
ooievaars wonen in cypressen
en kikkers schuilen…
Waarom mama
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.200 Waarom mocht ik nooit bij je schuilen?
Mama, waarom kon ik jou nooit vertrouwen?
Waarom moest ik door jou zo veel huilen?
Mama ik wil je zo graag loslaten
maar dat kan ik ook weer niet.
Ik zou nog zo veel willen praten.
Over mama?
Waarom zag je dat kleine meisje niet?
Mama, waarom heb je je zo naar gedragen?…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid schuilen…
Kettingrukkers
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
630 Het gevaar gaat schuil op straat en festivals
En wordt stilaan een immens grote plaag
Brutale kettingrukkers in Den Haag
trekken gouden juwelen ruw van je hals
’t Politieoptreden heeft weinig effect
Want voor je ’t weet, word je “genekt”
Door onder meer de hoge prijs van het goud, worden in Den Haag mensen belaagd en de gouden sieraden…
Ganzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Zo hoog en met een doel heb ik ook eens
geleefd, maar stortte neer, jammerend, buiten
de groep en begon te ijlen en te schrijven en
hoopte zo te kunnen schuilen in een gedicht.…
Zomaar.
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.220 even bij elkaar schuilen
over al het ach en wee......
Zomaar............…
de eerste woorden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 de taal begon ergens
in een diepe verte waar taal
waarschijnlijk nog net geen taal was
maar ergens ook wel, die overgang
denk ik vaak over: van geen betekenis
naar betekenis, die kleine stap
zien we al bij andere dieren, maar
die stap verder naar taal, alleen bij ons,
evengoed verlang ik naar het gekwetter
van de vogels, die schuilen…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 lucht
eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart
wetend dat onder hun
gevederte
elf prachtige prinsen
schuilen…
Voelbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Regen waar we voor schuil gingen.
In eeuwigheid kan dit eeuwig duren.
Ik voel jouw lichaam en geest.
Mijn dagen glinsteren in de nacht.
Als een parel in de stille oceaan.
Daar ligt de basis van jouw kracht.…
avontuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 zit ik op de bank
te kijken naar iemand
die vertelt
zij steekt de Noordpool over
en het is best wel koud
maar dat heb je nu eenmaal
dat het koud is in die gebieden
belt er iemand mij
of ik meega naar de Zuidpool
je weet wel met die pinguins
die zo bij elkaar schuilen met hun eieren
dat we daar dan heen gaan
liefst op de fiets…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…
het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 ik ga mijn weg op zoek naar het wonder, spectraallijnen
verblinden mijn ogen
zie ik het bos, zie ik mezelf
ik ben de boom, het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de echte mystiek,
ik adem, met wat de kosmos me heeft
aureool van zweverigheid nam me mee
om te schuilen…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Toch wat ging er achter dit jonge kind
schuil. Waren het de mondhoeken die
krampachtig trilden? Was het zijn glimlach
die zich voordeed als een verborgen gehuil?
Hij vreest het antwoord al weer lang te zijn
vergeten. Aan wie hij toen was, een spelend
kind, maakt hij nu zijn handen niet meer vuil.…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Kijkend naar de grijze lucht,
Zag ik de wolken huilen
En in de toppen van de bomen,
Zag ik de vogels schuilen.
Gedachten door mijn hoofd,
Nooit zal ik ze vangen,
Terwijl ze steeds harder razen,
Loopt er water over mijn wangen.
Daar bij die boom stopte het,
Langzaam ging het weg,
Eén keer zag ik mijzelf nog,
Kijkend over de heg.…
Lichaam V
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 haiku’s n.a.v. een reis door het lijf:
(voorhoofd)
oude indiaan
rookt op de hoogste springplank
stoïcijns een pijp
(aangezicht)
regenbooggezicht
witte wolken in mijn keel
een vlieg in barnsteen
(huid)
een Bambi beeldje
dat roze of blauw verkleurt
als het weer omslaat
(hart)
in een kleine tent
doek van tabaksbladeren
schuil…
Koffiegeheimen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 Goedbewaarde geheimen,
die in edele koffie schuilen,
wachten op ontdekkingen.
Op liefde voor onze natuur.
Op liefde van koffieboeren,
die koffiekiemen planten.
Die koffiebessen oogsten.
Op koffiebonen wachten.
Goddelijke geuren,
wachten in koffiebonen.
Op passie van branders.…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog even schuilen…