Alle inzendingen over spijt

2291 resultaten.

Sorteren op:

luctor et emergo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.147
hangend tussen de schouders dient haar hoofd als uithangbord om iets te verkopen of asgrauwe bleekscheten te vertonen? het blijkt een belse ongesteldheid te zijn vol van schielijke darmdemonen zo een na trappist of zure wijn een die de vorige dag verlengt tot aan de kots nog voor het toilet en de realiteit hardhandig neerzet…

schuldig

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.461
hier sta ik dan, aan de rand van het wellustig papier, omgeven door vibrerend publiek, zoemend de vraag naar mijn hand en dan verzin ik onzinnig uitzinnig virtuele lijven, juichend bij elke sinistere hersenkronkel, kwade kwabben, pijnlijk pinnig ik dicht u de adder aan mijn borst, onderwijl de madeliefjes in wandeling afvragend in verwondering…
Fred6 april 2006Lees meer >

Strandjutter

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.016
groenblauwe vensters bespeuren deinende golven spiedend naar kalme zee doen ze hun beklag raamwerken lagen tentoon gespreid nu onder puin bedolven tot op heden vandaag de dag…

WANNEER IK STERVEN ZAL

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.328
- Ik weet: gij zult er niets dan bitters ondervinden; niets dat u om de zwaart der dode ontgoochling troost: slechts 't hunkren naar de duizendvoudige beminde dat zijne schroei'ge zuchten loost; slechts om uw trouwe zorg de wroeging, te vermoeden dat gij hem niets dan uwe schoonheid geven mocht: de onverzaadbaar-zatte' en spijt'ge levens-moede…

Ontketend

hartenkreet
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.327
Eindelijk is het voorbij, ik ben alle frustratie kwijt, En meteen al rijst in mij de onvermijdelijke spijt. Want nooit kan ik je missen, ik ben en blijf jouw vriend. Hoe heb ik me ooit zo kunnen vergissen, Dit heb je niet verdiend. Het spijt me…
Ornor10 juli 2006Lees meer >

De ware kiezen

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.920
De bout benaderde verliefd het moertje Ik draai me innig in je net zo lang Tot wij moervast zijn gelopen Als het even kan een leven lang De moer stelde zich aarzelend halfopen Ze was nog jeugdig best wel bang Zou ik met één zo’n bout gaan lopen En dat nog wel een leven lang? Ik blijf veel liever met mijn medemoeren Genieten van gevlei van…

het ware zaad

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.930
Mijn enig kind; dood kind, bloot kind, kind dat er nooit is geweest. Dat zijn, wat je niet bent: godsend "Het ware zaad riep prompt, verraad! toen was het al te laat.." Van elk kind dat ik niet zal baren zal ik naam en bloed bewaren.…
annabelle18 augustus 2006Lees meer >

Strijdbijl begraven

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.688
Laten we de strijdbijl maar begraven ook al zullen we nooit vrienden zijn graaf een gat en gooi die bijl erin de opluchting daarna is fijn 'k weet niet eens meer hoe het gekomen is want zelfs vrienden waren we niet toch vlogen we elkaar steeds in de haren en juist dat geeft toch verdriet en al zullen we nooit vrienden worden wat natuurlijk…
Moeke9 september 2006Lees meer >

ons geweten speelde parten

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.772
nu is het stil en al wat ik verwachtte was benéé mijn trots een gil kwam al te plots en ik begreep en gij bekwam ter late ure toen de nacht als een deken u bezwoer en ik u raapte van de vloer waar u te neder was gedaald wij hebben elkander nooit bezeten al klinkt bezit als een nood in het koren doch wij schoven en leunden met en…
elze20 september 2006Lees meer >

Het geredde kind

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.650
'Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar De grote diepe zee ik minnen moet, Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar Mij opbracht uit haar vloed. En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep Achter gordijngedonkerd raam En hoorde niet of moeder riep Mij bij mijn eigen naam? - Hoe kan ik anders dan gelukkig zijn Bij dit geluk…
P.C. Boutens30 september 2006Lees meer >

zij gaat, hij ook

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.753
ze staan weer te knipperen met zijn tweetjes op de kloof die beiden Rode Zee doen zijn hij links en zij rechts het centrum al lang voorbij werpen ze extra blikken naar de ander die daar wegdrijft ongekende hoogtepunten tegemoet spelen ze verdwaasd het spel van zichzelf dan maar behelpen het schaarse contact vandaag dat hen nog sporadisch…

bitte

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Oude man, wellicht voelt u zich, tot uw dood, een part van die uit het zicht geraakte SS- mythe Wat blijft, ouwetje, flarden broos film- journaal, waarop u de paradepas afdrukt in de asresten van boeken en bundels Maar kantel eens uw verchroomde ogen, en zie dat 'n eindeloze rij wagons, met de woordenschat van spoorloze schrijvers…
Klaas Kat12 november 2006Lees meer >

lekker belangrijk

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.684
rasse schreden terugkerend de indruk van gisteren, dag dagend herinnering de navelstreng ontworsteld lachend het leven tegemoet al die jaren toekomst naar een eenduidige dood ik vrees dat ik mijn sporen heb nagelaten…
Fred26 november 2006Lees meer >

Jouw levensweg

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.277
Overgoten door de ochtendnevel onderweg, Wandel je blootsvoets over de harde kasseienweg. Je wou en zou enkel deze weg nog kiezen, Al zou je hierbij al het mooie verliezen. Maar eens de nevel op zal klaren Zal je merken hoe je liep op je eigen blaren. Wees daarom voorzichtig met de keuze van dit pad. Het kan wel eens de weg zijn naar het…
Astramar28 november 2006Lees meer >

Spel.

hartenkreet
3.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 6.847
Mijn kaarten op de tafel je hebt ze al gezien de heer ligt op de grond ik heb enkel nog de tien Ik wachtte op de dame maar die bleef in het spel een spel dat ik niet winnen kon ‘k bleef achter met de nel Oh het schudden ging me veel te snel ik had alleen maar oog voor wie er aan de tafel zat ik zag niet wie er loog Dit was ook niet een…
Peterdw.3 december 2006Lees meer >

Een 'leeg' publiek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.535
De poging zijn intellect te waarborgen Bracht een ‘leeg’ publiek en dit baart hem zorgen De muzikant heeft zijn snaren weten te stemmen De rest is een blokkade dat hem af doet remmen Succes probeert hij via hen te herleven Het talent dat hij zo graag door wil geven Echter de realiteit zet hem in een ander licht Wat rest op zijn schouders is…
Huub Baas12 december 2006Lees meer >

Winter 06

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.156
ik overstuur en jij vat vier seizoenen samen winter over leven ik vis lelies uit het donker jij kneedt waanzinschetsen metaforische zwaktes het zwart van diepte ontdaan zomervel transparant bevend nazuchtend stomend alle stilte stond verzameld in een hal stromend dubbelloops verlangen blies de herfst uiteen gespleten keerpunten…
wiron17 december 2006Lees meer >

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt, hoe wij ‘t geluk met voeten vertraden om een nietig woord, en hoe we daarvoor boeten. Ik denk me een huizeke klein en rein met bloemen in alle hoeken, een gouden zonnestraal op de vloer, en hier en daar wat boeken. Daar midden, geurend en fleurend in, uw schoonheid, de schalke, de blonde: Och neen,…

Het Bakkersmeisje

gedicht
2.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 20.584
het bakkersmeisje had poeder op haar armen zodat hij vragen wou mag ik even over uw armen blazen mag ik het even laten sneeuwen en dan zien hoe vlug het dooit maar hij vroeg maar liever een brood want bakkersmeisjes, die dooien eigenlijk nooit ------------------------------------------------ uit: 'Mag ik het even laten sneeuwen', 1995.…

Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.389
Ooit trad het leven op mij toe, een ranke jonge vrouw met fris ontloken borsten, een knie geheven tot een schrede die het begin zou moeten worden van een lange onstuimige tocht van ons samen waarheen. Ga mee, fluisterde ze, je vader en moeder slapen, sluip het huis uit, laat alles achter, je hebt om te eten en wonen niets anders nodig…
boeuck5 februari 2007Lees meer >

GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Gij draagt een schone vlechte haar allangs uw lage leên… - Het is een trage dag voorwaar van weiflen en van wenen. Het is een lengende avond van mis-troosten en mis-prijzen. ’t Is of de dag niet sterven kan en of geen nacht kan grijzen… - Gij gaat mijn duister huis voorbij, verlangenloos en rechte; ik rade uw naakte, magre dij; ik zie…

uitgedoofd

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.985
zijn hart kent de kilte die tocht onder de deur al jaren terug gesloten voor degenen die beter niet maar het kan nog bloeden druppels zonder kleur opgeleefd en uitvervaald een verschoten orgaan dat enkel nog kan slaan vanuit zijn eigen natuur levend, maar veel te zuur spreekt hij in azijn de taal van verdord met in zijn herinnering…

Het gordijntje.

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.491
‘t Gordijntje wordt daarboven Van ’t venster weggeschoven, En door de heldre ruit Blinkt Miekes hoofdje uit. Ze heeft me in ’t oog gekregen, En lacht en knikt me tegen… Zo slaat dan op den duur Toch eens het liefdesuur! Maar neen! Mij geldt haar blikje, Haar lachje noch haar knikje! Ginds kuiert hare nicht… Ach! doe ’t gordijntje…

Misanthropie

poëzie
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Mensen zijn lelijk, met hun lijf mismaakt Door 't zwoegen, 't droevig kleed en de eeuw'ge ziekten; Hun geest is laf, of zij voor 't leven schrikten, 't Ondoofbare, dat rond uw schijn-zijn waakt, Verkracht smartvlees, dat nooit de banden braakt Waarin u wevers van de dood verstrikten Uit duistre nacht! Vleesogen die uw blik ten…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.772
Het was de welving van een schouderblad, het fosfor van een nieuwe dronkenschap, de slapeloosheid van een wereldstad. Je sliep nooit twee keer met dezelfde dag en leven was pas leven als er 's nachts een halo uit je glas te voorschijn brak. Een juni en je peinst aan een vermolmd ontbijt: ik zwierf om zoveel mensen heen, verruilde zoveel…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

Nee

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.026
Nee, het valt niet mee, opnieuw beginnen Ik ben zo leeg, zo dood van binnen Hoe je het ook wendt of keert, het zal toch nooit meer hetzelfde zijn…

Roerloos

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.969
Roerloos lig ik hier, stil als een blad op de grond. Zonder lucht adem ik nu en ik zie zonder blik. Herinneringen spinnen beurtelings door mijn hoofd. Wild was ik toen van verlangen, dronken nu van melancholie. De plotselinge golven in mijn leven zijn kleine rimpelingen in een plas geworden, de heerlijke storm in mijn hart is even…

’t ontbrak ons de moed

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.970
wij waagden het niet ons te ontbladeren naar elkaar te luisteren in de ogen te kijken al waren wij goed gekleed daaronder droegen wij oude lompen kwamen woorden nooit uit het hart keken ons aan maar herkenden ons niet wij waagden het niet ons te geven uit angst niet genomen te worden verloren ons weer kwamen niet samen maar aan elkaar…

Veritas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Het hart weegt zwaar de leugen paradeert langs oude kliffen van spijt. In haar strot telt de sleutel het klappen van de zweep. Tranen gemarteld genoeg gehuild. Grote harten sterven leeg. De waarheid wordt bezongen door het hart zonder verwijt.…

dichter

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.462
dichter te enthousiast schaamrood op kaken siteregel was mij onbekend excuses!…