2616 resultaten.
Zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 geel en warm
licht en helder
onmisbaar aanwezig
altijd hoog
een gouden boog
eigenwijs een baan
onzichtbaar in de nacht
zilveren sporen
ochtend gloren
geen woorden
maar daden
gelukkig…
Confrontatie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
841 Zolang reeds
duurt mijn reis
en in lange tijd
heb ik sporen getrokken
ver ben ik gegaan
maar kwam toch
steeds op het zelfde punt
maar na vele jaren
weet ik nog niet
waar ik ben.
Al komt het mij
heel bekend voor.…
Bespiegeling
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
692 Van een kermiszaak bedoeld om te verdwalen
Ontbreekt de laatste dagen ieder spoor
Een kermisexploitant zonder decor
Geen in, geen uit, geen kassa voor betalen
Naar je ruiten fluiten, zielig en berooid
Zijn eigen glazen doolhof ingegooid…
Heel even maar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
666 Tussen roze
rode bloemen
ruikt hij het zoet
van zachte zomerwind
vindt resterende sporen
van verloren gewaand vlinderkind
even
heel even maar
een vleugje liefs
was zij
in zijn levenslabyrint…
Toch
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
853 Geen spoor van euforie op je gezicht.
Ik zei: Ik moet verder.…
Nederlandse Spoorwegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Gevoelig zijn ze er voor zere schenen,
Allergisch voor - misschien wel wat - kritiek,
Koudwatervrees ook nog voor Jan Publiek,
De leiding van het spoor heeft lange tenen.
Geen boodschap aan het oordeel van de klant?
Betweterig en zeldzaam arrogant.…
Dichterbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Mijn sporen heb ik
Achtergelaten in dit
Blok hout, vingerafdrukken
In de tijd die mijn bestaan
Bewijzen, en elke steek
Die mijn leven hakt in
Wat ooit boomstam was
Brengt mij dichter bij
Mijzelf, de mens die
Ooit ik was, en die uit
Het niets geschapen werd…
Ontrafeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
414 Ik teken sporen
van te voren
ontrafel zorgen
in jouw gezicht
weerleg de vragen
aan de komende dagen
nu de schijnwerper
op jou is gericht
blijf je stralen
of zul je verdwalen
in dit vroege
ochtendlicht…
Trijn-enquête
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
829 De dure plannen denderden maar door,
Maar alles zat op het verkeerde spoor,
Vandaar dat we met lege handen staan.
Een scheurjurk, jumpsuit, hobbezak of broek?
De hoogste tijd dus, voor een onderzoek.…
Tijdgeest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
507 Uitgegroeid
door de jaren heen
laat hun bast de sporen zien
holte als stille getuige
de ruimte kan niet wijder zijn
leven en dood
trokken aan de tijd voorbij
beknopt wat is geweest
de stille boom…
beschermengel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 verborgen gezichten
onder de pet
verdrukken gedwongen
de avondpret
verslagen gezeten
boven de tas
verdwijnen gelaten
door het gras
achter de bomen
nabij het spoor
danst onzichtbaar
de beschermengel…
Op het randje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik lig op m’n buik
in het gras
en blaas het bootje
zo ver als ik kan
de rimpelloze vijver op
er verschijnt een spoor
van verdwaalde gedachten
die hij tot dan toe
met zich mee had gedragen
na lang blazen
zwaai ik hem uit
voorgoed…
Verboemelde spoorwegen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
579 Een fraaie oude trein, die Blauwe Engel, hij was snel
En heeft hier dienst gedaan, met altijd rollend onderstel
Nu stokt de trein, bij ieder wissewasje staat hij stil
De Hondekoppen, de regering, sporen zij nog wel?…
Krikke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
402 Ze lag al onder vuur sinds 'Scheveningen'
Dossiers die stapelden zich hoger op
De vonkenregen kostte haar de kop
En zonden, die haar wethouders begingen
Haar erfenis een spoor van onvermogen
Te licht bevonden en te licht gewogen…
in het landschap
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
537 onder slapeloze
wolken kermen
de takken van
twee oude eiken
over blauwe
velden roept
een bange vogel
ik denk aan de
zachte sporen
van woorden
die jij naliet in
het landschap
van mijn hart…
beelden aan zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
466 langs mijn wimpers
glijden boze wolken
eindeloos gekrijs
in vogelkledij
zoutige winden
beroeren vlaggen
die verkrommen
in nederigheid
weggespoelde liefde
alleen de sporen
van de schrijver
zijn nog zichtbaar…
Scharrelspoor wilg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
12 Kaarsen rekken hun vlam
naar sterren boven de wilg
waar de vogel bollen scharrelt
het spoor dat voeten maken
leidt langs de glimworm door boswei
en kelders slaan kaarsen op…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
sporen van een heilige (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.340 Assisi
tussen okergele muren
koestert het stadje zich
in de luwte van een
wonderlijk verleden
huizen en kerken, straten
en pleinen verhalen over
een heilige die hier nog
altijd leeft
ik volg zijn spoor, adem
zijn geest
dans en zing een lied van
vreugde…
sporen van een heilige (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
942 Portiuncula
waar de eerste
broeders een plek
van vrede vonden
omhult al eeuwen
een sober kerkje
hun broze bestaan
nog voelbaar, als
een vertrouwde
klank en geur
als heimwee naar
geborgenheid…
sporen van een heilige (3)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
914 Kluizenarij
als een heilzame
baarmoeder
voedt en vult een
verlaten grot mijn
honger naar rust
en stilte
proef ik in leegte
wat wezenlijk is…
sporen van een heilige (4)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
944 San Damiano
eenvoud en soberheid
hebben in dit klooster
gestalte gekregen
mijn overvloed tot
zwijgen gebracht
in vriendschappelijk
delen van vrede
en alle goeds…
sporen van een heilige (5)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
854 Monte Subasio
in verwondering
loop ik over het
dak van Umbrië
beleef m’n eigen
nietigheid in de
holte van een
krater
tast in de schoot
van moeder aarde
naar de grond van
mijn kleine
bestaan…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het spoor…
Blijven sporen in de put
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
588 exemplaren
aan het oog onttrokken
zitten te diep in de put
één Utrechtenaar
werd het voor ons gewaar
in het putje naast zijn huis
floreerden ze niet per abuis
alle putten op een hoop
blijken ideaal als biotoop
varens kek op schemer moeras
duiken onder in riool met dras
aan bloemetjes en bijtjes doen ze niet
vermenigvuldigen gaat via sporen…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
achterom zien zonder sporen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
646 Geen gedachten in mijn hoofd
Het is windstil binnen en buiten
Het voelt niet eens verdoofd
Niets meer om te uiten
Waar was het ooit geweest
Dat wat zijn en zo duidelijk was
Nu leeg en hopeloos op drift
Was er maar iets dat dit genas
Voelen bewegen zien
Aangeraakt worden
Gekend misschien
Het is niet meer…
Het lange spoor 4
gedicht
2.3 met 168 stemmen
27.658 Onderaards krioelen, gericht op sjouwen
van immense korrels zand, rotsblokken,
mieren, bladluizen, honderdpoten.
Dit is de tweeledigheid der schepping,
op en om, vervolgens op en nogmaals om.
Zandberg, zanddal, stoffelijkkheid migreert.
Onder en boven lopen, woeker, woeker,
op het karkas van arme geelkuifkaketoe.
--------------------…
’t Rechte spoor
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 En eindelijk
Daar ben je dan
Lang heb ik naar je uitgekeken
’k Weet niet wat ik verwachten mag
In dagen, maanden, weken
Maar voor jouw komst
Was het als nacht
Bedroefd ging ik maar door
Ik hoop daarom
Met jou erbij
Kom ik vast op ’t rechte spoor…
sporen van vilein venijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 voor Tim R. e.v.a.
plotseling was er de beroering
als bij die steen in de vijver
maar toen de onrust
van rimpelingen was weggeëbt
en het wateroppervlak weer
als vanouds gelijk een
spiegel was geworden
leek de rust weergekeerd
maar wij weten beter
juist onder het ogenschijnlijk vlakke
van een verraderlijke waterspiegel
huist het…