1787 resultaten.
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
bloesemblad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
921 zie mij dansen, zie mij vangen
ja daar waar vlinders
liefde wegen en immer
naar de zomer
streven
zie mij wiegen, zie mij vliegen
ja hier waar vogels
luchten dragen en immer
naar de hoogte
staren
zie de dromen, begrijp het dan
dat ik huil en honger
in de bomen
omdat ik nooit zo licht
in jou kan
wonen…
Voorbij
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.389 De woorden die gesproken zijn
En die zijn blijven steken
In onze kelen
Het onzichtbare wapen
Waarover we onze vingers
Lieten spelen
Star, als pijlers van een brug
Niet meer in staat
Te strelen
Een kille kus, een koele blik
Er slaat een motor aan
Zoals zovele
De woorden kunnen ingeslikt
Het wapen kan geborgen
Het is voorbij…
Vlieg maar, liefje
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.421 dicht hou ik je bij me
stevig maar niet star
want ik weet
dat je wilt vliegen
ik voel je vleugels groeien
het uitslaan is begonnen
mijn god, wat wiek je mooi
je rust nog even in mijn handen
maar je ogen fladderen al weg
zien de ongekende verten
als uitdagingen binnen bereik
en ik geloof in je
mijn open armen
in dicht gevuld…
dit ogenblik
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
728 ik beschrijf
blind
hoe sterren staren
naar het laatste boomblad
dat in de wind, laat in de nacht
met volle handen
de dag omlaag
duwt
aan beide kanten
hoe ik
met een enkel geluid
en leegte
verder strijd
armoedig in de schaal
van offers
zoals vogels
in hun diepste slaap
met nog heel even
licht in ogen…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
afscheid
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.411 in de stille kamer
onder strak gesteven lakens
en een sprei van linnengeel
je lichaam uitgeput
je ogen vaalblauw
langs de einder heen
staren in de eeuwigheid
zachtjes streel ik je gelaat
heel even nog een laatste kus
want afscheid nadert
voorzichtig sluit ik je ogen
nu mag je altijd slapen
heerlijk dromen…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
Bitter is de smaak
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.486 bitter is de smaak
in mijn mond
terwijl ik toch van
zoete dankbaarheid
zou moeten getuigen
niets wordt met zoveel
zuur overgoten
als de weg naar overgave
die door weerzin is gesloten
ik zoek dan maar
de bladeren bij elkaar
weet dat ook hun kleur
in de aarde sterft
maar terwijl ik naar de
vergankelijkheid staar
zal in die…
Iets dat me duint
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
516 er is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Hele dagen staat hij daar onbewogen
met een hand voor z’n ogen
op de punt van het havenhoofd
staart in de verte naar de zee
die hij eens levendig bedwong
nu alleen nog stil observeert
een tijdlang ga ik naast hem staan
staar mee naar de nu zo kalme zee
met alle gedachten op oneindig
zijn we even twee standbeelden…
misschien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 nachtelijke uren
soms heb ik schrik
van jouw
drukkend
gewicht
verstik me niet
ik kan niets anders
dan jou
ondergaan
en stilletjes
voor me uit staren
geen masker
geen grimas
hopend dat in de
ochtendstond
jouw logheid
wegsmelt
bij het eerste daglicht
bij een straaltje
zonneschijn
en een warm kopje thee
lijkt alles weer…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Venetie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.067 gondels
paleizen aan ‘t water
een zinkende stad
fonteinengeklater
Een paar uren
van die eeuwigheid
blijven mij bij
raak ik niet meer kwijt
Het is nu verleden
te mooi om te wonen
het blijft een droom
te weinig het gewone
De stad kluistert mijn ogen
als ik er weg uit vaar
wederom als ik later nuchter
het Hollandse raam uit staar…
Zag je lach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 vingers plozen
in hun bezigzijn naar
de zin van jouw aanwezigheid
zag je lach
in schaduwen vervagen
de tijd nog even raken
je murmelde
vergeten woorden in
onverstaanbaar commentaar
in lichte stralen
danste leven op warmte
van de late middagzon
heb je naar
dat stof zien staren
jouw kleine universum nog ervaren…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 De giftige blikken staren
dood en verderf tegemoet.
Al wat het op je voorzien heeft
draait zich om en druipt af
de holle ogen dwingen.
Slaap in en geloof dat ze
elk onheil buiten sluiten.
Dan is het zover en kom je
je eigen huis niet meer binnen.
-----------------------
uit: 'Gaandeweg' 2009.…
MEER IN DINGEN DAN IN MENSEN
gedicht
3.5 met 4 stemmen
3.854 Omdat de dood in mensen huist
de buitenkant van dingen is
kan ik alleen in dingen leven zien
Hun stug en tegendraads bestaan
hun onverminderd staren in het zicht
van de mij toegemeten jaren
Daarom zie ik meer in dingen dan in mensen
die een mens die in mij groeit
in richting en in zwijgen naar hen toe.
--------------------------------…
Het nadeel van tweetaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Hoofdschuddend staar ik naar mijn boekenkast,
Waarom zetten die Fransen de titels toch andersom op de kaft?…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…
Op de tochten (deel II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Ik aanvaard de aanvaarding,
of dans en dans niet,
ik bijt of word mij gebeten,
of bloos en bloos niet,
en kijk nog eenmaal achterom,
en staar wat in de eeuwigheid.…
Mars!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 Voor Mark valt er niet meer te marchanderen
Tussen de stars and stripes van navoheren…
MILJOENEN MINDER VOOR TELEVISIE
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
463 Miljoenen minder voor televisie
kopt het AD van vandaag donderdag 6 februari 2025
Publieke miljoenen dus minder voor de publieke televisie
Dat weet RTL: Ranzige Televisie Lol
wel vorstelijk in te vullen
Commerciële miljoenen meer voor Rankings the Stars
de werkelijke afspiegeling van de Nederlandse samenleving!…
Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.782 Hij durft me niet echt aan te kijken,
doet alsof hij slaapt,
ik heb van hem gehouden,
kocht hem snoepgoed,
warme sokken en een dasspeld,
later kon hij daar met ongeloof naar staren
nu geef ik hem gelijk,
wat valt er meer te geven,
maar 'k zou nog één keer
door zijn haren willen strijken.…
Verloren ritueel II
gedicht
1.8 met 36 stemmen
18.009 vroeg voorjaar breekt zich het hoofd
over de torens
duiven staren zich wezenloos op de stigmata
ze schijten op het kruis
in het hoge voorportaal ruikt het
naar gecastreerde heiligen
nu verbind me neem me mee nu
vleugels raken de deuren
als je opstaat
-------------------------------------------
Dit gedicht van Albertina Soepboer…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Vroeg in de koude, heldere ochtend
zittend aan de kant van het meer,
Staar ik nietsziend naar het water
denkend aan de tijd van weleer.
Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.…
foolish games
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
3.024 Je staat daar maar te staren
Alsof je niets te zeggen hebt
Liefde is een staat van zijn
Een manier van er wezen
Je houd van kunst
Muziek die je drijft
Beethoven die je aanbidt
Dan ga ik op mijn knieën
En bloedt mijn hart
Een rode vloed van onzekerheid
Maar het maakt niet uit
Want de klank waarmee jij de woorden
ik hou van jou uitspreekt…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Reis naar de Fuji
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.522 na dagen zwoegen kwam hij aan
bij de rand van de vulkaan
daar heeft hij toen nog
lang staan staren
vlocht onderwijl z’n lange haren
en uur na uur na uur
doorvoelde hij het
woelende vuur
dat gloeide in de kille mist
totdat hij het heel zeker wist
toen legde hij z’n kleren af
en sprong
in dat verzengend graf…