586 resultaten.
Kerst in Kielegat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 De bomen langs de laan naar het station
Hun kale stammen zijn met licht omwonden
Dat vuurtorens soms ook bij vijvers stonden
Is nieuw voor mij, ik wist niet dat het kon
De Grote Kerk staat als een bastion
In Winterland, wil haar verhaal verkonden
Met oude teksten die ooit aftrek vonden
Geschreven in een Goddelijk jargon
Breda, je doet niet…
Het verloop
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
613 De wekker loopt af
Mijn droom loopt uit
Ik loop van de trap
Ik loop naar ‘t station
Ik loop door de menigte
Het uurwerk loopt achter
Ik loop rood aan
Ik loop over van ‘t werk
Ik loop om eten
Ik ontloop de drukte
Alles gaat zijn beloop
Ik loop in de gangen
Ik loop heen en weer
Ik loop weg naar huis
Ik loop de laan af
Ik ben op de loop…
Als Piraat ben ik geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Als Piraat ben ik geboren
Zo heb ik mijn bestaan
Ze willen mijn stem toch horen
En als Piraat zal ik weer gaan
Onvergetelijke tijden
Wat ik als Artiest heb moeten lijden
Maar bij de Piraten- en Internetstations heb ik een bestaan
En Nederlandstalige Muziek met Danny van Strien zal nooit meer verloren gaan…
geduld
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.002 al maanden staat hij op een leeg perron
hij lijkt de wereld en de tijd vergeten
soms brengt een oude vrouw hem iets te eten
ze houdt hem warm met koffie of bouillon
hij staart en staart maar naar de horizon
z’n kleren werden grauw en zijn versleten
naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten
verkoos hij deze plek tot eindstation
bewegingloos…
De trein
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.187 2 tassen in haar hand
de trein staat klaar
ze draait zich om
zegt ik moet gaan
een traan op haar wang
ze verstopt zich in haar kraag
ze loopt van me weg
een leeg gevoel in mijn maag
haar trein vertrekt
want hij moet gaan
ik kijk hem na
blijf te lang staan
Kijk naar de grond
weg van het perron
ik pak mijn fiets
draai nog…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Alice, de ogen zedig neergeslagen
Moest lachen om de rol haar toebedeeld
Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld
Wat anderen nu eenmaal in haar zagen
Ze wilde Eddy du Perron behagen
Maar deze had een ander afgodsbeeld
Platonischer, en op zijn ziel veel eelt
Hij wist Alice te pesten en te plagen
Ze dreigde zich van kant te willen maken…
een rijk man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
752 ene
naar de andere kamer ga
de lantaarnpalen zijn de
schemerlampen aan de wand
en de blauwe lucht is het
plafond van de gang
de hal van het ziekenhuis was
mijn woonkamer, de refter van de
universiteit mijn eetkamer
de bibliotheek was mijn
studeerkamer, het sportcafé
mijn televisiekamer en het
glazen wachthuisje op
het perron…
HET BRIEFJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.034 Hand in hand, zo stapten wij
in de vroege, povere junizon
Nu nòg weet ik al wat jij zei,
toen, op weg naar het station
Een lachje hing om je mond
alsof je een geheim feit wist
Van iets dat allang vaststond
dat ik achter ’t net had gevist
Een klein briefje gaf jij mij
met ‘Iets voor strakjes thuis’
‘Nu tot ziens’ was wat jij zei
jij ging…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 Zeker eerst vertederd toezien hoe de kindren
elkaar op een lentebriesje blazend zich
vermakend tussen omgekeerde hoge houten stoelen
voortplanten, dan je aangesproken
voelen bij het noemen van je naam
en ook nog eens als een geparkeerd station
luisterrijk te kijk staan
terwijl je zit te eten met andermans mond
omdat je de jouwe wil sparen…
vivonne (vienne)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
697 de tgv raast door dit dorp
langs het desolate station
waar driemaal daags knarsende
stoptreinen vergeefs wachten
een duizendjarige kerk
rust van kabbelend water
prominente treurwilgen
zacht bewogen stil dromend
elk halfuur de ratelende beat
roerig ritme op ontelb’re bielzen
een storing van 300 kilometer per uur
na dertig lange seconden…
Fruitmomentje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
495 In een park nabij het NS-station zat
ik op een bankje volop te genieten
van de stukjes appel, meloen en druif,
onder een boom, waar de Indianen ooit
medicijnen van maakten, las ik op een
bordje.…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Ontwakend in
de dageraad,
dankzij het
spinsel op mijn
tijds-penselen
met z’n valse
streken
waterverf,
uitlopende
beweging op
het vergeelde
doek van
ongebleekte canvas
maskeert het
onbevangen
lichaam,
alles afgewogen,
verlaat als laatste
passagier een
voortdenderende
trein op een
onbenoemd station
met een te nauw…
Punt van Reide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 doorstond
kaap die scheidde
de Eems van de Dollard
aan de westzijde
ooit grenzend aan het wijde
verdronken Reiderland
tegen de dreiging
van de overkant
bouwde Willem Lodewijk
er een aarden schans
de fundamenten van
het dorp Westerreide
liggen er begraven
ter bescherming van
Emden, hun duikboothaven
bouwden de Duitsers
er een zoeklichten-station…
Pick pocket poem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
916 Z -
Gen Z is zich nog
veel te weinig bewust
van pickpocketers
in crowded places
stations of subways
in buses and trains
Altijd op je borst
in een tasje, dat ding,
hoe vaak ik dat niet
heb gezegd, lieveling
Ik weet het, toen had je
geen shorts nog op tiktok
alleen maar een achterzak
los om je billen
laat staan van die…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 De dag ijsbeert in de regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt…
- Flyers-
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
523 scherpe prijs,
een betaalbare gedrukte compositie
...de verloren Drèentse akkerwoorden
aan de rand van de gracht herkenden
zoekende eenden bodemprijzen
verbaasd tussen het gras,
de hoge kwaliteit.. levensecht
gedrukte teksten, achtergelaten
op een eigenzinnige manier
digitaal drukwerk
pleegde vluchtmisdrijf
op zoek naar een eigen perron…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron
in de gele trein gestapt bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter…
Basale ganglia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 om het uur vertrekt de dagloner
voor zijn dagelijkse pendelreis
hij maakt zo alle dagen steeds gewoner
verruilt ledigheid voor een vaste prijs
de pendelaar tussen mensen als de zijne
volgt de tegels op het rookvrije perron
terwijl het zog van passerende treinen
lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon
langs afgewende blikken van zwijgzamen…
VISSERS NAAST GOD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Vissers zijn geen watjes
zeker geen eitjes
vissers op zee
en vissers
op het vasteland
Rob Visser van Amersfoort van 'de aanslag'
nu op IJburg, bevestigt
het beroep en de naam
zeg maar de roeping voor Amsterdam
als dominee
Net als zijn broer
Hans Visser van de Pauluskerk en 'perron 0'
nu met emeritaat
mijn geestelijk leider te…
Als de ondergang van de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 bij het ondergaan van de zon
sta ik peinzend op een perron
vanwaar die ene trein terug
al in het middaguur vertrok
ik heb alles achter de rug
niet langer telt voor mij de klok
en goede plaats in een wagon
bij het ondergaan van de zon
vele landen heb ik bezocht
en de steden daar bekeken
nog zo veel meer heb ik gekocht
voor ik hier…
Kil?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
452 Ik wilde er een beetje uit
want kreeg steeds hulpvragen
En wie stond er op het perron?
De man die 'k eerder had gezien, ergens
blindenstok zwiepend langs ogen
Ik hoorde een goede morgen,
me niet zo gauw bewust
dat het naar mij gericht
en wat hij wou
en ik zou niet
in dezelfde coupe als hij.…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Maar dit blauw, dit verdomd unieke blauw,
dat brandt zich nu al uit mijn netvlies
en laat een grauwe vlek achter
die morgen op het perron nog bleker zal zijn.
Kind voor een raam, dat was ik ook.
Ik telde wielen met een vingertje zo klein
dat het bijna niet bestond,
alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.…
De trein
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.067 Ow het juist station.
Bedankt mevrouw en misschien tot snel.…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
lente in 't stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
723 half februari komen de terrasjes
uit hun winterhol naar buiten gekropen
worden al gauw bezet
door de eerste zonnekloppers
japanse kerselaars staan fier
als bebloemde lantaarns
tussen de geparkeerde files
en strooien hun roze tapijt
een stoere woerd is uit de zoo ontsnapt
en waggelt met vijf kuikens
parmantig het centraal station binnen…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie ook jij
dat beeld
dit moment
volkomen
van een vuurrode deken
die ons beide bedekt
's nachts
op een donker station…
Den Bosch en passant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 tussenstation nu
een hoeveelheid kou
om in over te stappen
op Nijmegen
schutsluis tussen huis
en huis
tand op een tandwiel
maar in vertraagder
opgenomen dagen
was die koude
louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige…
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…