1749 resultaten.
Nekpijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 tot stof …
het liefst zonder herrijzenis…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht. Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof.
De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft.…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996.…
het vloeit niet meer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.063 na de jaren dat het dun
overal van en tussen liep
opnieuw wat klonters
vaste materie om
zomaar beet te nemen
na het vloeien eindelijk
de de droogte, en stof
om nog wat te bedekken
wat zo gepolijst bleef
zorgen voor schuivers
ik neem m'n vlindernetje
en ga op zoek naar
wat de mazen vingen…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
Hoedjesregen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 De één nog gekker en nog fijner van stof.
Prinsjesdag heeft altijd zo'n vreemde bijsmaak.
De troonrede is enkel nog maar bijzaak.
...men vergaapt zich op Prinsjesdag meer aan de hoedjes die worden gedragen dan aan het koffertje van de minister van Financiën.…
rood tapijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
965 soms moet je terug
naar de waanzin
om te begrijpen
dat het klaar ligt
ergens op een plank
vol met stof
draag mij opnieuw
door het duister
luister
het komt en pakt
het neemt en lacht
hard en koud
muren oud
stenen bloot
het licht blauw
tapijt rood…
vlinder
gedicht
2.2 met 26 stemmen
8.146 vlinder
met welvende vleugels
tussen bloesemend groen
dwarrelend tweelingblad
in een vroege storm
kom van doorschijnend
porselein
stof nog of niets
dan in kleur gebracht
lijnenspel
waarmee volmaakte leegte
haar signatuur zet
op het tekenvel
(bij een houtsnede van hokusai)
---------------------------------
uit: 'Verteerde…
Een relikwie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 slechts oude foto’s
geven aan hoe ver
het zicht was toentertijd
nog tornen kerk
en kloostermuren op
tegen de westenwind
groeven geladen
met zout van zee
en stof van de aarde
in gebed met
onvervuld verlangen
gedragen door de wind
een relikwie die aan
het heilig roomse snoer
is blijven hangen…
Leesvoer
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.259 nee, ik hoef geen terras
heb buiten niets te zoeken
liever blijf ik binnen
kruip achter het behang
stof genoeg om van te kwijlen
in de kast
ruikt het naar muizenpis
en oude boeken
de ruggen versleten
het papier half aangevreten
door kenners
zoals ik
© papiervisje…
Ongebonden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Schouder aan schouder
Staan boeken in de rij
Om stof te verzamelen
In los verband
Om zich te bedekken
Met oogluikend grauw
Dat neerdaalt
Uit aangeroerde ruimte
Hand in hand
Gaan titels aan de haal
Met evenwicht
En geduld
Om zich te verzetten
Tegen de tijd
En vergetelheid
Die nemen het nogal nauw…
In het valer worden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik voeg
steeds nieuwe bloemen toe
aan mijn droogboeket
recht in het hart
zodat het stof de kleur
niet kan vergrijzen
pas later
in het valer worden zullen zij
naar ouderdom verwijzen
ik selecteer
en plaats de bloemen
bij elkaar in contrasteren
door hun bloeien
heb ik alles van het leven op het
scherpst van de snede meegekregen…
Tijdloze tijd en stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Stof waaruit mensen bestaan.
Geest waaruit ik geboren ben.…
Vrouwelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
566 ik zag
in je lach
het kloppen
van je hart
lippen welfden
in rood de
kracht die jij
van binnen had
gebogen lijnen
verfijnden de
intensiteit van de
liefde die jij gaf
in het zwoel
van je ogen ben
ik voor jou tot in
het stof gekropen
niet onderdanig
maar vol adoratie
van jouw lieftallige
vrouwelijkheid…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Het is het water,
dat schoon spoelt,
de adem die het stof
van de dag blaast.
Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Formatiekabinet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De Haagse kring ligt constant aan 't infuus
En moet op de IC naar adem happen
Ook Zevenmijlslaars Remkes wordt confuus
En neemt een pitstop à la
Max Verstappen
Wéér bijt er een door trage smeer
in 't stof
Verdient een formateur hier ooit
nog lof?...…
wandelen in Meran
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
445 wij gaan
lichtvoetig
door het wervelend stof
rondom ons
het zomerend lover
van struiken en bomen
de heldere zang
van vogels
verdoken in het geurend groen
de tijd
l........k
oo....n....e
pt...i.........n
....h ........d
achter ons aan…
verlies
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 het afscheid dat wij nooit namen
het zand dat door de straten stoof
je hart dat bevroor
de dood waar wij om huilden
het licht dat langs de huizen schoor
je stem die niet werd verstaan
de eenzaamheid die we droegen
alles ging in de wind verloren
jij die nooit meer sprak…
er had nog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
474 hier had een bos kunnen groeien
gewoon, op het slagaderlijke veld
het had gekund
er had een beuk kunnen staan
een berk
geen klaprozen op hellend vlak
er had een vogel kunnen vliegen
in lucht vervuld van aarde
alsof geen zwaartekracht bestond
de sleet van korrelig stof
heeft huid en kruid omwoeld
er had nog een hart kunnen slaan…
in het huis der wezen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
696 achtergelaten
en nauwelijks
te genezen
prevelt de schaduw
uur na uur
de bastaards uit
het stof
ik tel mijn twijfels
van onvermogen
wanneer de dag
nog drupt in het
vermolmd gegroet
van vergiffenis
het was op
een nacht als deze
ik zag een wandelaar
in de regen en een wereld
van waanzin
het was stil
zo rond middernacht…
de levende moeder
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
870 gelijk aan mij
geraakt de aarde
in alle sferen
zo bezwangerd
uit ondermaanse
maagdelijkheid
geraakt stof bevrucht
in de levende moeder
vaak is dit
een moment
als alle jaren
waar we intens
naar uitstaren
nog zuchtend
in de barenswee
mag ik, de mens,
opnieuw en vertederd
de verduistering
uitvaren…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade 1996, nr. 1.…
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
Wachten in de stilte
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.549 Mijn zwijgende ogen zoeken niet meer
waar mijn gezicht ontwaakt met het stof dat herinneringen lelijk maakt.
Ze heeft het einde gebaard en is vertrokken
waar ze overal een stenen stilte achterlaat.…
In vluchtig schoonschrift
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
616 ik zweef en weef
gedachten uit het grijs
van as en in mijn hersenen
verschijnen de verrassingen
jij was er al
toen ik je droomde
kwam naar mij
als schuchtere realiteit
uit stof van jaren
binnenvetten in vluchtig
schoonschrift op papier
een aangeschoten dier
met bloed beschreven
uit een vorig leven
jouw liefde reisde
al vooruit…
De dode beminde
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.587 Ik hoor niets meer van haar, en vroeger
Was ’t ruisen van haar gewaad al vreugde;
Leeg en stil staat haar zaal,
Stof hoopt zich op, ongestoord,
Blaren ritselen verlangend langs 't raam –
Hoe kan ik haar dan missen?
Daar dat gordijn,
Gleed haar schim er niet langs?
Ruiste haar rok niet?
Kom, kom toch terug!…
Een bewustzijn zonder begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
559 langszij de haven
timmerde ik doodskisten
zonder bedoeling ermee te varen
een wit laken met punaise gaten
wat schetsen op de deksel
afgebeelde relikwieën
een levensloop vol afgedankte zielen
aan het voeteneind wat verfijnde kreukels
het stof was wat te lang
maar met rafelende ingenaaide zomen
kon deze dood me niet meer worden ontnomen…