794 resultaten.
Verwachting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 De dagen gaan zo vlug voorbij
al tellen alle dagen evenveel uren,
we zijn op tocht naar Kerstmis en
daarna naar de nieuwjaarsvuren.
Wat houdt ons bezig: wachten
en hopen op weer wat meer vrede,
verdraagzaamheid en ook ontferming,
al zien we dat nog niet tot heden.
Wat kunnen we dan zelf toch doen?…
Bloemen in de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
253 De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.
Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 De avond plooit zich om je schouders,
maar het houdt de tocht niet tegen.
Niks geen ivoor of paarlen licht,
gewoon de kou die in je botten bijt
terwijl de sterren toekijken
en er geen reet om geven.…
Slagen in het water (4 zeezwemtochten)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 In een minuut 60 slagen
worden 3000 per tocht
Met vier kom je op 12000
Rekenkundig onderzocht
Tel daarbij de trainingsuren
Binnen, buiten, heel jaar door
brengen we 300.000 keren
onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
vroeg bezorgd een dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach dominee…
Frysk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 band
Toen echter sprake was van nageslacht
Bleek bloed en bodem sterker dan gedacht
It fryske gea had allen in hun macht
Dus hadden heit en mem een naam bedacht
Voor baby tukje tietje bontje popje
De tjerks en hykes vlogen om de oren
Het galmde fopje duttje wipje bokje
De tiethelm likjes kon ik niet meer horen
Later, bij hun eerste tocht…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 ik hoorde je al
in het klepperen
van de deur
zag je in het
tochten van
de gordijnen
merkte de
smaakmakende
geur op van het
nieuwe buiten
die ook langs
de hond gleed
hem deed
ontwaken en
alert maken uit
zijn coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan…
Beeldenstorm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.714 Nog niet klaar,
de tocht nog niet volbracht, maar we gaan
stilaan verder. De wegen die nooit meer kruisen
we wonen in dimensies, in onverwachte huizen.…
Benvinguts
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.445 de metro ruikt naar die van londen
maar frisser dan – niet zo fris
als die van boston met ozon –
en er is televisie – en wind
en proksima statsion met
koneksion
en geen dief die
ons humeur bederft
we zijn waakzaam
op deze tocht…
Rafels en gaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 ik was vandaag
op zoek naar stukjes
warmte en liefde in
een wereld die enkel
kou en kilte tochtte
nog hielden mooie
herinneringen en intense
belevenissen mij als
een comfortabele
jas op temperatuur
ik had die opgelapt
met gevonden stukjes
geluk waarvan ik de
waarde pas in tweede
instantie eindelijk zag
met passen en meten…
serveerster
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
757 je kreeg
ik verplaats me als vloeistof
hopend door cohesie naar jou geleid
op jouw blad zal ik stabiel zijn
de omtrek van mijn wereld klein
waar ben je, wat doe je
mijn benen voelen aan als lood
elke keer een tent betredend
vol hoop met opgeheven hoofd
telkens weer wegsijpelend
als ijskoud water in de goot
mij verder leidend op mijn tocht…
Rotszorg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
751 De zwaartekracht bestuurt meteen
z'n vertikale tocht.
Hij volgt de losgeraakte steen.
Z'n weg vertoont geen bocht.
Hij ziet de toekomst donker in.
De luchtstroom wordt al straf.
Och, hebben rots en zorg wel zin?
Hij is er snel vanaf.…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 de tocht in de karavaan
door eindeloze woestijn
met een stokkie slaan
op de platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen…
EEUWIG EENZAAM
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.996 Wat klaag ik om mijn eenzaam lot,
Schoon Lief, en dat ‘k u nimmer vinde
Op mijn overal verdoolde tocht?
Gij waart toch ’t Ene dat ik zocht,-
Schoon ik ’t in vele vormen minde –
In d’ eeuwige eenzaamheid van god.…
Een ijdele hoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
482 ik heb altijd
wrakhout gezocht
op mijn tocht langs
exotische stranden
verdwaald en
aangespoeld
gebroken uit
sociale verbanden
samen stoken we
vuur dat rookt
en brandt als de hel
vonken knetteren fel
vlammen dansen
verhalen in alle talen
het bizar en grotesk
streven naar overleven
later smeult pijn
als venijn gloeit
en haat…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Geboeid zit ik te staren
naar je opeenvolgende baren,
die in hun tocht komend uit de horizon,
gedreven door de wind, de maan en de zon,
de branding boetseren
en het strand penetreren.…
Onzichtbaar lot.
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
503 Op beslagen ramen verschijnt
nog de wasem van mijn stem,
nog één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
waarin schaduwen verschenen,
in aanwezigheid van mij, een tocht
uit geordende vensters verdwijnt,
teloorgang tussen avond en de nacht,
ontsnapt uit beider mond en aandacht,
benieuwd naar de bestemmingen die
mij…
Over drempels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
672 Onzichtbaar
vaar je mij tegemoet
op mijn eenzame tocht
langs wijde oceanen
van de grenzeloze tijd,
onhoorbaar
dringt je wezen
door tot mijn intiemste
luisterpost,
je kent mijn wegen,
die je ontcijferd en
gelezen hebt,
vaak gezwegen,
omring je mij,
ik adem met
een brok van
afscheid in mij keel,
ik zal huilen als
mijn lot mijn kist…
draadloze zegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
944 waarom staat die hier dan voortdurend op de tocht,
blijft mij bit na bit
de toegangspoort versperren?
het lijkt of heel m'n hoop
in dat glanzende schermpje ligt besloten
hebben zij dan toch gelijk,
mijn minder gelovige huisgenoten ...?…
Ongebroken wit.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
824 Zij kleurde alles wit
onaantastbaar, de strijd
tegen het kleurloze bederf
op de tijdladders, meestal
in het voorste gelid,
bleekte zij de barrières weg
in een kaarsrecht onderkomen
in de smetteloze uren
aarzelend schuifelt ze weg
langs pas ontdekte dromen,
voorgeschreven tocht langs de
baar van roerloos licht, laat zich
niet uit…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 De reden waarom vluchtelingen vluchten
wordt in Europa amper onderzocht
een mens maakt zomaar niet een lange tocht
als hij in 't eigen land niets heeft te duchten
Dus waarom gaat een mens op avontuur?
Wanneer je thuisland wordt kapotgeschoten
dan vlucht je weg, desnoods in rubberboten
je rent, je zwemt, je klimt over een muur!…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Verzamelt in de
levensloop
het zilt van jaren,
van het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen wanneer
tocht…
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Wanneer ik 't noodlot wil tergen
Gaan mijn vermetele tochten
Door gevangenissen, krochten
Waar zich moordenaars verbergen;
Tot ik eens terug moet komen
In een tuin aan verre kusten.
Die plek, om zo stil te rusten,
Wat wachten mij daar voor dromen.
--------------------------------------------
uit: 'Verspreide gedichten', 1942.…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Dat was een lange, bange tocht.
Mijn hart, dat sloeg en joeg mij voort,
Als wachtte ginds zijn liefdewoord.
Ik vond de plek, de grond was week...
Daaronder slaapt hij, koud en bleek.
Een heuvel bloemen, blank en fris...
Daar slaapt hij in de duisternis.
Veel blonde bijen gonsden zacht.
Ik had viooltjes meegebracht.…
Gods wereldtoneel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
809 ik wist
dat ik zou
overstappen
maar de
halfschaduw
ademde nog leven
ik voelde
kou druipend
vochtige tocht
optrekken
in van kwaad
zwangere stilte
ik kende deze
onheilspellende
dreigingen die
rationeel niet
nooit goed te
verklaren waren
maar
connecties
in dark web
hadden met een
wereld die niet veel
fris in huis had…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…