977 resultaten.
Onze vlag geplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 zoeken elkaar binnen elkaars
grenzen die ons insnoeren
al willen we dat niet
Maar in vrijheid zouden we
elkaar verliezen, dus gaan we
zwijgend verder, opgejaagd
door het afbrokkelende land
achter ons, hopend nog
vooruit te kunnen
waar geen pad meer is
Men kijkt ons verwonderd na
en ziet ons de takken wegslaan
Inmiddels is er geen uitzicht…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
Niets in mijn schoen
hartenkreet
4.0 met 43 stemmen
5.097 in mijn schoen
ik wil u vragen dat bij anderen te doen
er zijn zoveel kinderen met helemaal niets
ik heb een computer, gameboy en een fiets
ik weet natuurlijk wel wat te vragen
maar als ik dan die beelden op zie dagen
op de tv van kinderen met oude kleren
en zonder school om iets te leren
armoe, honger en gebrek aan water
nauwelijks uitzicht…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
witgatje
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
659 het schor ziet dor
slikplaten sudderen
na weer een vloed
zeekraal is scheutig
op overgangsplaatsen
paaltjes markeren de
grens, wit bescheten
bieden zij plaats aan
vluchtige bezoekers
zon zaait weer armoe
de bodem zal scheuren
onder vluchtend gekrijs
steltlopers priemen en
drillen de bodem leeg
tonen hun stuit, brutaal
is hun uitzicht…
genoeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
660 gebaren
de nachten doorwaakt
het leven doorzien
gedachten van wereld
omvattend vermogen
van maanden en weken
diep minnen en haten
tot dood er op volgt
maar de dagen gaan verder
onstuitbaar en dom
het zijn nu de uren
voorzichtig genoten
want alle minuten
zijn tekens van eind
van nooit meer een doorgaan
en geen verder uitzicht…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
- NOSTALGISCHE VINTAGE -
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 Bijzonder de maand
van het rijpen van de bessen
een schouwspel met uitzicht op kleur
in het wilde braambessenbos,
verheerlijkt in onberoerde zichtbaarheid.
Westvlaamse bossen,
die vaardig hun warme tinten
in een adem aan elkaar schakelden,
de schoonheid van het land,
als een prachtige vurige vintage..
nostalgisch en terughoudend.…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich
van het ego dat
belangen verstrengeld
spiritualiteit in de kiem
wil smoren
de ruimte
in mijn hoofd geeft
volheid aan
in en uitzicht…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
sfeerstad
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
548 er hurken huizen langs de dijk
iets verder richten spitsen
torenhoog en blauw, de wolkeloze hemel
een skyline
tussen toen en nu
daken kaatsen terug
water reflecteert de grote bocht
nog mooier, nu er spiegelramen
zacht ontwaken
in de intocht van de morgen
zorgen dwalen weg
wandelen vergaat met uitzicht langs
de winkelstraat
die noordelijk…
over heden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.381 Tussen bergen, in dalen
In haar pure natuur
Is het een tijd dwalen
Met het uitzicht overstuur
Met richtingaanwijzer
Tom-Tom in het hart
Reist ons levensverhaal
Door een landschap van smart
We rijden onze circuits
Het lange eind van herinneringen
Alles wat we hebben afgelegd
In tranen te bezingen
Totdat ineens tussen de bergen
Daar…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
Geen speelse bochten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
812 wist niet
wat ik zag
het raam op
negen hoog
met uitzicht
op de einder
je blik weer
terug naar af
je rollaterde
geen speelse bochten
nam tijd toen
hersenen naar
woorden zochten
die in traag bezinken
je stem wat
triest deed klinken
toch scheen de zon
we zagen wolken
jagen en in de kamer
zacht de schaduwen
vertragen tot een…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Uitzicht, kort als een kamer, dat,
praktisch tegelijk, terugwijkt met elke stap. Krap
licht. Een schutting, langs een wei, die ik bedacht,
sluit alles nog meer af, vergroot intimiteit.
De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos.…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Theezakje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 tekst label theezakje
van restaurant op hoek,
knooppunt
van herinneringen en gevoelens
hier in alle rust enige klant
Uitzicht op zonnige hemel,
oud pand, kinderspeelplaats,
trams behangen met reclames
ouders met fietsbakken
vol kinderen,
oude lantaarn
Concluderen dat er niets
geen pijn, verdriet
integendeel,
alleen levendigheid…
De groef in vinyl
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 ik heb nooit
sprookjes gekend
was toch immers
een grote vent
vaak bouwde ik
met veel blokken
grote muren met een
raam om door te gluren
ik metselde compact
dat toch een kiertje
met uitzicht had op de
woelige werkelijkheid
wel had ik
mijn dromen waarin
alles een keurige
zachtheid kon tonen
zij wolkten en
dolden rond zon…
Vluchtgedrag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 Het grauwe uitzicht deert mij niet,
een zonnig beeld vind ik overdreven.
Dat ik juist in deze stemming geniet,
is die glazenwasser daar om het even.
Met een zwaai brengt hij weer licht
tot in alle hoeken van mijn woning.
Dus doe ik gauw de gordijnen dicht:
in het donker ben ik pas een koning.…
Gekeken en gezwegen.
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.057 De maan nam haar plaats in
met rondom haar de sterren
geen wolkje aan de hemel
die het uitzicht zal versperren.
En zelfs de blaadjes hangen stil
hoe zwaar zijn nog de takken
hoe lang hun leven nog,dat
langzaam gaat verzwakken.…
vergeet Maassluis niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 de Maasche Sluizenaren nog
na Schiedamsch stokerijen
Vlaardingsch schellevispeekel
verlopen haringvisserij
zo polderig landerig
zo vol van uitzicht
blik op verre verten
zichtbaar grassend land
kassen groene plant
tuurt ter overzijde
pernisse pijpen oliepluimen
bij u de Waterweg door 't land
men ziet de Watersnood
vanaf de wallekant…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
Onweer aan het Lingemeer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 Woonde ik maar aan het Lingemeer
Dan kon ik daar naar buiten turen
Het uitzicht is er prachtig met onweer…
Gezocht
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.292 Man met grote handen en dito boekenkasten,
bij voorkeur met uitzicht op zee.
Veel gerookt mag er worden en films gekeken
waarvan ik het einde al weet.…
Toonsetting,
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
489 Het enige uitzicht buiten is
tussen treden en de spijlen
op een toonladder waar de
mist op de setting heeft
gewacht,het waard vond dit
te beschrijven, verdwijnt
als onvoltooid, gebroken
en verwaaid, met rijp getooid
in een composiet, waarin het
slotakkoord een nieuwe toonsoort
werd aangeboord, een lichte
klank wordt sterfelijk,…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.514 Tanden knarsen onhoorbaar
binnen gesloten kaken
en een waas berusting onttrekt
de wereld aan het zwarte uitzicht.
De tijd vergaat met wachten
op het onherroepelijke
nu alle daden al gedaan
en alle woorden uitgesproken.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Het is moeilijk het begrip tijd
niet in de mond te nemen,
want het is er – hier, in
deze bomen, dit landschap, dit
uitzicht. Als ik er naast zit –
leg mij het uit.
Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…