1055 resultaten.
Gezwicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.582 Is een orgie, origineel
is een feest een beetje veel
is een lamp het helder licht
in jouw glimlach
waarvoor ik zwicht
Is de zon, waar warmte komt
is het water waar je verdronk
in het donkere gebeuren
waar je de laatste adem blies
de tank die je moest voorzien
was leeg
je verdwaalde bovendien en toen
men je bovenkreeg
had je een glimlach…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Verslaafd aan jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.385 Als ik in een diepe slaap ben
kom je in mijn dromen voorbij
dan ben ik jouw grootste fan
de enige die ik adoreer ben jij
Elke dag wil ik jou voelen
mijn armen zoeken naar jou
vlinders die overal krioelen
tranengeluk wat ik over hou
Als ik in jouw ogen kijk
ben ik in niemandsland verdwaald
verslaafd en nuchter tegelijk
heb jij mijn liefde…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
Op ooghoogte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Half verdwaald,
Weggerukt uit
Dromenland op deze
Ernstig vroege dag
Die toch bol staat
Van de overvloedige
Zonneschijn, open
Ik half in slaap
De bijkeukendeur -
Nadenkend hoe ik
Deze keer mijn
Fiets uit het
Hok naar buiten tillen zal
Word ik op ooghoogte
Bijna aangeraakt door
Een van de tortels
Die om onze woning
Huizen…
In haar ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 ach, tere boself
je lijkt verdwaald
tussen kale bomen
die niet beschutten
het dunne pastelkleed
dat glinsterend jou omhult
maakt je zo kwetsbaar
op deze kille dag
in je ogen lees ik
verlangen naar lentelicht
bosanemonen en wollegras
wiegelende grasklokjes
dreigend reiken bramendoorns
naar je tengere gestalte
een roodborstje zal…
Het Land van Oneindig
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
520 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in Zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn 'ik' om te zijn
Mijn God, geef mij Liefde
Laat me vrij, laat me…
los komen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
836 Ik heb m'n gedachten
in woorden vertaald
die mij parten spelen
ik ben verdwaald
in je bevelen
en je betuttelingen
ruimte voor gesprekken
is er nooit geweest
ook het niet willen zien
wat in de ander leeft
alleen kritiek
je moet dit
je moet dat
ik ben je woorden zat
ze vloeiden in overvloed
want jouw wil was wet
met pijn in m'n hart…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Ik heb vandaag
je brief weer gelezen
over hoe je zo graag
gelukkig wilde wezen
over hoe je zocht en verdwaalde
over hoe je vocht en maalde
over jouw ontbrekend perspectief
over ons, je had ons zo lief
woorden die mijn hart verscheuren
ik schreeuw het uit en
richt mijn blik naar buiten
betoverd door de herfstkleuren
en ineens, zomaar
ben…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
vriendschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.149 Nu ben je verdwaald in je dromen.…
Kantoortuin en slachthuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
376 Bijna vergeten:
vandaag is er ook nog
ik was weer eens verdwaald
tussen krakende bomen
waartussen geen bos
was te zien
daarna een oude koe
uit de sloot getrokken
samen staarden we
met Mick Jagger ogen
naar de einder.…
Liefdesrite
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 D’pirouettes die zij draaide,
D’arabesken en nog veel meer,
Zorgden dat het vuur oplaaide
In mijn hart, mijn bloed verhitte,
Mij duizelde in m’n hoofd,
En verdwaalde in haar dansrite.…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Vloog hij
boven het water,
had hij kunnen nadenken:
hij zakte in waterputten,
dieper
dan zijn bodemloze nachten;
hij verdwaalde in grotten vol lust,
verlangens
overwoekerden zijn falende hart.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.546 Ze stralen als een zonnestraal,
verdwaald in het duister,
zoekend naar een hart,
om te vervullen van geluk.
Maar wie ben jij?
Verstopt achter je ogen
laat je met dromen.
Dromen over de waarheid.…
Schuilplaats
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.008 zwermen
vogels vliedend voor de nacht
Ook ik zoek iets warms en zacht
om me tegen vroeger te beschermen
De schemer die zich meester maakt
over lage landen en gekerfde geest
roept angst op en versterkt de vrees
voor wat me tot nu toe heeft gemaakt
Dus schuil ik schuchter tot de morgen
en zoek naar jou die ik nog niet ken
terwijl ik verdwaalde…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
Openbaring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
728 er een tijd, een moment
Dat plots alles anders is
Kan zijn, ontstaan
Dat liefde zich
Openbaart aan mensen
Die ooit elders waren
In het firmament
Die hun tweeling ziel ontmoeten
Herkenning, vertrouwen
Verbaasd en verwonderd zijn
Er is veel mogelijk
En onmogelijk duurt langer
Eeuw na eeuw schijnen wij te zoeken
Rusteloos en verdwaald…
Eigen ketens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
980 Ik verdwaalde in mijn angst
Zocht een nooduitgang voor mijn beperking
Ik probeerde weg te komen
Maar viel in een zwarter gat
Dolend door mijn labyrint
Zocht ik naar de juiste gang
Worstelend om boven te komen
Zat ik steeds vaster in mijn eigen net
Toen goede uitkomst leek verdwenen
Vocht ik er niet meer tegen
Vielen alle knopen uit elkaar…
Het kippenhok
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.509 mijn vriendin zit in een kippenhok
met bruine Barnevelders
zij zit hier niet zelf op stok
maar slaapt gelukkig elders
jonge hennen pikken in haar tenen
nagels zonder lak van kleur
verdwaald mais door zon beschenen
voel ik die speciale liefdesgeur
het ei wordt bebroed in mijn hart
door gekakel en gefladder verward
denkend aan die liefdevolle…
Tijd om te leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
808 Ik ben verdwaald in mijn verleden,
ergens op een plek ben ik gaan zitten,
en staar afwachtend voor me uit.
Vandaag zit ik daar nog,
zet nooit een stap opzij,
en ik ga ook nooit een stap vooruit.
Mijn toekomst vindt zijn weg,
en ik ben nog altijd op hetzelfde plekje,
ben hier blijven zitten zonder zorgen.…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
het verdronken land verhorend
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 zij ligt verloren
op het verdronken land
zoekend naar sporen
van de zee op het strand
de baleinen snijden zinledig diep
een dodelijke staart geeft de laatste zwiep
met brak water spuugt uit het middenrif
een lijfeigen Jonas op het klif
verdwaalde een walvis op de vloedrand
als een zeewaardige verwant
zoekend en sporend
van…
Blauw
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.468 koude duinen, wolkenblauw
bewaasd, omringen de verdwaalde
droefheid, stervend haast,
die in al haar kleinheid
roept en raast.
----------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
ik ga maar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
817 ik ga maar
moet jij gedacht hebben
en jij vond achter iedere kraam
ogen die zochten naar jou
de regen huilde met je mee
en de stille dood verliep in kou
verdwaald
vocht je jouw weg naar buiten
maar telkens die dove roep
terwijl de diepte verdween
en de aarde enkel
afmeren kende
het bracht je verder heen…
In delen van wat er was
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 ben weer terug
maar hopeloos verdwaald
tussen twee werelden
daar ging alles
met het hart
van generaties lang geleden
ook links en
rechts apart vol
retoriek en kerkse gebeden
heb alles opgeschreven
ben met ze gaan leven
in delen van wat er was
ben nu terug
geschrokken van de hardheid en
het egoïsme hier wat viel dat tegen…
Misschien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Omsloten door haar huis
maar verdwaald in zichzelf
pijnigt een vrouw
zich met een gestolen verwachting
Geen hoop
verloren is een toekomst
waarin zijzelf een plaats had
Nooit zal het dierbaar zijn
Licht kan zuiveren, filteren
net als de tijd
Maar hier kan licht van dag noch tijd
het Niets doen wijken
Ze sluit de ogen
en denkt in de…