757 resultaten.
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen…
De wereldkamer van 12 bij 8 meter
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.681 Als niets je meer boeit,
je ogen vermoeid
de wereld inkijken,
die kleine wereld
van een woonkamer
van twaalf bij acht meter,
gedeeld met acht
medebewoners en
verpleegkundigen,
als je het nieuws kijkt
maar niet meer weet
wat je ziet in dat
kleine wereldje,
als iedereen je vriend
is of vijand in
die kleine gemeenschap,
als je verder…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Ik tover een lach op mijn vermoeide gezicht.
En stil voor mij uit noem ik zachtjes de namen
van hen, die ik dit jaar zo vreselijk mis.…
Zielenwerk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 Dat masker dat je dan draagt
versmelt bijna met je echte zelf
Niemand ziet nog wie jij echt bent,
ook al hebben ze zo hun vermoeden
Maar iemand ziet erdoorheen,
recht in je hart en ziel
Doorvorst de rol die jij vermoeid
en afgeleefd speelt voor de
wereld waarin je leeft
En dan is het zielenwerk aan de orde,
waarbij je langzaam maar zeker…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen in een vaag ballet
houterig zijn de figuren neergezet
in een verloren glans
vermoeid…
Ik ben de weg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 “Ik ben de weg, kom maar tot mij
Allen die vermoeid en belast zijn
En gebukt gaan onder druk en pijn
Ik maak U van lasten en zorgen vrij”.
“Ik ben de waarheid”, geloof dat maar
Jezus heeft dit echt zelf gezegd
Hij heeft dit in de Bijbel vastgelegd
Zijn woorden zijn waar en zonneklaar.…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 de wind steekt op
ik raak vermoeid wanneer het ruisen
zich laat horen, uitgestrekt
in het neervallen
misschien om het gemis van de ochtend
waarin bloei gulzig en ongeremd golft
naar het oor van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere…
Menselijke sporen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 In de prestatie wereld
klopt de geest van morgen
al ‘s nachts op onze deuren
Vermoeid hollen we mee
met de tijd die
alsmaar sneller gaat
Werelden die veranderen
waar we bij staan
als razende tekeer gaan
Verdoofd door het…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Heerst er rust in mijn vermoeidheid
Heerst er strijdlust in mijn verzoening
Komen mensen nader als ik hen vermijd
Is er afdoende waardering te vinden als genoegdoening
Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling
Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd
Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt
Zijn mijn woorden sterk genoeg…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 De aarde, ook vermoeid,
heeft nooit dode
blaren gedragen.
De aarde wondt
om, in de driedagestond,
te laten herrijzen
onder de loodzware kus van de liefde.
En is die kus weerom licht leed,
leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
o, laat deze zoen niet verloren gaan
want elke zoen is gloên van goed.…
Zin in het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 vandaag
eigenlijk weet ik het al
het is in ieder geval een plaag
Toch blijf ik hopen op beter
tegen beter weten in
nog altijd er voor willen gaan
het leven ondanks alles, heeft zin
De liefde houdt me op de been
het zal me helpen iedere dag
hier houd ik mij aan vast
al in de kleinste dingen die ik beleven mag
Ach, laat maar die vermoeidheid…
Waar wacht het weerzien?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
701 Aan gene meander splitsen twee stromen
die eender verstrengeld waren samengevloeid,
beiden hun bedding verengd en vermoeid
een wending namen zonder verdere tederdromen.…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 Ziekte en dood
mensen in nood , och hoe dof en
mistig was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen…
We reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 maar is het ooit echt stil
in onze vermoeide hoofden;
in de harten van de eenzamen,
de veinzende verloofden ?
We reizen naar het einde van jaar.
Zij leest nog steeds haar boek,
ik streel zacht door haar reebruin haar.
De avond mag dan ongemak zijn, wat zou het ons bezwaren ?…
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een moeder weent vermoeide oorlogstranen.
Haar witte handen, haar bittere mond
Als ik wil gaan, grijpt zij mijn handen vast.…
SCHOON BEHOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Ietwat verduisterd, dan doorschenen oog
verstaat hoe beitel en penseel, fel maar wijs,
eens aanvielen als pijlen uit een boog,
daarna, vermoeid door de gedachtenreis,
de vrede kenden van vrienden aan de toog:
kijkvernuft in Antwerpens Muzenpaleis.…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond
waar ligt jouw vermoeide…
Lieve Mama
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
11.325 Als ik uw vermoeid gelaat zie
en ondanks zo dapper bent,
huil ik om u, lieve mama...
aan kanker raak je nooit gewend
'k Weet dat heel veel mensen bidden
Hoe de weg nu ook zal zijn...
Overleef het lieve mama;
want, dat zou een wonder zijn...…
De tijd kerend
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
498 ik zag je
de tijd kerend
met een oude
vermoeide zon
die zijn stralen
nog stuurden
langs het half
dichte pluche
waar zij nog
duurzaam stof
deden opdwarrelen
en jij met het losse
golvende haar nog
met de tang gekruld
in de licht belegen
vintage kledij
die zich nu in
modische snufjes
helemaal kan uitleven
daar waar oud en jong…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 De bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Met mate slurpend
van m'n dampende kop
dichterlijke vrijheid
struinde 'k richting uitkijkpost
en rolde m'n blik
naar die feeërieke monding
Compleet ontdaan
van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
Als je 's avonds....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.160 Dan kan ik rustig weer gaan slapen
en leg het vermoeide lichaam neer
'k vouw stilletjes nog eens mijn handen
als ik zachtjes bid: ik dank U Heer.…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 wolken, op God gevest
strekken naar de hemel
en weven een zachte sluier
rond het tere, grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide…
Grijze merel
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.321 Verkleuring, nieuwe kleine knoppen
embryo van `t eerste, luikend groen
doen harten sneller kloppen
aprilmoppen worden uitgedacht
brengt nu een volle lach straks verwacht
hoor de oude grijze merel hopend zingen
blijkbaar niet gevonden hij die zoekt
geblinddoekt zingt hij door het platte land
belandt in kerkenhoge oude boom
vermoeid valt…
vaarwel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.741 Vermoeid naar huis gaan,
Wat je thuis niet is.
Huilend in slaap vallen in je bed
Dat warm en beslapen is.
Je ogen dik bij ontwaken van de dag
Is dit nu alles wat ik mag.
Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.…
Hoera!!!
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.835 Vermoeid zijn onze handen van 't signeren.
Er staat een mooie vrouw, die met me flirt.
Ik houd mezelf ternauwernood in toom.
Verbaasd ervaar ik, wat er nu gebeurt:
ze streelt m'n kale kop. Ik voel me lekker.
Ik krijg een dikke kus. Het is een droom,
die eensklaps afloopt - evenals m'n wekker.…
Thuis
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
3.183 Vermoeid naar huis gaan,
Wat je thuis niet is.
Huilend in slaap vallen in je bed
Dat warm en beslapen is.
Je ogen dik bij het ontwaken van de dag
Is dit nu alles wat ik mag.
Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.…