489 resultaten.
Nachtelijk gevoel
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
708 lispelt met jaloezie
De wind speelt een zachte symfonie
de bladeren zijn haar dirigent
Geven zachtjes de maat
voor het orkest der bloemen
Kleine vuurtjes in de hemel,
vormen het sfeerlicht
Het decor wordt langzaam beschenen,
terwijl schaduwen de wimpels zijn
Rust is de wakende vader,
stilte zijn metgezel
Sereniteit volgt hun voetstappen…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.
Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.
Vellen papier verwarmen
het smeulende haardvuur,
het zijn resten van zinnen,
flarden verlangens, ongezegd.…
Overtocht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
764 ik wou dat ik
in zevenmijlslaarzen
hink stap sprongen kon maken
op een springplank
waar lavendel blue weelderig bloeit
in de vaas van jouw ogen
dicht bij elkaar
(al wat we aan liefde hadden samengebracht,
op vingertoppen licht)
voetstappen vinden
vlijt gekeeld donzen uren
die wiegen onder de naakte zon
balletten in jou en mij
als (…
De terugkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Later zullen we zeggen:
Hoe was het mogelijk dat we
zijn voetstappen niet herkenden
de tekenen niet doorgrondden
in het graan en aan de hemel
en nooit zijn blik lazen
in de ogen die ons aanstaarden
uit hongergebieden, oorlogen
na de bevingen te midden van het water.…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 De weg van steen zal mij verraden,
het harde pad ondersteunt en wil
mij beschermen, tegen voetstappen
zo instabiel en ondoordacht. Maar
ik weet dat het geen steun mag zijn,
vertrouwen moet ik op mijn enkels
en niet op de harde weg. Het brandt
aan mijn voeten, de blaren zo dik.…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 Voetstappen klinken
op de straat. Een veelheid van benen
en vermoeide voeten. Al wat leeft
tussen de stenen van de straat moet
straks voor zijn nieuwsgierigheid boeten.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn skyline en zijn grenzen.
De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers
kunnen zich haast geen grotere vrijheid
wensen.…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 De voetstappen
langs de vloedlijn,
zoveel zijn er
van mij.
Denkend aan alles
onder en boven
de schier eindeloze
zee van leven.
Ben vaak in gedachten
en
kuier bijna dagelijks
langs de uitgestrekte
mooie
Westlandse kust.
Talloze beelden
verzamel ik op
mijn netvlies
en ik word vaak geraakt.…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen
o goud gele gloed
o vurige troost, o blijde hoop
voor het verdrietig gemoed
laten we in voor en tegenspoed
elkaar de hand reiken
noch afwijken naar links of rechts
in het sneeuwlandschap vol met krakende
voetstappen…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Open hemel
vrolijke tred
voetstappen verder reiken
natuurlijk springen
zomerse getijden schrijven.
Opklaringen,
de tijd mechanisch verzet
wintertijd wordt zomertijd
lentetijd onbesproken
de herfsttijd
bladeren vallen dan
van de bomen.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt. Geen stem die iets vraagt, geen geluid
dat zich opdringt, alsof ook de avond hier genoeg is om te bestaan.…
Haan
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.700 De voetstappen van de boer drukken zich af.
Een snavel boort zich in zijn kuiten.
De hennen worden bondgenoten
en vieren de wrok.…
"...sorry..."
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.199 Hij besluit wat hij wil
Terwijl hij daar met neergeslagen ogen staat
Fluistert hij slechts één enkel woord
Eén enkel woord voordat hij haar achterlaat
Het meisje staat daar op het strand
“…sorry…” weergalmt het nog steeds in haar hoofd
Terwijl ze kijkt naar zijn voetstappen in het zand
Het meisje knielt neer op het strand
Slechts één enkele…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Eerst komt de stilte die wordt overspoeld
Door duizenden mensen in een stukje van tijd
Dan komt het land, dat word overspoeld
Elke dag opnieuw, door zout en voetstappen
Elke zomer in een stukje van tijd.…
Gods antwoord
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.052 Onze ogen ontmoetten elkaar
op die sombere dag in maart
ik had iets goeds voor de boeg
en iets naars achter de rug
toen ik God om een oplossing vroeg
Op straat liep ik voor me uit te kijken
wilde niet eens mensen ontwijken
ik hoorde mijn voetstappen
en die van de anderen
terwijl ik het niet kon behappen
Pratende, dringende, opdringerige…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 zoveel doen
maar wandelt heerlijk
op haar gemakje
over de Moerweg in Den Haag
in haar klinkt de melodie
van de stad achter de duinen
ze heeft zelf de mazzel
om in Moerwijk te wonen
ook in de Schilderswijk
stond eens haar huis
haar beide jongens
voetbalden bij Vredenburg
maar waren fan van Ado
in de duinen liggen ook veel
van haar voetstappen…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Of waarom ze zo stil staat in de gang,
alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen
haar durven volgen.
Zij is het soort meisje
dat probeert.
Elke dag weer.
Alsof bestaan
iets is wat je kunt oefenen.
Een meisje
dat zo hard probeert te blijven
dat niemand het opmerkt
wanneer ze langzaam verdwijnt.…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 regen
en hagel en sneeuw
en af en toe plaatselijk regionaal
ontstaan er weer wissels
die storen, bevroren
en treinen die weigeren
verder te rijden
na nachten van bittere ijzige kou
enkel nog matige tot strenge vorst
plaveisels bedekt met een ragfijn
dun laagje
een wereld die smacht naar het maagdelijk wit
van sneeuw zonder voetstappen…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Het vergeet-mij-nietje rilt
in de wind; tegelijk voel ik hoe de grond
trilt onder de voetstappen van de velen. In die overvloed
kies ik de rust van één enkel detail, een anker in de stroom van zijn.
Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost.…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 We lopen met z'n tweeen langs het strand,
Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand,
De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand
Verleden tijd, ik ben je kwijt....
In mijn dromen, ben ik bij jou
In mijn dromen, zo echt en vertrouwd
En ik hoor je en zie je gezicht
Met mijn ogen dicht....…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bosschages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?
Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bossages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?
Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 In zijn ogen
tekent het leven
rode linten van staren
moerassen van verwebd verleden
voetstappen weggezogen.…
Herbergen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
780 Nu volg ik de voetstappen tot de dijk, gewapend met schrijfgerei
en lees in de wilg jouw naam, die ik ooit hartstochtelijk schreef,
ieder voorjaar met een geslepen mes, tot ook jij weer overdreef.
Getuigen en geluiden zijn verdwenen, maar het wonder niet voorbij.…
Blijf rennen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
569 Doorgaan, doorlopen
Zachtjes, zet je voetstappen
Neer op dit pad
Niemand zal ze herkennen maar je ziet
Dat ze toch een beetje naast je
Kunnen lopen
Doorgaan, doorlopen
Sneller, laat een imprint achter
Zodat ze volgen
Waag het niet om stil te blijven staan
Zelfs op het punt van struikelen
Blijven rennen
Doorgaan, doorlopen
Doorbijten…
'n Thuis ...
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.524 Starend zit ik voor 't raam
wachtend op wat komen gaat
het is vandaag zondag
maar wat zijn ze laat
Koffiepot staat al klaar
op het aanrecht neergezet
wanneer ze straks komen
is het zo vers gezet
De wijzers van de klok
tikken rustig door
voetstappen en een lach
is dat m'n kind wat ik nu hoor ?…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.773 Je voetstappen extra diepe indrukken achter laten,
En je lichaam alleen maar onrust uitademt?
Waar kan je dan nog heen voor zekerheid,
Hoe raak je wat achter je meeloopt kwijt?
Kan je weer leren met een lichtere tred te lopen,
En is het mogelijk om weer fris en vrij te ademen?…
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 Mijn ogen sluiten als de sjawl wordt omgedaan
Je laat mij voorzichtig aan je arm geleiden
Alle gevoel voor oriëntatie vervaagd
Toch is er voelbaar een spanning in ons beiden
De geur van je atelier bekruipt mijn reukorgaan
en proef de adem van verf, linnen, en drogend doek
Dan laat je mij los in een spelonk van donker
woorden,voetstappen…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Voetstappen; ze leiden weg.
Dan een staf of stok
Van de heilige herder
Die ooit verzekerde:
“Alles komt goed.”
Zo heilig ook zijn leugens.
Haal je neus niet op voor deze dish.
Je hebt er gisteren nog van gesnoept.
Ook toen heb je al begrepen
Dat het bitter zuur als zoet
Zelfs de huisman nog bevreemdde.
Kom, kom.…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 donker
je was kind en je was het niet
in de kelder
hingen grote katoenen onderbroeken
ze gaven enge schaduwen
op de kale muren
Leiden ontzettend
krengetjes van barmhartigheid
een natte plasbroek
achter op je trui gespeld
zo naar school
meisjes apart van de jongens
toch ga ik elk jaar even terug
Leiden draagt wel zeker weten
de voetstappen…