Netgedichten

netgedicht (nr. 87.796):

Maagdelijk wit

Guur winterweer en een
hele stoet buien
in wildeganzenpas achter elkaar
had evengoed en wellicht
meer dan dat
de start van het vórige jaar
kunnen zijn
met pillen en poeders en
natter dan nat

het multiplexvirus boort zich
in de vaten
een schimmige tocht
naar mitochondriën
op neusharen trillen
miljoenen bacteriën

een mondkapje kon volgens mij
nog veel beter
als rode gevarendriehoek fungeren
voor de trumpmania oekraïne en gaza
de waanzin van poetin hamas netanyahu

maar niets van dat alles
niets is minder waar
we beginnen met regen
en hagel en sneeuw
en af en toe plaatselijk regionaal

ontstaan er weer wissels
die storen, bevroren
en treinen die weigeren
verder te rijden

na nachten van bittere ijzige kou
enkel nog matige tot strenge vorst
plaveisels bedekt met een ragfijn
dun laagje

een wereld die smacht naar het maagdelijk wit
van sneeuw zonder voetstappen

als een gedicht