4765 resultaten.
Als de avond is gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.568 stil en sereen en
trekt de nacht haar zwarte kleed
over de aarde heen
alle glans en gloed verdwijnt
dan sluiten we de wereld buiten
en keren ons naar binnen
dromend de nacht voorbij
in een nieuwe morgen
die vanzelf gaat beginnen
en de zon weer schijnt
voor jou en voor mij…
winterhuid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.578 tastend naar zijn oude geur
en gloed
ben ik in het tere omhulsel
gekropen
en zoek onder zijn zachte
winterhuid beschutting
tegen stil verdriet
koester de rafels van milde
warmte, van ruisende sporen
zo raakbaar nog verweven
in de leegte die hij achterliet…
Nachtmijmering
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.258 De nacht
zingt haar gedachten
in purperen gloed
baart zachte
gele stralen
van de volle maan
streelt
met kille bries
over zilveren huid
en laat duizenden jaren
verstrijken in tijd
voorbij eeuwigheid…
Waarden?
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
689 Gedogen wij slechts
Gedachtengoed
Taal van eerbied
Lang vervlogen
Angst ontsproten uit
Matrieel vermogen
Staal doorboort met
Blauwe gloed
wie vertoont een
Grauwe grimas
de dag ontwaakt
Gestold in bloed.…
De maan
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
3.103 Dunne vingers grijpen om haar heen,
zwarte vegen op gouden gloed
verstikken haar langzaam.
Zij verdraagt, laat begaan.
Nog eenmaal verheft zij zich
en straalt als nooit tevoren.
De strijd is ongelijk
Hoogmoed komt voor de val.…
Het Meesterwerk
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
918 De gloed van de
wervelende Hollandse wolkenvelden
maakt een afdruk in mijn ziel.
Ik zie oude meesters
in de verte nog steeds bezig
het landschap te verfijnen;
Vanuit hun hemelse ateliers
met door God ontworpen kwastjes
schilderen zij het leven!…
Kerstavond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.628 Het is onder de brug
dat zij plotseling
haar ik ontmoet
er wordt niet gegroet
waar ijzig water wakke
werkelijkheid spiegelt
geeft licht haar gezicht
een wazige gloed
wanhoop oogt waakzaam
als eenzaamheid sluipend
buiten binnen haalt…
De liefde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
663 Schrijvend
wordt het sterker
vanuit het diepste
van de ziel
hoe zal ik
het verwoorden
datgene
wat mij overviel
van binnenuit,
zo’n warme gloed
die in mij deed ontwaken
dat intens vurige gevoel
zou ik het kunnen raken
in enkel een gedicht,
al was het maar een vonkje
van Uw aanstekelijk licht.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 Die blik, die duist`re gloed,
waarin ik mijzelf ontmoet
en duidelijk kan zien
dat er heel diep in mij
nog een vonkje blijheid smeult
dat ooit weer
aanwakkert
misschien...…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
Weerkaatsing
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
524 Was ik maar de weerkaatsing
Van de gloed van de maan
Op het rimpelloze water
Van een oceaan
Dan verdween ik bij zonsopgang
Slapend in de zee
En kwam ik weer tevoorschijn
Met de avond mee
Maar vast denkt ook die weerkaatsing
“Die schepen die langsgaan
Als ik toch eens één van hen was
Dan kon ik hiervandaan.”…
Soms
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
954 Soms zet de zuidelijke zon
de berg in gouden avond gloed
en ‘smorgens vroeg
het dal in zilverwitte damp.
Soms straal ik als de berg,
stijg op als nevel uit het dal,
maar nu is soms voorbij,
nu dat mijn licht verdwenen is.…
Advent
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
839 Ik kon er met verwondering naar kijken:
loof vlamde eerst nog op tot gouden gloed,
werd bruin en viel, ontdaan van bladgroen bloed.
Wat is en was en komt laat tijd ons blijken.
Nu maakt de grond zich op voor stille wake
om later alles nieuw te kunnen maken -…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 - Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
…’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd
bevángen zijn…
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Ikeadroom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
918 Ik gleed een microkosmos in
een blauwe wereld, geel van binnen,
ze zei "Wees welkom, voel je thuis
en geef je leven volop ruimte,
ruimte voor een nieuw beginnen
op elke plek, waar je maar wilt
en vraag je af: wat vind je 't leukst,
het leukste om te doen?
het is jouw droom die wij uit laten komen."
Ik keek opzij, of geen 't hoorde,…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 , het peinzend peuren,
God is de vrouw, de man, het kind, het dier,
Hij is de sneeuw der bergen en het wier,
De wijde lucht, het alom vonkend vuur,
Er is geen God, er is slechts de natuur.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel.
Zijn roep is geen haast, maar
een heldere, metalen noot, een druppel klank
die valt in de stilte van een middag die al naar avond neigt.
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.…
Het zoute leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Vuur en zout geeft
spirit aan ons leven.
De spirit die onze
plaats in de samenleving
markeert.
Ons lichaam leert dat de ziel
op het water blijft drijven
door het vuur en het zout
dat aan de water oppervlakte
balanceert.
Vuur en zout.
Een vlam die op het water
waakzaam brandt.
Bestand tegen de spanning
van het zoute leven.…
Ze zeggen ik ben een Johanneskind
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.063 Ze zeggen ik ben een Johanneskind,
ik arme ik weet er niet van,
toch steek ik de brand in het hout dat het vuur
mij laai, ter eer van Sint Jan.
Gespelen komt aan, en dapper gedaan,
zo moedig als ieder dat kan,
gedanst zij de dans bij het woedende vuur,
de dans ter eer van Sint Jan.…
Uitdagend
hartenkreet
3.9 met 52 stemmen
4.316 Beiden bevangen en door het vuur gevangen.
Verlangend dacht ik aan jouw handen.
Die bij mij vuur deden branden.
Ik kijk je uitdagend aan,
Durf je het aan…?…
de krantenkoppen schreeuwen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.389 er is vrees voor Franse rellen
brandende auto’s en geweld op straat
in de steden woekert het vuur van de haat
dat het uit de hand loopt kan een kind vertellen
en de media orakelen het vuur nog aan
dat het zo naar de rest van Europa kan overslaan…
ongewenste vreemdeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
791 'morgen moet ik op transport'
zei de uitgeprocedeerde
ama-jongen
die al het vuur verloren had
terug naar af
met zicht op arriverende vliegtuigen
sleet hij zijn laatste dagen
in het land dat hem niet wilde
tot het vuur hem nog een keer vond…
Bedachtzaam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Dat ogen kruisen
mijd ik
zoveel mogelijk
warme gloed
bloost dan immers
rode wangen
als hand dan hand
wil zoeken
doch trillend afwacht
harten blijven zwijgen
zullen lippen dan
ooit spreken met een kus…
meisje met een hondje
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
903 een klein bruin hondje
loopt aan de lijn
hondje loopt en snuffelt
meisje drentelt met hem mee
vaal zonnetje schijnt opeens
op hen beiden
zet ze even in
een vurige gloed
het is me een parmantig stel
die twee……
Gouden tijden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
556 Samen in de stilte van het weten
kalenderjaren lang
jij en ik
zij snappen het niet
de rode gloed,de beker
een verloren druppel
samengesmolten
je kwam,je ging
gouden tijden
vele gezichten
gekte
naar waarheid geschreven
van hier tot aan de maan en terug…
omkijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 zelfs aan de achterkant
van de zon
waar plaatsen zijn
die onbereikbaar lijken
schijnt altijd nog
die hoopvolle verbeelding,
een kanariegele gloed rond
avondrode vormen
“het is niet anders” zeg je
en dat is ook zo
dus leg ik alle tranen uit mijn hart
in jouw gesterkte handen…
De zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Haar felle gloed is
nog zichtbaar.
Langzaam, adembenemend neemt zij
afscheid van ons.
Rust die neerdaalt,
het blijft een wonder.
De zee weerspiegelt.
Zonondergang,
elke keer weer
anders.
Foto Cobi Storm…
Dromen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
194 ja, ik ervaar ook een overvloed
van een hemelse gebogen gloed…
koud licht
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.279 Vuur overviel ons
als een dief in de nacht
In brandende woorden
want verleiding was haar macht
Maar nu het licht me heeft bevrijd
niet langer verdwaalt in dit boomloos woud
Plant ik in verschroeide aarde mijn levensboom
sterker en pril maar door het vuur ijskoud.…
Wapens van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 heb de ijzers
in het vuur
dat blauwwit loeit
een aambeeld
om het gloeiend rood
in vonken te gaan pletten
ze te schroeien
aan je hoeven die het
vuur uit keien zullen ketsen
ooit gaan ze stuk en
worden veelgevraagde
wapens van geluk…