610 resultaten.
Op dicht gezette gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
704 Niet gegeven
Terwijl 't fysiek zich heerlijk laaft
Op dicht gezette gedachten
Zich baadden in de warme zon
Vliegt mijn kracht van 't oosten naar 't westen
Door een muur van verlangen
Wier schaduw zacht haar zijde streelt
Haar eenheid in zijn verlangend
Samenspel van samenkomen
'k GUN MIJ JOU, MAAR GUN JIJ JOU DUS MIJ?…
De boeteling
poëzie
2.4 met 8 stemmen
2.989 1k slof wat over de aarde heen,
van Oost naar West, alléén — alléén —
en moet nog tussen-beien
wat stilstaan, om te schreien —
Ik ben een oude pionier,
een sjofel, afgemarteld dier
en alles scheen om niet — om niet —
Zo klonk het oude lied.
Waar zijt gij, lieve Heiland dan?…
Juni
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
763 Niks gaat boven deze dagen
Heet
Noord-West-Europees
En van het schreeuwen hees.
Maar na een paar dagen hitte
is het af, oranje eruit
en onweer rommelt
vanuit Belgie.
De regen valt vlug en hard
Kikkers kwaken zonder genade.
Hoe kortstondig is het
De zomerjurk met ballonnentieten
Die nu drijf is van het gieten.…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien wordt geopenbaard
en vaandels halfstok staan te buigen oogsten oorlogslieden
nieuwe machines terwijl het lood wordt begiftigd
met high - tech
revolutie in krakkemikkige sandalen waait van
oost naar west…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Schikt de sterren aan de hemel
tot geen donker plekje rest,
Laat een schemering op het water
en een glans in 't verre West.
Dan rust ze uit en mijmert stille,
zalig in haar zachte glans
En hoe stiller 't wordt, te meerder
schittert alles aan de trans.
En hoe stiller 't wordt, te dieper
zinkt het dichte duister neer.…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Ik zit op kunststof
wit als tandpasta
warm noch koud
nietszeggend draagt het mij
lang staan valt mij zwaar
Als de zon schijnt
heb ik schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 we reisden veel
vlogen naar verre
bestemmingen en
ervaarden dat de
warme leefomgeving
zachter werd
als de zon vaak
zijn licht liet zien
haar energie
haalden de
scherpe kantjes
uit het bestaan
zelfs bij de mens
was deze metamorfose
zichtbaar in het
omgaan met elkaar
de openlijke flirt
zoals gangbaar
in het westen werd
daar…
De dingen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
401 Je zult het maar bezitten:
een Zaïrees kleed
terwijl je in het Westen woont.
Je kan er niet van loskomen,
zo'n doodeerlijk tapijt.
Maar mijd het fetisjisme.
Leen je ziel niet uit aan
opgelegde handelingen,
stringente bekentenissen,
ogen die je aankijken met:
'Hee, een Zaïrees kleed!…
PENNEN IN PLAATS VAN PILLEN
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.704 ; de smartenkreet: SYNDROOM VAN WEST
de Here heeft gegeven, de Here heeft genomen
en wat rest ZINDROOM van West
we doen ons best, ik, jij en Hij?…
Verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.128 Ik verlang naar het land van mijn voorvaders
naar de stille kracht van de natuur
Deze lokroep die klinkt vanuit mijn ziel
maakt leven in het westen zo zuur
Als een slaaf voel ik mij gevangen
Als creool voel ik mij beroofd
Als vrouw voel ik mij verkracht
Als mens voel ik mij verdoofd
Ik ben hongerig naar het onbekende
naar iets wat nooit meer…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Hij lag onbewegelijk op de loer
Geduldig onder doorschijnende vloer,
En sloop door wijkend riet met sluwe stap,
En aasde uit 't west met rood, hongerig oog,
En heerste uit violette schem'ringboog
In ster'lig blauw van wereldkoningschap.…
Vredesgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Moge er vrede heersen
in Oost en West en Zuid en Noord,
moge er vrede heersen in heel de wereld.
In vrede herdenken we hen
die kozen te strijden,
hen die kozen de strijd
geweldloos tegemoet te treden
en hen die geen keuze hadden;
allen wier lot het was te vallen,
te sterven in de strijd.…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 in de muren van mijn tuin
zijn zichtbare penanten
als waren zij de lijsten
van stenen beelden
uitpuilend aan weerskanten
tussen deze staande pilaren
uit bakstenen opgetrokken
zie ik strakke ogen staren
uit groen verweerde
betonnen koppen
elk hun eigen wereld verklaren
het verre oosten en mijn westen
zijn er te vinden
bezinning…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
11.999 de grote ogen van Homerus geloofde
en verlangde uit te stijgen boven
dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood,
sta nu tussen de dichters, de opgewonden
standbeelden, nog een en al enkelvoud
in onze versteende kleren, nog helemaal koud
van drank ondanks de septemberochtend,
te poseren in burger, op de binnenplaats
van een vreemd West-Vlaams…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.737 Hij was mijn Noord, mijn Zuid, mijn West en Oost,
hij was al mijn verdriet en al mijn troost,
mijn nacht, mijn middag, mijn gesprek, mijn lied,
voor altijd, dacht ik. Maar zo was het niet.
Laat in de sterren kortsluiting ontstaan,
maak ook de zon onklaar. Begraaf de maan.…
De windharp
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.934 Zwak is 't geslacht van hen, die de Aard bewonen;
En de arme mens droomt licht van krachtbetonen
Als 't lieflijk Westen door zijn lokken suist.…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 . –
Onwereldlijk, onwezenlijk, een schim,
Stond, hoog, in ’t west wit licht boven de kim. –
Niets werk’lijks was er meer, niets dan wij beiden.
En op die heuvel, op die bank van ons,
Boven de dauw, zaten we als op een eiland;
En ’t wit doorschijnend licht, het witte weiland
Leek stilte; en de stilte was als dons.…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop,
Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht,
Plaveiend breed de banen van de nacht.…
In het zelfde schuitje.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Schuitjes uit het noorden, zuiden, westen en het verre oosten, dienen hun koers aan een vaarschema te houden.
Als een schuitje recht door zee vaart, dan moeten andere schuitjes hun koers daarop afstemmen.
Sommige schuitjes gaan linksom en andere gaan rechtsom hun koers varen.…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer de hemel wijst
een Melkweg om af te slaan
en kleur het boek van mettertijd
met parelmoer en sterrenkrijt
voor manen die haar nader staan
mijn koningin op beddensprei
Nog voor zij mijn gezicht verlaat
en langzaam buiten westen…
De worm.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Wat kruipt daar door de grond
van noord naar zuid, van oost naar west?
Wie vreet er toch zo ongezond
modder, zand, stront en mest?
Wat kruipt daar door de grond
van boven naar beneden?
Wat ligt daar in de zon,
uitgedroogd of platgereden?
Wat kruipt daar uit de grond,
glad en rossig, vochtig, nat?…
Vluchten kan niet meer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 geen enkele zin
vluchten kan niet meer
zij komen er niet meer in
Waarom zou je vluchten
waarom zou je niet in je eigen land blijven
daar ben je toch het beste af
je laat je toch niet wegdrijven
Je moet wel erg hopeloos zijn
wanneer je jouw thuisbasis verlaat
voor altijd uit je vaderland
een zekere toekomst achter je laat
Het vrije westen…
Avond op het Forum Romanum
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 De Nacht is komend met een heir van dromen;
Zij volgen mee met wijd-geopende ogen;
Ver van het Westen af kwam zij getogen,
In 't vreemd blauw kleed met brede zwarte zomen.
Daar de verzoenlijke Avond lag in vrome
Gepeinzen neer, op hare arm gebogen,
In licht opaal en klaar goud onvertogen,
En zag nadenklijk naar 't verloren Rome...…
REM
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Moet het Westen niet eens op adem komen
en haar lifestyle eindelijk screenen
zodat ons milieu weer menswaardiger,
maar ook klimatologischer klopt?
De spreeksnelheid is stressig toegenomen:
vlot willen wij overkomen, snel zaken maken,
de zoveelste miljonair worden
alsof een Grote Manager ons afvinkt bij God.…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde -
Toen is de blonde Muze mij verschenen....…
Revolutie in Barcelona
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
783 overwinnen
De natie weer één maken
Maar nooit zonder tranen
Nooit zonder bloedvergieten
Als een onafhankelijkheidstrijder
Die offers brengt voor een betere toekomst
Bezegelde hij het lot en offerde hen op
Maar ten koste van wat
David had verloren van Goliath
Verscheurd bleven ze achter
Overgeleverd aan een wereld
Verdeeld in Oost en West…
Grensland Ukraina
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 In de verte, ver van 't westen
Achter Donau, Oder, Neisze
Over bossen, bergen, weiden
Aan Europa's buitengrenzen
Dreunen kruisraketgranaten
Van Kozakken en Tartaren
In de verte, richting oosten
Midden in 't begeerde goud
Der Oekraïense tarwezee
En 't winters oekraïnewoud
Dansen duizenden met Sturm
Und Drang door sneeuwbedekte steppen…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 't Donker oog, naar 't west gericht,
Volgt het scheidend zonnelicht.
Tranen aan dat oog ontleken,
Die van grievend lijden spreken,
Lijden, - dat een jongelingshart doet breken.
't Nacht. En lange reeds verdronk
Ook de laatste zonnevonk.
Duisternis als van het graf
Daalde op meer en velden af.…