1372 resultaten.
Wantoestanden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 Ik doe mijn huid uit
en hang mijn frustraties
op aan de kapstok
psychologische antwoorden
heb ik allang in de
wind geslagen
die ze onlangs weer terug kopte
waardoor het dubbel
zo zwaar op de maag ligt
spoel ik zonlicht
door het gootsteenputje
waar vreemde bloemen
ontpoppen en zich
meester maken van de ruimte
die al even de mijne…
Hou-me-Vast
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 schrijf me in de wolken
lees mij in het zand
ruik mij in het helmgras
wandelend hand in hand
proef me op jouw lippen
geniet van het zilte zout
vind me in de westenwind
waar je ongelooflijk van houdt
streel me in het zonlicht
nimmer meer apart
ben ik allang voor jou gezwicht
daar jij me veroverde met jouw hart…
Viooltjes
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.750 Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes
Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes
Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt
Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren...
- Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren
Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…
stilte telt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
581 ik droomde door toen de dag allang
geopend was
in windbolle gordijnen zong de morgen
zachte vogelschrijfsels
warm verweven met het zonlicht, in
mijn poëtische momenten van ontwakend
plichtsbesef
wolkenveren scholen nog langs de
randen van de nacht, hun zwachtels klaarden goud
ik had er niet op gewacht
om wakkere beleving enigszins…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
Zo bitter als zijn bier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Wat doe ik hier
'k Heb toch niks
Misdaan en toch
Keert iedereen zich
Tegen mij
Alleen maar omdat
Ik zei
Dat ik aan niemand
Een hekel heb,
Ik gewoon niet kiezen
Kan tussen
Mensen die mijn
Vrienden zijn,
Die mij beschouwen
Als een van de hunnen
Maar die onderling
Elkaar, en nu ook mij,
Het dunste straaltje
Zonlicht…
Dashbord of love
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
650 Mijn gedachten in het zonlicht
rijd ik eindeloos voorbij.
Het gevoel van overwinnen,
met een lege prijzenkast.
Stuur me snel je mooie glimlach,
volg het pad, omhels mijn hoop,
geef de liefde vrije baan.…
Kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 Elke dag
was je palet
het geel van
zonlicht
het grijs
van het ontbreken
En ik voelde
me bekeken
je penselen
volgden mijn gaan
en komen
en de twijfel ertussen
Het lentegroen
bij mijn aankomst
in het atelier
het glas
van ruiten
waarin ik me spiegelde
En dan
de kussen
op m'n huid
als doek, papier
in alle kleuren
van de…
Stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
567 het regent
katten hier en
daar een hond
beestenweer
is het weer
ik maak een
grote gele
ronde zon
van spiegels
en lampen
ik creëer
ochtendmist zelfs
het zonlicht
breekt de bui
het is warm
werkelijk warm
als ik baad in
het aanzicht van
mijn mooie
onbeschrijflijke zon
ik ben buiten
als ik
binnen ben
stralend…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote zee
Dan zal ik lachen
in zonlicht…
IJsselmeer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 zilver na zilver
vindt het pad
hellen zeilen
liggen vast
op zonlicht
van de dag
vlak op vlak
water lucht
rusten op een
klein gerucht
een golf spoelt
aan de kust
vlag na vlag
zeilen aan de mast
bewegen stil
naar de einder
groot gestaag
één volmaakt.…
Tijden keren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
292 Wie ziet niet
de blauwe lucht
tussen de wolken
of het zonlicht
door zwaar wolkenveld.
Wie hoort niet
de zachte vogelzang
boven zware stormvlagen
of de traan van het geluk
zacht vallend op blanke boezem.
Wie herinnert zich niet
de vreugde na somber verdriet
vrijheid na verdrukking
opluchting na gevaar.
Alle goede tijden.…
Venus van Fleringen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
190 Jouw goddelijk lichaam
uit Parisch marmer gehouwen
eenzaam in het zonlicht
die lange verstilde jaren
verdicht smachtend en
wachtende lippen
ontvang mijn kus
mijn omhelzing
de warmte van leven
Jouw verstening zal verjaren
als wij vertrouwen op onze liefde
blijft ook jouw schoonheid behouden…
Ik adem het licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Ik adem het licht
De lucht glijdt
Langs mijn gezicht
Mijn voeten komen
Los van de grond
Die me met alle macht
Wil ketenen met haar
Grijpgrage tentakels
Ik zweef, en leef eindelijk
In het moment…
late brief
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.361 wij stonden in het zonlicht
jij en ik
toen je over je eigen dood
ging spreken
ik kon niets zeggen
van de schrik
de lach was uit mijn hart
geweken
je had je woorden rijpelijk overdacht
ik zag je ogen
groot en vragend staan
stil drong je op een antwoord aan
ik wist het niet
je vraag kwam onverwacht
lees dit nu
als een veel te late…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Wij reizen deze zomer
door de mooiste landen
en worden parallellen van elkaar:
afstand in evenwicht,
zonlicht wederzijds ontvangen
dezelfde aarde elders,
evenwel duidelijk voelbaar
voor onze voetstappen.
Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
Vlinder kistje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.315 Schoonheid
weerkaatst
magie
betovert
een traan
glinsterend
in zonlicht
verbloemt verdriet
onbereikbaar
verlangen
voert gedachten
naar eindeloze tijd
vriendschap
kwistig verstrooid
draagt ver over vlaktes
van eenzaamheid
boven de wolken
een waas
van sterren
noodlot stuurloos
levert
strijd
weerbarstig
als de ziel…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?
Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn kist zal vormen
en nu, ring voor ring,
naar ons beider einde groeit?…
septemberziel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
786 gaandeweg ontwaar ik haar
rond uitgezomerde bomen
dwalend in zachtere nevels
en geluiden, in de wiekslag
van een vroege gans
proef haar in ‘t krimpend
zonlicht tussen dwarrelend
lover, in de geur van mos
en parelend gras
zo voel ik dat zij langs mijn
kruin naar binnen glijdt
onder mijn huid een warme
schuilplaats vindt…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
eeuwigheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
713 maar de liefde,
de woede
en het zonlicht,
die blijven altijd bestaan.
het water blijft stromen
het vuur verzengen
en zo blijft alles bij het oude.
behave wij
wij worden geboren
en sterven
wij zijn stechts tijdelijk
de magie is voor eeuwig…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Intricaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
452 groot is de deceptie
evenals het zelfbeklag
spiegels breken 't evenbeeld
als in blinde woede
de hele wereld is fout
het beschuldigende vingertje
wijst alle kanten op
daar de visie blind is
het labyrint lijkt oneindig
overwoekerd door klimop
het blijft de vraag of zonlicht
ooit diens hart zal doen smelten…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
Het kleine
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Lange straten in mist gehuld
met sombere gestalten
zwijgend gelaten doods
diep in hun jas gedoken
en ogen bedekt met donker glas
daar tussenin een kleine snaak
vol leven lach en warmte
een zang uit volle borst
glanzend licht in zijn ogen
een straat die met zonlicht vulde.…
nieuwe nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 we raken verder
verder weg van
de wereld
een krimpende stok
meet de dagen
in stoffig zonlicht
met dunne armen
zwaait de oude tijd
als ongeziene drenkeling
traag keren gehavende
hoofden zich naar
de geopende ramen
jonge avonden wachten
met reikhalzend ongeduld
op de nieuwe nachten…
maar nu de taal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.254 Maar nu de taal
waarmee de mens het doen
moet ik het maken
het lichaam dat in zonlicht
de kracht krijgt van honger
en in de gebalde vuist van oorlog
en liefde
zichzelf afkluift
zingend
de taal het gratis theater
van de ontkenning, levend
en buiten de dodende
stromende tijd
die de ogen vertroebelt
het kijken schoonspoelt.
---…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…