27290 resultaten.
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 ik heb de
schaduwen van
duizenden mensen
voorbij zien flitsen
zonder hoofdletters
of opvallend stukjes
identiteit waar zelfs
de kleuren mengen
zonder enige
personality
heel af en toe
flitst er iets
markants voorbij
in de lay-out van pijn
liefde en verdriet
een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond…
Verantwoordeijkheden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
355 ik ben de
tijdelijkheid
van het aardse beu
waar zij met hart en
ziel onze sferen laten
functioneren doet
de ander nonchalant
en laat ons de wonden
van de aanslagen door
de solitairen op ons
leefmilieu verbinden
terwijl de daders op het
kerkhof hun zonden
belijden zonder berouw
omdat zij vol driften
en zonder zorg en
bekommernis…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen en muren verbrokkelden
gaven uitzicht op een totaal
entropische ondergang van de natuur
niet in groei maar in wildgroei
daar waar de
fundamenten van
de aarde…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Vervloekt!
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
387 Ik doe het kort maar krachtig
uit de doeken
klimaattafels die geen vooruitgang boeken
noch in de ozonlaag noch stikstofhoeken
daar is de eensgezindheid ver
te zoeken
Het liefst zou ik ze collectief vervloeken
Red moeder Aarde! Dát zou ik verzoeken!…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid
der maanloos duistere nacht
waar in nauw waarneembare onyxspelonken
zwarte magie van een
toekomst ons wacht
in rotswand geslepen
als op dun perkament
waar ik las dat de aarde…
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
307 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen…
De nacht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
212 Mijn avondwandeling
door de straten en het park:
alle schoonheid van de dag
is aan het verdwijnen
in de schoonheid van de nacht
die duisternis vol leven
dat de wereld heeft veroverd
door het licht te koloniseren
Uit de schoonheid van de nacht
ga ik slapen om daarna uitgerust
de schoonheden van de dag
te beleven en er s avonds
mee rond…
Het Schotse Hoogland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
105 Vanaf mijn sluimering
tussen leven en nergens
hapert de dag
Alsmaar middag
Opwinding
die aan mij voorbijgaat
Hoog zit ik stil
op mijn paard
De ochtend begint
onherbergzaam
Er rollen wolken aan
Vruchtbaarheid
over woest en ledig
De beek zingt
en de horizon stijgt
met het volle gewicht
van de aarde, schaduw
verdonkeremaant mij…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Flauwekul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Wat is het leven meer dan flauwekul,
politiek, religieuze oorlogen en ander slap gelul.
Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen,
terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen.
Waaruit put onze aardbol toch haar kracht,
terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht.
Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait…
KiemStof
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Verborgen in een buik begint het
In een bank van zwart zaad
in de aarde, in een bloedbiotoop
in de schors van de ongeborene
en daarna het onvoorspelbare pad
zoals elke sneeuwvlok anders
op de aarde komt, elk deeltje
onderweg geraakt wordt
en door unieke contacten gevormd
tot onderscheidbare aangezichten
die hechten en loslaten
ontkiemen…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
Zij van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 In een vloed van verlangen
Ontstijgt ze het water-
Het water,
Met zijn peilloze diepten
Zijn kolkende krachten
Zijn bruisen
En koestert zich in de warmte van de zon.…
Diep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 nog altijd
achtervolgt water
het water van de zee
mij
in de uren
van de nacht
waarin de slaap
mij
niet vinden kan
dobberend tussen
hoop en vrees…
WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.419 Weet gij waar de wind geboren,
waar de dauw geboren is?
Weet gij kunstig op te sporen
wat hierbij, hierboven is?
Weet gij wat de sterren zijn, en
wat de zon, de mane? Wat
in de bergen, in de mijnen
ligt, en in de zee bevat?
Weet gij iets klaar uit te leggen
van al ‘t geen men u vragen kan?…
Woudzang
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.273 Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen
En strooien rond de zwarte schilferknoppen,
Die stuiven over 't knerpend naaldengrint.
En uit het hemelgroen dier ruige koppen,
Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...…
O DOOI-WIND
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.098 O dooi-wind, dooi-wind, dooi, o wind, o dooi!
Gij die van ’t zuiden aanvliegt, maak, o maak
Dat al, wat stokte, weer op gang geraak’,
Dat al wat dor is, word’ weer mooi!
- Ik ruik de geur alreê van gras en hooi
Uit gras en zooi – en dat weer ’t al ontwaak
Tot nieuwe muziek en zangerig vermaak,
Dat ook ikzelf uit kille koude ontdooi!…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de…
gedicht voor een zeer hoofd
gedicht
3.5 met 32 stemmen
18.048 de wind verft mijn ogen om
tot spitse vlaggen
en ik geef mijn hoofd over
aan de grote verre wolken
in de grote verre wolken
zitten maanzieke honden
als door de ramen de zon schijnt
zijn de honden zonzieke poezen
mijn benen jengelen uit de verre wolken
als van processies verstoken klokken
maar mijn hoofd is een haan tussen de honden
en…
- De Wind van vele Vragen-
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.074 Gaan wij wind kopen,
vroeg mijn kleine zoon...
want in wind leeft de onschuld
van een nieuwsgierig kind
dat gevuld met zijn honderden vragen
de weg van wereldse stormen
en van emoties nog niet kent..…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk! die kastanje:
Daarvan kan je
De blâre' al tellen!
0! o! daar begint
Die woelige wind
Ze te vergaren - -
Goud! goud! is het ooft.
Over mijn hoofd
Rollen de blâren!
---------------------------
Eerste oogst (1912)…
Windkliekjes
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
522 De geuren van de blonde rook dwalen rond
als je commentaar op commentaar geeft
hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij
windkliekjes beschrijven droeve keutels
langzaam verder verwijdert van de muze
die uit zichzelf nooit hoerig blijft
geestigheid moet terug in de melkfles
zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…
BLOEMEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
396 (Tanka)
als bloemen konden
zouden ze zeker swingen
helaas gaat dat niet
maar wind is een ware vrind
die voor haar een dans verzint…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zie die verre torenbroeders,
't lustig landschap nog de hoeders,
weerhaan weer die zwoele wind!…
HAZEWINDHOND
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 plots blijft hij stil staan
onbewogen en laat hem
snel gaan een windje…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
STORMWIND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
387 Mama weet het niet maar de wind
spreekt zich niet voor niets
zo uitgesproken uit…