Alle inzendingen over aarde/water/wind

27290 resultaten.

Sorteren op:

Eindeloos en tijdloos

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 293
ik heb de schaduwen van duizenden mensen voorbij zien flitsen zonder hoofdletters of opvallend stukjes identiteit waar zelfs de kleuren mengen zonder enige personality heel af en toe flitst er iets markants voorbij in de lay-out van pijn liefde en verdriet een view met een opkomende zon wit rijpende vorst aan de grond…

Verantwoordeijkheden

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 355
ik ben de tijdelijkheid van het aardse beu waar zij met hart en ziel onze sferen laten functioneren doet de ander nonchalant en laat ons de wonden van de aanslagen door de solitairen op ons leefmilieu verbinden terwijl de daders op het kerkhof hun zonden belijden zonder berouw omdat zij vol driften en zonder zorg en bekommernis…

Menselijk samenleven

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 365
stil trokken zwarte optochten door het land spaarzaam bijgelicht door fakkels die een spoor van rook achter lieten een enkele tromslag maande de groep tot stoppen om samen even de schaarste van toen te consumeren in een latent hongergevoel geen nieuws en herdenkingen waren er altijd al geweest maar de grootte van…
wil melker14 augustus 2025Lees meer >

De ommekeer

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
niet meer als menselijk te herkennen de leefomgeving begon ook zich van de specifiek menselijke aankleding te ontdoen. alsof de ziel uit de menselijke bewoning werd gesloopt ramen en muren verbrokkelden gaven uitzicht op een totaal entropische ondergang van de natuur niet in groei maar in wildgroei daar waar de fundamenten van de aarde…
wil melker3 oktober 2025Lees meer >

In de boom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 291
Op de verminkte zijtak hoef ik me niet te laten bedwelmen door de hars om overal in de boom de mensenschemering te zien, hun kabels door de wortels heen gehakt, hun kunststoffen uitgezaaid in de aarde en de zee en om het huilen te horen dat in mijn adem stokt het verdriet om het negeren van de gevolgen van wat we denken nodig te…
Zywa26 oktober 2025Lees meer >

Vervloekt!

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 387
Ik doe het kort maar krachtig uit de doeken klimaattafels die geen vooruitgang boeken noch in de ozonlaag noch stikstofhoeken daar is de eensgezindheid ver te zoeken Het liefst zou ik ze collectief vervloeken Red moeder Aarde! Dát zou ik verzoeken!…

Maanloze nacht

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 399
verboden geldzoekers overdag handel in loodgrijze pakken maar in de avond vermomd in verscholen gebogen moskeebezoek terug in de schoot van de eenzaamheid der maanloos duistere nacht waar in nauw waarneembare onyxspelonken zwarte magie van een toekomst ons wacht in rotswand geslepen als op dun perkament waar ik las dat de aarde…
Quisque25 januari 2026Lees meer >

Weemoed [1]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Alleen de liefhebbers weten er iets van, de anderen lopen eraan voorbij en tasten het aan Ze weten niet wat ze doen s Avonds bekijken ze wel eens een documentaire over iets dat er niet meer is, maar hun ijkpunt verandert niet: het is van voor hun tijd er zit geen toekomst in Dus laten ze het verdwijnen sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Zywa2 mei 2026Lees meer >

De nacht

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 212
Mijn avondwandeling door de straten en het park: alle schoonheid van de dag is aan het verdwijnen in de schoonheid van de nacht die duisternis vol leven dat de wereld heeft veroverd door het licht te koloniseren Uit de schoonheid van de nacht ga ik slapen om daarna uitgerust de schoonheden van de dag te beleven en er s avonds mee rond…
Zywa4 mei 2026Lees meer >

Het Schotse Hoogland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
Vanaf mijn sluimering tussen leven en nergens hapert de dag Alsmaar middag Opwinding die aan mij voorbijgaat Hoog zit ik stil op mijn paard De ochtend begint onherbergzaam Er rollen wolken aan Vruchtbaarheid over woest en ledig De beek zingt en de horizon stijgt met het volle gewicht van de aarde, schaduw verdonkeremaant mij…
Zywa10 augustus 2026Lees meer >

Mond vol leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Op het toneel is de aarde een vlakte met een mond vol baleinen die in-en-uit stromen van leven zeven en verteren wat niet zwemt verslapt van verdunde hartstocht verbleekt van verloren vreugde verroest van vermoeidheid De dansers zoeken zichzelf op de tong, af en aan spoelend uit de magen de kraamkamers van het leven De draadgordijnen…
Zywa18 september 2026Lees meer >

Flauwekul

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Wat is het leven meer dan flauwekul, politiek, religieuze oorlogen en ander slap gelul. Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen, terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen. Waaruit put onze aardbol toch haar kracht, terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht. Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait…

KiemStof

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 91
Verborgen in een buik begint het In een bank van zwart zaad in de aarde, in een bloedbiotoop in de schors van de ongeborene en daarna het onvoorspelbare pad zoals elke sneeuwvlok anders op de aarde komt, elk deeltje onderweg geraakt wordt en door unieke contacten gevormd tot onderscheidbare aangezichten die hechten en loslaten ontkiemen…
Zywa3 oktober 2026Lees meer >

Wat de aarde blijft dragen

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7
Het gras houdt sporen de wind draagt stille resten groen wacht op herstel Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam, plastic en glas dat niet meer bij de takken past. Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen, een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
CB26 oktober 2026Lees meer >

Zij van de zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
In een vloed van verlangen Ontstijgt ze het water- Het water, Met zijn peilloze diepten Zijn kolkende krachten Zijn bruisen En koestert zich in de warmte van de zon.…

Diep

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
nog altijd achtervolgt water het water van de zee mij in de uren van de nacht waarin de slaap mij niet vinden kan dobberend tussen hoop en vrees…
LadyLove11 oktober 2015Lees meer >

WEET GIJ WAAR DE WIND GEBOREN IS

poëzie
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.419
Weet gij waar de wind geboren, waar de dauw geboren is? Weet gij kunstig op te sporen wat hierbij, hierboven is? Weet gij wat de sterren zijn, en wat de zon, de mane? Wat in de bergen, in de mijnen ligt, en in de zee bevat? Weet gij iets klaar uit te leggen van al ‘t geen men u vragen kan?…

Woudzang

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.273
Door 't woud der pijnen zucht en kreunt de wind, En machtig wuiven de gepluimde toppen En strooien rond de zwarte schilferknoppen, Die stuiven over 't knerpend naaldengrint. En uit het hemelgroen dier ruige koppen, Die schudden : ja, en neen, van woede ontzind...…

O DOOI-WIND

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.098
O dooi-wind, dooi-wind, dooi, o wind, o dooi! Gij die van ’t zuiden aanvliegt, maak, o maak Dat al, wat stokte, weer op gang geraak’, Dat al wat dor is, word’ weer mooi! - Ik ruik de geur alreê van gras en hooi Uit gras en zooi – en dat weer ’t al ontwaak Tot nieuwe muziek en zangerig vermaak, Dat ook ikzelf uit kille koude ontdooi!…
Hein Boeken24 januari 2025Lees meer >

Hoor 't is de wind

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.215
Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en zoekende zucht hij om ruste te vinden, overal rond, en en vindt gene, nooit : of hij de daken van d'huizen verstrooit, of hij de vliegende blâren doet ruisen, of hij de bomen daarboven doet buisen, of hij de torren hun toppen afwaait, of hij de malende meulenen draait, of hij de…

gedicht voor een zeer hoofd

gedicht
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 18.048
de wind verft mijn ogen om tot spitse vlaggen en ik geef mijn hoofd over aan de grote verre wolken in de grote verre wolken zitten maanzieke honden als door de ramen de zon schijnt zijn de honden zonzieke poezen mijn benen jengelen uit de verre wolken als van processies verstoken klokken maar mijn hoofd is een haan tussen de honden en…

- De Wind van vele Vragen-

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Gaan wij wind kopen, vroeg mijn kleine zoon... want in wind leeft de onschuld van een nieuwsgierig kind dat gevuld met zijn honderden vragen de weg van wereldse stormen en van emoties nog niet kent..…

Herfstwind

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.638
Herfstwind verdrijft de witte wolken, Ganzen trekken langs het lege zwerk, Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën, Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten, Bijna was ik gelukkig, Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier, Wit schuimt de stroom langs de boeg, Fluit en trom houden maat met de riemslag, Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…

Herfstliedje

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.157
De wind zit in de Gele linde Wat te vertellen, - Kijk! die kastanje: Daarvan kan je De blâre' al tellen! 0! o! daar begint Die woelige wind Ze te vergaren - - Goud! goud! is het ooft. Over mijn hoofd Rollen de blâren! --------------------------- Eerste oogst (1912)…

Windkliekjes

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
De geuren van de blonde rook dwalen rond als je commentaar op commentaar geeft hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij windkliekjes beschrijven droeve keutels langzaam verder verwijdert van de muze die uit zichzelf nooit hoerig blijft geestigheid moet terug in de melkfles zodra zwellinkjes zich met ironie verrijken.…

BLOEMEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
(Tanka) als bloemen konden zouden ze zeker swingen helaas gaat dat niet maar wind is een ware vrind die voor haar een dans verzint…

Kauwentaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Zie die verre torenbroeders, 't lustig landschap nog de hoeders, weerhaan weer die zwoele wind!…

HAZEWINDHOND

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
plots blijft hij stil staan onbewogen en laat hem snel gaan een windje…
catrinus27 oktober 2019Lees meer >

AS HET EFFE KAN

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
wanneer ik niet meer ben ik niemand uit de stoffelijke wereld meer herken als ik ben geweest terwijl ik langzaam aan mijn nieuwe wen na m’n vorige te hebben beleefd neem dan wat van mij overbleef in je handen werp me omhoog in de wind zodat ik mogelijk nog eenmaal dan terwijl ik door de lucht zweef de weg naar mijn dierbaren vind…
catrinus12 januari 2020Lees meer >

STORMWIND

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
Mama weet het niet maar de wind spreekt zich niet voor niets zo uitgesproken uit…
catrinus9 februari 2020Lees meer >