15920 resultaten.
Een wereld vol verlaten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
823 zie in je blik
de kerker weer
je schrik de ophaalbrug
en sloten op je stil geheim
je opgejaagd te weten
het niet kunnen vergeten
omdat de banden er nog zijn
in dagelijkse pijn
de ketting is geknipt
je gaat nu voor een eigen ik
naar een wereld vol verlaten
je entree weer maken
in het kasteel is er
een heer te veel jij torent…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar eigen element
haar zilte zee,
het zout van haar muziek
in mijn geliefde wonden.…
Zwarter dan gedrukt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
738 schreeuw maar papier
ik kus je woorden
zwarter dan gedrukt
in witte regels leid jij
toch je eigen leven hier
ik onthoofd je letters
zet geen punten neer
kan je tekens niet meer lezen
weet niet waar de zinnen
en de komma's zijn gebleven
ik stapel je in tijd
maar heb geen nijd
want jij ligt bovenaan
en zal daar blijven na jou…
de snarendans
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.098 met verhitte
zwetende koppen
weten we niet
hoe te stoppen
je trekt aan
een van mijn
grijze haren
je bespeelt de
viool met je
eigen snaren
met je vingers
strijken en rekken
probeer jij mij
geheel te nekken
gek word ik ervan
verdwaasd speel ik mee
op jouw speels getokkel
als een oud viool
die kraakt onder
een zuigend mokkel…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 En ik kijk toe en voel de kou
van de twijfels
die ik zal delen
met wie zijn eigen winter
steeds vergeet.…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
de dood
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.010 Er is geen kans op voortbestaan
nachtelijke wandelingen
in het donker
overwelmd door de zachte wind
lopend naast elkaar
niemand zien
op eigen doel gericht
en toch gewaar
dat er iemand is
handen die zijn samengevouwen
houden elkaar stevig vast
in de hoop
niet te verlaten
niemand ontsnapt
iedereen gaat mee
nachtelijke wandelingen,…
levend, ademend, bestaand
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
839 wezens van energie en licht
levend, ademend, bestaand
stralend, met de ogen dicht
onze eigen weg gaand
wezens van liefde en vrijheid
levend, ademend, bestaand
leverend de levensstrijd
het pad nog ongebaand
wezens van lucht en water
levend, ademend, bestaand
huppelend tot later
het leven eeuwig gewaand…
Vluchten
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.204 Een beroofde kinderhand,
Eindeloos wreed,
Het kijken doet zo zeer
Een inwendig gezicht,
In de nacht verborgen,
Mijn hart gaat onbedekt dicht
Een knagend visioen,
Achterwaarts lopend,
Mijn slaap wordt wild gesnoeid
Het blijft maar regenen
Op mijn eigen huid
Vreemde tranen,
Een doods geluid
Vluchten kan niet meer,
In mijn dromen…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 .'
Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep
vooraleer zwarte ruiters je berijden.
Over liefde zwijgen en in stilte lijden.
De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs.
--------------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…
Een ster aan de hemel
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.443 Je lijkt wel een ster aan de hemel,
die straalt in haar eigen ogen.
Er blinkt zoveel in ze,
ik weet nog goed,
toen ze voor ‘t eerst bewogen.
Je lijkt wel een ster aan de hemel,
stralend over onze lange wegen.
Zo liet je meer dan eens,
de anderen verlegen.
Nog nooit leek een ster daarboven,
zo verliefd en zo dichtbij.…
Zij is haar ik
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.386 Zo klein
Wat een controle
Heeft haar zij
En wat een mens
Is haar zij ook
Een zij om van te houden
In haar wezen
Gehuld in rook
Hoeveel idealen
Laat haar ik voelen
En hoeveel humor
Laat haar ik zien
Het verhaal van die ene vogel
In de lucht
Haar ik ziet ze alle tien
Zij is haar ik
Laat het zo blijven
Het siert haar zij
Haar eigen…
letters voegen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
777 ik voeg letters aan elkaar
om mijn brein te verlichten
soms heet dat schrijvend dichten
of zo maar, een sprekend gebaar
ik wil ze met leven bezielen
opdat ze in woorden
worden geboren
scheppen in een beeld
van schitterende eigenheid
ik wil hen,
met schoonheid toebedeeld,
in gemeenschap bekoren
vaak valt mij de gedachte te binnen…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 Eerst in cocon
gevangen langzaam
op eigen tempo
ontdoet hij zich van het omhulsel.
Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die van engelen, zich
ontvouwen.…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
over een vriendschap
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
4.896 vriendschap is onbetaalbaar
een boutade vol intimiteit
twee wezen die elkander vinden
en adopteren tot hun familie
een ziel te proeven
met vreemde kruiden
gelardeerd met wat eigenheid
de enige ode aan het leven
die er voor elkaar toe doet
en dan samen aan de koffie
met suiker en wat rum
verhalen over het onvertelde
gij, mijn mens…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
Koopmanschap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 Hij is in alle staten, lacht zich suf:
de winst verdwijnt gewoon in eigen zak.
Voor wie nu nog niet in de Heer gelooft:
zondag’s twee keer bidden in Tjuchem loont!
Zie ook:
http://www.rtvnoord.nl/nieuws/index.asp?actie=totaalbericht&pid=77682…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 zijn we elkaar alweer kwijt
gevangen in hersenkronkels
de eigen, onberekenbare doolhoven
laten ons verdwalen
tastend in het duister
verliezen we elkaar uit het oog
weet je, weet je nog?…
mijn hunker
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
647 uw lippen
gebalsemd als ze waren
gingen ze mijn leven mee
doch u vergat in twijfel
mijn hunker tot u te nemen
en uw zachte vlees met het roodste rood
verdween zoals ik had bevreesd
wie was ik nu nú ik zocht
naar vervanging van uw lichaam
en ik vroeg me af of ik wel
van u had gehouden
nu mijn zinnen slechts nog
zochten naar mijn eigen…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Muziek overstemd eigen gevoel
bekrachtigd het
ritmisch meegezogen
kaarslicht dansend
aan zwetende muren.
Je naakte lichaam
koestert mijn gedachten
met woorden van weleer
die glinstering in je ogen
verlangen op mijn huid.…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
ze rijmt niet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.022 wat ik ook bedenk, hoezeer
ik zou willen dat haar fiets
rechtdoor ging en ze haar gangen
liet doorgronden, ze gaat haar
eigen weg en vindt
dat ik niet zeuren moet.
ze is in woorden niet te vangen
laat staan in rijm
ik laat r maar zo zijn…
Het poppenspel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
597 gevoed gekleed
gekapt ben je
op de wereld gezet
onzichtbaar
aan de lijnen jouw
vrijheid was gebed
je danste zong
en sprong totdat
je geest blokkeerde
jij het poppenspel
bruuskeerde en
jouw gevoel het won
voor het eerst
op nieuwe aarde met
eigen normen en waarden
kwetsbaar en te raken
maar niet meer in hun spel
die poppenkast…
DE ORGANIST
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.168 Het orgel speelde jarenlang
de klaagzang van de dood
de organist, een oude man
had nooit geluk gekend
de aula was zijn arbeidsplaats
iedere week weer werk
zo somber mogelijk, speelde hij
de trieste nummers van de dood
en door zijn eigen tranen heen
zag hij zijn kist
hij wist het al die jaren lang
geen orgelspel
alleen gezang…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…