Alle inzendingen over verjaardag voor eige

15920 resultaten.

Sorteren op:

Een wereld vol verlaten

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 823
zie in je blik de kerker weer je schrik de ophaalbrug en sloten op je stil geheim je opgejaagd te weten het niet kunnen vergeten omdat de banden er nog zijn in dagelijkse pijn de ketting is geknipt je gaat nu voor een eigen ik naar een wereld vol verlaten je entree weer maken in het kasteel is er een heer te veel jij torent…

Dansen blauwe vlammen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 907
wij branden al inferno's die hitte hebben we gevoed de warmte deed goed in eigen zweet en tranen kwamen we samen in het stromen van ons bloed nog heeft het rood ons niet verblind dansen blauwe vlammen zachtjes hun verlangen laat de wind ons raken dan kan het vuur in eindelijk ontwaken een laatst inferno maken…
wil melker21 augustus 2008Lees meer >

Alma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
Tenslotte zie ik haar Terugdeinen in haar eigen element haar zilte zee, het zout van haar muziek in mijn geliefde wonden.…

Zwarter dan gedrukt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 738
schreeuw maar papier ik kus je woorden zwarter dan gedrukt in witte regels leid jij toch je eigen leven hier ik onthoofd je letters zet geen punten neer kan je tekens niet meer lezen weet niet waar de zinnen en de komma's zijn gebleven ik stapel je in tijd maar heb geen nijd want jij ligt bovenaan en zal daar blijven na jou…
wil melker18 november 2006Lees meer >

de snarendans

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.098
met verhitte zwetende koppen weten we niet hoe te stoppen je trekt aan een van mijn grijze haren je bespeelt de viool met je eigen snaren met je vingers strijken en rekken probeer jij mij geheel te nekken gek word ik ervan verdwaasd speel ik mee op jouw speels getokkel als een oud viool die kraakt onder een zuigend mokkel…

uitgedoofd

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.985
zijn hart kent de kilte die tocht onder de deur al jaren terug gesloten voor degenen die beter niet maar het kan nog bloeden druppels zonder kleur opgeleefd en uitvervaald een verschoten orgaan dat enkel nog kan slaan vanuit zijn eigen natuur levend, maar veel te zuur spreekt hij in azijn de taal van verdord met in zijn herinnering…

Wachten in de winter

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.348
En ik kijk toe en voel de kou van de twijfels die ik zal delen met wie zijn eigen winter steeds vergeet.…
proficiens20 december 2007Lees meer >

Vergeten woorden

netgedicht
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.300
Verzonden woorden Verplaatsen zich door tijd en ruimte Op zoek naar hun bestemming Lieve, boze, harde woorden Zonder enige emotie Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid Of Laten zij hun sporen na Tijdens hun enkele reis Miljoenen woorden Dwalend door dit universum zoekend naar hun eigen verhaal Vergeten woorden rijgen zich aaneen…

de dood

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Er is geen kans op voortbestaan nachtelijke wandelingen in het donker overwelmd door de zachte wind lopend naast elkaar niemand zien op eigen doel gericht en toch gewaar dat er iemand is handen die zijn samengevouwen houden elkaar stevig vast in de hoop niet te verlaten niemand ontsnapt iedereen gaat mee nachtelijke wandelingen,…

levend, ademend, bestaand

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 839
wezens van energie en licht levend, ademend, bestaand stralend, met de ogen dicht onze eigen weg gaand wezens van liefde en vrijheid levend, ademend, bestaand leverend de levensstrijd het pad nog ongebaand wezens van lucht en water levend, ademend, bestaand huppelend tot later het leven eeuwig gewaand…
kaatje15 juni 2004Lees meer >

Vluchten

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.204
Een beroofde kinderhand, Eindeloos wreed, Het kijken doet zo zeer Een inwendig gezicht, In de nacht verborgen, Mijn hart gaat onbedekt dicht Een knagend visioen, Achterwaarts lopend, Mijn slaap wordt wild gesnoeid Het blijft maar regenen Op mijn eigen huid Vreemde tranen, Een doods geluid Vluchten kan niet meer, In mijn dromen…

ADORO TE 2 IN MINEUR -

gedicht
2.3 met 377 stemmen aantal keer bekeken 81.514
.' Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep vooraleer zwarte ruiters je berijden. Over liefde zwijgen en in stilte lijden. De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs. -------------------------------------------------- uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…

Een ster aan de hemel

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Je lijkt wel een ster aan de hemel, die straalt in haar eigen ogen. Er blinkt zoveel in ze, ik weet nog goed, toen ze voor ‘t eerst bewogen. Je lijkt wel een ster aan de hemel, stralend over onze lange wegen. Zo liet je meer dan eens, de anderen verlegen. Nog nooit leek een ster daarboven, zo verliefd en zo dichtbij.…
Joris23 januari 2004Lees meer >

Zij is haar ik

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.386
Zo klein Wat een controle Heeft haar zij En wat een mens Is haar zij ook Een zij om van te houden In haar wezen Gehuld in rook Hoeveel idealen Laat haar ik voelen En hoeveel humor Laat haar ik zien Het verhaal van die ene vogel In de lucht Haar ik ziet ze alle tien Zij is haar ik Laat het zo blijven Het siert haar zij Haar eigen…
MainCoen15 februari 2004Lees meer >

letters voegen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 777
ik voeg letters aan elkaar om mijn brein te verlichten soms heet dat schrijvend dichten of zo maar, een sprekend gebaar ik wil ze met leven bezielen opdat ze in woorden worden geboren scheppen in een beeld van schitterende eigenheid ik wil hen, met schoonheid toebedeeld, in gemeenschap bekoren vaak valt mij de gedachte te binnen…

Een Wonder, een Vlinder

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Eerst in cocon gevangen langzaam op eigen tempo ontdoet hij zich van het omhulsel. Door de wet van de zwaartekracht opent hij zijn strakke jas en dan als de metamorfose een feit is, eerst nog verbaasd over ’t feit dat de jas te ruim is, komt het besef dat zijn vleugels gelijk aan die van engelen, zich ontvouwen.…

Verschoten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.361
Het leven biedt haar eigen bescherming tegen passie - zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…

over een vriendschap

netgedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.896
vriendschap is onbetaalbaar een boutade vol intimiteit twee wezen die elkander vinden en adopteren tot hun familie een ziel te proeven met vreemde kruiden gelardeerd met wat eigenheid de enige ode aan het leven die er voor elkaar toe doet en dan samen aan de koffie met suiker en wat rum verhalen over het onvertelde gij, mijn mens…

Vlaams sprookje

gedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.006
in de chocolade dorpen kleven de vogels aan de daken de dichters plukken het fruit uit de verliefde bomen en geloven hun eigen ogen niet zelfs de herfst praalt er in een rotte overdaad van uniformen het is hier altijd stil door het trage maandagblauw loopt een glazen echtpaar naar de kerk zopas is hun kind door de zon overreden --…

Koopmanschap

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
Hij is in alle staten, lacht zich suf: de winst verdwijnt gewoon in eigen zak. Voor wie nu nog niet in de Heer gelooft: zondag’s twee keer bidden in Tjuchem loont! Zie ook: http://www.rtvnoord.nl/nieuws/index.asp?actie=totaalbericht&pid=77682…

weet je, weet je nog

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
zijn we elkaar alweer kwijt gevangen in hersenkronkels de eigen, onberekenbare doolhoven laten ons verdwalen tastend in het duister verliezen we elkaar uit het oog weet je, weet je nog?…
j.bakx15 februari 2009Lees meer >

mijn hunker

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 647
uw lippen gebalsemd als ze waren gingen ze mijn leven mee doch u vergat in twijfel mijn hunker tot u te nemen en uw zachte vlees met het roodste rood verdween zoals ik had bevreesd wie was ik nu nú ik zocht naar vervanging van uw lichaam en ik vroeg me af of ik wel van u had gehouden nu mijn zinnen slechts nog zochten naar mijn eigen…
elze13 maart 2009Lees meer >

Om-armen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Muziek overstemd eigen gevoel bekrachtigd het ritmisch meegezogen kaarslicht dansend aan zwetende muren. Je naakte lichaam koestert mijn gedachten met woorden van weleer die glinstering in je ogen verlangen op mijn huid.…

In tijd verdwaald

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 923
Ingehaald door het verleden verdwaald in het heden leeft zij van dag tot dag zonder te weten welke Dingen die voorbij zijn mensen die weer jong zijn soms allang dood zijn spelen rollen in haar tijd Soms is er even licht voor een trouwe bezoeker maar al snel glijdt ze terug in haar eigen echte wereld ver weg voor iedereen…
Gerardo15 juli 2009Lees meer >

ze rijmt niet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.022
wat ik ook bedenk, hoezeer ik zou willen dat haar fiets rechtdoor ging en ze haar gangen liet doorgronden, ze gaat haar eigen weg en vindt dat ik niet zeuren moet. ze is in woorden niet te vangen laat staan in rijm ik laat r maar zo zijn…
fp. tuinder23 september 2009Lees meer >

Het poppenspel

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
gevoed gekleed gekapt ben je op de wereld gezet onzichtbaar aan de lijnen jouw vrijheid was gebed je danste zong en sprong totdat je geest blokkeerde jij het poppenspel bruuskeerde en jouw gevoel het won voor het eerst op nieuwe aarde met eigen normen en waarden kwetsbaar en te raken maar niet meer in hun spel die poppenkast…
wil melker11 november 2009Lees meer >

DE ORGANIST

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Het orgel speelde jarenlang de klaagzang van de dood de organist, een oude man had nooit geluk gekend de aula was zijn arbeidsplaats iedere week weer werk zo somber mogelijk, speelde hij de trieste nummers van de dood en door zijn eigen tranen heen zag hij zijn kist hij wist het al die jaren lang geen orgelspel alleen gezang…
Hans Uding1 februari 2010Lees meer >

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Klonen

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 837
Niet de dagen dat wij stralen steken riemen onder harten zielen zonder kathedralen putten kracht uit eigen smarten niet de uren dat wij vrijen leggen een bodem in bestaan zielen zonder monnikspijen versmelten buiten elke waan in mijn ogen zal je wonen als het licht lijkt te verdwijnen wij zijn identieke klonen in beheer van zielenpijnen…

Toverfee

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 942
Ik heb vandaag de vrouw gezocht die mij aansprak met haar zwijgen toverfee in stille hartstocht ziel om aan elkaar te rijgen door de poorten van je ogen zie ik de pure levenslust ongebreideld ingetogen voor onze liefde toegerust wij zijn levende vulkanen draaiend om onze eigen as vruchten van verloren tranen herboren tot een nieuw gewas…