4805 resultaten.
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
ik moet je niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Gezien heb ik hoe je je armen opent
om het beeld van jezelf te tonen:
een paradijs van zingende engelen,
en dan zie ik hoe je mensen
handenwrijvend bekijkt.
Mensen die in het bouwwerk van de zomer
hijgend jagen naar nog meer zomer
en ik hoor je zeggen: dit alles is voor jou.
Verleider......luister!…
De Zwaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
628 De wereld om haar heen vertoont
een beeld dat haar verwart
vrouwen die zichzelf verkopen
mannen zonder hart...
Zou zij later zo moeten leven
zichzelf verkopen voor wat brood
ze gooit de eendjes nog wat toe
en houdt zichzelf groot...…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 Charlotte op zijn Frans
uitgesproken, donkerbuine
ogen in woede haast
zwart konden zijn
Wie verloor het gevecht
om dekens en lakens
verdween in het wit
van een laken grote pagina
met onleesbare letters
In de korrelstructuur
van een muur verschenen
een paar ogen als rode knopen
op haar schouderbladen
verdoemde glimlach om de mond
Het beeld…
DE INTOCHT
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.132 Toen dreunde, een dag, intocht van de taal, beelden
op munten verstomd, bliksemend weerlicht op mijlpalen;
toen bestonden wij pas: geschiedenis nam ons in, met
heldere weefsels, citroenen, ingekrastheid en wijn.
Intocht wees onze plaats aan: rebellie!…
Selma troost me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
423 De beelden worden steeds gekker en Selma
komt in een trouwjurk op mij af, terwijl
ze wappert met haar engelenvleugels en
op de achtergrond de overleden leden van
Viola Beach 'Get to Dancing' uitvoeren.
Ze omarmt me van achteren en daarna kruipt
ze heel teder in mij, zodat onze zielen
volop versmelten.…
Neonazisme
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
504 Deze blaaskaken zien de diepere betekenis
achter een poëtisch beeld niet, omdat ze
opgeblazen ego's zijn, die al klagen als
koffie niet op temperatuur wordt geserveerd
of hun stoel niet wordt aangeschoven,
terwijl ze verre van gehandicapt zijn.
Hun shockbombardementen kun je het beste
met dergelijke shockeffecten ontzenuwen!…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 ik reik je met liefde dit speciale tapijt
jij vlijt je neer op het paradijs van weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen…
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 En een schrapend, schor geluid tussen huig en keel bleef hangen
omdat ze moedeloos in oude patronen verzeilde
en zich vastklampte aan gekende beelden
waarbij ze zelfs aan geuren bleef verhangen .…
Verslaafd aan jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 Me geruime tijd afgesloten van de buitenwereld
Open en sluit mijn olijfgroene kijkers met Jou in beeld.
Moeizaam wel liefdevol verworven, de Grote Liefde
Paden elkaar gekruist, fighting spririt zegevierde.
Gisteren nog uren bij je gewaakt als een erg trouwe hond
Stiekem fluister ik je toe: kleine flodderkont.…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 pad
Naar onze plek buiten de stad
Als de deur openging, stond zij daar
alsof ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits in haar hoofd, zij verdween uit beeld…
MACHO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen!
Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
Michel-Angelo
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.281 Uw liefde voor de Kunst, zij vergde uw hart alleen,
En zonder ooit een bruid vermoeid in d’arm te zinken,
Zag zij u zestig jaar ‘t driedubbel pad betreên.
’t Was al uw aards geluk, uw innigst zielsverrukken,
Een hemelse gedachte in ‘t marmer af te drukken,
Te ontzetten door uw kracht, beeld van Gods majesteit.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij gaf mij de tinten
om mij naar jouw beeld te kleuren
en je nam mij mee naar de bron
waar ons nieuw leven begon.
Jij klankbord van mijn ziel
die nooit zo hoog had gezongen
en jij die met nog hogere klanken inviel
toen ons lied voor altijd had gewonnen.…
steeds weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 steeds weer mag ik jou genieten
in de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten
steeds weer wordt ik beter
in de kunst van herinnering
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnames
mij blijvend terug bij jou brengen
steeds weer nieuw is de expositie…
Schrander dier?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 herhaling van partijdigheid van elk conflict
wordt het beeld van het verleden
vervangen door een kille wind in de fictie
van het nieuws, als spartelend dier in de
touwen hangt wat naar adem snakt, hoe
noemt men ook weer dat schrander dier?…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Talloze beelden
verzamel ik op
mijn netvlies
en ik word vaak geraakt.
Een bewuste keuze
die ik maak.
Doordrongen als ik ben
van de uitbundige
schoonheid van de
heilige natuur.
Afdrukken langs de
vloedlijn,
ze verdwijnen
na elke getijde, hoe
vluchtig is mijn bestaan.…
TANK MAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 dertig jaar geleden
wie weet het nog
bijna alweer vergeten
en de volksrepubliek
viert z’n zeventig jarig bestaansfeest
uitbundig alsof er nooit
een opstand is geweest
de rust is voorgoed weergekeerd
op het plein van de Hemelse Vrede
studentenopstand neergeslagen
met Chinese hand zo’n hele hele wrede*
maar nooit worden ze gewist die beelden…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Beluister de fraaie drumbeats op de radio
op je trommelvlies verneem je de klanken
verzamel je beelden die meerdere tellen wellen.
Laten we ons eiland
dat van de muziek en taal maken,
tuinen als terrasjes vrijgeven om aan te schuiven,
onze eigen denkbeeldige levensmuziek niet staken
maar genieten en aanschuiven, naar een ieder wuiven.…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 Overstroom me dan,
dam me in, weerleg de
steen in een stomende
beek, zodat mijn angst
niet door de dijken gutst,
ween niet om mijn tranen
loods me door het woud
van oude ideeën heen,
waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel…
Het zal altijd wederkeren.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 voortschrijdend achtergrond voor
deze staat die dag van gisteren
nog helder voor de geest niet af
te doen van geweest blijft geweest
als levend bewijs dat voorbije tijd,
in de verbinding met de gêne die
ons voortdrijft, de schrijver legt
vast wat in aller hoofden leeft,
zijn opdracht de bladzij ongestraft
te keren, en de zwartste veren en
beelden…
Stand van zaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 (refrein)
Vraag het aan de sterren
of de beelden juist zijn
vraag het aan de wind
waar de tijd, de tijd blijft.…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 Waar we lagen in het
groenste gras vol madelieven
die na de daad geshockt maar
kranig weer zijn opgeveerd, wat
ik daarna te veel en vergeefs
getracht de tijd door mijn geest
te manipuleren onverteerd, de
ontgoocheling kwam later, bleef
ik achter in schaduw van de spiegel
staan en steeds verder van het mooiste
beeld vandaan, gespleten…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Niet alleen de beelden zie ik dan,
maar ook het geluid is opgeslagen.
Haar stem, zoals ze vroeger riep.
Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan.
Want ik ging wel eens zwerven,
ver weg bij haar vandaan.
Genietend van het leven om mij heen,
haar stem kon mij bereiken,
al riep ze slechts mijn naam.…
een volgende dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 vanochtend neem ik een andere weg
loop zogezegd in de schaduw van gister
dezelfde route maar in een ander daglicht
als een ontdekkingsreiziger ben ik,
lopend naast de heg
die mij geleidt langs een laatste rustplaats
nu komen de namen in beeld op de stenen
maar ik ken in het verleden geen steg
noch het wenen wat ooit werd gedeeld
ik…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 - te vallen met onze liploze monden
openbarstend op het beton,
- waar het leven als een driemaster in stilte
uit het beeld schoof, omkaderd zo leek het wel
met de meest fijnzinnige krullen ooit
in Oost-Indische inkt?…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.
Het plaatje past in het geheel,
als de schaduw luguber krast.
Een witte stilte met een grote pracht,
een witte ruis die sterker wordt zonder kracht,
nooit overheerst, geen macht.
Bomen voelen topzwaar,
takken buigen onder de witte last.…
de steek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 zekerheid zoekend
in een rivier van emoties zonder oevers
de huisarts luistert, knikt, stelt gerust
ik adem uit - even rustig voor een moment
tot de volgende steek mij weer ontmoedigd
mijn lichaam “Er klopt iets niet” fluistert
geen scan kan vinden wat ik voel
geen arts bewijzen wat ik weet
ergens, diep vanbinnen woekert iets
angst die geen beelden…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 intuïtie en/of ervaren gevoel
iedere waarneming van welke aard ook wordt door mij beschouwd
als een puzzelstuk van die ik ben en leg met zelfkennis als doel
hoe meer mij dat lukt, ze overweeg ik, is iedere medemens
een karikatuur van mijn wezen in de groei
en als ik dat alles teneinde heb verzameld, zo is mijn wens
worden mijn innerlijke beelden…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Verdriet is een zachte stroom
die zich mengt met licht, een beeld dat me leert zien met open zintuigen.
Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…