Alle inzendingen over einde

5764 resultaten.

Sorteren op:

De appel en het paradijs

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Er komt een eind aan de schuld van appels (en slangen), gegeten (en gevreesd) door dames en heren, die compost verwarren met het composteren van de geest De dichter plant een pit van de Adams appel en Eva verzoekt hem herhaaldelijk Maar de Godheid laat het zaad groeien tot onmetelijke hoogten die de appel doet verbleken Tot in verre…

Mijn broer

gedicht
2.3 met 177 stemmen aantal keer bekeken 37.803
Mijn broer, gij leedt Een einde, waar geen mens van weet. Vaak ligt gij naast mij, en ik Begrijp het slecht, en tast en schrik. De weg met iepen liept gij langs. De vogels riepen laat. Iets bangs Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij Alleen gaan door de woestenij. Wij sliepen deze nacht weer saam. Uw hart sloeg naast mij.…

Bewaarschool

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.850
Daar staat - de voet op de slang - nog het blauwe Mariabeeld; voor de deur aan het eind van den gang houdt een non de sleutels gereed. Zit daar op de achterste rij bij de trommel met koek en brood nog de knaap, die het huis op de lei voor mijn blik met zijn hand afsloot?…
Ed Hoornik25 december 2010Lees meer >

Mijn vriend, de blonde dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik keek in de ogen van de dood, en kende geen vrees, witte, bekorste lippen, een raam als een spiegel, vervormt geen waarheid, geeft geen kijk in de ziel, slechts een blik op het sterven, geen angst aan een eind, in de vallei in mijn mond, waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen, resteert een slechte smaak, opborrelende woorden kruipen…

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen hun energie verdween hun kleuren zeggen dit: de zonneschijn betekent niets voor ons, dus maken wij aan alle kleur een eind…

9/4 drama Ridderhof

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 864
Ik krijg een sms maar dat kan toch niet iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet een verloren ziel kan het leven niet aan en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan eenzaam in het leven, samen naar de dood is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd geknal, ongeloof, paniek…

Magus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
wij samen praten teveel uren voorbij tot het eind van een zomer vrij zijn bestaan luchtig staan bloemen in dit veld had ik dat u al eerder vertelt?…

De beminden

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Verlangen deed hen gaan met sneller schreden, Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom Het vage pad samen zo vaak betreden Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…

De avond

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Hoe heeft hij mij gelokt, belogen, Hoe achter wolken week zijn grens, Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen, Die dorde, en 't eind werd van een wens.…

Vrij kind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
Je was gewoon Pippi Langkous, een lange kus voor de vrije kinderen op aarde je bleef nabij van begin tot einde, zodat je de falende ouders weergaloos corrigeerde.…

Pijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
er heb gestaan De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan Woede lost op in het gepeupel en gedrang Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang Elk stukje van mijn bestaan vergaat met het wiegen van het graan Het leed van de wereld vergeefs trachten te dragen Het stilstaan in een onvergankelijk draaiend geheel De pijnlijke schoonheid van het einde…
D.R. Korthof12 augustus 2011Lees meer >

Kamerplant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Jonge bladen schieten recht omhoog gaan gedurende de loop van hun leven buigen steeds meer hangen totdat ze aan het einde naar beneden hangen, verticaal niet veel anders dan toen ze nog jong waren alleen nu andersom.…
Marco Miceli22 september 2011Lees meer >

WORSTELEN MET DE PLOOIEN VAN DE TENT

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.720
Geen sardine, geen korenaren, om het einde te vieren van de winter hadden we eerder die avond een haring begraven. Maar de lucht kraakte nog en er lag sneeuw in de schaduwpartijen. Bont gezelschap, groot inloopfeest lampionnen, maskers en een optocht met een staart die groeide. Een draak van een verhaal.…

ALLEEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.039
mijn deur gewoon op een kier in de hoop dat de rouw voorbij gaat of zonder kloppen even zijn werk doet Want verdriet, pijn, angst, verslagenheid ze doen bij leven en bij dood hun werk en soms zo vaak, maar ook dat went zoals het hele leven wennen blijft maar het meest wennen blijft: mensen Want mensen willen wel een begin maar geen eind…

Alleen de winnaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Als een waterval waar geen eind aan komt, stromen regels neer, regels en wetten. Het volk houdt de adem in en verdomd, het weet dat de leiders op hen letten. Er is geen keus, er wordt voor hen beslist, dure mannen in even dure pakken zeggen dat het goed zo is, ondanks de dikke mist, en nemen niet de moeite het uit te leggen.…

Denkend aan haar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Hier lig jij dan, als een geknakte roos Die voor een zelfgekozen einde koos. En waaróm, het is een raadsel voor mij. Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf, het is ’t graf waar mijn moeder in ligt. En in gedachten schrijf ik dit gedicht. Vol vragen over iemand om wie ik gaf, Maar wiens ware gezicht ik nooit zag.…
Jos Witteman10 februari 2012Lees meer >

Pasen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
alles in mij dieper dan mijn sterven zelf was het doodse zijn hoger dan mijn leven hier was onbereikbaar de hemel die glinsterend cirkelt ik weet niet wat ik zeggen moet mijn diepste verlangen veroorzaakt angstige pijn en botst rondom hoop die doet leven in licht en warmte een eeuwig kruisnest is wat ik zie mijn einde en begin…

Maria van Magdala

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 577
Het amalgaam van heel je levenskracht werd door Zijn tederheid tot licht geweven tot er een einde kwam aan boze macht – je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
Adeleyd8 april 2012Lees meer >

HARTSTOCHTELIJKE LIEFDE

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 866
Als mijn handen over je dijen glijden glijden tintelingen door heel mijn lijf Ik zou makkelijk tot ‘t eind der tijden willen vertoeven in ons nachtverblijf Als mijn lippen jou je dijen beroeren schiet mij het bloed door gans het lijf Zou ‘t wellicht mijn liefde vervoeren gedurende dit aller fijnste tijdverdrijf Als jouw dijen mijn benen…

onder de oppervlakte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
de woorden verspreid over lagen verzonken in gedachten waarin gespit moet worden stenen vormen de inspiratiebron steeds weer omgekeerd door werkende handen vormen om te watertanden opgeraapt en schoongeveegd vertonen ze hun huid die onbeschreven lijkt als een niet gezongen lied de snelle vliet geeft de geheimen vrij aan het einde…

IN HET TIJDLOOS VERSCHIET

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Nadat het laatste woord gevallen was zakte ‘t duister als een deken over mij Wijl ik nadien die laatste woorden las kwam ‘t einde stap voor stap naderbij In het duister taste een hand naar mij die stil in ‘t dodende duister schuilde In het donker kwam de dood naderbij en hij vroeg mij waarom ik zo huilde Zonder woord verstond hij mijn hart…

ACHTERBLIJVERS

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.547
Haar handen gevouwen; de ogen dicht wijl haar lippen fluisterwoorden spraken Stroomden tranen haar over het gezicht ‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken Haar woorden hortten; de nacht viel stil terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen Stroomden gedachten; haar hart werd kil Het leven, ze kon daar niet langer tegen Haar vingers kneedden…

LICHT NA HET DUISTER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.511
teder licht vredig schijnt en geluiden aan mij voorbij gaan Kom ik weer langzaam overeind kan ik weer op eigen benen staan Waar ik zwelgen kan in het licht en ‘t dromen lange vergeten ben Zie ik je eeuwige schoon gezicht zie ik dat ik jou van vroeger ken Waar er stilte rust in eeuwigheid en waar ‘t serene wordt gehoord Daar woont ’t einde…

Zichtbaar de pijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.507
boven de schouw In de woonkamer van de pastorie - Herkenbaar jullie uitdrukking Nog maar zo kort geleê Schonk ik jullie koffie en thee En nu al verblijven Jullie voor altijd in vreê Pijn die neerdaalde En zichtbaar werd Opgedragen aan Gerard Schut en Henk Grave, vaste bezoekers aan de Open Hof dagopvang, die beiden eind…

de bidsprinkhaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
En aan het einde van de week, voor dominee`s catechismus preek. Zo bad hij ook voor de regenten en verdwenen belastingcenten. Hij hoopte dat de hoge heren zich nog een keer zouden bekeren. Maar deze hoop, die leek te groot, want iedereen zei: ,God is dood', Toch is hij altijd blijven bidden bij goddelozen in het midden.…
wim rhebergen6 september 2012Lees meer >

Ineengevlochten zielen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 808
Je slaat je hartenklop als vrolijke fonteinen sinds de val zijn einde brak Ik omgeef je met een aura van warme licht wat schijnt in toverogen die verblijden Dan leg ik jouw hand op mijn boezem in een roes van openlijk en vrijelijk de zinnen strelen wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen We kijken elkaar de kunst af van…

Het zien van jou

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
* Hoe het einde speurt naar vlinders, vinders van uren. Zo ook de woorden in die ene dag, uit een trilling gekregen. Misschien schenkt de dood iets, meer dan het leven dat in letters getwijfeld een dak zoekt, zoals bloemen van de aarde en van kleiner licht dan kaarsen.…

DWALEN IN MIJN INNERLIJK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
gestrand Over de rand van niemandsland leefden het eenzaam en ’t alleen In het trieste huilden zij constant sinds bij hen het licht verdween droegen zij alleen een rouwrand In ‘t centrum van niemandsland hingen duizend stiltes bij elkaar Geluid was toch dé doodsvijand daarom weenden zij onhoorbaar in de aardedonkere centrumkant Aan het eind…
Ton Rijkers18 januari 2013Lees meer >

Doodsangst

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Niet in de winter als deuren en ruiten Kreunen bij 't woedend waaien van de wind Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten De dag laat eindigt en weer vroeg begint, Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos, Ik heb het leven zó lief en het gaat Buiten mijn macht genaadloos naar één eind. O, Vriend, lach niet meer.…

Glijbaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Naar zijn eigen wereldje Totdat hij ook zijn naasten niet meer herkend Zo glijdt hij verder en verder weg Niet meer te stoppen Zelfs een pilletje helpt niet meer Om het nog enigszins leefbaar te houden Komt er nog meer zorg aan te pas Deze wordt met heel veel liefde en geduld gegeven Zo glijdt hij nog verder Tot dat hij aan het eind van de…