5764 resultaten.
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Er komt een eind aan
de schuld van appels (en slangen),
gegeten (en gevreesd) door dames en heren,
die compost verwarren met
het composteren van de geest
De dichter plant een pit
van de Adams appel
en Eva verzoekt hem
herhaaldelijk
Maar de Godheid laat het zaad
groeien tot onmetelijke hoogten
die de appel doet verbleken
Tot in verre…
Mijn broer
gedicht
2.3 met 177 stemmen
37.803 Mijn broer, gij leedt
Een einde, waar geen mens van weet.
Vaak ligt gij naast mij, en ik
Begrijp het slecht, en tast en schrik.
De weg met iepen liept gij langs.
De vogels riepen laat. Iets bangs
Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij
Alleen gaan door de woestenij.
Wij sliepen deze nacht weer saam.
Uw hart sloeg naast mij.…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor de deur aan het eind van den gang
houdt een non de sleutels gereed.
Zit daar op de achterste rij
bij de trommel met koek en brood
nog de knaap, die het huis op de lei
voor mijn blik met zijn hand afsloot?…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen vrees,
witte, bekorste lippen,
een raam als een spiegel,
vervormt geen waarheid,
geeft geen kijk in de ziel,
slechts een blik op het sterven,
geen angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen hun energie verdween
hun kleuren zeggen dit: de zonneschijn
betekent niets voor ons, dus maken wij
aan alle kleur een eind…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 Ik krijg een sms maar dat kan toch niet
iemand die in de Ridderhof in het wilde weg schiet
een verloren ziel kan het leven niet aan
en maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan
eenzaam in het leven, samen naar de dood
is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek…
Magus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 wij
samen praten teveel uren
voorbij tot het eind van een zomer
vrij
zijn
bestaan
luchtig staan
bloemen in dit veld
had ik dat u al eerder vertelt?…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens,
Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen,
Die dorde, en 't eind werd van een wens.…
Vrij kind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 Je was gewoon Pippi Langkous, een
lange kus voor de vrije kinderen op aarde
je bleef nabij van begin tot einde, zodat
je de falende ouders weergaloos corrigeerde.…
Pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 er heb gestaan
De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan
Woede lost op in het gepeupel en gedrang
Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang
Elk stukje van mijn bestaan vergaat
met het wiegen van het graan
Het leed van de wereld vergeefs trachten te dragen
Het stilstaan in een onvergankelijk draaiend geheel
De pijnlijke schoonheid van het einde…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Jonge bladen schieten recht omhoog
gaan gedurende de loop
van hun leven
buigen
steeds meer hangen
totdat ze aan het einde naar beneden hangen,
verticaal
niet veel anders dan toen ze nog jong waren
alleen
nu andersom.…
WORSTELEN MET DE PLOOIEN VAN DE TENT
gedicht
3.0 met 28 stemmen
11.720 Geen sardine, geen korenaren,
om het einde te vieren van de winter
hadden we eerder die avond
een haring begraven.
Maar de lucht kraakte nog
en er lag sneeuw in de schaduwpartijen.
Bont gezelschap, groot inloopfeest
lampionnen, maskers
en een optocht met een staart die groeide.
Een draak van een verhaal.…
ALLEEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 mijn deur gewoon op een kier
in de hoop dat de rouw voorbij gaat of
zonder kloppen even zijn werk doet
Want verdriet, pijn, angst, verslagenheid
ze doen bij leven en bij dood hun werk
en soms zo vaak, maar ook dat went
zoals het hele leven wennen blijft
maar het meest wennen blijft: mensen
Want mensen willen wel een begin
maar geen eind…
Alleen de winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Als een waterval waar geen eind aan komt,
stromen regels neer, regels en wetten.
Het volk houdt de adem in en verdomd,
het weet dat de leiders op hen letten.
Er is geen keus, er wordt voor hen beslist,
dure mannen in even dure pakken zeggen
dat het goed zo is, ondanks de dikke mist,
en nemen niet de moeite het uit te leggen.…
Denkend aan haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Hier lig jij dan, als een geknakte roos
Die voor een zelfgekozen einde koos.
En waaróm, het is een raadsel voor mij.
Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf,
het is ’t graf waar mijn moeder in ligt.
En in gedachten schrijf ik dit gedicht.
Vol vragen over iemand om wie ik gaf,
Maar wiens ware gezicht ik nooit zag.…
Pasen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 alles in mij
dieper dan mijn sterven zelf was het doodse zijn
hoger dan mijn leven hier was onbereikbaar
de hemel die glinsterend
cirkelt
ik weet niet wat ik zeggen moet
mijn diepste verlangen veroorzaakt
angstige pijn en botst
rondom
hoop die doet leven in licht en warmte
een eeuwig kruisnest is wat ik zie
mijn einde en begin…
Maria van Magdala
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
577 Het amalgaam van heel je levenskracht
werd door Zijn tederheid tot licht geweven
tot er een einde kwam aan boze macht –
je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
HARTSTOCHTELIJKE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
866 Als mijn handen over je dijen glijden
glijden tintelingen door heel mijn lijf
Ik zou makkelijk tot ‘t eind der tijden
willen vertoeven in ons nachtverblijf
Als mijn lippen jou je dijen beroeren
schiet mij het bloed door gans het lijf
Zou ‘t wellicht mijn liefde vervoeren
gedurende dit aller fijnste tijdverdrijf
Als jouw dijen mijn benen…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 de woorden
verspreid over lagen
verzonken in gedachten
waarin gespit moet worden
stenen vormen de inspiratiebron
steeds weer omgekeerd
door werkende handen
vormen om te watertanden
opgeraapt en schoongeveegd
vertonen ze hun huid
die onbeschreven lijkt
als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft de geheimen vrij
aan het einde…
IN HET TIJDLOOS VERSCHIET
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.256 Nadat het laatste woord gevallen was
zakte ‘t duister als een deken over mij
Wijl ik nadien die laatste woorden las
kwam ‘t einde stap voor stap naderbij
In het duister taste een hand naar mij
die stil in ‘t dodende duister schuilde
In het donker kwam de dood naderbij
en hij vroeg mij waarom ik zo huilde
Zonder woord verstond hij mijn hart…
ACHTERBLIJVERS
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.547 Haar handen gevouwen; de ogen dicht
wijl haar lippen fluisterwoorden spraken
Stroomden tranen haar over het gezicht
‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken
Haar woorden hortten; de nacht viel stil
terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen
Stroomden gedachten; haar hart werd kil
Het leven, ze kon daar niet langer tegen
Haar vingers kneedden…
LICHT NA HET DUISTER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.511 teder licht vredig schijnt
en geluiden aan mij voorbij gaan
Kom ik weer langzaam overeind
kan ik weer op eigen benen staan
Waar ik zwelgen kan in het licht
en ‘t dromen lange vergeten ben
Zie ik je eeuwige schoon gezicht
zie ik dat ik jou van vroeger ken
Waar er stilte rust in eeuwigheid
en waar ‘t serene wordt gehoord
Daar woont ’t einde…
Zichtbaar de pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.507 boven de schouw
In de woonkamer van de pastorie -
Herkenbaar jullie uitdrukking
Nog maar zo kort geleê
Schonk ik jullie koffie en thee
En nu al verblijven
Jullie voor altijd in vreê
Pijn die neerdaalde
En zichtbaar werd
Opgedragen aan Gerard Schut en Henk Grave,
vaste bezoekers aan de Open Hof dagopvang,
die beiden eind…
de bidsprinkhaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 En aan het einde van de week,
voor dominee`s catechismus preek.
Zo bad hij ook voor de regenten
en verdwenen belastingcenten.
Hij hoopte dat de hoge heren
zich nog een keer zouden bekeren.
Maar deze hoop, die leek te groot,
want iedereen zei: ,God is dood',
Toch is hij altijd blijven bidden
bij goddelozen in het midden.…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 *
Hoe het einde speurt
naar vlinders, vinders van uren.
Zo ook de woorden in die ene dag,
uit een trilling gekregen.
Misschien schenkt de dood iets,
meer dan het leven
dat in letters getwijfeld
een dak zoekt,
zoals bloemen van de aarde
en van kleiner licht
dan kaarsen.…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van niemandsland
hingen duizend stiltes bij elkaar
Geluid was toch dé doodsvijand
daarom weenden zij onhoorbaar
in de aardedonkere centrumkant
Aan het eind…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Glijbaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
651 Naar zijn eigen wereldje
Totdat hij ook zijn naasten niet meer herkend
Zo glijdt hij verder en verder weg
Niet meer te stoppen
Zelfs een pilletje helpt niet meer
Om het nog enigszins leefbaar te houden
Komt er nog meer zorg aan te pas
Deze wordt met heel veel liefde en geduld gegeven
Zo glijdt hij nog verder
Tot dat hij aan het eind van de…