4904 resultaten.
Ganzeke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 Danzeke sjanzeke,
kom hermelijn
pak dan je kanzeke,
lief hertemijn
wie brak het lanzeke,
o here mijn
voor Moeder het Ganzeke,
Heer Halewijn
Jans Pommeranzeke,
zuiver en rein,
van Nieuweschanzeke
kon het niet zijn
met melk meer manzeke,
goed voor de lijn,
brak zij het lanzeke,
Pleegzuster Wijn,
of het moest Bontekoe…
Lieve zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Liefs,
Je moeder en je vader…
Open einde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 '
Hou op sta stil denk na en stop de persen
Jij met je cogito en ergo sum
Verleg je koers, jij trage mammoettanker
De laatste kans voor jullie jongste dag
Ga terug naar de natuur van moeder aarde
Er is geen planet b, ga overstag,
Zij is uniek, geen monster zonder waarde!"…
SperMA, GamMA en HeMA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 ontvangenis af
of zou het gewoon liggen in het zaad van de man
een soort noodzakelijk kwaad-zaad om zwanger te geraken
in wel woord sperma wellicht de grootste aanwijzing zit
MA....SperMA
ma roept: het is mijn kind en stuurt Pa voor de babykamer
naar een mannelijk bolwerk
GamMA (nav reactie zie onder PraZUS, mag ook)
gaat zelf: moeder…
Lieve dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Liefs,
Je moeder en vader
Rust zacht lieve dochter....…
Woningsdag, dat wringt voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 30 april 1980 'geen woning, geen kroning’
tot a.s.
27 april 2020 ‘geen koningsdag, maar woningsdag’
er is veel gebeurd maar intrinsiek weinig veranderd
inzake de waarborging van een woning voor iedereen
we hebben nu Zijne Majesteit Koning Willem Alexander,
de zoon van voormalig Koningin Beatrix:
zij, van die ‘doe maar normaal moeder…
Des duivels oorkussen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
613 Ik moest altijd wat doen vroeger
van m’n ouders, broer en zussen
want stilzitten was verspilling
verspilling van je gegeven talenten
en niet goed in de ogen van God en de Here Jezus
je moet hard bezig zijn, je echt nuttig maken
dienstbaar voor je vader en moeder
en ook voor je broers, zussen, familie
er zijn voor andere mensen, buren, naasten…
Delen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 ik kijk naar onze kinderen ze spelen
ongeacht afkomst of religie
ze spelen ongeacht de huidskleur of hun taal
zij zijn nog niet gestrand in babylon
zij zijn de hoofdrolspelers in hun zelf bedacht verhaal
en toen was jij de vader en dan was ik de moeder
en jij was dan weer eventjes ons kind
en hij was dan weer eventjes soldaat
en zij stopt dan…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Mijn moeder met haar schort,
haar vinger geheven.
Ik ben immers haar kind
dat nog de les gelezen wordt..
Mijn vader met zijn pet en brommertje.
Hij moppert wat, dat deed hij ook toen hij nog leefde.
Een persoon die zorgde dat ieder voor hem beefde.
Ik heb geen vrees meer,
alleen een beetje medelijden.…
van harte vier ik jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 als het allermooiste cadeau
dat het leven mij vinden laat
ik vier jouw passie en bezieling
in dat wat jij voor anderen doet
jij bent de sleutel voor het slot
dat ons muurvast gesloten lijkt
in de grote en de kleine dingen
die in het leven steeds passeren
in het vinden van antwoorden
is niets en niemand vernuftiger
dan de vrouw moeder…
Er woedt een oorlog in Europa.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Radeloze moeders op de vlucht.
Hartverscheurend en hartverwarmend
gaan samen langs de landsgrenzen van de beschaving.
Dit hadden wij niet kunnen vrezen.
Een nieuwe tsaar geselt Oekraïnes rug.
Een rug die niet zal buigen. Nooit. . .
In de steek gelaten?
Hulpelozen landen aan de zijkant?
Nee, liefde is sterker dan haat.…
vrede in oorlogstijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 waar wij de vrede vieren mogen
wachten ergens over de horizon
wanhopig kinderen en vrouwen
op een boodschap van het front
zien wij de tranen van de jeugd
om het gemis of de herinnering
van de vader die vechten moest
weten wij van moeders met pijn
die uit liefde doorgegeven leven
meedogenloos vernietigd zagen
horen wij het smartelijke krijten…
De kleine draak
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 '
Iets groter dan een eend
die 'n ei kwam leggen
De meute toog in 't bovenstaande kader
Vooral ter leringhe ende vermaeck
Naar 't Noorderpark - nieuw leven in de maak
Persverse moeder, beretrotse vader
Men wou z'n naam graag weten, enzovoort
Een vrouw zei 'k hoop niet weer zo'n modenaam
Als Noah Queenie Knut Max of Quintaan...…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee van vrede op aard
ik ben javel die de hemel verklaart
ik ben de kalmte die woede bedwingt
ik ben het lijf dat vol van liefde zingt
ik ben de moeder…
Kerstreces
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Al consumerend tuimelen wij
halsoverkop naar het feest van het licht
zo noemt men al tweeduizend jaar de geboorte feliz navidad
der messias
die ergens op aarde
een lijn had met vader
en voor de zwakken en zieken misdeelden van moeder natuur magie had verricht
De rest van het jaar
buiten het kerstreces
vergaderen wij in alle ernst…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Geen vader of moeder doet er meer toe.
Even reikt jouw hand naar de mijne en bevriest mijn wereld in de tijd,
En ik weet het zeker; jou als mijn vrouw, daar is waar ik mee verder wil.…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Ook ik ben een gevangene van hoop,
ook ik heb een moeder,
ook ik voel mij beter in mijn eigen bed.
Kon ik maar geloven in een lot,
dan zou ik nooit meer alleen zijn;
mijn poging de kus vorm te geven,
mijn liefde soms meervoudig.
Ik heb zoveel brieven geschreven aan,
ik heb zoveel liefste vergeven aan;
ik heb niks meer aan.…
Het eerste woord
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 Ooit was er een planeet, grootmoeder Aarde
lichtblauw gerand, gezien vanaf de Maan
wie nu ver reikt ziet haar bolvormig staan
aan 't firmament, als ster onder de sterren
het was moeder natuur die Gaia baarde
in oerkrachtenergie haast evenaarde
Zie hoe zij zich opnieuw regenereert
haar mysterieuze groene regenwouden
haar onherbergzaam hoge…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 niks
laat dat die slaven maar doen
en anders wel die slavinnen
Wij hoeven niks, wij mogen alles
wij zijn vrij om te gaan en staan
waar wij willen
want onze reis is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft
niet veel zin het gaat om
het land van je moeder…
Ad absurdum
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
518 Ik zweer op het hoofd
van mijn dierbare moeder
die het ooit heeft gevolgd
maar nooit fan is geweest
van dat paneuropese kweelzangvogelfeest
een beetje misschien
in het zwartwit begin
maar een wassen poppetje
op blote voeten en spaanse
lala troubadours op visite
dat was niks voor haar
doch voor de elite
ik zweer als zij leefde…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Moeder Aarde en haar kille osmose;
warm bloed stolt in de koude grond,
de taal behoedt het oude skelet.
De dwaze klok verliest haar grip,
de mensenziel, zo puur, sereen,
reist vloeibaar naar het nieuwe avontuur.
De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 lentesprong
die in rustte was gebleven daar
soberheid van tijd haar
deze slaap gunde
spinsels als kraakhelderwit krijten
kreten vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen
dan, waar zal mijn schrijven zich nu in gaan
vertalen, hoe schromelijk zullen ze arriveren
alvorens moeder…
Veel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
89 Er loopt veel door elkaar
Nog vol van waar
ik gister was
naast dochter zittend
zij slapend kind in arm
daarom fluisterend
over voorbijgaan aan iets
maar voelen dat herstel,
een elkaar wel begrijpen willen
juist dat ik kind, zij moeder, wijze.…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Ik heb de kleine Si-Oenah zien vallen uit de klapa-boom,
toen hij een klapa plukte voor zijn moeder.
Als ik val uit een klapa-boom, zal ik dood nederliggen
aan de voet, in de struiken, als Si-Oenah.
Dan zal mijn moeder niet schreien, want zij is dood. Maar
anderen zullen roepen: 'zie, daar ligt Saïdjah!'
met harde stem.…
Heus geen reus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 De jongen stond op zijn uitkijk
als een kapitein en het wekte
de aanschijn, dat hij succes had,
want ineens hoorde hij zijn moeder roepen:
“Daar ben je! Ik dacht dat ik je kwijt was schat.”
Wat waren ze blij allebei.
“Hoe kan ik je bedanken”, wilde de moeder van ’t jochie weten?…
Luiheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Is een zegen voor moeder en zoon.
Hij heft immers niet het zwaard.
Daarvoor is hij immers te lui en hangt met lippen roze aan de vrede
Dus ook luiheid kan een goede eigenschap zijn.
De verkooppraat van kruideniers en uienventers wordt ons ook wel eens te veel.
Een luie man krijgt nog dromen
Voor de dag zijn de werknemers.…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Hij werd geboren, z'n moeder keek zei: hij heet Frits,
da's wel duidelijk, het is een kind van niks!
Het kind groeide op, deed z'n naam eer aan 'Frits'
want wat men ook verzon, hij deed helemaal niks!
Het joch moest naar school, een ieder kende Frits,
had nullen op 't rapport, want hij deed dus niks!…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 De maan hangt als een gebruikt servet
boven de daken van het Lamot,
bevlekt met regen die nooit opdroogt
en ik lig hier, een ei dat nooit brak,
tumble tumble naar beneden
in de smalle kloof tussen jou en de afgrond
mijn moeder noemde me een geschenk
maar vergat de naam
zoals de wind vergeet waar hij de botten liet
van alle…
Met zen achten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
6.359 '
'Ja daar praat mijn moeder ook wel van…'
'Goed! met hoevelen blijft gij dan?'
'Wel… IK zou menen… met zen achten!'…