Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Onbereikbaar blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik draai zwaai naar en aai de golven dompel in het witte schuim dat weg flitst van de rafelige kammen die zich kuivend verheffen naar het onbereikbaar blauw van de hemel terugvallend hun draai eindelijk weer vindend uitlopend op rul zand van het strand waar ronde schelpen hun laatste gebeden murmelen tussen scherplange…

Het paleis onder de bergtop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik werk in het witte paleis Input, output, geen rimpeling in mijn lichaam, mijn geest blijft rustig, wat ik ook doe Tussendoor onderga ik de stilte in de rode paleiskamers die ik altijd kan binnengaan waar ik ook ben Daar open ik mijn schedel tot een kom en ervaar ik mijzelf, laat ik liefde stromen naar wat mij bezighoudt Daar bezie…
Zywa20 oktober 2024Lees meer >

En als zegen....Zijn regen!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Vandaag zijn de daken dus wit, mooi de straten verraden het al: dooi met rap tempo laat Hij het warmer worden morgen meer dan 12 graden en als zegen...Zijn regen!…

haiku voor slapelozen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
hoofd op wit kussen lichaam onder eendendons zwarte gedachten in het weerloze de geruisloze landing van duizend dingen hoofd tolt draait wendt af van deze belegering zonder een gezicht slaap: een januskop lichaam onder eendendons houdt zich afzijdig doet alsof het rust hoofdelijke invasie van duizend en meer slaaphoofd op…
J.Bakx12 februari 2025Lees meer >

zon en kou

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 416
Soms sjokt een gek tegen de stroom, zijn lach: een streep in ’t witte doom.…

Dag van de haiku

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Een goede haiku is zeldzaam als een witte leeuw. Zij schrijft haiku's en ontdekt dat zij minder woorden nodig heeft. Sommige haiku's willen geen kort gedicht zijn - ze blijven steken. Schier onmogelijk om samen in één haiku te wonen. Een haiku is een schaakspel van woorden- elke zet telt.…

De laatste penseelstreek

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Geen angst voor het witte kader: de compositie voltooid. De geur van lijnolie vervliegt terwijl de avond de contouren verzacht. Een slotakkoord is geen stilte, maar galm— bewijs dat er muziek was.…

De schijn van rose.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.052
De schijn van rose in een roes van slapen Zo volkomen volkomen stil Wind en wind blazen rose van zacht naar kunstig wit Hand en hand strengelen samen geboetseerd in rust Oog en oog herbergen samen de loutering van licht Muur en muur werpen schaduw op de laatste blik De schijn van rose in een kist van crêpe Zo ongrijpbaar…
Jelou22 april 2005Lees meer >

Wake

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.615
er drijft een vogel in de sloot een witte zwaan, haar vleugels beven zij werd in opgeschrikte dreven getroffen door verboden lood haar veren kleuren langzaam rood dan roept ze met haar hals geheven en landt de vogel in de sloot die innig met haar is verweven hij blijft haar in haar ademnood voortdurend porren om te leven en is de hele…

rap tranen in een eindeloze dreun

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 854
voel de honger in muziek ijle tonen huilen eenzaamheid zie in stroboscopisch licht verschrikte ogen in een wit gezicht rap tranen in een eindeloze dreun verdriet vindt in herhaling steun dans een streep muziek met enkel pijn die vervreemding voelen is er niet meer willen zijn zweef leger mee duik in de laserstraal verdwijn…

je fietste kleuren

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.046
in je ogen zag ik blauw het heldere van de zee het beertje op je stuur reed gratis mee je fietste kleuren in mijn zwart-wit denkpatroon het zachte groen en geel je blonde haar paste gewoon je leek een droom, kwam zomaar uit een schilderij zwaaide met een zomerlach blij enthousiast naar mij ik schudde heel verbaasd mijn hoofd en…
wil melker6 augustus 2003Lees meer >

de betovering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.609
jawel, ik ben betoverd en woon in mijn kasteel waar ik verlegen naar je kijk omdat je me hebt veroverd je bent geen ridder of een prins het witte paard zag ik niet staan ik hoorde slechts de woorden die je liefdevol en fluisterend door mijn hoofd liet gaan toen ik in alle stilte mijn hoofd nog op je schoot met tranen nat en zilt zo.. van…
Robert Conrad30 augustus 2003Lees meer >

Nachtmerrie

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen. Mijn orchideeën, een lust voor het oog. Maar dan, alsof niets meer telt, verdwijnt mijn lach voor een traan. De tuin lijkt op een slagveld, Stomme leguaan.…
Marion11 september 2003Lees meer >

Grootmoeder

netgedicht
2.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 41.905
Alle dimensies werden in haar wit, getallen cijferden zich weg uit reeksen en elke volzin weigerde te zijn. Zij werd een interlinie tussen dit en dit terwijl haar ogen keken naar een gestorven vader, die niet zit achter een ontbrekend raam. Toen werd zij nog alleen maar pijn. Toen nog alleen maar naam.…

hangt zwart zijn tranen aan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.101
basalt keert oceanen water schuimt zijn woede weg hangt zwart zijn tranen aan in springtij dat in manenvloed het water jaagt op land het strand ontdaan van zand toont zijn verdriet aan woeste golven die hun weg nog ongestort vervolgen van de branding tot de horizon witte kammen deinen en verdwijnen als zij omslaan…

oude man

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.831
oude man waar ga je heen je haren wit en ogen vaal ver weg je gedachten je leeft in het verleden de toekomst is te kort je huid slechts een omhulsel broze botten weggeteerd het trage bonken van je hart angst klopt door je aderen hoe lang nog weet jij niet slechts de wetenschap het einde is nabij gevoelens en verlangens nooit meer want…

De bode

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.590
En toch, hoe stovend zwelt de druif, Hoe schijnt zich loof en ooft te drenken In 't glanzen van zijn gastgeschenken: Een korenhalm, een witte duif.…

Magische liefde

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.578
een witte maangodin haar ogen glinsteren dwaal, lichtjes flonkeren en tover zweefde nevel stil zachtjes frisjes. Ik proefde haar magie en verloren in gebaren stokte mijn stem… gedachten spiralen herhalen haar ontelbaar ik dwaal nu alle dagen en zie haar lichtjes flonkeren haar tover in mijn geest……
Verdano17 september 2002Lees meer >

Al fine

netgedicht
2.6 met 101 stemmen aantal keer bekeken 60.360
En zagen zijn ogen de solist in de kamer die al tamelijk lang stond te kijken naar het wit om zijn mond en de kleur van zijn voeten, die bij het da capo langzaam het hoofd bewoog alsof het een vraag gold.…

Lichaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.278
De kou trekt door haar lichaam Een nieuw slachtoffer gevonden Zij staart wat door het raam Haar lichaam vol met wonden De warmte is verdwenen En leeg is nu de stilte Haar witte, lange benen Zijn nu gehuld in kilte De kou trekt door haar lichaam Verdrijft nu elke kracht En starend door dat raam Had zij dat al verwacht Daar eenzaam en…
JoJanneke26 oktober 2004Lees meer >

Maagdelijk

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.393
Geplukt uit een der velen dwingend doch niet ruw trekt hij haar uit witte lakens tijd is hier en gekomen het serene wordt haar ontnomen Hij vlijt haar teder neder vingers beroeren haar zacht trillend onder warme adem liggend vlak gespreid zoals zij op hem wacht De pen dringt zich aan haar op beroeren doet pijn vergeten brengt haar…
Ivan Grud14 december 2004Lees meer >

Berouw

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.795
Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister. In het duistren en het ruisen Een buigend mens, arm en donker... Op een heuvel stonden drie kruisen. Gij leed daar, ik weende er onder.…

Beide voeten in het donker

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 979
De nacht dempt elke kleur en zwart het witste wit tot een vermoeden ik verschuil me moeiteloos in ’t veld onzichtbaar voor een ongewapend oog terwijl ik niets heb te verbergen een motor jankt de nacht in ik meet de afstand groot voorbij de eindigheid blind geworden door de duisternis neem ik wat stippellichten waar als aardse vonken…

Ze ligt

gedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.462
En papier, zo wit als het laken, de pen tussen de tanden, de handen vertwijfeld aan de slapen. Precies! Zoals Proust. ------------------------------------- uit: 'Lila en de Tekens', 1999.…

Kakelhof

netgedicht
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.960
In rood opvliegend stof de kleur van hun lippen zijn het kakelend witte kippen pikkend uit een römertopf. Poreus gesmoorde verhalen waar geen greintje vet aan zit Laat mijn gedachten dwalen, besef dat ik meer heb dan dit.…
Larson30 augustus 2001Lees meer >

knagende herinnering

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.472
de winter wordt lang killig nat grijs met zo nu en dan misschien onschuldig wit de lente was pas nog broeiend heet en om te steunen de tijd daartussen behoorde ’t frisse groen en ‘t kiemende verlangen van beloofde bloei nu verbleekt reeds weerspiegeling in plassen herinnering rimpelen vervagende beelden pijnvolle…
sunset28 augustus 2007Lees meer >

Het bezette land

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.672
Ik schrijf tederheid op je witte vlakte. Ik ben je immigrant. Gastarbeider van de liefde. Je weent verleden. Verdriet dat je achterliet. Je emigreerde.…
Petit prince29 september 2005Lees meer >

Geen God heeft grenzen zo gesteld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 816
Bij mij komt niets meer binnen want buiten ruikt het naar bloed het land heeft mij verraden haar witte tanden zag ik wel nu haar rollende tollende ogen kinderen worden grof afgevoerd niet met wapens of in wagons veel meer met regels en wetten geen dichter kan het mooier geen schilder verfijnder alle mazen van de wet potvast mijn land waar…
Irmgard11 oktober 2005Lees meer >

Therapie

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.242
Ik wil je schrijven zwart op wit. Zoals voetsporen over een wintervlakte, hard op zacht of zoals late zon nog naschemert in oktoberwijn. Zoals een zwaan een v trekt over water zal ik schrijven, in trage cadans, beetje zen. Met woorden nog aangevroren in mijn pen. Om langzaam van jou te genezen moet ik je lezen.…
Mia Bemong24 oktober 2005Lees meer >

merg en bloed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.098
in wervel en rib en bekken schuilt een draderige spons een web van aders en vet hier wortelt elk orgaan nog amorf in de knop een witte waakhond gebald in een cel weert de gore kiem een ronde bark gedeukt in de flanken voert een geurloos gas naar de tippen van mijn lijf van long naar vezel draderige klonters stremmen mijn bloed…
Wim Veen11 november 2005Lees meer >