5637 resultaten.
KLEINE TIJD
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
622 een gebeuren van slechts zes dagen
waarna God een korte rust genoot
mogen wij deze beeldende week
als de ontluikende wereld zien
de jonge mensheid leeft dan
in de morgen van de zesde dag
door zonnige vragende nevels
daalt een pad van zilverblinkend steengruis
langs bochtige hellingen af
naar een geheime blanke zee
waarboven een reine wolk…
Natura Naturales
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
670 in alles bereid,
dan bestaat géén verlies aan tijd,
komen we elkaar vervangen, wordt de
hengst van passie schrijlings bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen,
verschuiven dekens van de evenaar,
dolend in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, liefde
bedreven in de schaduw van een
korenschoof, beschreven in een wolk…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
Vraagtekens !!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
1.954 of, wanneer een gouden zonnestraal
door wolken priemt vanuit het blauwe
maakt die stiekem lawaai als er geen mens is
genietend van haar warmte en haar licht?
En hoe zit het met de ruiker bloemen
geurt die net zo aromatisch en bedwelmend
als er geen snuffende neuzen zijn om
hun reukvermogen mee te plezieren…?.…
Liefdesvlucht
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.219 Vleugels om te vliegen naar jou ……
Over donzen wolken …..
Maak ik een wonderschone Liefdesvlucht ……
Naar Jou .….…
Liefde en vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 De vlinder is gevlogen en de eerste grijze
wolk komt aan de hemel staan en ik zeg: 'ja
schat' en ik hef het glas alleen, neem een
slok rode wijn en grom nog iets als 'proost'-…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
Een dag om te zoenen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Vroege vogelzang
althans
zo klinkt over reizend water
de jonge stem
te zacht om te drinken en
te helder voor een droom
eerste bedrijf
klanken en beelden
nog puur als de acteurs
de kleur van hun gewaden
en al mijn cellen juichen
naar het licht
maar hoog in de coulisse
achter dansende wolken en het blauwe
plooiloos strak gestreken doek…
Achter deze glimlach
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.116 Je negeert en kijkt vooruit
Tot het weer te veel is
De pijn moet er nu uit
De pijn komt naar boven
Woede, angst en haat
In plaats van twee vooruit
Weer een stap terug
Steeds dezelfde fouten
Nu met één verschil
Vroeger zonder te weten
Nu heel erg bewust
Met deze glimlach
Een meid vol levenslust
Zwevend op een roze wolk…
ze danst meren
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
774 leunt
en zwarte jassen slamt
alsof woorden begaanbaar zijn
tijdens het sterven
het is mooi, antwoord ik
en kijk naar haar smalle schaduw, zachtmoedig
in de deuropening
ze weet het zelf niet
hoe het licht over haar heen valt en uiteenspat
in duizend kleine, witte vogels
die allen over een zon dromen, over thuis
en licht getinte wolken…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Overal weerspiegelden de wolken
zich flonkerend in de golven.
De zeewind voerde verre geuren mee
en speelde met jouw natte, blonde haren.
Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.…
IN STILTE HUILEN
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.993 In de stilte sliep een mens,
moe van het aards bestaan
Levend over zijn pijngrens
kon hij ’t leven amper aan
Grauwe wolken van smart
hingen om zijn droevig lijf
Door ’t leven niet verhard,
huilde hij al een uur of vijf
Donkere tijden, kil en stil
gleden onhoorbaar voorbij
Zonder onderling verschil
vierde het eenzaam hoogtij
In de stilte…
Danslied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.411 Zei niet Uw stem: de vogel danst,
Het lover danst, de weide danst,
De Zon die op het water glanst,
De wind, de wolk, de wereld danst?
Gij reikte mij uw linkerhand,
Daarin gleed warm mijn rechterhand,
En velen volgden, tot een band
Van dansers slingerde over 't land.…
Dat gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Dat gevoel wat je verblind,
wat je over wolken doet zweven.
Dat gevoel wat zo helder van kleur kan zijn,
maar ook zo donker als de nacht.
Dat gevoel wat ik voel,
wat ik voel in jouw aanwezigheid.
Wat ik voel als je niks zegt en tegelijkertijd toch zo veel.…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan de buitenrand
biedt wankel een vervolg
op de onzekere tocht
waarvan het einde
gehuld in ongewis
de stilte voorlopig
nog bewaart
maar in het blikveld
naderen zijdelings
meer donkere wolken…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan
als opgeblazen, kleinzielig festijn,
dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan.
Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn,
zullen hun bestemming altijd verstaan:
hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…
GETHSEMANE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
569 Als een gerafeld, vaag lichtend rouwkleed
bedekken wolken de hemelse luister,
die -al tegenwoordig- men steeds vergeet.…
Tegenwind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
627 Als donkere wolken voor de zon
versluieren sombere gedachten
de doorbraak die voorhanden leek
Tegenwind dwingt
tot twee stappen terug
één stapje vooruit
De geur van angst dringt in het hoofd
met de verwaaide hoop dat de vorige basis
niet sterk genoeg is om op terug te vallen
Het ritme van het vechten
twee stappen terug
één stap vooruit…
Bloemendood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Gaandeweg een ontmoeting
tussen zwartgeschilderde wolken
en een veelkleurige regenboog
viel een korte wonderlijke stilte
toen een bloem haar knop opende
om haar hart te tonen aan iedereen
die de onschuld wilde beschouwen
Op dat ogenblik werd zij geplukt
uit eigen omgeving losgerukt
om haar kleur alleen te vertonen
aan enkele voorgeselecteerde…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 schijnbaar onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed…
wie de rust zoekt in zichzelf
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
756 Kijkt naar binnen ipv naar buiten
Wat je van binnen voelt zie je niet altijd aan de buitenkant
Wie de rust zoekt in zichzelf
Droomt over morgen, maar beleeft het vandaag
Wie de rust zoekt in zichzelf
Snapt niet wrom anderen over problemen praten
Terwijl je het zelf niet hebt
Wie de rust zoekt in zichzelf
Ziet de zon achter de wolken…
Ligtuin ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
619 Mijn uitzicht is blauw, vergevings-
gezind het blauwsel waarmee de wolken
nog witter zijn getint om wolliger te
lijken, waarmee ik het weinig in mijn
ligtuin mee omhul als liefdevolle vriend..…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Door zeewind voortgedreven,
wuiven stralend witte wolken
het eiland toe, dat zich slechts
door zonderlingen laat bevolken.
Alle golven zijn gesmoord
die in de branding breken.
Zo ver het oog reiken kan,
is de wereld er gladgestreken.
Omringd door oneindig blauw,
alle windstreken rond.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.
De bleekblauwe lucht baart van lieverlee
blanke welvingen, die samengroeien
tot een rein blinkende platinazee.…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 we koesteren de graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend op schip of treinwagon
van de grote Verhuizer die ons
door wolken…
Gat in mijn schoen. (Traffic)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
688 kauwgomballenboom
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
Ik liep door een veld
dat niet eens echt was
met 100 tinnen soldaten
die aan mijn schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen
(ik klom op de rug van een reuze albatros
die door een breuk tussen de wolken…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…