43508 resultaten.
008. GETALLEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 Ik houd van de gulheid van cijfers
De manier, bijvoorbeeld,
waarop ze bereid zijn mee te tellen
eender wat of eender wie:
twee augurken, één deur naar de kamer,
acht dansers gekleed als zwanen.
Ik houd van de gezelligheid van optellen-
voeg roerend twee kopjes melk toe-
het gevoel van overvloed: zes pruimen
op de grond, nog drie
die uit…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 Elk afscheid doet weer pijn, ook als
we echt geloven dat je man nu vrede
heeft gevonden bij de Heer van
alle leven; nooit zal je hem nog zien
zoals je vroeger hem kon groeten.
Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten.
De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
Melancholiek.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.131 Ik herinner mij woorden van jou
van mij, wat we zeiden.
Maar leiden nu ons eigen leven.
De avondschemering boven de tuin
en het huis waar ik een gedicht lees
van M.Vasalis, schoonheid en verval...
Even een traan, het regent en ik kijk
naar het natte gras.
Alles wat zuiver was, de grond, de
aarde, jouw ogen en je haren.
Wat er is, is een…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 De vrede is de vrede die in haar
berust, en daar, aan randen van zichzelf
zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar
is, als van liefde. Zij vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf.
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Als een baken boven zwarte meren
staat in zijn oogwenk pal de scheve klok
die geen stonde nog de hel wil weren
uit de krappe vrede van zijn dichtershok.
Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok,
die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw
en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw.
Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal,
en mengt zijn…
LAIS CLXXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
358 Zijn adem wordt haar adem zonder kus.
Zijn lichaam wordt haar lichaam bij haar zucht.
Het wordt in haar een niets, een lege lus
van tijd in tijd en het verschuift in lucht,
vermengt de zon met git tot wolkenvlucht:
“laat ons in elkaar verweven zweven,
laat ons in elkaar elkaar beleven.
Jouw adem met mijn adem in een lus,
jij zucht, ik word uit…
LAIS CLXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Elk ogenblik in de geschiedenis
wordt één met wat het heden overkomt.
Zijn woord was voor haar lijf gevangenis.
Het schrijft wat het voelt, haar stilte is mond,
zijn tong is siddering in haar gekromd.
Het heeft de kroon met doornen afgedaan
en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan.
’t Malen der motoren heeft het afgezet
het zweeft en glijdt…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
niemand anders dan mijzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 plots staat hier een vreemd object
storm er niet op af pas op de plaats:
eerst denken dan doen
niet over één nacht ijs
met mijn slurf mijn ware zelf
een verkennend onderzoek nu
de achterkant van het object
is gesloten wellicht de onderkant
wacht…kijk eens even
zie mijn oorflappers
mijn slurf:
masseur en krachtpatser ineen…
haar vleugje parfum....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.332 in haar vleugje parfum
neem ik wilde rozen waar
het aroma van de wind
haar onstuimigheid
bedwelmend zacht
in dat frêle bekoren
duistert zij haar lach
de verleiding nabij
en sluit ik mijn ogen
haar liefde toe
raak ik die rozen
elke nacht…
de herinnering
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
3.044 een souvenir voor mijn gedachten
die in donkerzwarte nachten
adem, licht en vangnet was
mijn hand en mijn gedichten las
en daarin de liefde vond
een rimpeling in het water
die ik meedraag tot ik later
de herinnering vergeet
zodat niemand dan nog weet
waardoor de rimpeling ontstond…
De rozen domen en dauwen
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.104 De vijver blankt in dampen;
de troostlijke nacht begint.
- Ontsteek, ontsteek de lampe:
mijn angst ontwaakt, o kind.…
ontwaken van een kind
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
4.604 waar het ochtendlicht tinten
achterlaat in de resten nacht
kraakt het eerste leven
barsten in het bestaan
vol trots en zekerheid
wiegt je naam in de wind
van het bestaan,
je bent nu
en even twijfel je nog
heel even maar
langer.
een seconde, meer was het niet…
Melancholia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.044 Als men ten laatste heeft gevonden
Waar heel de ziel naar smacht,
Dan is 't te laat, de dag verzwonden
Reeds valt de nacht.
Als 't kleed ons past, is het versleten,
Als men het boek kent, is het uit,
Als men het leven komt te weten,
Dan valt het scherm dat alles sluit.…
Vuurtoren ...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.083 't Oog van de zee
schijnt haar licht
in de duisternis
draaiend om haar as
Herkenning
reikt ver
'n licht
dat alles ziet
Schepen
vertrouwen
varen blind
op haar signaal
Geboeid
volgen zij
haar stralen
elke nacht weer…
Nu even niet meer bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
832 Wanneer het donker bangt
en het licht zo plots vervangt
Denk dan aan die kleurenboog
die toen, zo stil, je hart bewoog
En de tranen met de straal van zon
in kracht al vluchtig droog
Wacht nacht!
ik denk dat ik weer kijken kan
ik ben nu niet meer schaduwbang
Hoor ik daar een vleugelzang?…
beschermen
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.343 ik zou je zo graag
willen beschermen
voor alle pijn
voor al het verdriet
maar vooral
tegen de beelden
die je 's nachts
in je dromen ziet
het blijft je steeds
maar achtervolgen
die angst, de haat
al zoveel jaar
ik wil je zien
lachen en genieten
gewoon gelukkig zijn
met elkaar…
Oud Nieuws
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.048 Tot dusver het journaal van ooit een nacht
en over naar de weerman van het heden:
Er wordt een handvol najaarsweer verwacht.…
Eeuwige stilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.422 Verloren dromen
Levend in de nacht
Vervlogen dagen
Jaren
Eeuwen
Verborgen schatten
Liefde
Jeugd
De tijd staat stil
De stilte leeft
Schaduwen van mensen
Mensen uit mijn dromen
Dromen verloren
In de stilte
Van de Eeuwigheid…
Vurig verlangen
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
7.246 Zoete kussen
trekken een spoor
over het naakte lichaam
Huivering,
de wind streelt mee
door het open dakraam
Twee lichamen
gaan tesamen
op in het ritme van de nacht
Vurig verlangen
in harten gevangen
in passie tot bevrijding gebracht.…
dans het leven met mij...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.102 dans elke nacht
in jouw toekomstdromen
de tango naar morgen
het ochtendballet
gracieus in het heden
door stijlvol begrip
wentel jouw leven
een pirouette
waar de wolk der zuchten
jouw lied bespeelt
dans in die dromen
het leven met mij…
De gids
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
4.205 Zo naakt en broos
Geboren uit liefde
Vertel me eens je gevoelens
Als je een fluisterende stem hoort
Een ruwe hand je beroert
Ik ben de dageraad en de nacht
Het licht dat je de weg zal wijzen
De hand die je zal leiden
In minder goede dagen
Toon me de weg naar je hart.…
Jij kent mij niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.237 Jij tilt mij op
in golven
straalt mijn
ogen mooi
Jij kijkt mij
zacht in
vochtige
nachten
Jij proeft
liefde in
nooit gesproken
woorden
Jij leest
mijn denken
ongezien
het weten
Ja, jij,
maar jij
kent mij
niet…
Zoveel tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.301 Verdwaasd en futloos
leeg tot op de ziel
verbleekt en boos
verslagen…labiel
Ik had dit niet verwacht
daar was de donderslag
ik huil nu elke nacht
en speel toneel overdag
Mijn angst die ontdooit
ik weet dat ik dit niet verdien
maar ik heb echt nog nooit
zoveel tranen gezien……
Bede
poëzie
3.7 met 27 stemmen
3.320 Lichte nacht, die lichter zijt
Dan mijn donker droeve dagen,
Sterrennacht, die groter zijt
Dan mijn kleine hart kan dragen -
Laat mij knielen in het duister,
Waar geen sterveling mij ziet,
En mij bidden tot uw luister:
Doof het licht mijns harten niet!…
Transparant
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.602 Niet wit van ouderdom
doch schoonheid lacht
een halve maan en nacht
legt teder
nog een hele baan.…
WACHT
poëzie
2.9 met 172 stemmen
37.529 Zee, storm en duister
en eeuwigheden breken in de nacht;
mij worde dracht van firmamenten
zeer verzacht.
ik kan der vuren huiverende wacht
niet langer hoeden
ik ben gans ontkracht
geef mij uw schemering
geef mij uw grijze wind
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten.…
vlinder 2
netgedicht
4.0 met 137 stemmen
34.038 De vlinder is weg
Ze stierf te vroeg
In de lente
Een leven voor de boeg
De dagen zijn lang
De nachten zijn zwoel
Ik dool er in rond
Met een leeg gevoel
De vlinder is weg
Zo lang gewacht
Ik hou me niet groot
Ik huil zacht
De vlinder is dood…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 Ik zweef en lach,
gewichtloos,
langs de luchtstromen van de nacht.
Koude stralen langs mijn handen,
ongrijpbaar, onzichtbaar.
Hoe verdwijn ik?
Hoe kom ik weer terug?…