Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Naakte aarde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
Een mens is enkel het bezit van zichzelf, een schaduw heeft een licht met een gelaat treedt in de toekomst na elke geboorte, alles lost zich op in tegenstrijdigheid als ik mij opricht als de oostenwind liggen gaat.…
Pama31 maart 2014Lees meer >

Te gek voor woorden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
tafel schrijft hij zijn annalen zijn pen gevuld met vitriool de data en de namen de onbekwame, de gegeselde en de gek hij haat hen, ze kennen zijn gebrek vanuit het raam ziet hij de rozentuin, de rotsen en het getraliede hek zijn hoofd staat niet naar strepen die schuinweg de tegels delen licht en donker hij tekent het op schaduwen…

Kleur en Kerven

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Wat zich opnieuw lezen laat in schaduw van een vergeten naam gewist door weer en lachend kind de droom hardop te herdromen in sentiment met open raam van nachten waarin in het voetlicht van de maan het verleden werd hertreden uit de ogen van een hemels lichaam waarin de sterren helder schenen onvermijdbaar van wat de dichter wil het…
Pama26 mei 2014Lees meer >

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Koele schaduw en versnipperde gloed liefkozen donkerbruine bakstenen, schenken strenge ramen spraakzaam gemoed. Gevels bezingen verlopen venen, waar noestheid bloeide - bij blije boerendans, strooien Friese weemoed om zich henen.…

Laat woorden wenen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 703
Laat woorden wenen in die tranenvloed, want liefde die jouw wezen warm omgeeft verliest in hartenpijn haar gouden gloed door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…

ZOMERAVOND I

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Nu de schaduwen zich lengen Rond mijn woning, vòòr de nacht, Wil ik je mijn groeten brengen 'Wijl dags laatste uren plengen Aan de kim hun zuiv're pracht Al begeert' ligt diep verzwegen, Nu ik stil naar buiten tuur, En mijn hart heeft zich genegen Tot de wijde avondzegen In de schoonheid van dit uur.…

De laatste mens?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Verlaten mens, treed uit de schaduw van de nacht, wat zit je nog te mijmeren over nieuwe vragen, er is brood, er zijn spelen hier, loop niet dood in slechts één karrenspoor, de ongelijke dogma’s achterna in slijtende verlangens op het lang verwachte dier, Het is om het even hoe dat heten mag, maar ik zal je blijvend strelen…
Pama2 december 2014Lees meer >

Waar narcissen van dromen.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Een nieuwe horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen een eigen groene toekomst uit. Het doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in een voldragen landschap.…
Pama11 december 2014Lees meer >

de duivel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
in de donkere kamer onthullen zich bij tijd en wijle beelden van onbekende aard ook al lijkt de waarneming zuiver en belicht onder de juiste hoek soms groeit er ongewild een boze duistere geest waarvoor ik ernstig huiver zou een slang zich verbergen duivels van zin die plots enkel schaduwen baart en, zo lijkt, mij met stuurloosheid willen…

Al tastend

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
tast u ook wel eens in het duister of minstens zoekend in een vreemde schaduw ik luister dan zo scherp mogelijk naar elk woord, soms maakt het me schuw immers ik zie geen ogen of zij zich al dan niet op mij willen richten of zomaar kijken in de nacht ik word dan meegezogen in ondenkbare gedachten het voelt soms, als teder zacht…

Kruisbeeld

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
misschien heeft hij ook nog wel minuscule tranen geweend die niet zijn gezien en dus ook nooit zijn neergeschreven, onbekend gebleven woorden gefluisterd die teruggaan naar de aller diepste tijd waarin schaduw en licht nog niet van elkaar te onderscheiden waren ik denk dit starend naar zijn beeltenis terwijl zijn gezucht mij beroert…

Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Als de zon achter de horizon verdwijnt En de vogels eerbiedig zwijgen, Schaduwen oplossen in het niet, En alles een andere vorm gaat krijgen, Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…

SPEL VAN TIJDEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Soms mag het druk beramende heden zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom, is dan toeven onder een pruimenboom vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden. Binnen de wortels huist het verleden, verschijnt telkens als een springbron van stoom: door het lover ruist een natte luchtstroom, herinnert aan eens genoten, geleden...…

Met het korter worden van de dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Toch krijgt het leven weer een doel als ik mij uit mijn schaduw woel. Ik gooi mij van mijn trossen los te midden van het stille herfstbos.…

Omgewoelde aarde?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Verlaten mens, treed uit de schaduw van je nacht, wat zit je nog te mijmeren over nieuwe vragen, er is brood, er zijn spelen hier, loop niet dood in slechts één karrenspoor, de ongelijke dogma’s achterna in slijtende verlangens op het lang verwachte dier, Het is om het even hoe dat heten mag, maar ik zal je blijvend strelen…
Pama15 november 2015Lees meer >

Eenheid scheppende werkelijkheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Nog ben ik vol vertrouwen ten aanzien van mijn weerwerk aan de schaduw van het tegenspel. die mij om wat ik was blijft benauwen, en die mij het zicht ontneemt op de juiste zetten in het schaakspel. Nog ben ik niet verloren, omdat ik voortdrijf in de armen van de tijd.…

ontelbare bloesems

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
als achterblijver sta ik de dood te dirigeren langs de balans van schaduw en inteeltige vruchten er is niets dat mij nog bindt tegen het besef, al spreek ik in eigen woord dat nonchalant zicht keert van roem naar duiker waar wallen over oevers zijn gelegd en tochtige streken zijn gedempt met daden zonder pragmatisme doch hoe ik…
elze10 april 2016Lees meer >

Stadschrift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
De wandelaar die zijn stappen vergeet balancerend als pantomimespeler over eigen schaduw treedt vindt dagelijks het pad ontregeld door een ordeloze stroom tekens. Onder hoge voltages waaien hanenpoten over panden,muren van garages, geladen maar zonder vermogen, onbegrepen, boos, verward, gesloten.…

In bloei

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
In de avond verspreidden zich de geuren zoals de jasmijn van mijn geboorteland Jij was een zeemeermin pas aan land gekropen met gladde, nieuwe benen in plaats van een vissenstaart Ik mocht je leren goed te lopen van Lotje in de lange Lindenlaan In de schaduw dichtbij een vijver schuilden we onder een treurwilg vanwege de prikkende zonnestralen…

Een dief

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.221
Ik voel je adem in m'n nek je fluistert zachtjes een gesprek Je vingers strelen mijn hand en armen je voeten die de mijne verwarmen Je hart bonst wat ik door mijn lichaam voel dit is wat jij bedoelt langzaam streelt mijn hand jouw gezicht en zie onze schaduwen in het licht een man en een vrouw vol genoeglijk trouw Ik fluister zachtjes…
Arlette28 juni 2016Lees meer >

Alles

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
als vraag en antwoord in elkaar verstrengelen lossen de schaduwen een voor een op hoeft het licht zich niet met een kroon te tooien de koning is het schijnsel zelf zijn schimmen zijn de verloren zonen en dochters hun besef van hun ware aard is de voortzetting van het eeuwige leven…
Gary3 september 2016Lees meer >

En de stromen kwamen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
een zee vol met Demonen; en wij, die alleen in het bootje Met de bootsman konden blijven drijven Het leven wordt getart en hoont dat de Sociale status van de hyena wordt beloond en De stromen kwamen en de winden waaiden Zand door kieren van het eenzaam huis Het licht gedoofd tussen hart en hoofd Lentebloesem zingt een melodie, onze schaduw…

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
mijn moed verslonken is tot in de weke grond waarin het graf transparant staat te waken op ontginning van bedrog die diep in dit leven is gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als een vertelsel van vele beschouwingen, de wereld draaft naar het eind en ik galoppeer in het verleden waar mijn beeltenis nog in de schaduw…
elze7 november 2016Lees meer >

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
En de wind valt, uit zijn schaduw En het licht staat in zijn donker En ook het bloed stelpt zelfs Zijn wond, wonden, gedachten Splijten, oceanen, roeren, Een mens twist met God, en Verliest, gaat ten onder, valt Maar staat, in Hem.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

Hij kwam weder

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Vroeg in de herfst kwam hij weder in ‘t schemerlicht zag ze zijn schaduw staan zij liet juist de stores neder zag hem over ‘t grindpad gaan. een zware deur ging open… traag trad ze hem tegemoet en nu was ‘t voor beiden hopen dat alles weer kwam goed.…
Greta Casier17 februari 2017Lees meer >

Allesomvattend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Vroeg donker op het roerig water, wij voeren vooruit op een naderende storm uit de wetenschap van het altijd ongewisse, in iedere emotie verwoord troostige verten, verstomde schimmen, lui verstrengeld, niet in beelden te onderscheiden in mijn dualistische gedachten, schuiven schaduwen ineen tot gebeeldhouwde dichters omvatten…
Pama20 maart 2017Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
immers naar gelijke tred laten varen is niet slecht, zo wordt gezegd doch het gevoel van verlies blijft onverlet het getij is dan op iedere afstand belust omdat zij mee schommelt met het hart, ik ben daar doorgaans wel van bewust, echter het is een draaikolk die mij stuurloos tart als dan, later, de bladeren weer eens zijn verstild is de schaduw…

Sluimer

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
En Sluimer daalt op vlinderwieken neer, Met wuivend rijs, waaraan de druppen beven, Die dauwend droom en zoet vergeten geven, En zweeft in schaduw peinzend heen en weer. En in mijn dolend hulkje, dat er glijdt Langs 't kabblend zilver, zet hij zich; ik zie Hem tederblikkend over mij gebogen.…

it takes a village (voor Marije)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
niet de kat die krasjes op jouw armen maakte het was niet jij die de kijk-eens-hoe-leuk-wij- samen-selfies maakte buitengesloten bleef je binnen de anderen bleven buiten niemand die jou missen zou maar oh je wilde nog zoveel zoveel meer leven: de vriendin die zou blijven het vriendje dat alleen jou ziet staan maar in de schaduw…

Het park

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Voorbij de lanen van licht en schaduw ligt het park. Rechte paden verbinden witte beelden met een onzekere betekenis beladen, verlies aan overgave, hun voltooide gebaren in groene kaders. Zonder een belang te leven, mooi, hevig. Dichtbij is de stenen huid om het vergeten bloed.…