6466 resultaten.
herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
892 voor mij in lange stiltes
hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap
je bloemenlach en heerlijke huid kropen
hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen
“which way the wind blows”, ik hou van jou
zei je, op afstand gadegeslagen door vogels
daar gaat een bold – eagle over het meer
weldra zal sneeuw zijn camouflage worden
soms is een herfst…
de boom, het blad en de wind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
3.126 blad wordt losgerukt
Langzaam dwarrelt zij naar beneden
Wat is die eerste lentedag lang geleden
Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt
Fluistert de wind die het afscheid bewaakt
En nu het blad haast ongemerkt de bodem tikt
Is het enkel nog de boom die snikt
Het afscheid had eerst heel natuurlijk geleken
Maar niemand heeft sinds die herfst…
Leven
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.227 De abeel zijn loten delen mij mee dat ze nu gaan hangen
De berk heeft het begeven toch niet zo alleen
Zijn familie is echt totaal in tact gebleven
De laatste poging van de herfst tot kleuren
Verzand in rottend vies schimmelrijk bestaan
Hoewel ook schimmels vrolijk leven geven
Is het met het meeste leven dan gedaan
En na het afscheid van hun…
Van oud naar nieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.011 mag ik
nog even goochelen
op de balans
van oud naar nieuw
de magie weer proeven
van het mirakel tussen ons
jouw ademen in vele
prille lentes morgenstond
de warme zomeravond
dubbel schrijven in genieten
het brandend rood jeukte
morgens wel door de muskieten
wij hebben herfst
geoogst in vele geuren
de kleuren bewaard voor
de…
Er brandt altijd wel een lampje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 In het licht van de geest
waar geen schaduw zoekt
en het donker zich heeft verstopt
achter een witte deur
alles en iedereen is verdwaald
de zomer zoekt de herfst
de winter verstopt zich ervan
in het licht van de geest
waar angst overheerst
en de moedigen blijven staan
tot de rust weer keert
moeder blijft me roepen
de lente spurt van…
Ik ben een plot gericht denker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
813 Ik ben een plot gericht denker
hou wel van een plot
een verhaal begint toch ergens
de vraag is waar,
waar begint een verhaal
een golfbeweging, waar landt water
waar zwem je veilig of juist niet
ik hou wel van troost
een regel van een huisarts
'n zomerse border in volle bloei
herfst en wintersneeuw en lente
van zeker en onzeker…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten
tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg…
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 In zijn zetel van tevreden
denkend aan hoe alles ooit begon,
zetelt in de herfst van zijn leven
een oude man onder een gouden zon.
Zijn oude ogen over het water,
een schittering van een wijzer ouder man.…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
Pasen
gedicht
2.1 met 52 stemmen
12.208 Zo filosofeerden wij wat na maar de Natuur
heeft haas en Pasen nu eenmaal verbonden
wanneer ze niet door een vos worden verslonden
maakt deze herfst de jager ze het leven zuur.
---------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten', 1997.…
Oidipous
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
852 September doorsteekt mijn ogen met gouden messen,
die scherp geslepen stralen van de Zonnegod,
en zij bekleedt al wat groen is, met donker brons,
een totaal mislukte Oidipous, zo voel ik me,
die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader,
heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong,
en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 Kantelt nu de zomer naar
een roestbruine herfst
ouderdomsvlekken kruipen
door een sproetengezicht
purperrode neuzen, kil-rilgevoelens.
Gorgelende radiatorgeluiden
schemerlampenromantiek
op een vroeg aanvangsuur
een rappe vleermuisvlucht dringt
door het laatste avondlicht.…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Met de herfst, het oogsten, het sprokkelen van hout
om een mooi kampvuur aan te leggen
liet ik nooit blijken
hoe diep de stille liefde was; ik had alleen die
éne mens tussen handen... die éne mens in het hart.
Ik had gewacht tot de aankondiging, de beloning
...in de nadagen van onze levens.…
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 jij ontbladerde tot spriet
waar was toch
die leuke griet gebleven
weg viel het zachte ruisen
alleen in strak
kon nog karakter huizen
al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij was
kleedde jij je bast
met positieve kleuren…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 Voor Micheline
haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling…
WIJ HEBBEN ER NOG OM GELACHEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 halverwege de herfst
dook je vroeg het bed in
met jouw ijs kouwe voeten
treiterde, warm me effies op
jij liet me links liggen
toen ik hetzelfde vroeg !
© Laurens Windig…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Op de brug is dat ik de kleuren ervaar
die de herfst tot schittering verleidt.…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Dit is de herfst, dit zijn de mooiste maanden,
maar ze ontgaan ons zoals ieder jaar,
want wij zijn blinden in een wereld waar
het blijvende niet geldt, alleen het gaande.…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 een paar dagen
met mooi weer
en die dagen
gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
Na de Eerste Wereldoorlog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
637 Veel babyboomers maken zich zorgen,
dat na de zomer van hun leven,
geen warme nazomer komt,
maar veeleer een kille herfst.
Ik hoop dat ze ongelijk krijgen.…
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 Stijfjes in haar web
Zit een goudkleurige spin
Geheel onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Laatste vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Mijn gedachten vliegen en vluchten
in grenzeloos gerede geruchten
naar de verste verten
als vogels heen en weer
en strijken in verre gehuchten
naamloos nederig ter neer
ze smullen van de verste vruchten
van eindeloze ziedende zuchten
zo worden woorden
in gezangen vol verlangen
naar de bronzen herfst
hunkerend neergelegd
vergezel…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Welke stoel geeft plaats aan jouw gevoel
Welke ster, of welke bloem
Welk artikel, welke vraag
Ik geef je nog een week
Vanaf vandaag
Domme, domme zomer
Herfst is meer nu mijn gemoed
Je zit nu eenmaal in mijn bloed
Voor Eeuwig en daar ver voorbij
Je leek soms wel een kind van mij
Mamma!…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.
Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning van het
herfstgetijde. Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.…
Eenzaam Dromen
hartenkreet
4.8 met 22 stemmen
1.450 in de herfst ontbreekt soms het verlangen
de bloeiende aster is fel en kort van duur.
van heel nabij hoor ik winterse gezangen
van snerpende noordenwind en schroeiend vuur.
het lentelied dat jaren geborgen in mijn kamer
geen enkele klank van zijn melodie weervindt.…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Jouw handen en haar roken nog naar de herfst,
je gezicht was vaag zichtbaar in de schemering,
met verwachtingsvolle ogen, als die van een meisje,
keek je mij aan, alsof alles alleen van mij afhing.…