8772 resultaten.
Een vroege vogel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.380 Een enkele vogel in het morgenlicht
dat stilaan vroeger ons komt groeten
vertelde dat de lente komt, al kan ze
nog wel even wachten.
Hoe wonder toch
dat ieder jaar opnieuw
dezelfde dingen weer gebeuren
maar telkens met een ander, nieuw akkoord.…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
waarom?
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.968 half verlamd
geleden, gestreden
lig jij in bed
te wachten
tot je dood zal gaan
waarom jij
lief, bijzonder persoon
nooit iemand kwaad gedaan
onrechtvaardig
een mooi woord
maar wat heb je eraan
soms zeggen woorden minder
dan wat in gedachte wordt bedacht
maar onuitgesproken
in harten blijft bestaan
het is moeilijk te bevatten…
Voorjaarsdag
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
845 water deinden kringen
Zeven kuikentjes op rij
zacht, liefelijk en adorabel
zoals een hoogspanningskabel
zoemde het morgenlicht door Mei
Zonder spanning of gevaar
kabbelde voorjaar door het riet
dat lenig boog en hier en daar
een watersnip ontsnappen liet
Het licht wilde die dag niet wijken
een briesje neuriede door het gras
we wachtten…
een kater heeft negen levens
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.694 gelukkig heeft de man geen negen levens
één martelgang is voor de ziel genoeg
de zware stappen naar het werk en kroeg
het lijden van de man heeft niets verhevens
bij thuiskomst wacht de arme sloeber tevens
de feeks die al z’n dromen wreed verjoeg
z’n wereld is een kille ziekenboeg
rampzalig zijn z’n medische gegevens
gelukkig heeft de man…
Nacht vol erotiek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.331 Hemelse hitte komt aankruipen
mijn lichaam wacht op verwennerij
ik voel genot over mijn lijf sluipen
we zetten de tijd wellustig opzij
De nacht overvalt ons met erotiek
we draaien langzaam in elkaar
er volgt seksuele motoriek
en de ultieme spanning is daar
Miljoenen sterren voor onze ogen
als het hoogtepunt wordt bereikt
de lusten zijn…
Tussen haakjes
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.088 Haakjes openen
Wanneer ik je
tracht te lezen
lijkt het
of je bestaat uit
een enkele alinea
in telkens
een ander boek
waarvan ik altijd
één hoofdstuk,
de clou, mis
Vraag je je nooit af
of de titel
op de kaft
je nu eenmaal
is gegeven
of word je
nog geschreven
en wacht je
tot geen plank
je meer dragen kan
Neem je genoegen…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.303 Ik vraag je naam
Je bent zo bang
Je kijkt me aan
Je zwijgt al zo lang
Je gezicht is van hout
Ik voel je beven
Je wangen zijn uitgehouwd
Je bent het wenen
Je lijf is zo moe
Je wacht op het gillen
Ik kom naar je toe
Je lippen gaan trillen
Je handen zijn koud
Je laat een traan
Je ogen zo oud
Ik raak je aan
Je noemt je naam
Uitgeblust…
lief "klein" kindje
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
4.973 Het is dus niet echt nodig dat ik met voorlezen wacht
zo eindeloos lang, nu nog een maand of acht.
Want als ik nu eens heel hard praat, tegen je moeders buikje aan
bestaat de kans dus dat jij mij nu al kunt verstaan
Dus kom jij uit je schuilplaats in april
roep je heel hard: "Opa voorlezen" dat is wat ik wil…
Met geen pen te beschrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.532 Soms zit ik heerlijk weg te dromen
en staar ik uren naar de horizon
dan zie ik m’n dochters voorbij komen
en weet weer hoe mijn trotse vaderschap begon
Dat was iets wat moest groeien
ik wist niet wat me te wachten stond
maar toen het zo mooi ging bloeien
maakte het mijn levenscirkel rond
Ik verwacht niet veel van het leven
probeer gewoon…
toekomsttranen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.433 als verlangen in tranen geslopen
mij vertelt van de mooiste dagen
waar het heden reikt naar morgen
onze toekomst vol liefde wacht
zoek ik een lach in vertwijfelde ogen
ligt er diepverborgen hoop
waar de belofte van enkele tranen
het verleden achterhaalt
maar bitterzoet en ongebroken
sluipt verlangen zacht nabij
elke toekomst huilt zijn…
Het wak van Eden
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.396 Denk ik het in dan denk ik mij in
de voorbedachte winterdag waarop ik,
spijbelend, in de late ochtendschemering,
een onbeschaatste, mensverlaten wijde
Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte
steeds hetzelfde en mij toegedachte wak.…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
Vervlogen tijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Te lang wachten
op 'n vergeten afspraak
te lang moeite doen
om zo'n afspraak
te vergeten
Ons naïef door elkaar
laten leiden naar
een nieuwe kans om
nieuw leven in te vullen
Nadien ook onze roes uitblazen
wanneer we na enkele glazen
de verdoving merken
van 'n zalig nachtje uit
Ach, hoe we ook
dansten
zongen
en verdriet hadden…
verward
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Terug dat eindeloos wachten, onaf-
gebroken, aan één stuk door, bang
om je plotseling te verliezen zonder
enig afscheid genomen te hebben;
die gewéldig stoere grijns nog eens
bewonderd te hebben en je geflirt
knipogend op te nemen.…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
Nadenker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 wilde paarden
over de open weide
als mijn hart luidop spreken kon
dan deden je oren nu pijn
want het zou gillen en tieren
om zoveel ongeloof
maar zoals gewoonlijk
blijf je onbewogen
in bewuste onwetendheid
al is het dan uit zelfbescherming
ondertussen holt mijn lichaam
energieloos door
mijn ziel vindt echter geen rust
geduldig wachten…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen zijn mijn zon
laat lange nachten wachten…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 -
en zorgen dreigende donders
voor branding zonder zee
afwezig deuntje op de radio
geeft een beetje veiligheid
nietigheid op noten gezet
wacht de stilte
op een beetje zon…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 als ik over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
The Subway
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
860 De langgerekte gang
afstandelijk onsamenhangend
onoverbrugbaar steriel
licht laag benauwend
gehangen schreeuwt
de stem van waarschijnlijk
vervallen waanzin onmenselijk
brandend in rappe etappes van
verstikkend draaistaal
Wacht en hergroepeer de
verstooide gedachten
verstrengeld in vaste
routes en schaduwberijdende
glooiende heuvels…
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.
Die verging, een
volwassen dag, met
inkt van as en
regen geschreven
kwam hier tot staan
ik huiverde toen
jij die oprechte
woorden las.…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Toen zagen wij de wolken kruien
En wachtten door de zwoele dag
Het breken van de donderbuien
In regenvlaag en hagelslag.
En de avond daalde en geen vertroosten
Van koelte en geen verkwikken kwam.
Toen barstte ’s nachts het grommend oosten
In blauwe gloed en rode vlam.…
STRANDGEZICHTEN
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
810 slaap
Vroeg in de morgen
weer dat helder makende
indringende licht
Schuimbekkende
steigerende paarden
golvend op de kust
Turend over zee
ziet hij door nevelen heen
het witte Engelland
Het donkert vroeg
maar altijd aan de zee
die toegift van licht
Verstomde branding -
in de oorschelp hoorbaar
nog de zee
Een stramme monnik
wacht…
Stilte van mijn ziel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
841 Ik voel me soms het vijfde wiel
van de stilte van mijn mensenziel
ik droom vaak in de stille nacht
een stilte die reeds op me wacht
die stiller is dan zwijgen alleen
die duistert als een droeve macht
ik lijk wel in de goot beland
door de stilte hier in Nederland
die stiller is dan zwijgen alleen
veel droever dan de duisterkracht
die…
Ik heb de stilte lief
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.672 als ik mijn adem
ingetogen verdeel
heb ik de stilte lief,
zo lief
doch ben aan tijd gebonden
waar voortschrijdende wijzers,
onophoudelijk,
verleden verwachtingen
verwonden
en zie in jonge maagden
dat ik steeds vaker
oudere vruchten teel
in afwachting van de nacht
die onherroepelijk op mij wacht
toch rust ik in mijn avond,…
kaft
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
751 De aarde is een ronde bol
zweeft rond
in een groot
donker hol
jaren van evolutie
start iemand
een revolutie
gaat iemand
nog staan
als een held
te laat
de wereld
draait om geld
geld gemaakt
van bomen
papier
onze longen
nog steeds
niet
door gedrongen
regenboogkinderen
gaan niks hinderen
we wachten af
zij die dalen
uit de lucht…
De zucht van de koe
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.052 De allerlaatste koeien
liggen dromend op het land
te malen van een zomer
die geloomd niet wilde komen
Ze rollebollen samen
blote buiken op hun kant
en wachten tot de wolkenvlokjes
vallen op de bomen
Dan staan ze nog eens op
in natte zon die plots ontbrandt
en voelen langs hun flanken
hoe de witte nevels stromen
Oktober is gevallen…