4810 resultaten.
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
771 Indianenland
verentooi, geesten en visioenen
rode uitgestrekte krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native…
wit of zwart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
935 Eerst is alles wit of zwart
waar of fout, geest of hart.…
- Soldatenliefde -
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
911 Mijn geweest,
lang zonder twijfel,
in geest verward, vallend hart
heeft een zwarte rand gekregen.
Houd een dag de oorlog in mij weg,
de gebroken oorlog
van zuiver incomplete liefde.
Vertel strijder,
waar is je oorlogsdagboek,
moet ik het wapen laten zakken?
Alles was nog rest is niet weggegeven.…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 Oude dienstbaarheid in vergeelde zinnen,
wordt egocentrisch beproeft,
bekoelt in deze barre tijden
angstig van onder het stof gehaald,
aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek,
gedood, omdat mysterie in waarheid leefde
armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig
engelachtige geesten voeden het universum,
ze herkennen altruïstisch vergeten niet…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 zal het zijn voor even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar genoeg
zijn de wortels niet te moe
wil ik nog het water uit mensen zeven
mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere pijnen verblijven
en
is de geest…
Kristalwijze
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 Toen hij terug kwam nam hij
een lach mee die niemand van hem kende en de
verstarde massa ontweek hem, zoals men vrolijke
kinderen het zwijgen oplegt, wreed en jaloers,
omdat de donkere harten van oorlogszuchtigen
het licht niet kunnen verdragen, laat staan
een verlichte geest als plomp plomp Plomp,
zijn ziel die vrij en wijd is, de enige…
Het dorp 1945
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
797 Op weg naar de villa wordt het een
roedel met collectieve geest en het
gevolg van de hysterie: een stuk ge-
slagen interieur, de man 'n bebloed
hoofd, z’n vrouw kaalgeschoren en
hun kinderen ‘n trauma voor ‘t leven.…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 zogezegd
lopendebandwerk
in haast eindeloos rijmen
nu heb ik mij even
bij stilte neergelegd
morgen ontmoet ik
het staatshoofd
ergens nabij Noordeinde
even gedag zwaaien hoor
gewoon als onderdaan
lekker niets aan je hoofd
immers als ik de gouden koets
zie passeren
ben ik weer even een mens
die in sprookjes gelooft
dat ledigt de geest…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 in zijn ogen
klieft de dag
wellen tranen op verhoord vlies
doorlopen met gedachten
vastgehouden jaren
achterom
in zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken…
Slaapmagie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ik weet niet waar mijn geest naartoe vliegt,
of ik als een heks op een bezemsteel zit
en bommen werp op doelen die het verdienen,
of dat ik met engelenvleugels eenzame harten
verwarm en droeve zielen opbeur, ik ben er
niet echt bij, weet wel dat ik van alles doe,
want iedere ochtend word ik supermoe wakker
van mijn merkwaardige nachtwerk.…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Met een gevoel van deemoed
voel ik de kleinheid van mijn
vaak zo trotse ik in vergelijking
met de grote geest en invloed
van de man, die schiep dit werk in zijn
wijdheid van denken en werking.
Nog meer tracht ik op het doek
te vinden.…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 's Nachts dwaal ik met mijn geest naar je cel
en streel ik je mooie haren, je wangen en
je bijna gebroken rug. Ik probeer de bewakers
van je af te slaan met voodoo en sjamanisme,
ik geef ze grote bossen bloemen en knip hun
blinde negativiteit voorgoed door.…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 aan als onzin
Je voelt de aanraking van een bekende onbekende
de dood praat op je in, bewerkt je
speelt geraffineerd in belangstellend te zijn
Ik tel tot tien...en denk
"ik ben geen dom blondje of achterlijk Bartje
want dat betekent het einde
maar uiteindelijk wil ik steeds 'n begin"
Ik begin dan maar voor m'n eige
ik en mijn geesten…
Sneeuw van de Mimosa
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
616 De Fado als toonsoort
gewogen als metafoor van
geweldloze geesten in de
revolte van rode anjers, een
nieuw begin maar altijd tot
aan het reeds geopende graf.…
Edith en de Kierewiet
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Hij was wat praatziek en verward
van huis en haard verstoken
Zijn situatie was zo slecht, benard
Zijn vreemde geest gebroken
Men noemde hem de Kierewiet
wild, onaangepast, oneven
Men gunde hem zelfs geen krediet
en stond hem naar het leven
Zijn kapsel leek op wuivend riet
en rafelig zijn outfit
Hij verlangde naar een leuke griet
zoals…
EEN BEETJE ONGELUKKIG ZIJN MAG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
586 probleem
hun buitenkant toont dat extreem
hoe worden ze gezien en hoe ze zijn
ziek worden van een beetje ongelukkig zijn
alles is dus illusie
platteland leeg zonder volk
zoeken naar het bijzondere
en prestigieuze, leven op een "wolk"
vinden alleen nog maar leegte, alles gehad en geweest
gevolg verlies van gezondheid van lichaam en geest…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Verlaten geesten dwalend
over verre vlakten.
Dorre weiden die
dorstopwekkend uitdagen.
Enkel dwalende herders
weten waar ze moeten zijn.
Schapen die lijdzaam volgen
naar de bron.
De honden dartelend
naast de mannen die hun dagelijkse routine volgen.
Schreeuwende vogels hoog in de lucht,
arenden loeren naar een lam.…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 een adelaar
begrijpt er niets meer van,
van hangende avonturen
onverbiddelijk de scherpe blik
ziet hij de aarde in het geheel
mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op vleugels volle veren
essentie, ruim van geest
vleugels zijn gemetamorfoseerd
in deze droom
reis ik sneller dan het…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Ik weet mij in gezelschap
Van de geesten van deze tijd.
Het geld, het goed en de grootheidswaanzin
Zijn mijn broeders in de strijd.
Wij zullen ergens stranden halverwege het beloofde land.
Mijn ziel zal alleen nog kunnen helen
Door wat stromend water in de palm van mijn hand.
Dood in de woestijn!…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 hoeveel ik om jou gaf
Voordat dit alles is voltooid verleden
Laat mij nog eens getuigen hoezeer ik heb geleden
En spreken van een liefde die kennelijk niet kon
Een liefde die ten einde kwam voordat ze echt begon
Nadat nu al die jaren zijn vervlogen
En weinig nog resteert van wat ooit is geweest
Staat mij nog een beeld meer dan helder voor de geest…
De lichtste zullen wederkeren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 voortschrijdende wiel
van alles wat leeft
gevat in een eigen speling,
wordt in de liefde weerspiegeld,
wat zichzelf niet in protest laat vegen
soms door afgunst en haat, onzichtbaar vaag,
en naar baat willekeurig gestolen
uit de kleuren van de regenboog,
door de huidige gedachten, al staat de dag
van gisteren nog glashelder voor de geest…
Aan New-York (3)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
786 —
Verbeid hun Grote Geest geduldig
Uw oordeel dáár, wat eisen wij,
Dat uwe erinn'ring Holland huldig?
Een wijl verengelst, werd ge vrij:
Wat zijt ge Europa langer schuldig?…
Intense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Vanuit een kalme stilte
rijzen klanken
leggen de bodem
de vrijheid om
te laten gaan
lichaam en geest
tijdelijk overgeleverd
danst zij daar
het tempo voert op
los zweept alles
los handen in de lucht
geur van velen
muziek ruist door aderen
ritme vloeit door
rusteloze lijven
hartslag muziek beat
beelden vertragen
leven…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar geweest
op zijn palet begon jouw eeuwig leven
zijn hand werd kalm bewogen door de Heer
als meester van z’n artistieke geest…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 Zeeuwse dracht
ik hoor theedrinkende terrassen
een sigaren rokend zware stem
bij kar en kraam kletsende vrouwen
de luide schreeuw der marktkoopman
ik ruik de in een ton gerookte paling
de geur van varken, paard en koe
van zilte vers gevangen vis
van pas gerooide uien
ik slenter terug de schaduw in
twijfel vertroebelt licht mijn geest…
de dag dat we beiden stierven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
677 Mijn ziel werd een kale troosteloze vlakte
In mijn geest speelt louter een duister theater
Ik zou zo graag willen dat je mijn hand pakte
Ik stel me nog altijd de prangende vraag
Deed je het vanwege mij?
Trok mijn onverschilligheid jou omlaag?
Dreef mijn mannelijkheid jou in het tij?…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 als een moeder gaat
maar niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 O bloem der vrouwen, die gelijk een rozenboom
Vol geurs Den Haag versiert, ons Statenhof, vol hoven;
Met schoonheid overstort, met geest en gunst van boven,
Als met een frisse dauw of milde regenstroom:
Uw afzijn baart mij pijn, ’t zij dat ik wake of droom;
Toch zal uw minzaam beeld geenszins mijn hart beroven.…
Ik ben niet stil geweest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 verzweeg
nu dalen mijn gedachten
neer aan de voet
van onderdrukking
wat is er nu veranderd, in Groningen
zijn de kraters de flaters van hen
die nimmer zullen zwijgen, gescheurde
stenen zijn als wegwijzers genummerd
naar het kansspel met slechts verliezers
zelfs heerst er honger in een kamp
bij het vroegere laadstation, en dolen
vrije geesten…
Lezen of dichten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
482 te weinig tijd
in de wereld
en
te weinig ruimte
in mijn hoofd
voor ik
tot stof
wederkeer
kies ik
stof
die mijn geest
aanwakkert
tot lopend
vuur…