7547 resultaten.
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 er stroomt verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen…
Hongersdood
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
741 buigt zich over je dood
Kleine arme dichter nooit wordt je groot
de verkeerde wereld de foute tijd
je vader bruut vermoord
je moeder cru verkracht
De grootste was je vast geworden
maar er is geen water er is geen brood
jij hebt geen tranen meer geen hoop
voor jou blijft slechts de hongersdood
Maar wij wij leven in een glazen stolp
gevangen…
HAAR LAATSTE TRAAN
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.002 ja, god mag weten naar wat
zijn ogen zijn leeg
er is geen interesse
niet meer
ze ziet het niet
gevangen in eigen verdriet
koffie wordt koud
de asbak vol
een traan rolt over haar wang
overblijfsel van een voorbije passie
die
als een eens sappige sinaasappel
is uitgedroogd
uitgeperst
midden in een zin onderbreekt hij…
Jij mijn liefde
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.429 Jij mij ziel, fluisterend zacht
Zonder woorden, versterkende kracht
Ongekende gevoelens, gedachtes verward
Jij mijn liefde, in mijn hart
Jij mijn dromen, stil verlangen
Grote angsten, door jou gevangen
Gebogen vingers, verkennend verweven
Jij mijn gedachte, woorden verzwegen
Jij mijn ogen, ziel betoverd
Bedrukte emoties, tranen veroverd…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 Haast teder beroert hij de knoppen
elke nieuwe morgen weer gevangen in
het web van zinderend verlangen naar
letters die zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd…
Liefde
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
2.782 vederlichte aanraking
Brengt mij in vervoering
Zal dit dan echte liefde zijn
Die mijn ogen doen stralen
Als jij mij teder aankijkt
Onze handen die elkaar vinden
Bedwelmd door jouw geur
Mijn hartslag opzwepend
Verstrengeld in verbondenheid
Je stem die woorden laat dansen
Zal dit dan echte liefde zijn
De leegte als je weer weg bent
Verlangen gevangen…
woede
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.309 Daaronder kookt mijn woede:
Gele gal, oranje vlammen,
gevangen onder mijn strakgespannen trommelvel
dat trillend tot stilstand komt na jouw beroering.
Ik ben strak, ik ben sterk.
En jij, mijn lief, jij raakt mijn vlies,
telkens weer.
Je stem oorverdovend zacht,
je woorden angstaanjagend .
De waarheid beukt, ik wil weg.…
De octopus
gedicht
2.5 met 181 stemmen
9.237 Alleen de krab versteent, die wordt gevangen.
Het weke dier krimpt om zijn onvermogen
om meer dan kliederaar met inkt te zijn.
Hij bloost om zijn gebrek aan ruggengraat
en maakt zich in zijn nest van stenen klein.
Dan schept hij moed. Met een onhoorbaar schokje
ontplopt hij elke nap en stijgt kordaat
tot boze ballerina in een rokje.…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 Als zonlicht stralend
Schep je mij,
Maakt diep gevangen
Dromen vrij.…
ANNO 1658
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Het huwelijk leidt naar de kreeftenfuik
Al strooien putti volop rozenknoppen
’t Gevangen zitten straks is niet te stoppen
’t Kenmerkt de zottigheid van dit gebruik
Een liefdestotem als de mirretak
Vangt Venus'tranen die als milde regen
Vallen vanwege wat een paartje tegen
Gaat komen onder ’t echtelijke dak
Een hoer is een lanteerne sonder…
Wie ben je toch?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.164 Ineens was je daar
Meisje
met je donkere haar
Je lachende ogen
zo sterk en expressief
maar ook zo ingetogen
Je vrolijke blik
die zorgeloosheid lijkt te stralen
maar wie beter kijkt
ziet twijfels malen
Jij met je zwarte bril en
je ronde billen
Je mooie volle wangen
deukjes erin gevangen
Bruine vlekjes in je hals
Altijd daar…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de hemel niet meer weent
in de nevels vol tumult
die in dagen zijn gehuld
is de tijd oprecht gevangen…
Dromen en Wonderen
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
3.195 verstreken
Maanlicht schijnt schemer van pijn
Mis de zwoele melodie van je zinnen
Je tedere strelingen zo zacht en fijn
Honderden uren in stilte verdwaald
Verlangend naar de plek waar jij leeft
Te versmelten in jouw geur en kleur
En geluksgevoel in mijn aura zweeft
Uren en dagen verdrijven de tijdsgeest
Dromen en wonderen in hoop gehuld
Gevangen…
Toekomst
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.109 Nu woest
En kwaad
En grimmig door de wolken.
’t Is of er woeste buien komen
En moenen zich verbergen in de eik
En zoogdieren bang verstijven
Hoe bevreesd ik was
En later ik vertel
Nu is de moen gevangen.
Ik vervolg mijn weg met spoed,
(Als de hoge hemel ziet) .
En de angst beweegt door de bossen…
Grachtengordel 3: One-night stand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.062 In elkaars energieveld gevangen
laat ze zich verleiden, ze kiest hem
als one-night love die haar mag behagen.
Een etentje bij kaarslicht en wijn
en mensen lijken mooier dan ze zijn
door hormonen die door hun lijf jagen.
Ik hoor beloften klinken in haar lach
voel de zoete pijn van weemoed
vannacht wordt er op de gracht bemind.…
een hart verloren
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.243 schijnbewegingen dansen op je wang
een dwang onbedwingbaar om te kussen
terwijl jij verlangend naar dansende ogen kijkt
het zal niet langer gaan om te beheersen
wegdraaien is niet eens een optie meer
want ik wil niet minder, dan raken, kussen, strelen
niet eens dat mijn hart nu sneller slaat
maar slechts het lekkere dat jij me brengt
jij hebt gevangen…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan is de winter gevangen
in mijn stervende taal
en wervelen de woorden in
een doods en ontastbaar verhaal.…
Passende emotie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.547 Elkaars emotie
weer voor even gevangen.…
Als in een droom
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
6.539 Ik droom dan over natuurschoon,
Over mensen die elkaar bijstaan
Ik droom dan over vrede
dat oorlog niet bestaat
Ik droom dan over liefde,
vriendschap die nooit over gaat
Ik droom weleens over engelen
In het donker met mijn ogen dicht
Ik droom dan over gelijkheid
Over een wereld vol van licht
Ik droom over mensenrechten
niemand gevangen…
Vreemd gaan
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.201 Dan……zit ik echt gevangen
Tussen alles wat van waarde en zo zeker is,
En het bittere verlangen
'Ik weet het dus niet meer, de vragen blijven prangen'!…
eeuwnacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.452 Zij kwam even logeren, bleef een lang half jaar
totdat ik haast stikte in mijn diepste angst
van wat kan en moet ik straks zonder haar
Tot ik niet goed wist voor wie ik het bangst
was als die logeerpartij over zou gaan
We hadden ons lief, want we hadden elkaar
gevangen in woorden als nooit zonder jou
wij waren geen twee meer maar deel van…
Interrogation of a Prisoner
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 De ruimte ongestookt door
een schaarste en krap van
formaat galmt nog even na
van de snauwende vragen
afgevuurd in de uren
volgend de witte vlag
De gevangene rillend van
angst en verzwakt door ziekte
stopt wanhopig steeds weer
proberend zijn mismaakte
handen in wat zakken lijken
van een volledig doorgesleten
en verschoten vooroorlogse…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar
Naar zaad zoekende inheemse vogels
Zo kwetsbaar in het naakte land
Gevangen…
Verliefd op mijn imago
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 Ik zat als een ijskoningin
gevangen tussen wit en zwart
waaruit geen ontsnappen mogelijk was.
En hield de sleutel van mezelf
in onzichtbare tralies vast.
Zodat iedereen die bij me kwam
zijn vleugels brak.
De sleutel is nu vrij maar…
De ijskoningin heeft afgedaan
Men is beter af zonder haar
die toch geen toekomst heeft.…
in voortijdig sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 ik heb je ogen
bekeken in het breken
van duister door
licht van de morgen
de vogels nog stil
jouw liefde nog slapend
onze kleine fee wakend
ik keek langs je wimpers
de lijn van je haren
je voorhoofd de ernst
in een rimpel de lach
die ontstaat uit de kuiltjes
in wangen je mond die
die lach heeft gevangen
een takje lag
stil op de grond…
Regenschirm
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.104 ben ik soms eerder tevree
met iets dat dichter bij
het Nederlands hoort
in ieder geval blijf ik droog
of het nu komt uit zuid of oost
druppels vallen uit de zelfde lucht
en vertrekken van even hoog
gelijkelijk verdeeld over de zijden doek
druipen ze om me heen naar benee
ik vertoef dan op een klein toneel
rondom in een cirkel gevangen…
vinken en vrouwen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
874 en trek
een zacht 'tjuub-tjuub'
zij zingen hun hoogste lied
met de oogjes zo lief geloken
in hunne met lakens afgedekte kooi
'tsitsitsitsitsitsitsi-tjoe-ie-ò'
middeleeuws op jacht
de adel had eerst recht
de gewone man in hevige nood
gaf ook geen aanstoot
men ziet ze in modern tijdsgwricht
altoos volgens de regelen der wet
gevangen…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Hij is een emigrant,
Uit een ver land
Hij weet wat reizen is
Wat overleven is als een vis
Gevangen in de netten van de visvangst
Doorbrekend de barrières van de angst.…
Valse hond
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.307 chocoladeletter
die hij ooit gekregen had
nog van zijn moeder -maar niet lustte
want het bleek weer eens een pure
maar nu kwam die goed van pas
want als die hond er iets van at
wist hij heel zeker dat zijn hondenlijf
het gauw hier zou bezuren
En hij lachte in zijn vuistje
toen het stiller werd die nacht
alleen bij daglicht zat hij vast
gevangen…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan.
Het zweven heersend in een ander rijk
vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel prijkt.
Een ieder die 's nachts in haar ziet,
leeft uit een valies van verlies
en elk uitleggen der kleren maakt de kleuren doffer.…