6466 resultaten.
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb:
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde die de wortels voedt en drenkt.…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak daarin
Als in de herfst
de bladeren vielen
verzamelde hij ze,
kruiwagens vol
Tegen kou en voor de aarde
een van de weinigen die…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Wonderwezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 minstens tien paar ogen
hebben je gelezen
minstens tien paar ogen
hebben je gestreeld
minstens tien paar
hebben zich verbeeld
jou te hebben ontkleed
zonder dat je het je besefte
zonder enige weet
minstens tien paar zijn bijna
aan jouw schoonheid bezweken
ach vrouw jij wonderwezen
zo wonderschoon en volkomen
jij laat mij wakker dromen…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
Rond voor uit
snelsonnet
4.9 met 9 stemmen
630 Graag mag ik naar Hélène Hendriks kijken,
Ik wil en kan om haar gemoed niet heen.
Van vlees en bloed ben ik en niet van steen,
Nooit lukt het mij haar boezem te ontwijken.
Ik heb het bij de vrouwen nu verbruid,
Maar ik kom er tenminste rond voor uit.…
Boom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 stad
tussen zwart geblakerde huizen
en compleet vernielde infrastructuur
bij nacht beschijnen de sterren jouw takken
dan sta je stil bij de groei die je hebt doorgemaakt
ooit begonnen als een jonge spriet
nu stevig met zware takken en gebladerte
ik zag je staan op die foto van een oorlogsjournalist
en ik verbaasde me over jouw kalme schoonheid…
HET (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 “Esprit caché des lois / qui d’ ici loin mais fort lié / dans les choses est exprimé”
(onbestaande versregels gedroomd op 13/2/2017 tussen 6:30 en 9:00)
sluipgeest der wet
die ver van hier in strak verband
der dingen zin verzet;
bloeigedaante, warende doorheen verwelkte bloemen;
spookgedachte, vluchtend uit gestalten die vergaan;
aggregaat…
Voel wat ik voel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Onder de wingerd dans ik
met mijn zwanenarm een voor een
de druiven boven ons hoofd
sierlijk naar jouw verlangende mond
in mijn schoot
.....Voel jij wat ik voel?
Of kijkt jouw verlangen teveel
vooruit en maakt het zich zorgen
of het zo blijven zal?
Ik weet het niet, ik weet het niet
We zien het wel, je bent bij mij
.....Voel jij wat ik…
Betaalde liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.644 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Blinde Vlucht
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.077 Onbewust van schoonheid
noch van broosheid
zit hij op bloemen te pronken
voert zichzelf dronken;
nectar in overvloed.
Blind, onbesuisd
raakt hij juist
in een dartele vlucht
door zwoele avondlucht
dodelijk verstrikt in
het web van de spin.
De eindbestemming van de vlinder
wordt het vertrekpunt van een verslinder.…
Nevelsluiers
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.399 Met zwevende nevelen omhuld
danst schuchter een tere maagd
mild maanlicht schijnt verweven
in doorzichtige sluiers van geduld
Ontluikend schemert schoonheid
wanneer zij traag het kleed ontleedt
en haar verleden - blank en naakt -
een sprong naar de toekomst maakt
Als de nacht lang is gestorven
en de zon stralend warmte leest
in een vrouw…
Betaalde liefde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.312 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet is uitgespeeld
maar dat de schoonheid…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Kwetsbaar getroffen met een pijnlijke schoonheid
valt ze voor mijn voeten neer. Ik durf niet te kijken,
draal wat heen en weer. Toch is de reflectie te hard
om niet te zien te dromen.
Ik stotter nog voor ik spreek, geen fluister rekt
mijn gedachten en val machteloos in stilte neer.…
Regenboog
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
994 vallen op de aarde
In vlammend vuur van licht en regenbogen
Raken zinnen in een mensenhart
Dichters wonen in een hemel
Moeten naar de aarde dalen
Worstelen met strijd en macht
Zoeken schone zinnen voor de Goden
Dichters wonen in een hemel
Een land verdwenen voor het mensenoog
Verlangt de aarde naar de dichter
Het mensenkind naar schoonheid…
Herinnering aan later
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.833 je frisse schoonheid
van bijna dertig jaar
benevelde de gedachten
van de jonge minnaar
de lijnen in je gezicht
bijna twintig jaar later
maken zijn ongedoofde liefde
tastbaarder als ooit tevoren
ik ruik de zoete Zeeuwse lucht
volg de meeuwen in hun vlucht
hoor jouw stem aan de waterlijn
verlangen om weer bij je te zijn
starend over het…
De lokroep van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Als een bruid in de morgen
ligt de zee in al haar uitgestrektheid
kalm, bijna sereen in volle schoonheid
te wachten op haar prooi
De golven spelen het spel der verleiding
lokkend, fluisterend water
haar golvende rondingen, getooid met
sneeuwwit schuim wenken je naderbij
De wind wakkert aan en de zee die
zich haar prooi ziet ontgaan zweept…
Aphrodite
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.072 spiegel ik mijn zalig ziel
en zie ogenschijnlijk onbewogen
je prachtgelaat waar ik voor viel
Jouw blik verworden tot breekbaar glas
ontmoet de mijne halverwege
flinterdun en ik zie alras,
je ogen loken en daarentegen,
sper ik de mijne werkelijk wijd
mijn adem stokt en stokt en stokt
omdat ik volkomen onvoorbereid
door jouw schoonheid…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 Laat ze gaan
Het zijn maar eenvoudige insecten
Ze volgden één voor één tot het hemeldak
gevuld was met de kleuren van schoonheid
en van vruchtbare levenslessen, tot zij kwam
als slot, met een schedel op haar vleugels…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
alleen
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.479 het is,
Maar plots voel ik het,
De aanwezigheid van iets
Mijn gedachten gaan er heen
Dan zie ik iemand
Ik mag haar
En zij mag mij
We worden verliefd
En ik voel me niet alleen
De stilte in huis
Die is verdwenen
De muis in huis
Is weg in mij,
Want ik voel
Me meer dan één,
Toch kijk ik alleen
Alleen in huis
Naar jouw schoonheid…
Cirkelgangen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 Alles keert weer: de schoonheid,
het verdriet en de haast,
de herfstige avonden en het verlangen.
Alles keert weer: de vriendschap
en het verraad, de daagse dingen
van luisteren en praten, van zingen.
Alles keert weer: de val van de bladeren
en het kiemen van het zaad; geboorte
en dood, de eindeloosheid en de traagheid.…
- NOSTALGISCHE VINTAGE -
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 Westvlaamse bossen,
die vaardig hun warme tinten
in een adem aan elkaar schakelden,
de schoonheid van het land,
als een prachtige vurige vintage..
nostalgisch en terughoudend.…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..
ik zou u allen willen leiden
naar deze plek aan het water
en met u ongestoord gaan zitten
denkende aan later...
om het beeld vast te houden
ik wil het terugzien keer op keer
want morgen is het er misschien
niet meer!…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
Stille eenvoud
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
811 Pure schoonheid
die in wachtende houding
haar zuiverheid
aan het oog ontbloot.
Foto: Tasja van Rijmenant…