7524 resultaten.
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 dus samen naar de ijsbaan toe
met muts en sjaal en dan na
het schaatsen warme chocola
en dan gearmd naar huis.
Vogels schrijven onze namen
ondertussen in de bevroren ijs-
blauwe lucht. en wij ademen
wolkjeslucht uit. En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Geen kind meer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.161 Haar dekentje afgeworpen,
haar knuffel in de kast verdwenen
en 's nachts niet plots meer wakker wenen,
dikke blauwe wallen en een warme fles.
Sesamstraat,
gebrabbel,
spelen in de tuin met de dochter van de buren en de hond,
vlinderkriebels,
haren kammen,
chips zo voor het slapen gaan.
Al dat ik zo vreselijk mis.…
Het meisje met de mooie ogen.
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.037 -ben lichtelijk verdoofd-
Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-
Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen vragen elkaar: blijf!-…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over een nog kale akker
te vroeg al wakker
als mijn koude voetstap rust
naast de jouwe op het winterzand
mag mijn hand dan voor even
in jouw warme…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 je was vrolijk, want de zorg deed goed
en wat ze zeiden liet jouw hart in sprongen leven
binnen wartaal groeide zomaar wat vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Als warme tranen vloeien langs
mijn koude wangen waar ik word
overmand door mijn emotie
die me beletten om de woorden te
spreken die ik nog had willen zeggen.…
Aan mijn zijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
777 Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht.
Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been.
Ze is zo lieflijk, zo sereen.
Bij haar ben ik mij, mij als ik nooit eerder was en geweest kon zijn.
Zij geeft liefde een nieuwe naam, verrijkt en fijn.
Zonder haar zou ik door het leven niet willen gaan.…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij kan warmen…
Winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 De ochtendzon zal warm en teder zijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.
Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood.
Maar als na herfst en winter lente lacht,
dan zit er toch een kring in 's levens lijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 zien zegt ze
en zij kijkt al zo lang
iedere dag opnieuw leren kijken
en jezelf bestraffend toespreken
als je overal net aan voorbij gaat
als het gebeurt
het alloude nieuwe
niet triomfantelijk
maar gewoon omdat het
onvoorwaardelijk vertrouwt op gunstige wind
een regenbuitje op zijn tijd
en koesterende zon
waaraan ik me mopperend warm…
VERSLAGEN ..DOOR GELUK
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
859 Die straling valt echt niet ontlopen
geluk stroomt door je lichaam heen
niet te geloven het is nu “wij” alleen
moet mijn hart dat straks bekopen
Spanning, hoge volts, niet te verdragen
een mens, ja gewoon een simpel hart
je denken en hersens zijn kompleet verward
onverwacht, ja warme liefde, je bent verslagen
jouw geluk,
kan niet meer…
stel je voor...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Stel je voor:
Je ziet iemand,
Je wordt warm van binnen,
Diegene lacht lief,
Naar iemand achter je,
Wat dan?
Stel je voor:
Je komt thuis,
Je hebt pijn,
Je krijgt een knuffel,
Er klinkt; ‘t komt wel goed,
En dan?
Ja, wat dan?…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 zijn bril rust op het puntje
prikt een randje in zijn neus
hij voelt het niet
hij werkt, worstelt, ontrafelt
in zijn afzondering krult smook
zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
Een zonnnige 30 April
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
591 Met vrolijke gezichten,
een warme zon en blije mensen,
zie je wel, dat het kon?…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Warme trieste tranen, verlaten vele ogen
Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen.
Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was.
Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas.
Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan.
Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Met bijenwas
tot warme gloed gewreven
komt in een keuken
ver van Amsterdam
de middeleeuwse tafel
in zachte glans tot leven
geeft spiegelhout
een blik in het verleden
krijgt gouden eeuw
een nieuwe levenskans
door halve eeuweling
in vreugdedans.…
Zomer Blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 leg mijn hoofd maar ter zijde
weet niet of ik nog slapen wil
er zijn geruchten aan het verspreiden
is dat soms een modegril
er zou een zomer zegevieren
maar het blijkt hier nogal nat
ontspannend gaan tuinieren
alles vochtig ik heb 't gehad
ga nu echt emigreren
naar 'n heerlijk warm land
waar je 't lazarus moet smeren
van talen geen verstand…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 Het zachte zomerbriesje
vanuit de bergen zucht
verlangend zachtjes
over het warme landschap en
laat de blaadjes van de bomen
met dansende muziek antwoorden.
En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Ik schrijf met zeewater
lege, schreeuwerige gedichten
meng inktblauwe gezichten
die afdruipen in bleekwater
ik neem geen genoegen
met het krijsen van de zee
wanneer het water lonkt
tekenen zich witte dansers
maar ik laat me niet vleugelen
als een kostbare zilvermeeuw
de zee zou een cadeau moeten zijn
aanspoelend, warm en zoet
zwemmen…
WIEGEND RUSTEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Moe na lang spelen op het scheepsdek
ligt de kleine reiziger 's avonds
in zijn warme gerief'lijke hut
is zelf een spel tussen zee en hemel
lichte deining lokt kinderverbeelding
doet
de omringende zeemonsters
steeds dansend verdwijnen _ weer verschijnen
met open muilen toeschieten...…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 en een halve kop koude koffie en een raam
en een man zonder naam die voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht mee
naar huis genomen wordt door een warme…
De oude tuinpoort
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
541 Verborgen bloemperken
richtten vol verwachting hun bloemknoppen op
dronken van de goudgele ochtendstralen,
koesterend en vleiend
in de warme rondingen van moeder zon.
Even zacht en voorzichtig
kraakte ze uiteindelijk in haar oude scharnieren
weer dicht, terug op slot.…