7704 resultaten.
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
UW LIEFDE STRAALT DOOR DOOD EN ZONDEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ruig balkhout kruiselings verbonden,
mijn naakte schande opgericht,
mijn zwart bestaan in 't volle licht,
uw liefde straalt door dood en zonden
en heelt het hart van zwaargewonden,
bij balkhout kruiselings verbonden.…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn er niet
er is geen antraciet
meer voor zijn ogen
de zwarte…
Na de Bosbrand (landengte van Kra)
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.199 Afgestompt grijnzen bomen
hun zwarte tanden bloot.
De gele zee draagt een
kleurrijke mantel uit visselijven.
Het exotische krijsen der orchideën overstemt,
zelfs van verre, het hemelverscheurende zon-geroffel.
De wanhopige boten van de
zeezigeuners worstelen
met de masculine branding.…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
Vaker dan voorheen
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.723 zo af en toe
wat vaker dan voorheen
overschrijd ik mijn jaren
welke gedachten
of gevoelens heb ik
nog gemeen
als grijs nijgt naar zwart
en het ademen
mij slechts mee
laat varen
achter een masker,
zo lijkt,
verstilt de geest
van schoonheid en
toekomst het meest
af en toe
nog vaker dan voorheen
verlaat ik mijn jaren
heb…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen onbestaand
zwart…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
Wij kleuren ervan...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.223 Huntelaar in de spits, de enkel van v/d Vaart
Tot a.s zondag om drie uur kan iedereen nog zeiken
Tot dan mag iedereen speculeren en zwartkijken
Maar vanaf 15.00 uur is het stil op straat
Want dan brult de leeuw met al zijn franje
en opeens kijkt niemand meer zwart maar oranje!…
Schrijven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
731 'k heb er lang over nagedacht
en gekeken en gewacht
gecheckt en afgestreept
opgevraagd en weggesleept
aangevinkt en gemarkeerd
zwart op wit en ook verkeerd
nagemeten en verkort
vergeleken en opgeschort
beschreven en afgedaan
opgepoetst en laten staan
omheen gedraaid en ingekeken
veranderd en afgezeken
punt en komma's bijgedaan
die zijn…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 Oud en breekbaar
tussen twee soldaten
in grijs, komt ze
verschrikt naar buiten
wij kinderen
van amper acht
zitten op de stoeprand
en kijken toe
hoe door de
geopende voordeur
zij bleek en verward,
grijze gepermanente
krulletjes over
haar gezicht waaiend,
haar zwarte
handtas vastgeklemd
door de soldaten
vastberaden naar de
wachtende…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen
en ik?
Ik rende radeloos de storm
van vragen na
zo lang ik kon.…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed af en toe die
haar het hoofd hangen laat
geldt een zwarte…
Koepel van Bonnefanten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
675 het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht
een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid
een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen…
De zilvergrijze dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 ze floten schaterend de ondertoon
als boventonen klonken luid de
witgestreepten in hun blauwe luchten
Schiphol deed geen reet
aan al die laatste zuchten toen
de Boeiing ze aan flarden sneed
ze wolkten dansend langs de hemel
vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden
steeds luider in het dimmen van het gas
hun vrienden stonden zachtjes…
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 Zwart glanzende koetsen
paardenhoefgetrappel
echoot vergevingsgezind
op verbaasde klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd…
De donkere kant
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.838 Een vijand is vergeven
We wachten wel
De nachtwachters
Op een waardige vijand
Oog om oog
Tand op tand
We lopen samen op de rand
Van een afgrond,diep en zwart
Dat is het lot van de vijand
Oog om oog
tand op tand
Er is wel degelijk iets aan de hand.…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 En daar is de lente
die ik niet meer had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik…
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
Liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
808 Had je willen schrijven
maar je kwam niet in het licht
geen hart om terug te schrijven
geen emailadres, geen huis of straat
dus woorden bleven eenzaam
schreef ze soms op het behang
waar het vaak sneeuwde
en heel soms regende
in grote zwarte letters
waar het over ging
totdat op een avond
een echte brief ontving
het was de liefdesbrief…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
voor de dood of het leven
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
3.984 Voortgekomen uit jouw schoot,
zo zacht en zo geborgen
Als kind op diezelfde schoot,
luisterend naar je lieve stem
over Donald of Pietje Bell
Erin vluchtend voor de dood
of het leven of mijn angst
Altijd had jij ruimte in je over
voor mij waar ik veilig was
In jou kon ik krachten kweken
Door alle rollen die je speelde,
van Zwarte Piet…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.404 Je ziet het leven grijs
en kleurt de wereld zwart
tranen die zijn opgedroogd
in het diepste van je hart
Al zie je alles uitzichtloos
en kun je vaak niet denken
dat liefde toch nog echt bestaat
weet dat er ergens iemand is
die het je eens zal schenken
Vergeet wat er geweest is, en
zet je stappen in een nieuwe morgen
zie en voel de zon…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
De ziel, een kudde schapen
gedicht
2.6 met 46 stemmen
14.345 Paar zwarten, tuintje leeg vreten
rennen waar geen schaap nog ging.
En die slome die niet merkt dat
brroemmm! de jonge herder op zijn brommer.
Leuke ziel met krullen wol en suffe kop,
veelstemmig omlaag stromend naar zee.
Dan weer verplicht de bergen op.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…