29229 resultaten.
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf
hongert slechts
teert op het volledig niets
zo is haar ik gegaan
nog wachtend
op ademnood,
naar ontdaan bestaan
de natuur
neemt "haar" tijd
een mens…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
Tweeling
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.160 ik ben een tweeling in mijn eigen lichaam
aan voeten en handen gebonden
samen spelen we mens erger je niet
thee en mariakaakjes staan op onze ribben
onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer
de rechterkamer is gesloten wegens restauratie
ik gooi nog wat blokken in het hartvuur
onze ingewanden rillen van de kou…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 De seizoenen van het jaar
weerspiegelen zoals de mens zich voelt.
Het is simpelweg zo bedoeld:
soms lijkt alles fleurig en zonneklaar…
Net als lente en zomer,
dat zal duidelijk zijn.
Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.…
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Hoe groot is de macht
van letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een…
Waar was ik; Hier ben ik!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.312 Waar was ik
om het mens te "pakken"
dat je zoveel leed bracht?
Waar was ik?
Waar was ik
om je uit de put te trekken
toen je zo kapot was?
Waar was ik?
WAAR WAS IK?
HIER BEN IK!
Hier ben ik
om je kapotte dromen
weer te helen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
om je weer te laten lachen
als zovelen!
Hier ben ik!…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen
dat ik je gisteren nog zag
en je vandaag niet meer zal treffen.…
IJzeren poort
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
888 ijzeren poort
Mensen lopen voort
Maar ik blijf daar altijd staan
Als ik door de koude staven
Behoedzaam kijk of luister
Is het daar zo stil en duister
Alsof het leven ligt begraven
Ander loof groeit achter ‘t ijzer
En de wind blaast harder aan je hand
Als je hem doorsteekt naar die kant
Bovendien is het er grijzer
Ik zie er nooit een mens…
Stadsleed
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.134 De mens die energiek wil pedaleren,
belandt door kuil of gat in lager sferen,
creperend in een wolk benzinedamp.
‘Het leven is een zaak van balanceren’,
bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp,
‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp,
de reiziger moet bidden en ontberen’.…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou uit bed moeten
maar laat de zon neer
als een vergeten vriend
waarnaar geen mens…
In klamme droom zoek ik
gedicht
3.1 met 15 stemmen
12.020 Een bang mens stemt de buren onbehaaglijk.
Ze brengen de politie op de hoogte.
Het blijkt dat ik de wet
Niet naleef.
---------------------------------
uit: 'Gedichten 1954-1983', 1984.…
paradijs
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
756 mijn gedachten zijn vaak
door verwachten bevangen
alsof jij of jij nog zal komen
waarom blijft toch mijn ziel
aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil zo graag vergeten
aldoor wat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop wil aanmeten?…
verkleind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 vraag kijk niet eerst naar je zelf
maar kijk om je heen
of je ergens kunt helpen
iemand anders de pijn kan verlichten
geen treurig maar blijde gezichten
lieve mensen het samen doen
is hier het slot
want soms is het rot
en samen ben je sterker sterker dan alleen
dit is een gedicht dat ik met liefde heb geschreven
iets wat ik ook echt meen…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als de nacht zijn werk verstoort
legt hij zich node te rusten
om in een eenzaam bed gelegen
zijn laatste oordeel te beproeven
een enkele mens…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 Je herkneed de klei, in
verbaasde bewondering van
haar gestileerde schoonheid,
geroerd door een ranke hand,
gereinigd in water uit een schaal
van broosheid, verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd,
althans zo wil ik dat zien
dan zijn hemelse genoegens
waard om in te geloven
het maakt niet uit of
de Schenker bestaat of niet
de mens…
Het kleine paradijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
706 In deze gewelddadige tijd
van terreur van de straat
is een paradijselijke plaats
in ‘t land van zwarte kraaien
zeldzaam als een witte raaf
Ik leef in ’n klein paradijs
in genen geschreven driften
bron van het aardse kwaad
met het verstand beheert
reikt ze mij haar slanke hand
die geen mens ooit bezeert
Simpel is de gouden graal:…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen
de tempel van het grote geheel
zal herreizen
cijfers ontcijferd
de mens…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Eva en Adam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
591 Vrouwen, fanatieke hoedsters
van familieband en nageslacht
leverden de grootste bijdrage,
door hun invoelend vermogen
roddelen en netwerken, aan
samenleving en haar normen
De mens, vlees geworden taal
maakte samen leven mogelijk
zoiets complex in stand houden
vraagt om een groot brein
niet het verzamelen als apen
of het jagen als…
Gestoord heiden
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
500 een mondiaal geheel
en wereldwijd betekenen
christenen niet zo veel
op de markt van geloven
heeft christendom ook één kraam
daarom maar gepast bescheiden
omgaan met die naam
noem mij maar kerkganger
of bijbellezer of gestoord heiden
daar heb ik mijn hoofd en
handen vol aan
bescheiden laat ik mij steeds
door het goddelijke in elk
mens…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Op vakantie gaan doet een mens goed
Even uit de sleur van het dagelijks leven
In een onbekende omgeving ons begeven
Waar men ook andere mensen ontmoet.
Maar als we weer thuis zijn gekomen
Is het goed en zijn we toch wel weer blij
Ook al ging die fijne tijd zo snel voorbij
We hebben genoten en veel ondernomen.…
Stille getuigen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 het donker van de avond
heeft zo zijn geheimen
de deurbel
zoveel warmte
bij de omhelzing
niemand hoeft
te weten
geen mens
hoeft te zien
hartstocht, passie
geritsel van kleding stukken
slordig neergeworpen
door gang en kamer
de bank vertelt
kreunend een verhaal
twee lege glazen
zijn in de nieuwe morgen
stille getuigen
de deur was…
heer van stand met een gans in het park.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
410 Nu op dit moment meer
mens dan ik kan zijn,
-de fontein spuit ijs
uit met lange snuit-
dan wie dan ook om
me heen in deze kille
stad. Geborgenheid.
Een hoed op de bank
naast me. Ik zit er als
een heer. Met een gans
dan. toch best apart.…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je voor staat
Daar kan een mens…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen,
werd al zo vaak gezegd:
de glimlach sterker dan de vuist,
de dageraad zo roze en zo stil;
de kleine mens weer opgericht.
Dat de zachte krachten het toch halen:
de reis opnieuw begonnen, tegen beter weten in,
een kans gegeven aan de boef, de boze;
het lied opnieuw gezongen door de engelen.…
WAAR WAS IK? HIER BEN IK!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Waar was ik
Om het mens te "doden"
Dat je zoveel leed bracht?
Waar was ik?
Waar was ik
Om je uit de put te trekken
Toen je zo kapot was?
Waar was ik?
Waar was ik?
HIER BEN IK!
Hier ben ik
Om je kapotte dromen
Weer te helen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
Om je weer te laten lachen
Als zovelen!
Hier ben ik!…
Dead man walking
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.278 Bij ontwaken na ‘n hazenslaap
Stroomt ijswater in z‘n bewuste
Een vernederende dood wacht
Om de hoek
In de dodencel wordt gevloekt als
'n lach klinkt in de executieruimte
Dan weer een doodse stilte
De zwijgende stoet door de gang
In hun midden 'n slachtoffer van
Slechte genen en opvoeding
Geen mens die zichzelf maakt
Achter glas…
de jas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 letters schrijven
in voorbijstromend water
is niet zo zinloos
als van iemand te houden
die geen liefde kan geven
zie het leven van een afgedragen jas
dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten
we vergroeien ermee als bijenwas
geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder
schrompel ik in ijzige lucht
zou dan ik de zwakke mens…