6828 resultaten.
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 Het voorjaar stierf,
gelijk met jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 Onduidelijk doch
scherp gesneden
kerven de laatste
zinnen vloeiend
langs vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen uit graniet
gestalten waarvan niemand weet hoe oud
want deze stille kunst verandert niet
onder een onderdak van donker…
de waarheid valt uit de sterrenhemel...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.032 bij het vallen van de avond zie ik je diepe, donkere ogen...
maar mijn zoete dromen vervlogen...
nog steeds zoek ik je in de blik van elke vrouw...
alsof je nog éénmaal verschijnen zou...
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon...
alsof al dat licht je terug toveren kon...
maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam...…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik drijf:
de Attersee rondom
is glad, blank
en donker
Ik drijf:
mijn oren aan
een doop ten onder
horen het gemompel
van de aarde.
Ik ruis
mij uit het water, luister:
wat dienen zich
hier ongevraagd
de prachtigste geluiden
aan.…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.882 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Waar ben je?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.358 Het is donker
Ik zit alleen op de grond
Luister mijn voicemail nog eens af
Bekijk wat oude foto's en vraag:
Waar is de liefde nu?…
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.347 Deze dag is
zonnig en warm
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
De weg nog nieuw en teerzwart
Deze dag is ook
donker en koud
De ijspegels ontzoeten
dat wat bloeide in m’n hart
Ik herkauw jouw woorden
De noten kraken tussen m’n tanden
Spiegels in m’n hoofd
Spreken de taal van jouw ogen
Gevoelens die me vermoorden
Tranen die ogen laten…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het vallen van de blaren
zachter wordt en donker
als de bomen en het warkruid,
hoor de vogels met 't verdwalen in hun vleugels.…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Vol eerbied en toch aarzelend,
trekt een donkere stoet
langs de wijdse dodenakker.
Dat kleine meisje,
helemaal vooraan,
met die rozen in haar handen,
is zij wellicht de dochter?
Nu staan ze eindelijk stil,
bij het open graf,
en prevelen hun gebeden.…
liefde en geluk
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.758 En als ik er niet meer ben
In donk're, zware tijden,
Ga het licht in,
Het donker mijden
En zoek dan
naar liefde en geluk.…
Uitgevlogen
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
582 De blonde haren van mijn oudste zoon
zij werden gierend razendkort geschoren
met grof geweld, alsof hij weer geboren
moest -'t was mijn verdiende loon-
zijn voorhoofd kleurde langzaam rozerood
terwijl ik zwijgend naar hem stond te staren
een hoge rug met krachtige gebaren
stond donker voor hem, groen en groot.…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 dansend op een regenboog
van gouden tinten,
midden in je stralende aura
Ik wil in je ogen kijken,
peilloos diepe meren,
zoekend naar de beelden
die je van mij bewaart
Luisterend naar je zoete stem
die de onrust bedaart,
de kilte verdrijft
uit mijn droeve hart
Ik wil van je houden
een schouder bieden voor je verdriet
een troost zijn in donkere…
december
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.145 de hoogste berg van het jaar
heet december
er is geen weg langs
je moet erover
het donker zet het verschil
nog schriller in het licht
wie rijk is verspilt met stijl
wie arm is blijft buiten staan
maar warmte komt
uit onverwachte hoek
een vuurkorf en wat muziek
brengt mensen samen
op het plein
doet ze vergeten
hoe lang de nachten…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat om de bocht heen gluurt
ik oker met je mee naar ‘t donker…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
Zoek mij niet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.440 Zoek mij niet op plekken
waar tranen zijn
zoek mij niet op plaatsen
van verdriet en pijn
Zoek mij niet in de schaduw
of in de donkere nacht
zoek mij niet in open velden
of plekken van onmacht
Maar zoek mij in het licht
zo helder van geest
vind mij in stille harmonie
waar je nog nooit
met mij bent geweest
Ik laat me wel vinden
door…
Wie, oh wie .....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 In het duister hoor ik alleen de regen
geen voetstappen op de grond, geen geluid
ik sta op de brug, het water nodigt uit
niets, maar dan ook niets lijkt te bewegen
handen op mijn schouders houden mij tegen
een stem klinkt achter mij, donker doch luid
stevige vingers raken mijn naakte huid
ik wil, maar kan mij niet meer bewegen
elk gebaar…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 Zwart van de regen kleuren de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen…
een vreemde spinselt in je hoofd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.565 niet opstandig zijn
wel venijn zacht
knijpen tot de pijn
je weg doet kijken
uit mijn donkere blik
want ik schrijf vlak
omdat jij diepte hebt
ik wil duiken en verzuipen
in je huid wegkruipen en
de hel kortsluiten in genot
want ik zit in je kop
niet op plaatsen
die geschapen lijken
voor intiem plezier
ik ga je strelen
met woorden…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 je stem was hoog
doorzichtig in haar tonen
een barst in zuiver glas
vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht…
VERGOTEN TRANEN.
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.108 Het grijs dat weer donker kleurt
wordt dan weer nachtelijk zwart.
Dan zal ik mijn tanen stilletjes huilen
bloedgekleurde tranen in mijn hart.…
In harmonie met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.971 klaar om te gaan
Wachtend in die stoel
Denkt hij terug aan die oude tijd
Toen hij nog jong en atletisch was,
Een lang verloren feit
In harmonie met zichzelf
Bijna aan het einde van zijn bestaan
Denkt hij glimlachend terug
Dat hij het niet anders had gedaan
Hij kijkt terug op zijn leven
Met een blij gezicht
Ook al was het soms wat donker…
Rotszorg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
751 Hij ziet de toekomst donker in.
De luchtstroom wordt al straf.
Och, hebben rots en zorg wel zin?
Hij is er snel vanaf.…
Biconaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 Kwikzilverig rollen mijn gedachten
als korrels over de gladde vloer
(de koortsthermometer gevallen
en wij, als kinderen ademloos toekijkend
hoe mamma de druppels met stoffer en blik
opveegde van het donkere zeil)
'vandaag doe ik een dagje niks
of nee, ik ga mijn zaagwerk voorbereiden
heb ik maat 58 of is dat te klein
de Lidl heeft een overall…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 beweegt hij trager dan voorheen
kruipt zonder infuus
langs de wand, ik leg hem buiten
in aarde donker waar hij
spartelt wacht, de dood veracht
wat heb ik gedaan?
©…
Hou me vast
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.598 Wil je me even vasthouden
stevig, maar toch heel zacht
laat me wegdromen in je armen
in deze donkere kille nacht
'k Ben zo moe van de dagen
die niet brengen wat ik wil
alleen het geluid van mijn adem
maakt al het andere zo stil
De dagen duren weer zo lang
en ik voel me eenzaam en alleen
dus hou me even heel stevig vast
en sla zacht je…
Paddenstoelen onderweg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 herfstbos maakt iedere schrijfster
inkerig tot zichzelf
zij spiegelt zich in donker water
en ziet haar schraalste vers
vraagt zich in arren moede af
wat haar bezielt
de criticaster in haar hoofd zal als excuus
de uitlaatklep wel weer gaan halen
of het ego dat moet worden opgefleurd
waardoor zij ach zo mededeelzaam is
onder het mom van…