6320 resultaten.
Verraderlijke nevel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.212 licht danste op het plafond
ik proefde het gouden schijnsel
dat mijn gezicht bewoog
zacht als de muzieknoten
die dwarrelend als een
ragfijne sluier mijn huid
beroerden, zich schikten
naar de contouren
van mijn lichaam
tot ik de kleuren hoorde
van jouw onverwachte komst
je voetstappen, grijs en koud
doorkliefden mijn ruimte
ik probeerde…
de dichter weent altijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
786 onophoudelijk in vlagen
al komt er soms licht het blijft alle dagen
zwaar bewolkt met sop tot onder in de tenen
de Friesche poëet François Haverschmidt
hield het niet bij buitjes uit zijn vergiet
terwijl hij met wrange tranen bedauwen wou
kwam Piet Paaltjens kleddernat uit tuitjes
Slauerhoff hield het ook ternauwernood droog
de man was echter lichamelijk…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je was een lichtflits op de blauwe zee
een verpakt moment in grijze dagen
verloren in de zon
bracht ik je in mijn aura
waar mijn contouren jou opnamen
jouw zoenen mij versmolten
maar de vrijheid van je ziel
won het van de zachtheid van de lichamen
de contouren van die decembernacht
deden beseffen
dat jij niet geklonken aan de ander
je…
Lust
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.885 ik houd het niet meer uit
een lichaam vol verlangen
in zijn ogen lees ik lust
raak door zijn blik gevangen
als hij me innig kust
hij wil dat anderen kijken
naar hoe hij mij verleidt
in de hoop dat ik zal bezwijken
voor zijn seksualiteit
hij streelt me langdurig
hijgt zachtjes in mijn nek
zijn kussen meer dan vurig
aan passie geen gebrek…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je spleet de taal
je penetreerde het water,
je hield het in je handen
zwervend, je gaf je over en zei
dit is mijn lichaam, dat
gedompeld werd, wat mij raakte,
een mismaakt gevoel zonder averij,
getekend door verval, eroderend
in getal, vergaan tot in de schoot
van dat bestaan.…
zo zacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.661 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
zo zacht
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
820 laat mij je raken zei ik met mijn ogen
ik ontbloot me, niet langer waken
liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde…
Luisterbericht.
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.420 vergeet mij niet
stuur je lichaam terug
naar die plaats in de ruimte
waar ik wachten mag
als sterrenstof zul je fonkelen
aan het zilveren firmament
je zal mijn blik verblinden
wanneer jij je stralen zendt
je wezen nooit vergeten
in mijn innerlijk weten
verplaatst in vele genen
wachtend door de eeuwen
het leven duurt maar even
in verbondenheid…
Bloeide blauw boven het koren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot…
Verloren stilte ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
789 Wanneer het
geronnen bloed door de mazen
van de schijn is weggevloeid,
kleeft de smart van arbeid
aan ieders handen, nestelt
rechtvaardigheid in de scheuren
van ons boetekleed,die als lompen
aan de wereld werden uitgedeeld,
wordt het lichaam van de berooide
aarde met nieuwe gaten doorzeeft,
waarin nieuw zaaigoed resistent wordt
in alles…
30 Jr Mist
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
639 Als je er voor kiest om anders te zijn
lekker vreemd buiten alle normen om
verblowend de verantwoording en gezag
een geest vol verwarring mistig en krom
In de roes genietend flierefluiten
gebruikend al wat heeft en leeft
terend op die gemeenschap welke
begripvol steeds maar weer geeft
Maar dan als de jaren tanen
het lichaam protesteert…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens als uitdrukkingvorm
van god en zien
de werkelijkheid
van onszelf
weten dat er niets
zijn kan zonder de
eigenschappen van god
ziel en lichaam…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren uit hun lichaam…
Pompoen
gedicht
2.3 met 31 stemmen
11.616 De internationale code van het
lichaam. Licht uit. De kop zit er nog op
en het verbaast je weer niks, die pompoen.
-------------------------------------------------
uit: 'Infauste dienstprognose' (2000)…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen wringen,
waar het zicht op de goudfontein verdween,
kom terug, uit de geest van mijn letters
naar het dal van mijn lichaam…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen
en dat melkwegen enkel druppelen
uit een oogopslag van de nacht
maagdelijk geamputeerd
terwijl je lichaam…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
kanker!!
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.385 mijn hart klopt nog steeds,
maar jouwe is uit elkaar aan het vallen
mijn lichaam fit en gezond
jouwe ziek en moe van het vechten
mijn leven begint net
't jouwe eindigt al
mijn leven, uw leven en de levens van alle anderen
bruut uit elkaar gescheurd
als gevolg van een ding,
maar nog steeds durven mensen te schelden met de ziekte!!…
Het gedenken
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
793 Jouw rok zie ik nog waaien
in de bonte avonturenwind
waar zomer en de herfst
elkander raakten
tegen de winter keerden je
ogen zich tegen het felle leven
het geven ging wel, maar het nemen
was als aderlaten in
een lichaam zonder bloed
nog steeds jaag ik in de sneeuw
jouw stappen na, dezelfde sneeuw
die jou in de dood begroef, soms
overstijg…
Over drempels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
672 onhoorbaar
dringt je wezen
door tot mijn intiemste
luisterpost,
je kent mijn wegen,
die je ontcijferd en
gelezen hebt,
vaak gezwegen,
omring je mij,
ik adem met
een brok van
afscheid in mij keel,
ik zal huilen als
mijn lot mijn kist
verzegeld heeft
naast jouw gestalte
van onzichtbaarheid,
onhoorbaar leid je
mijn geschonden lichaam…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 ik, vooral hij was een leeg pakhuis
een vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart
luizen waren wij, verbergers
van een uitgemergeld lichaam…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 De nachten waren leeg
en angsten dwaalden door mijn geest,
nu de port haar werking doet,
vind ik even weer wat rust
in lichaam en ziel,
maar jou kon ik toen niet vergeten,
want wij hielden van elkaar,
terwijl het lot weer bitter werd,
bitter van nieuwe verlangens.
Niets kon dit verzachten,
breekbaar en hemels.…
Vertoeven
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
821 Ik wil jou voelen lieverd
ruik je met mijn ogen dicht
Die geur herken ik alleen bij jou
en weet dat ik daar voor zwicht
Kruipen wil ik diep in je lijf
jouw armen om me heen geslagen
Geborgen zijn voor eeuwig en altijd
nooit meer om liefde hoeven te vragen
Met je vrijen tot we zijn uitgeput
het zweet van jouw lichaam proeven
Je laten voelen…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 Dan breekt het kleine lichaam los
alles van de dag scheurt open
in gegil van ja en nee
rook onthult het angstsyndroom
dat telkens slaapt en wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend…
In een distillaat van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 Ik steel je lach als een pril ontwaken
In een zee van tijd zal de liefde
warmte aan onze vriendschap binden
ik leun mijn loom verliefde lichaam
tegen je vastberadenheid aan
we zwijgen intiem
in ogen die gedachten aaneen rijgen
tot de winter
als ouderdom
wijsheid
verworvenheid
ons deel is geworden
en gebreken de vruchten zijn…
Weer (spiegeling)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
590 “Ontberingen laten zich makkelijker
dragen wanneer de ziel beter wordt
bejegend dan het lichaam “
Rousseau…
Mysterieus moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Ik fluister het frêle ochtendlicht
dat op je slapend lichaam neerdaalt
Met vrije geest
laveer je tussen dromen door
Binnenin voelt alles als vloeibaar
of kneedbaar
Als een witte duif zweef je
langs de verdichte lucht
van het ondenkbare
Intussen dek ik je toe
door liefde aan lijf te binden
uit een andere wereld
Ik neig naar jou…
1 (De held kan niet bewegen)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
11.888 De held kan niet bewegen zonder zijn infuus
maar hij heeft zin in roken, dus hij stapt uit bed
en hij beweegt zijn lichaam richting het toilet:
voorlopig heeft hij een excuus. Pas bij de lift
wordt het gevaarlijk. In zijn blauwe kamerjas
heeft hij om drie uur 's nachts hier niets te zoeken
dus nu begint het avontuur.…
er wonen spotvogels in het zand
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
626 ik leg ogen apart
los van hun lichaam, los van mijn eigen weg
een ogenblik kijken ze me aan
is het een teken zoals een zwarte veeg
dat mij overbodig maakt
is het hier, tussen zaadlozers
en woordvluchtigen, tussen losgetornde liefde
en verdampte voltooiing
dat gezichten zonder weelde
uit het landschap vallen
naakter dan hun trekken…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.
Nooit die daad gedaan,
nooit ontvreemd mans eigendom, toch
kleeft bloed aan mijn handen.…