Alle inzendingen over lucht

8371 resultaten.

Sorteren op:

Vervlogen tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
tederheid blaas ik het dons van de toekomst pen ik veren in een tooi van hunker naar de vrijheid van jouw bestaan Zachtjes open ik mijn handen teder strijk jij beide vleugels als laatste groet over mijn huid waar de pluisjes van ons leven verwaaien in de wind Wolken wenen weemoedig walend moet ik jou laten gaan gevangen in donkre luchten…
metha5 juni 2004Lees meer >

Zee-vlucht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 789
Sterren wil ik schilderen op het linnen van geluk de maan geef ik een likje mee al schijnt zij dromen stuk De zon lacht alle zorgen warm zij straalt zware sores licht de regen vangt mijn tranen op tekent lijnen in gezicht Wind waait wilde woede weg neemt somb’re gedachten mee storm geeft ontroering lucht vertroosting vind ik aan zee…
metha16 juni 2004Lees meer >

jouw droefnis herschept ons beiden

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Ik zie hoe de droefnis jouw gezicht week en vochtig maakt naar zijn grauwe visie boetseert mijn keel implodeert tientallen woorden ontrafelen van binnenuit in het pijnlijk mysterie van de stilte de lucht huilt mee zijn tranen vegen de voorgrond geleidelijk met de achtergrond gelijk we blijven op een stil gepluimd podium achter gekneld…

Lege pen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Haar lippen zwijgen letters van nooit gesproken zinnen fluisterend ademt zij namen in de onbeschreven lucht Haar pen, zo ongeduldig schrijft het pad naar het einde traag loopt de gitzwarte inkt op haar allerlaatste benen Het sierlijke handschrift verandert heel langzaam in letters van druk woorden van wanhoop en weemoed vullen de laatste…
metha1 juli 2004Lees meer >

Bestaansgrond

gedicht
3.4 met 52 stemmen aantal keer bekeken 15.276
De straat is nat, de lucht is vol van regen het licht weerkaatst zich op mijn glimmend pad in elke winkelruit kom ik mij tegen alsof men mij daar zomaar over had...…

Verder

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.346
Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan, voorbij de bergen aan de horizon, onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon, Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan, dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot, laat me los, alsjeblieft laat me gaan, ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Ramon Reker12 januari 2004Lees meer >

Met tranen geleefd

hartenkreet
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.665
bedrogen Verstillen, meer en meer Liefde te lang gelogen Koude lippen worden vermeden Geen gesprekken, maar kreten Niet meer verbonden Alleen maar onzichtbare wonden Geen stilte meer te mijden Deuren vallen dicht Geen bloed meer in mijn gezicht Woorden die me uiteen rijten Ik kom tot een zwijgen Door een sterveling verwrongen Geen lucht…

dood in een voortvluchtig rood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
ik ga vandaag de lucht inpakken wolken, blauw, de regen ik kan er niet meer tegen gewoon in zinnen buien om mee te beginnen witte wolken schrijf ik af grijze moeten zich nog legen blauw stop ik in beelden ondoorzichtig door de kou de ondergaande zon gaat dood in een voortvluchtig rood dan komt er ruimte in het zwart dat op zal lossen…
wil melker2 februari 2004Lees meer >

Zielsverwant

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.439
De lucht kleurt lichtpaars, Met poëzie gevuld, Gedachtelang. De avondhemel, In eenvoud gedeeld, Schrijft licht neer in jouw ogen. Zachtjes zoekt de wind jouw armen, Nog mooier dan de zee, In mijn dromen. De zoete geur Van onbegrensde liefde, In jouw ziltsmakende huid geboren.…

De regen als toen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
De lucht was vol gestouwd die avond met al wat wij lang waren vergeten, ik wilde niets weten van grijze gezichten in wolken en dromen gewoonlijk doorweekt maar onder een oude lantaarn in de zachtheid van wondere regen kwam ik je lach als een heel klein mirakel in een plas op de straatstenen tegen.…

met zoveel regen dat het giet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 774
ik kan niet meer van binnen ben ik hol ik wil het weer weer vullen ik wil vol een handje wind vlijt bladeren op een hoop strijkt door mijn haar haalt gedachten uit de knoop een mand vol zonnestralen weerkaatsend op het fruit oogst van zomerdagen de kleuren rijpen uit stofjes schonen uit de lucht met zoveel regen dat het giet hagel…
wil melker5 januari 2006Lees meer >

Ten hemel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.339
Ik verklein, in minima gehuld ik zinspeel op zilte lucht waar het treft in zaligheid waar handen raken, in geduld En ieder lam gaat tot zijn slachting het raakt mij nu, die zwaveldamp blaas mijn déjà vu vol nieuwe dichtsels als plaksels op mijn nieuw behang Naast mij ligt de dwangsom in voleinding zinnen slepend waar niemand teder op de…

Met buitenlands accent

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
luchtigheid vervluchtigde al snel toen nieuwsgierigheid haar klauwen zette in mijn vel als een havik dook je in mijn nek medelijden was voor jou de prooi voor in je bek daarmee dacht je nu de wereld recht te doen je oordeel was nog sneller dan het kussen van een zoen draai eerst je kringen in de lucht…
wil melker24 januari 2006Lees meer >

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen

gedicht
3.3 met 368 stemmen aantal keer bekeken 89.441
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven, waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken en op de vrije wind daartussen, die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven. ------------------------------------------------ uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
M. Vasalis26 februari 2026Lees meer >

een vluchtige damp

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
ik snuif de vochtige damp opstijgend uit het natte gras het vult mijn longen en aders zoals nieuw leven ruikt zoals aldoor het prille was het geurt mijn dromen vol van ruimte en lucht het geeft mij vleugels laat het zware gaan het schept een nieuwe vrucht zo voel ik even aan de schepping word gewaar van het onbestemde dat zeker…

duindromend in vergetelheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
weg van bomen die steeds dikker worden bladeren die het blauw groenwaaien in de lucht van wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in grondverzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de…
wil melker20 februari 2006Lees meer >

weven een gordijn van stilte

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
vlokken zweven traag voorbij weven een gordijn uit stilte aarde ligt er winters bij slapend in het wit van kilte wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…

deelt leven met de dood

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt…

Conservatorium

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.838
De ramen van het conservatorium staan wijd open daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens de vleugel jammert en klaagt In het park scheren zwaluwen het gras oogsten lucht en insecten Hoe te leven? Voor wat?…

Voix céleste

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.179
het kloppend hart drijft lucht door buizen die wind omzetten in klinkende lagen opdat in gewelven het met wierook opgestegen lief en leed aan het hemelse wordt opgedragen eikenhouten pilaren dragen het bejaarde lijf door eeuwen heen waar de mens zelve zomaar even in de tijd met handen en voeten zijn toetsen mag raken en…

Eindbalans

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Sus maar, niemand hoort je ziet de kringen van de jaren niet ritselbla'ren, fluisterwoorden sus maar, zachtjes ebt verdriet Koninklijk, je trotse houding steelse blikken, bleke man blauwe luchten, stille zuchten sus nu maar en wees niet bang Vermoeide ogen, mededogen zo heel breekbaar, ga nu maar stralend licht, jouw mooi gezicht jij…
Ivette Bens8 november 2008Lees meer >

Uit dit zinkend jaar

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.011
jaar de bodem bleef maar zakken en meegezeulde drab maakte elke stap te zwaar de broekriem werd verstrakt bezittingen vervreemd oude banden doorgehakt nieuwe lasten gemeden en nog was er geen vaste grond werd de gang niet lichter immer drukten de plichten toch sluit zichzelf het zuigend gat verheft zich ginds een opgaand pad is er lucht…
Ludy Bührs16 december 2008Lees meer >

spiegelen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 760
de zee bedankt de wind blij voor de stilte hem gegeven zodat hij zich kan spiegelen de wind en de zee genieten mijn dank dat ik mijzelf zie samen wachten de zee en ik tot de opkomende wind de spiegeling breekt lucht wind en zee huilen druppels vallen op mij en bespikkelen de rimpels ik haast me naar jou in je spiegel bekijk je…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
kom, droom je in mijn zee mijn Wad mijn water - mijn idee de zucht waar eeuwen zijn neergestreken een blauwe lucht met wolken als pennenstreken een vlucht van meeuwen en ganzen kleine witte golfjes – en als je goed kijkt dan lijkt het alsof ze dansen op het schimmenspel van avondrood en morgenstond het Wad hoeft geen octrooi er is geen…
elze24 mei 2006Lees meer >

hij die geen naam draagt

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 695
de winter ging aan wijdopen in het nachtland van afwezige rozen in het water tot ijs versteend behangen met dichterswoorden stond hij die ik liefhad ik was zonder gewicht toen ik op mijn tenen de zwarte lucht streelde en zijn stilte liet rusten in de wind wolken schreven ijsvogels op zijn schouders en lieten sneeuw dalen…

kerkplamuursel

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.877
onder de granieten boog ontvlucht een streepje lucht de vroom gedempte stilte hier wordt gefluisterd in diverse talen verhaald over peilloos leed zo vreemd dat het onherkenbaar wordt geen deel van oorspronkelijk leven wordt asiel gezocht in gewijd het woord devoot opzij gelegd voor de dood iedereen gelijk bespaart men zich het brood maar…

verlokkend ingesteld

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
ik zie ze gaan ze raken alles aan vooral elkaar alsof ze samen willen blijven praten tegen muren schreeuwen in de lucht luisteren naar dingen die voor onze ogen zijn gevlucht zijn ongrijpbaar in bewegen verlokkend ingesteld denken anders over alles zien in iedereen een held ze ademen hun niet geleefde jeugd stelen warmte kopen…
wil melker12 augustus 2006Lees meer >

Transatlanticism

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
De vissen donderden met bakken uit de lucht. Hij kwam goed aan in het verdoofde land. Zijn been leek op een afgestorven zwaan en het was donker waar hij lag.…

zo intiem dichtbij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
ik verbijt mijn pijn de zure smaak van bloed vergoedt niet jouw afwezig zijn het rot gevoel dat slijten moet ik pak de wind en veeg je paden weer begaanbaar trek wolken uit elkaar en openbaar je aan de lucht ik verkort mijn horizon met vergezichten die jouw blikken laten blozen zo intiem dichtbij kom weer bij me in de opgetrokken…
wil melker26 augustus 2006Lees meer >