5650 resultaten.
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 De waarheid haalt de leugen binnen
geeft glanzend leven een zwarte gloed
wanneer de avond de nacht begroet
hoor ik weer die oprechte zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten…
stof
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
809 voor Reëlle Communicatie
iedere materie vertelt zijn verhaal
kleur, structuur spreken een eigen taal
lees eruit hoe ik ben ontstaan
hoe het mij als brein is vergaan
grondstof die pure klei was
inspiratie in eigentijdse jas
creaties door mijn brein gezonden
in de natuurlijke vorm verbonden
klei, glas, kleur, papier
tentoongesteld, waarom…
Chinese Draak (2)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
854 pijn kronkelt mijn geschubde lijf,
verschroeit hart, lever en nieren,
mijn bloed stroomt dik en traag
dodelijk gepunte pijlen,
gedoopt in lood en kwik,
vernietigen langzaam en geduldig
alle oorspronkelijke kracht,
die ooit veilig en diep geborgen
lag in mijn ruige middenrif
mijn ogen staan nog helder,
ik spreek een duidelijke taal,
en…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 Het is al laat als je aanbelt
Verzopen in de regen
Je ogen verdronken in mist
Niets lijkt je nog te bewegen
In een kluwen taal verward
wil je in zinnen praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De…
Nocturne
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
798 Amos zingt verheugd de metten mee:
taal uit stilte geboren
hoorbaar nu in elke hoek en zijkapel.
De tijd is rijp om zich te melden bij de abt
maar dan verdonkeremaant de lector
het hem bekende slot van het kapittel:
“zij waren beiden naakt,
de mens en zijn vrouw,
en schaamden zich niet voor elkaar.”…
De steek in fataal
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
876 ik geef je mijn hart
wederom in jouw handen
jij koestert mijn ziel
opstandig in wezen
agressie als taal maar ik
heb jou het kind laten lezen
hoe het beloofde
kijkend naar ogen hunkerend
naar liefde reagerend als staal
spijkerhard vloekend
op laagwater zoekend
naar de steek in fataal
jij hebt gebloed
in woord en gedachten voelde…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.…
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok
uren verzet
Haal taal…
gekuiste Van Dale
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
774 meneer Van Dale wilt u alstublieft
wat schuttingwoorden uit uw boekwerk schrappen
nee, niet de woorden: huichelen of trappen
want op die termen zijn wij smoorverliefd
wij voelen ons ongoddelijk gegriefd
door taal die wij als Grrrristenen niet snappen
wij kunnen u de woorden niet verklappen
omdat het schrijven daarvan ons ontrieft
wij weten…
Mene Tekel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
764 Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal
met enkel nog een eik waaruit gebogen
tak als vragend teken steekt en taal
van vroeger spreekt: gewogen en te licht
bevonden jíj die hier de winter ziet:
het oordeel over hinderlijke bomen -
maar uit de stobben zullen loten komen,
uit doodstil vlak weer nachtegalenlied.…
Hartslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 Volgde de vlinder, en telde de slagen
Om altijd met zich mee te dragen
Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf
Ging er ooit een slag verloren
Door geliefden gegeven, in tijden van nood
Hoe lang is het lied van de liefde te horen
Hoe ver draagt het hart, dat in vrede gelooft
Dat kogels laat zwijgen met troostende woorden
Hoe sterk is de taal…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Nu is zij dood - -
ze was van mij,
ze leefde jaren aan mijn zij
en kende nauwelijks mijn taal;
haar leven was een vreemd verhaal.
Zij kwam een avond met een lach
en bleef ook na de eerste dag;
zij is mij met een lach verschenen,
na vele tranen ging zij henen;
ik gaf haar meer dan kleed en brood…
Nu is zij dood!…
Er was eens.........
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.101 meer van weten
zij dienden hun koning
met vleugelen van vuur
niet gebonden
aan tijd of duur
een opstand
brak uit
in het vrederijk
de onderkoning greep naar de macht
in het koninkrijk
de oorlog
een machtige strijd der titanen
het begin
van duisterheid
en vele tranen
de opstandelingen verbannen
naar een verre planeet
die in onze taal…
Dood
gedicht
3.3 met 118 stemmen
27.192 Ik kwam die dag voor
de eerste maal
van school thuis met
een tien voor taal:
had hij geen dagje
kunnen wachten?
Later ging ook nog mijn
broertje dood.
Ik heb gehuild, kon hem
niet missen,
'k was toen al banger
voor de dood.…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 Op het terras kraakt
het riet van de stoelen
kranten lezen rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige…
een kind gevangen in je ogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
742 ik zie hoe in je mond
de stenen rollen en
de woorden dollen in
bezwering van de zee
ik golf in gedachten mee
aan iedere hand een kind
gevangen in je ogen
taal geeft slechts in
blikken mededogen want
liefde waait als wind
je hebt de rots omvat
en weet de generaties
te traceren, voelt geluk
en pijn ziet in het spel
van kinderen…
Ziek ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
3.427 De stilte lijkt gevallen
Het einde van mijn geloof
Hoe hard ik ook om hulp roep
iedereen lijkt doof
Blijkbaar spreek ik verwarrende taal
niemand die me kan begrijpen
Geen mens die zijn hand uitreikt
Ik ga hier geheel alleen aan bezwijken
Gebroken tranen slenteren over mijn wangen
Mijn geloofwaardigheid volledig verloren
Mijn lijf boeit…
Vader onthuld
netgedicht
4.7 met 41 stemmen
2.089 Mijn vader was een stille man
Heel anders dan mijn moeder
Later begreep ik introvert
Hij zweeg in eenvoud
Zijn taal was simpel
Zijn wereld was gedachten
Die hij in stilte voor zich hield
Hij was een boer
Maar beter in de handel
Het achterste van zijn tong
Was altijd buiten zicht
Over zijn diep gevoel van binnen
Heeft hij voor mij
Nooit…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Wat zou ik graag wat mooie woorden vinden
om jou te groeten die ik niet echt ken;
wat zou ik graag je hart aan 't mijne binden
maar zonder je te maken wie ik ben;
maar ach, de woorden moeten telkens wijken
en andere talen spreek ik niet;
hoe kan ik wat zo stil leeft laten blijken
als ik toch weet dat enkel liefde ziet.…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
Doodzelden
gedicht
3.4 met 72 stemmen
28.161 Zo'n lijk begraven was al zwaar,
maar dan de ziel, die naar verlossing zocht
en als een geest bleef waren door het dorp
en waar geen tong of taal voor was.…
Hun
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
605 Omdat wij 'hun' te vaak als voornaamwoord gebruiken
Vinden dus hunnie van de wetenschap
(en oh wat zijn hun hooggeleerd en knap)
Dat wij in ónze spreektaal, húnnies taal misbruiken
We moeten 'ze' gaan zeggen volgens hullie
Ze kunnen ons nog meer vertellen, zullie.
----
NIJMEGEN/UTRECHT - Volgens Nijmeegse taalwetenschappers…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Ik wankel in het knarsend grind
op zoek naar rust die ik niet vind
in taal, in denken. Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.…
Ordelijk?
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
497 waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht
mij te troosten met ontoereikend
gereedschap in het vege lijf, een
niemandsland waarin ik mij waag,
om een handgemeen vraagt met taal…
Ordelijk?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
500 waarin menig dagboek is verbrand,
verhoedt de werkelijkheid in
verhalen rond te treuren om te vaak
herhaald te worden, vervreemding
van hun oorsprong, als ik dat schrijf
wordt dat meestal zeuren en tracht
mij te troosten met ontoereikend
gereedschap in het vege lijf, een
niemandsland waarin ik mij waag
en om een handgemeen vraagt
met taal…
Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.975 - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...
Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.…
Buigzaamheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
647 waardig
dat nog "onaangeraakt" is gebleven
ik zie verwonderd
hoe vogels vlak langs het watervlak luchten
woorden ontkiemen gepenseeld
aan een bewegende hartslag
een natuurgedicht
het geluk begroet me met dagdromen
herbergt buigzame woorden
boven mijn hoofd
in een baaierd van licht met open grenzen
wonend in mijn hart
uitlegbaar in taal…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 .
--------------------------------------------
uit: 'Niet ik beheers de taal', 2004.…
Het goede leven van ridder Ratbout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Toch was ridder Ratbout een vredig mens
ondanks krijgshaftige taal en optreden
wilde hij de vijand met woorden overreden
in zijn ridderhart had hij slechts één wens
dat men hem vrede gunde zonder strijden
hij lag liever in het hooi met zeven meiden.…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…