177371 resultaten.
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land
Ode aan de aarde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Vandaag is de “ dag van de aarde”
‘k wist niet eens dat ‘t bestond,
onze globe met een fantastische waarde,
waar menig mens het leven vond!
Vandaag, de dag van de aarde
besef ik me eens te meer,
dat de mooie aarde- waarde
niet meer is dan van weleer!
Want wat doen we de globe aan...
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoor...
acht kusjes - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 lieve benthe
speciaal voor jou
geef ik acht kusjes
een voor ieder jaar
dat jij nu tellen mag
gisteren nog maar
lijkt het toch nog
jouw papa en mama
dat jij een peuter was
de eerste tandjes
wisselen nu met bijters
die langer blijvend
jouw mondje vullen
je wandelt nu gewoon
v...
Een veelbetekende foto
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Een kleine jongen heft zijn
handen omhoog. Hij begrijpt
niet waarom die buitenlandse
soldaten hem tot een vakantie
dwingen. Angstig kijkt hij in
de camera van een fotograaf;
voordat hij met vele anderen
een geschiedenis zal worden
van onmenselijke herinneringen.
Zoals deze kleine Poolse jongen
in...
Niet te bevatten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 onbegrijpelijk zulk nieuws
het onoverkomelijke
het ongenadige
als een voldongen feit
ook al leeft niemand
met zo’n vonnis
nu is het moment daar
eindigheid heeft een datum gekregen
al wat rest is
jou te omarmen met onze liefde
Paardenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 Ik zie de paardenbloemen over de velden galopperen
het voorjaar loopt in hun kielzog mee
Wie zal hun durven of willen keren
bij ‘t veranderen van groen gras in goudgele zee?
De kou sluipt weg naar het noorden
Maakt plaats voor een nieuw jaargetij
Zoekt haar heil in andere oorden
Het voorj...
over gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 de mens
gaat over
niets hooguit
per ongeluk
over alles
aan deze of
gene zijde
van het heelal
de taal
met stomheid
geslagen
gekist abrupt
bedolven
verbrand en
verlaten gaat
over niets
hooguit
per ongeluk
over alles
als zij het
afscheid vertraagt
en ik je omarm
o...
Onweer in Montserrat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
457 De kerk van Montserrat
baadde in goddelijke inkt
die de onzegbaarheid
van het verhevene
neerpende ad fundum.
Ondertussen liep de regen
in de val van de ravijn.
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Deze waarheidsprekende dag
is een zij , even opgewekt om hier te zijn
als serafijn, als waaier om deze dag
te verkoelen. Zij is een prachtige trilling
boeiend te voelen zachtere wind zeg ik als kind.
Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trille...
Een kus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
543 Een kus van liefde
betekent zoveel.
Verbondenheid
tussen twee mensen.
Sensuele passie,
op en top geluk.
Een kus, het kost eigenlijk niets,
maar is zo mooi.
Adrenaline stroomt door
lichaam en ziel.
Opzwepende opwinding
van verrukking.
Liefde komt tot bloei.
voor de dichters
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
560 in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik
soms het idee dat ik de enige ben
die zijn gedichtenbundels nog
wel eens uit de kast trek
zoals met Carmiggelt de kronkels
zijn begraven zo vergaat het
de verzen en daarmee de dichters
zo je ooit hebt gedacht dat verzen
worden geschreven voor de ee...
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht on...
weerspiegeling
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
623 spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met de werkelijkheid
de lijnen deinen verder open
verdwijnen door onzichtbaarheid
rimpelend verlaat het beeld zijn vorm
doch... zal het sterven in geborgenheid!
Onuitgesproken jeugd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ik heb als kind
met zuchtjes wind
mijn leven al beschermd
waaide mee
in het driften van zand
langs een herfstig strand
verzamelde luwte
voor een poos als vorst
zijn snijden tot lijden koos
toch moest ik later
kleur bekennen om mijn
bescherming daarop in te stellen
ik harnaste een...
Waar blijven ze?
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
627 Al mediterend komen de Chinezen
Vaak uit bij Yin en tegelijk bij Yang
Dat maakt die Xi Jinping een Bee Tje Bang
Nee, sterker nog: hij vreest met grote vreze
Toch weet hij wat te doen met zondebokjes:
Hij grijpt ze vast en vreet ze op met stokjes
Droomlot
gedicht
3.5 met 13 stemmen
3.305 Je toonde me vannacht de kamers weer;
geheel dezelfde. 't Werd de eerste keer
dat ik ze zag van duizend malen meer.
Jij was toen nog mevrouw en ik meneer.
We stonden waar wij later zouden leven.
Er was nog niets over ons heen geweven.
Zo is het tussen ons een tijd gebleven
en daar...
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 hoop ;
lente maakt honing
bloemen ;
lente brengt kleur
mijnbouwschade ;
lente treurt
Groningen
ik zie een vlinder scharrelen
over het bedolven land dat
ooit de naam Groningen droeg, monumentale
restanten ontstijgen het puin waar nu
de laatste bloemen hun kleuren nog trachten
te u...
Vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Dode vriend, je leeft in mijn gedachten
ik hoor je stem
ik voel jouw aanwezigheid
dat geeft mij kracht
jouw dood was hard
ik denk aan jouw zacht
ik zie je in mijn gedachten
kristalhelder voor me staan
je zegt het is goed
de dood is enkel het niet meer stromen van het bloed
het niet meer ...
Stukjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 veelvoud
mijn gezicht
dezelfde uitdrukking
in andere proporties
-de spiegel stuk-
Vrienden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle...
Erkende illusie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Heb vandaag gewandeld
Door een dag van mijn leven
Een dag verder van het verleden
Nog weinig stappen
In de toekomst
Een gedacht aan ’t zijn
Enige meters door ’t leven
Wandelend in vergane illusies
Een idylle uit verleden
Die een glimlach vormt in ’t heden.
Goudklompjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 De klompjes komen en gaan
in Nederland zijn ze een bestaan.
Ze geven kleur en fleur
en hebben een meesterkeur.
Uit hout gesneden
geverfd en gemeten.
Ze zijn ons etiket
zelf als je ze voor de deur zet.
We kunnen niet zonder
ons Nederlands wonder.
Als de beesten praten konden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Als beesten praten konden;
waarin zouden zij de mens
dan willen corrigeren.
Wat zouden zij aan ons
willen leren.
Over hoe de beesten een rol
spelen in ons bestaan.
Over dat wij bij de beesten af
met ons rentmeesterschap over
de aarde wensen te gaan.
Als de beesten praten konden
dan zou...
De lentezon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Na een warme
zonnige lentedag
zal de zon
ondergaan.
Met liefde
hebben we haar
mogen begroeten.
Prachtige vlinders
zie je gelukkig
steeds meer.
Waardeer de dag met
woorden en liefde.
Deze zonovergoten dag
zal zeker een mooie
herinnering
blijven.
Gedicht in de branding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Hier sta ik in de branding
lees de woorden van mijn vel
Wacht op de grote verzanding
voel mij zwabberend in tel
Wind blaast mij heen en weer
water knabbelt aan mijn voet
Hier is thuis, voel ik mij goed
LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.837 0, verre beemden, draagkracht mijner vreugde.
Er staat een reiger met mijn blik te staren:
Een visser schrijft de lijn der piramiden
En knielt voor zoete Boeddha, nu hij inlegt.
De Griekse krekel des te luider roept,
Nu 't christlijk vesper de avondkerkklok luidt.
Eens leg ik af de ...
De creatieven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 ik zag kleuren tunnelen
van een verre zon
zij spiraalde warmte van
waaruit het ooit begon
haar koestering
schreef tekens met
een vlagende wind in de
liedmelodie van een kind
vol verbazing
herkende ik refreinen
als op het lijf geschreven
werden zij al snel de mijne
in een vreemde ta...
Parachuutjes
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
763 En wie zich op een korrel heeft verschanst
en deze daardoor als de wereld ziet
heeft mogelijk een veldslag in ‘t verschiet
en mist het zout dat op de frietjes danst.
Maar lijnen zijn in speelsheid niemendal
En kijk, daar gaan mijn parachuutjes al.
Machteloos Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Begrijp je het niet ?
Ik ben een kind van de wind
Niet zoals ik ben een kind van mijn vader want
hoeveel woorden heb ik niet verspild
En nog zijn wij elkaar geen geestestap nader.
Voor mij is slechts je gefluister voldoende
Het zachte geruis duidt op een verstaan.
Je vertelt me van landen ...