Alle inzendingen over de zee

28808 resultaten.

Sorteren op:

Ik wilde met je lachen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik wilde met je hollen langs het strand en proeven van je mond het zilte van de zee. Nu ben ik al tevree als je in stilte naast me loopt en me de dingen wijst die langs het bospad staan. Er komt een tijd dat alles moeilijker zal gaan. Dan sluipt het grote zwijgen binnen.…
Ria Zifkamp27 september 2012Lees meer >

achter de bocht van vloed

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
wij zochten regels die we ademen konden een waanzinnige liefde om afstand te dragen, ons staande te houden in elkaars lichaam, en uit zoals de slaap van vogels naar zee die nooit afscheid nemen van poëzie van zon en uur, almaar meer hoe verzonnen wij de echtheid het ruiken van de duinen, de vele manieren van gemis en hoe je het litteken…

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

Oude vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 920
We zijn elkaar met de natuur op het eiland in jouw droom verzonnen we vergeten nooit het avontuur aan zee is de lente begonnen en waar jij vragen had bloeien nu bloemen in de wind in weemoed van het talenbad ben jij het allernieuwste kind kom, lees nog eens voor uit het leesvoer van het niemandsland dan vergeten we de horizon verloren…
mobar5 maart 2013Lees meer >

Ik ben het beu.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek. Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven. Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet. Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel. Gedachten verzetten piramiden. Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.…

zwembadwater

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 742
vandaag ruik ik water niet dat van een rivier of het zoute van de zee niet het frisse van een bergmeer vandaag ruik ik zwembadwater een opblaasbad vol kinderen chloorvrij en vol spetterende bellen ik koester een moment ik verf de zwarte wolken tot het smetteloze wit zoals die schapen vroeger waren, dromend achter in een steegje kindervoeten…

Begin zomer

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.316
Voor Simone Begin zomer en de zee een opengebroken kweepeer de lucht als een kind z'n ballon hoog boven het water Onder de parasols als gestreept snoepgoed mieren van mensen en de gulle lach van de baai heeft gouden tanden Kind met het gele emmertje en de vergeten vlecht je mond is zowaar een klokje de kleine huig de kleine klepel…

Bloedkoraal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Een ononderbroken Stroom Schone woorden Voor het plezier Op een wit vel papier Zon in de krullen Licht als een veer Ik schrijf met rode inkt een Taal die van hart tot hart wordt verstaan Laat mij gedragen worden Door een groene zee vol met dolfijnen Laat mij dobberen op golven Onder bloedkoraal bedolven Wanneer de hemel boven…

in de cirkel van stilte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 653
jij mij nog meer dromen dan alle duinen waarrond een warme damp hangt je glimlacht nog hoger dan de horizon ik geef je een naam en wijs naar het zandkasteel waarin ik raadsels schrijf over stof en zand, zevenkleurige garnalen en hoe het voelt om vol te stromen in woorden die achterblijven ga maar en loop het lichaamswater van de zee…

Koraalrif soek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
geuren Lezen dan het boek opengeslagen is schrijver dezes De ene doek, dekt de andere; gezamenlijk over lappen zij delen die aanstoot kunnen geven tot verderf Tong van reizigers wordt op aangename wijze gestreeld Na fruit, de snorkel op weg naar het subliem rif dat kleuren doet strepen in het kraakheld're water van de Ro- de Zee…

De Driemaster

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
reisde met volle zeilen richting Curaçao Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman Maar het schip leed schipbreuk zonk naar de bodem van de zee en daar bleef het liggen, tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg, statig de haven van Willemstad binnen schreed en met gouden letters schreef: ‘De slavernij is voorbij Ook hier…
Walter Palm4 september 2013Lees meer >

Met krakende vingers

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
vol van aarde is mijn taal gestorven aan een droom stuurloze bark op zee meanderend door de scheuren en de barsten van mijn bestaan bandeloze steen verlept gezicht moedeloze zieke zwerver verwezen en bezeerd wormstekige gedachten vergeefs verweer gebluste ogen bodemloos alleen mens uit zijn verband gerukt oude oogst holle slapen weg van…
Stig Hansen25 januari 2014Lees meer >

Blues uit de vergeetput

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
tussen kerst en nieuwjaar bleven zijn telefoons oorverdovend stil spam en andere rommel vulden zijn prullenbak, maar zijn inbox bleef leeg zo is het nu altijd tussen kerst en nieuwjaar en tussen nieuwjaar en kerst hij gooit vruchteloos flessen in zee een schreeuwt zich schor in de woestijn alleen de galm antwoordt soms zou hem…

Dure schijnintimiteit

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
onverhuld en smoezelig omdat de kleur opraakt dure schijnintimiteit die door goedkope woorden geen diepte krijgt maar platvloers opgaat in te snel bereikte climaxen van patsers in vergetelheid kijk maar niet om de zelfkant heeft geen gezicht voor anonimiteit ben jij gezwicht nu durf je weer te schreeuwen tegen de golven van de zee…
wil melker22 februari 2014Lees meer >

In de schaduw van licht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zacht vloeien herinneringen ineen van het kleine beginnen tot de meest sprookjesachtige dingen in de carrousel van tijd glijden emoties en formaliteit moeiteloos door vele jaren van woestijn tot oase bergen gletsjers en zee wij hebben het allemaal ervaren toch tonen bijna alle foto’s in de schaduw van licht het nog nooit uitgesproken…

Speelde blond door je haar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
wij keken uit over zee wat verder op het strand gleed de zon over zand wind speelde blond door je haar ogen wolkten nog donker langzaam werd de bui geklaard snel als de golven kwamen je woorden in oneindige stromen ik liet ze komen als een tsunami van ijskoude dromen het luchtte op samen te praten en niet op de vlucht voor jouw…

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Vergane glorie.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
De zee is woest en zilte ogen vol vergane glorie voeden de kilte. Verdwenen alle hartstocht, de jaren gebonden aan onverbiddelijkheid, terwijl menigeen daar onder lijdt. De wolken grijs, grijzer en de mens wijs, maar in wezen toch niets wijzer. Terwijl een regenboog altijd blijft bestaan zullen kennis en macht vergaan.…
martin valk19 augustus 2014Lees meer >

- Silhouet -

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Met het wassen van de maan bezit jij de kracht om te verbeelden zoals de zee haar spiegel overstijgt, grenzen voorbij gaan aan het heden buitensporig trekken beelden zachtjes eensgezind hun schreden, de glans van lang beroet verleden langs de duistere hemelwand, Zilverblauw valt het sterren strass waar blinkend maan verankerd was in de…
Sabrina en Rob19 september 2014Lees meer >

Terug naar Texel

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
Hoe schielijk werd de wilde zee teruggetrokken en verlegen. Zij ebde weg van lieverlee.…

Ik houd mijn jaren in de hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
vol verzen Die jij voor ons achterliet, Je band met de Eeuwige, Met zijn onvolprezen natuur, De schepping die Hij Voor jou en mij achterliet - Ik doe mijn ogen dicht En draag mijn jaren in de hand, Droom van mijn studentenjaren Waarin jij ons begeleiden mocht In de zoektocht van ons leven, Ik open ze weer en zie jouw Door de zee…

Aan het eind van hun latijn...

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.786
Ga dan zoals je gekomen bent naakt de zee in, de nacht in, het niks in, waad door het water, schreeuw, ween en loop heen.…

Uit dezelfde bron

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
hij is mijn vriend of toch niet onze dialoog put uit dezelfde bron welt op en verloopt verdroogt stroomafwaarts of bevriest in beweging ik wil zon zand zee en golven de onder bloemen bedolven ogen en lach van een vrouw hij zonden en berouw twijfels en lijden zekerheid in vaste tijden ik licht op hij weerkaatst spiegelt genadeloos…

(Zw) even

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
De trossen gaan los en zilvermeeuwen verschijnen Met sierlijke bewegingen buitelen ze hier door de lucht Zo eindeloos bevlogen tussen land en wad En soms bijna roerloos zweven ze even op de thermiek naar hogere sferen Na een duik in zee glimt hun verenpak als gepoetst zilver in de zon Krijsend vliegen ze rakelings over zilt…
Sanne29 april 2015Lees meer >

Victoria Martin

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Jouw jongensachtige schoonheid verwondert mij zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was waarom flirt je met mij lieve punkmadam uit Parijs terwijl je weet dat ik onschuldig ben nauwelijks droog achter de oren een enthousiaste scholier mag ik het schip op jouw oceaan zijn je schilderen, omdat het leven eindig is met de twinkeling van…

Hervonden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Opnieuw op zoek gegaan naar de bron van eeuwig leven gevonden deze keer Vervallen fontein en het water verontreinigd door landbouwgif vergane glorie en grandeur Een beek stroomt naar een rivier op weg naar zee zoet water verdwijnt in zout verdampt en de wind draagt de wolken mee tot zoete regen valt en vindt zijn doel gefilterd door…

BEGIFTIGD (2)

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Het kind ontkwam niet aan het groeien Het zat vol meegevoel en zilt Heeft visemmers vol traan getild Het wist niet beter dan dat boeien In zee met wind en golven stoeien Het wist niet wat het was; een schild Het werd door dominees bedild Die bleven kortwieken en snoeien Zij, één met duinroos en met meeuw Liep eenzaam langs de havenkade…

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
onder de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

Adem

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
De moralist is nooit een dichter geweest met zijn opgehemelde optimisme terwijl de zon die om een moeder huilt iedere avond diep in zee zakt hij praat tegen je in zijn duisterslaap maar wakker in het licht ben je er niet kinderen worden volwassen zien meer grijs dan grijs kan zien als wolken wandelen boven het stedenland en de zedenmeester…
mobar10 maart 2016Lees meer >

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…