6608 resultaten.
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 de tocht in de karavaan
door eindeloze woestijn
met een stokkie slaan
op de platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen…
Zag je weerstand breken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
622 ik zag je staan
het groen in blauwe ogen
liet je nietszeggend
over ons gaan
jij stond vooraan
je rode haar was langer
dan wat gangbaar was
we zeiden dat je lachte wat
ze prikten door
met kleine vragen die je
nonchalant terzijde schoof
jouw ongeloof was olie op het vuur
ik zag je weerstand breken
hoorde wanhoop in je stem
je lichaam…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
EENZAAM
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.983 Opeens hoorde ik een heel mooi lied,
alsof een antwoord aan mij alleen gegeven,
en ik ben toen opgestaan,
en zag een wonder aan een groen takje,
er kwam een heel klein vruchtje aan.
=============…
Tussen herfst en winter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Zonder zon en weinig warmte,
geen gezelligheid, geen groeiend groen.
Tussen de herfst en winter waar
de somberheid de saaiheid ontsiert.
Waar de miezerigheid een matheid bevestigt
waar veel leven stervend schijnt.
Stervend zonder doodsangst,
want miezerige saaiheid en sombere matheid
werken naar een zonnige en levende toekomst.…
Uitgevlogen
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
582 De blonde haren van mijn oudste zoon
zij werden gierend razendkort geschoren
met grof geweld, alsof hij weer geboren
moest -'t was mijn verdiende loon-
zijn voorhoofd kleurde langzaam rozerood
terwijl ik zwijgend naar hem stond te staren
een hoge rug met krachtige gebaren
stond donker voor hem, groen en groot.…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 de steen met je naam erop is verweerd,
maar het gras op je graf is groen en ongemaaid.
de bloemen zijn verleden tijd,
niemand die zich erom bekommerd.
ik zie je nog een biertje drinken,
als een ets op mijn netvlies
en die glimlach als een vrouw je aankeek.
maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
NOSTALGIE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 Moeder was kruidenierster
in die tijd een zware job
de waren werden afgewogen
gort, meel, groene zeep en drop
erwten, stroop en koffiebonen
suiker, zout en cichorei
snoepjes in glazen stolpen
stonden op de toonbank in de rij.…
dat verenschuddend fluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
807 jij pluizenbol
een handvol zwart
dat verenschuddend fluit
af en toe het nest af duikt
in woeste lentevluchten
kijkt me aan uit groen
dat pas ontloken is
vliegt en flitst naar
prooien die zich levend
plooien in jouw bek
je schaart de wind
knipt in lucht je vleugels uit
probeert een steile klim
hoogte zit er nog niet in en
duikelt…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 in mijn dromen zie ik je nog
we spelen, klimmen in bomen
'n sigaret op het dakkapel
we voetballen als sterren
in korte broek vluchten we
niet op het groene gras !…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 strooi ik zand
in ogen die graag kijken
laat ik te veel blijken
dat de blauwe korenbloem
zich eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren…
Het gebroken prinsesje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.541 vanwege angst voor nieuw geweld
Mijn steeltje is een beetje stuk
geknakt daar `t ruwweg werd geplet
een sprietje was ik nog maar net
toen `k werd gekapt van het geluk
Toch koester ik stuifmeel in mijn hart
ook bloesem heb ik al gekregen
maar nooit het bloeiend lef gehad
een statig knappen, beperkt mijn lijden
’t gebroken groen…
Alzheimer 'op de radio'
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.931 traag en onvoorspelbaar richtingloos
een vervallen monument, een versteende roos
geknakt in het moment van hoop en verwachten
‘We onderzoeken mogelijkheden om pijn te verzachten’
Haar staren is graniet, opwaarts als een obelisk
een zwaan beweegt het getunneld panorama
dan wandelt zij in haar zondagse pyjama
naar de schaduw van de altijd groene…
De wind blaast..
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.012 zijn adem
Door het bos van bomen heen
Laat de blaadjes plagend ritselen
In het serene ruisen van de wind
Wiegen de bomen hun melodie
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Over de uitgestrekte rivieren
De golven laten hun kracht zien
In een donderende waterval
Laat de wind zich meevoeren
Zachtjes blaast de wind zijn adem
Door het jonge groene…
ADEL
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.923 weigerend tot overgave
fier, jong en zonder aangezicht
het paard dringt door tot de horizon
blikkerende zwaarden en tumult
begeleiding van gezellen in vol ornaat
vaandels gestreken ondergang
uitstervend in streven naar gelijkheid
waar de trom de dodenmars verstoord
verstoting van het boerse landelijke
in nevelen gehuld en rood gekleurd
het groene…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 De winter blijft uit, zoals voorzegd
de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin
- instinctief doch verstandeloos gedreven - in
de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Scherpe herinneringen in groen en wit
aan de vorige bezoekers van de kustlijn.
Badgasten met hersens van een kersenpit
die voetjes blootstellen aan transparante pijn.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 rillend met een boa om mij heen geslagen
druk ik mij in de vrieskoude tegen jou aan
klappertandend stellen we ons voor dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -…
Angst. Die brug te smal...
gedicht
3.8 met 31 stemmen
12.885 De groene creaturen. Auw.
Slaan hem de oren.
-----------------------------
uit: 'Rebel is de kous', 1992.…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende
passie voor te bereiden
de duivelin onder
groene…
de dromer en het dal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
886 als tienjarige droomde ik van een wereld
met een zwembad vol naakte haremdames
waar het eten naar boven gebracht werd
in automatische boodschappenmandjes
daar werd alleen door automaten gewerkt
alles geregeld door groen en rood licht
weg met oranje en de twijfel en oorlog
alles enen en nullen en helder inzicht
ondertussen het zwembad drooggevallen…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 De groene lente zal het halen
de vogelenzang, het heimwee,
de zon in de morgen en het licht,
de vriendschap, het vertrouwen,
de regels van een klein gedicht,
de prille vrede
van herboren vreugde.…
uiterst sappig
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
870 uiterst sappig geel en rond
lig je voor me op de grond
je groeiplek heb je rijp verlaten
ik kan je daar niet liggen laten
je was nog wel een beetje groen
toen mijn mond je beroerde
en ik schichtig rond me loerde
of niemand had vernomen
dat ik je tot me had genomen
je ligt zwaar op mijn maag
al lustte ik je graag
je geur je smaak vergeet…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 -Statig freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme groene…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 je streelt leven
in de boom koestert groen
en vlijt ze loom
langs takken die je buigt
en met een zachte ruis
sluit je de zomer
bladert met geritsel
door de kroon.…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen…